Gênesis 44
guz (GUZ) vs NVT
1 Erio Yusufu agachiika omoteneneri bw’enka yaye: “Ichoria chigunia chi’abaanto aba endagera, koreng’ana buna baranyare kobogoria, obeke ne chitaabu chia kera omonto igoro y’endagera ase egunia yaye ime.
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Obeke na egekombe kiane keria kiaroisetigwe korwa ase chifeta, okebeke ime ase egunia y’omomura oria omoke kegima, amo ne chitaabu chiria achete nachio kogora endagera.” Ere agakora buna Yusufu amotebetie.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Bogachia gokia mambia abanto baria bakaegwa ribaga baimokie chitigere chiabo, bagende sobo.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Ekero bagendire egeka geke korwa ase omochie, Yusufu agateebia omoteneneri bw’enka yaye. “Imoka, obwatie abanto baria! Ekero orabanyore obaborie: Nase ki mogoakana amabe ase amaya?
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Inee! Egekombe eke mwaibete, tai kerokio omonene one akonywera? Naende nakio agokorera oboringoria. Mwakorire bobe ase ogokora iga.”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Ekero abaikerete agakwana nabarabwo amang’ana aria aria.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Barabwo bakamoiraneria: “Naki aye, Omonene oito, ogokwana amang’ana buna ayio?
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Tari bo, intwe abasomba bao titware gokora bo. Inee! Chibesa chiria twanyorete igoro y’endagera ase chigunia chiaito ime, titwagochiiraneria naende korwa ase ense ya Kaanani? Naki tware gokora toibe efeta gose etaabu korwa ase enyomba y’omonene oo?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Oyoranyorekane ore negekombe ekio ase egati yaito intwe abasomba bao, oyio akwe, naintwe boigo rirorio tobe abasomba bao, Omonene oito.”
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Akabora: “Tiga abe buna mwateeba, omonto oranyorekane okebwate nigo arabe omosomba one, korende inwe abande inamobe motari na komocha.”
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Erio bagakora bwango, bagaikia kera omonto egunia yaye inse, na koyesansora.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Na omosomba oria agachaaka koriga‐rigia, agachakera ase omomura omonene, agachia gokoorera ase omoke, na egekombe gekanyorekana ase egunia ya Benjamini.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Erio bonsi bagatandora chianga chiabo; kera omonto akabeekera etigere yaye egurube, bakairana gochia ase omochie.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Yuda na abamwabo, ekero bairanete ase omochie, bakanyora Yusufu nao are nyomba, barabwo bagatung’ama inse bakaumama, ase obosio bwaye.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Yusufu akababooria: “Ing’ana ki eri mwakorire? Timomanyeti ng’a omonto buna inche nigo ndanyare gokora oboringoria imanye?”
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Yuda akairaneria: “Ninki togoteeba asore, Omonene oito? Ninki togokwana? Gose inatonyare kweenekia ng’a nabaronge tore? Nyasae ororire ebibe biaito intwe abasomba bao; na bono, omonene oito, intwe amo nere, oyo egekombe kianyorekana ase okoboko kwaye, tiga tobe abasomba bao.”
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Yusufu akabora: “Yaya, tari bo; tingokora bo. Omonto oyo bweka egekombe kianyorekana koboko kwaye, nere orabe omosomba one, korende inwe abande, genda nomorembe seino ase iso.”
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Erio Yuda akamoika ang’e, akamoteebia: “Koranche, omonene one, ong’e inche, omosomba oo, ribaga ngoteebie ring’ana erimo. Tobaisa kombea inche, omosomba oo, naki aye nigo ore buna Farao.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 Aye omonene one, nigo gwatoboretie intwe abasomba bao: Inee! Mokare na iso gose onde omino?
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 Intwe togakoiraneria aye, omonene one: Ee, ntokare na tata, ere ogotire, nakabwate omwana omomura bw’obogotu bwaye, korende momura omwabo nakwete, oyo nere otigarete bweka ase ng’ina, na ise nigo amwanchete mono.
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 Erio ogatoteebia intwe, abasomba bao: Gachie momondetere, ache aa imorore.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Na intwe togakoiraneria aye, omonene one, ng’a omosae oyo takonyara gotiga ise; aise komotiga, ise nigo arakwe.
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Naye ogatoteebia intwe abasomba bao: Momura omino omoke atatirimbogeti amo nainwe, timogocha ase obosio bwane naende.
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 “Ekero twairanete ase tata, omosomba oo, tokamoteebia amang’ana ao, omonene one.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 Na ekero tata atoteebetie ng’a toirane tomogorere endagera inke,
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 tokamoiraneria: Titokonyara gotirimboka gochia ase obosio bw’omonto oria, oyominto omoke atari amo naintwe, korende onye oyominto ogotirimboka amo naintwe, rirorio natogende.
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 Erio omosomba oo tata agatoteebia: Momanyete ng’a omokungu one nigo anyiborerete abana abamura babere boka.
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Oyomo nigo ansirerete, na inche ngateeba: Tekomocha koba ng’a neching’iti chi’orosana chiamoitete, tinana komoorora goika reero iga.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Onye mokoirana oyo nere korwa ase ’nde, na amabe achie komonyoora, rirorio nigo moragere inkwe ngende ase oboina ne chimbuche chiane, inde nomoichano.
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 “Na bono kondagende inka ase tata, omosomba oo, ntaireti omosae oyo amo naintwe, oyo tata nigo amwanchete mono, takorora buya.
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 Ekero ararore ng’a omosae oyo taiyo, nigo arakwe, na intwe, abasomba bao, nigo toragere agende ase oboina ne chimbuche chiaye, ore nomoichano.
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Naki inche, omosomba oo, nigo nebegete nkaba intenenera ase omosae oyo ase tata, nkamoteebia: Ntamoiraneti asore, nigo ndabe omomochi asore ase obogima bwane bwonsi.
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 Na bono, omonene one, nagosoroire, ntige imbe omosomba oo ribaga ri’ omosae oyo; ere omotige agende amo nabamwabo inka.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Naki ndakore ing’irane ase tata, omosae oyo atari amo nainche? Tinkoremereria korora emechando enga buna eyio ekomonyoora tata.”
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.