Gênesis 43

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Enchara ekaba enene ase ense.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Na ekero bakoorire endagera eria bagorete korwa Misiri, ise akabateebia: “Irana naende motogorere endagera nke toche koria.”
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Korende Yuda akabateebia: Omonto oria nigo atochigete bokong’u, agatoteebia: Timogocha kondora obosio bwane oyio omino atacheti amo nainwe.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Koratoe oyominto agende amo naintwe, rirorio inatotirimboke tokogorere endagera.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Korende onye togotomoa togende komo, rirorio titokogenda, ekiagera omonto oria nigo atoteebetie, “Timokondora obosio bwane motacheti noyio omino.”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Israeli akababooria: “Ninki mwankorera igo na gonchanda, goika mogateebia omonto oria ng’a mokare noyomino onde inka?”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Barabwo bakamoiraneria: “Omonto oria nigo atounetie mono amanye amang’ana aito na ay’eamate yaito, agatoboria: Iso moyo are? Mokare nonde omino? Na intwe tokamoiraneria buna atoboretie. Inee! Ntwamanyete aya agochia gokwana ng’a: Gachie morente oyomino?”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Yuda agateebia Israeli ise: “Mong’e omosae oyo agende amo nainche, erio toimoke togende aroro, erinde egere tobe moyo, titokwa, intwe, naye, amo nabana baito abake.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Nerure imbe intenenera asare: korwa ase okoboko kwane oche komonsaba. Onye tinkomoirania gocha asore, rirorio ontige mbogorie okomocha okwo amatuko onsi ase obosio bwao.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Onye totatebanire nanga twairanire chintunda ibere.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Israeli ise akabateebia: “Onye naboigo are, bono mokore iga: Mobeke ebinto ebiya bi’ense eye yaito ase chigunia chiaino, moirere omonto oyio buna ebiegwa. Momoirere amaguta okogwenia make, na obooke boke, na ubani, na manemane, na amajozi.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Mobogorie chitaabu ara kabere ase amaboko aino, moirane chitaabu chiria chiairanetigwe, echio chiabegetwe igoro y’endagera ase chigunia chiaino ime. Aande nigo chiebetwe chikabekwao.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Moire na oyomino, mogende komo, mogende ase omonto oria naende.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Nyasae Omobui abae ogwancherwa ase obosio bw’omonto oyio, erio abasiborere oria omino onde, erinde moirane nere amo na Benjamini. Onye inche ekongwenera nsirerwe nabana baane, tiga abe bo.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Ase igo, abanto abwo bakaimokia ebiegwa, bakaimokia ne chitaabu ara kabere; amo na Benjamini bakagenda, bagatirimboka gochia Misiri, bagachia bagatenena ase obosio bwa Yusufu.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Ekero Yusufu arooche Benjamini ore amo nabarabwo agateebia omoteneneri bw’enka yaye: “Barente abanto abwo nyomba, na onyenye emori, oyeroisie, ekiagera abanto abwo nigo bagocha koragera amo nainche endagera ya mobaso.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Omonto oria agakora buna Yusufu amotebetie, agasoyia abanto abwo nyomba ime.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Korende abanto aba bakaondoka, ekiagera bairetwe nyomba mwa Yusufu, bakaboora: “Nigo twarentirwe nyomba ime ase engencho ye chitaabu chiria chiabegetwe ase chigunia chiaito engaki eria entang’ani. Na bono nigo ararigie gotosoera, na atoimokere, atobwate, atokore tobe abasomba baye, aire ne chitigere chiaito.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Ase igo, bakamoika ang’e omoteneneri oria bw’enka ya Yusufu, bakaba bagokwana nere gesieri ki’enyomba,
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 bakabateebia: “Koranche Omonene, otoigwe! Engaki eria entang’ani twachete aiga kogora endagera,
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 ekero twairanete gochia seito, gotwaikire ase twaraarete botuko, togachia gosansora chigunia chiaito, tokanyora kera omonto chitaabu chiaye nao chire igoro y’endagera ase egunia yaye ime, chitaabu chionsi pi. Bono chitaabu echi chionsi ntwachirentana, naa tochibwate amo naintwe.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Naende ntwarentana chitaabu chinde, echi togocha kogora endagera. Titomanyeti gose ning’o ochibegete ase chigunia chiaito ime.”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Akabairaneria “Timoka, motoerere, timoondoka; Nyasae oino, oyore Nyasae o iso, nere obaete enibo eye ase chigunia chiaino; chitaabu chiaino inachinyorete.” Erio akarenta Simioni ase bare.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Omonto oria akaira abanto baria nyomba mwa Yusufu, akabaa amaache bagesibia amagoro abo, akaa ne chitigere chiabo endagera.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Barabwo bakabeeka ebiegwa biabo ang’e, baganye Yusufu kagocha mobaso, ekiagera konya baigure ng’a nao bagocha koragerera endagera ya mobaso.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Na ekero Yusufu achete nyomba ime bakamoirera ebiegwa biria barentete, bagatung’ama inse ase obosio bwaye.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Akabakwania, akababooria: “Inee! Iso mbuya are, omogaka oria mwanteebia? Moyo are?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Bakamoiraneria: “Ee, omosomba oo tata mbuya are. Nabo moyo are.” Barabwo bagatureka emetwe yabo inse.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Yusufu agachia koimokia amaiso aye, akarora Benjamini omwabo, omwana omwabo baruete enda eyemo nere, akababooria: “Oyo nere oria omoke omino, oria mwanteebia?” Akaonchokera Benjamini, akamoteebia: “Nyasae akoe obuya, omwana one!”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Erio Yusufu akaimoka, agasoa enyomba ende, ekiagera enkoro yaye nigo yaare namaiga ase omwana omwabo, aroro ase enyomba eyio akarera amariga.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Erio agesibia obosio, agasoka oremereretie. Naende akabora: “Renta endagera!”
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Bakamobekera endagera bweka ao, na abamwabo boka ao, na Abamisiri baria konya bakoragera komo boka ao, ekiagera Abamisiri nigo bagechete Abaiberania, tibaare koria amo nabarabwo.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Abamwabo Yusufu bagaikaransigwa ase obosio bwaye, bakaroberigwa gochakera ase oria omonene kogenderera goika ase oria omoke. Bonsi kobaikaransire, bakarigererania, bagakumia.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Bakaegwa endagera korwa ase emesa ya Yusufu, korende Benjamini ere akarenterwa enyinge kobua abwo bande, ebirengo bitano. Naboigo bakanywa, bakagoka amo nere.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.