Gênesis 44
guz (GUZ) vs BKJ
1 Erio Yusufu agachiika omoteneneri bw’enka yaye: “Ichoria chigunia chi’abaanto aba endagera, koreng’ana buna baranyare kobogoria, obeke ne chitaabu chia kera omonto igoro y’endagera ase egunia yaye ime.
1 E ele ordenou ao administrador de sua casa, dizendo: Enche os sacos dos homens com alimento, tanto quanto eles puderem carregar, e põe o dinheiro de cada homem na boca de seu saco.
2 Obeke na egekombe kiane keria kiaroisetigwe korwa ase chifeta, okebeke ime ase egunia y’omomura oria omoke kegima, amo ne chitaabu chiria achete nachio kogora endagera.” Ere agakora buna Yusufu amotebetie.
2 E põe o meu copo, o copo de prata, na boca do saco do mais jovem, e o dinheiro do seu trigo. E ele fez conforme a palavra que José havia falado.
3 Bogachia gokia mambia abanto baria bakaegwa ribaga baimokie chitigere chiabo, bagende sobo.
3 Assim que raiou a luz da manhã, os homens foram enviados, eles e seus jumentos.
4 Ekero bagendire egeka geke korwa ase omochie, Yusufu agateebia omoteneneri bw’enka yaye. “Imoka, obwatie abanto baria! Ekero orabanyore obaborie: Nase ki mogoakana amabe ase amaya?
4 E quando haviam saído da cidade, e ainda não estavam distantes, José disse a seu administrador: Levanta-te, segue os homens, e quando os alcançares, dize-lhes: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Inee! Egekombe eke mwaibete, tai kerokio omonene one akonywera? Naende nakio agokorera oboringoria. Mwakorire bobe ase ogokora iga.”
5 Isso não é o que o meu senhor usa para beber, e pelo qual ele adivinha? Fizestes mal em fazer isso.
6 Ekero abaikerete agakwana nabarabwo amang’ana aria aria.
6 E ele os alcançou e lhes falou as mesmas palavras.
7 Barabwo bakamoiraneria: “Naki aye, Omonene oito, ogokwana amang’ana buna ayio?
7 E eles lhe disseram: Por que meu senhor diz estas palavras? Deus proíbe que teus servos façam conforme esta coisa.
8 Tari bo, intwe abasomba bao titware gokora bo. Inee! Chibesa chiria twanyorete igoro y’endagera ase chigunia chiaito ime, titwagochiiraneria naende korwa ase ense ya Kaanani? Naki tware gokora toibe efeta gose etaabu korwa ase enyomba y’omonene oo?
8 Eis que o dinheiro que encontramos na boca dos nossos sacos trouxemos novamente a ti da terra de Canaã. Como então nós roubaríamos da casa de teu senhor prata ou ouro?
9 Oyoranyorekane ore negekombe ekio ase egati yaito intwe abasomba bao, oyio akwe, naintwe boigo rirorio tobe abasomba bao, Omonene oito.”
9 Aquele dos teus servos com quem for achado, que morra, e nós também seremos escravos de meu senhor.
10 Akabora: “Tiga abe buna mwateeba, omonto oranyorekane okebwate nigo arabe omosomba one, korende inwe abande inamobe motari na komocha.”
10 E ele disse: Então seja agora de acordo com vossas palavras. Aquele com quem for encontrado será meu escravo, e vós estareis sem culpa.
11 Erio bagakora bwango, bagaikia kera omonto egunia yaye inse, na koyesansora.
11 Então eles se apressaram em descer, cada homem pôs em terra o seu saco, e cada homem abriu o seu saco.
12 Na omosomba oria agachaaka koriga‐rigia, agachakera ase omomura omonene, agachia gokoorera ase omoke, na egekombe gekanyorekana ase egunia ya Benjamini.
12 E ele procurou, e começou pelo mais velho, e terminou com o mais jovem, e o copo foi encontrado no saco de Benjamim.
13 Erio bonsi bagatandora chianga chiabo; kera omonto akabeekera etigere yaye egurube, bakairana gochia ase omochie.
13 Então eles rasgaram suas vestes, e carregaram cada homem os seus jumentos, e voltaram à cidade.
14 Yuda na abamwabo, ekero bairanete ase omochie, bakanyora Yusufu nao are nyomba, barabwo bagatung’ama inse bakaumama, ase obosio bwaye.
14 E Judá e seus irmãos vieram à casa de José, pois ele ainda estava ali; e eles prostraram-se em terra diante dele.
15 Yusufu akababooria: “Ing’ana ki eri mwakorire? Timomanyeti ng’a omonto buna inche nigo ndanyare gokora oboringoria imanye?”
15 E José lhes disse: Que ato é este que fizestes? Não sabeis que um homem como eu pode certamente adivinhar?
16 Yuda akairaneria: “Ninki togoteeba asore, Omonene oito? Ninki togokwana? Gose inatonyare kweenekia ng’a nabaronge tore? Nyasae ororire ebibe biaito intwe abasomba bao; na bono, omonene oito, intwe amo nere, oyo egekombe kianyorekana ase okoboko kwaye, tiga tobe abasomba bao.”
16 E Judá disse: O que diremos a meu senhor? O que devemos falar? Ou como nos inocentaremos? Deus descobriu a iniquidade de teus servos. Eis que somos servos de meu senhor, tanto nós quanto aquele com quem também foi achado o copo.
17 Yusufu akabora: “Yaya, tari bo; tingokora bo. Omonto oyo bweka egekombe kianyorekana koboko kwaye, nere orabe omosomba one, korende inwe abande, genda nomorembe seino ase iso.”
17 E ele disse: Longe de mim que eu faça isso; mas o homem em cuja mão foi achado o copo, este será meu servo. E quanto a vós, levantai-vos e voltai em paz ao vosso pai.
18 Erio Yuda akamoika ang’e, akamoteebia: “Koranche, omonene one, ong’e inche, omosomba oo, ribaga ngoteebie ring’ana erimo. Tobaisa kombea inche, omosomba oo, naki aye nigo ore buna Farao.
18 Então Judá se aproximou dele, e disse: Ó meu senhor, deixai que teu servo, suplico-te, fale uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não deixai que a tua ira se acenda contra teu servo, porque tu és como o próprio Faraó.
19 Aye omonene one, nigo gwatoboretie intwe abasomba bao: Inee! Mokare na iso gose onde omino?
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes ainda um pai, ou um irmão?
20 Intwe togakoiraneria aye, omonene one: Ee, ntokare na tata, ere ogotire, nakabwate omwana omomura bw’obogotu bwaye, korende momura omwabo nakwete, oyo nere otigarete bweka ase ng’ina, na ise nigo amwanchete mono.
20 E nós dissemos a meu senhor: Temos um pai, um homem velho, e um filho da sua velhice, um pequeno. E seu irmão está morto, e só ele foi deixado de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Erio ogatoteebia intwe, abasomba bao: Gachie momondetere, ache aa imorore.
21 E tu disseste a teus servos: Trazei-o a mim, para que eu possa colocar meus olhos nele.
22 Na intwe togakoiraneria aye, omonene one, ng’a omosae oyo takonyara gotiga ise; aise komotiga, ise nigo arakwe.
22 E dissemos ao meu senhor: O rapaz não pode deixar seu pai, pois se ele deixar seu pai, seu pai morrerá.
23 Naye ogatoteebia intwe abasomba bao: Momura omino omoke atatirimbogeti amo nainwe, timogocha ase obosio bwane naende.
23 E tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais jovem não vier, não vereis mais a minha face.
24 “Ekero twairanete ase tata, omosomba oo, tokamoteebia amang’ana ao, omonene one.
24 E aconteceu que, quando nós subimos a teu servo, meu pai, dissemos-lhe as palavras de meu senhor.
25 Na ekero tata atoteebetie ng’a toirane tomogorere endagera inke,
25 E nosso pai disse: Ide novamente, e comprai-nos um pouco de alimento.
26 tokamoiraneria: Titokonyara gotirimboka gochia ase obosio bw’omonto oria, oyominto omoke atari amo naintwe, korende onye oyominto ogotirimboka amo naintwe, rirorio natogende.
26 E dissemos: Não podemos descer. Se o nosso irmão mais jovem for conosco, aí desceremos, porque não podemos ver a face do homem, se nosso irmão mais jovem não estiver conosco.
27 Erio omosomba oo tata agatoteebia: Momanyete ng’a omokungu one nigo anyiborerete abana abamura babere boka.
27 E teu servo, meu pai, disse-nos: Sabeis que minha esposa me deu dois filhos;
28 Oyomo nigo ansirerete, na inche ngateeba: Tekomocha koba ng’a neching’iti chi’orosana chiamoitete, tinana komoorora goika reero iga.
28 e um se foi de mim, e eu disse: Ele certamente foi despedaçado, e eu não o vi desde então.
29 Onye mokoirana oyo nere korwa ase ’nde, na amabe achie komonyoora, rirorio nigo moragere inkwe ngende ase oboina ne chimbuche chiane, inde nomoichano.
29 E se tirardes também este de mim, e um mal acontecer a ele, levareis meus cabelos grisalhos com tristeza à sepultura.
30 “Na bono kondagende inka ase tata, omosomba oo, ntaireti omosae oyo amo naintwe, oyo tata nigo amwanchete mono, takorora buya.
30 Agora, pois, quando eu for a teu servo, meu pai, e o rapaz não estiver conosco, visto que a sua vida está atada com a vida dele,
31 Ekero ararore ng’a omosae oyo taiyo, nigo arakwe, na intwe, abasomba bao, nigo toragere agende ase oboina ne chimbuche chiaye, ore nomoichano.
31 acontecerá, quando ele vir que o rapaz não está conosco, ele morrerá, e teus servos levarão, com tristeza à sepultura, os cabelos grisalhos de teu servo, nosso pai.
32 Naki inche, omosomba oo, nigo nebegete nkaba intenenera ase omosae oyo ase tata, nkamoteebia: Ntamoiraneti asore, nigo ndabe omomochi asore ase obogima bwane bwonsi.
32 Porquanto, teu servo se tornou fiador do rapaz diante do meu pai, dizendo: Se eu não o trouxer a ti, então eu levarei a culpa diante do meu pai para sempre.
33 Na bono, omonene one, nagosoroire, ntige imbe omosomba oo ribaga ri’ omosae oyo; ere omotige agende amo nabamwabo inka.
33 Agora, pois, suplico-te: Deixa teu servo ficar no lugar do rapaz como servo para o meu senhor, e deixa o rapaz subir com seus irmãos.
34 Naki ndakore ing’irane ase tata, omosae oyo atari amo nainche? Tinkoremereria korora emechando enga buna eyio ekomonyoora tata.”
34 Como, pois, eu subirei a meu pai, e o rapaz não estando comigo? Para que porventura eu não veja o mal que virá sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.