Gênesis 42

guz (GUZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ekero Yakobo aigwete ng’a endagera nekare ase ense ya Misiri, akabooria abamura baye: “Inaki morigereranetie iga?”
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 Naende akabateebia: “Naigure ng’a endagera nekare Misiri, tirimboka gochiao, motogorere endagera toche koria, tobe moyo, titokwa.”
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 Ase igo, bamura bamwabo Yusufu ikomi bagatirimboka gochia Misiri kogora endagera.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Korende Yakobo tamwancherete Benjamini, omwabo Yusufu, kogende amo nabarabwo, ekiagera nigo aoboete ng’a aande nabaise gochia konyorwa n’amabe.
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Nabo basinto ba Israeli bakagenda amo nabaanto bande abachiete kogora endagera, ekiagera enchara yarenge ase ense ya Kaanani.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Yusufu nere orenge gabana igoro y’ense yonsi ya Misiri, naende nere orenge kooneria abanto bonsi b’ense eria endagera. Na abamwabo Yusufu, ekero baigete asare, bagatung’ama inse ase obosio bwaye.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Yusufu, ekero abarora, akabamanya, korende agekora buna tabamanyeti, agakwana nabarabwo amang’ana amakong’u. Akababooria: “Abanto aba, ng’ai mwarure?”
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 Nonya Yusufu omanyete abamwabo, barabwo tibamomanyete ere.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Erio Yusufu akainyora chindoto chiria areenge kobarootera, akabateebia: “Inwe nechirooti more, nigo mwachire koroota ense eye, na korora ase ere bosa etari na getango.”
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 Bakamokania: “Tari bo, Omonene, intwe abasomba bao nigo twachire kogora endagera.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Intwe twensi nabana b’omonto oyomo. Intwe abasomba bao nigo tore abanto abaronge, titori chirooti.”
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Akabakania: “Yaya, nigo mwachire koroota ense, na korora ense ase ere bosa etari na getango.”
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 Barabwo bakamoiraneria: “Intwe abasomba bao nigo tore abamura ikomi na babere, abana b’omonto oyomo, ase ense ya Kaanani; na bono omoke ominto tari aa, inka akare ase tata, na oyomo ere takaiyo.”
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Korende Yusufu akabateebia “Nabo ere buna konya naikire kobateebia, ng’a inwe nechirooti more.
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 Ase amang’ana aya nimbateeme: Amaene, buna Farao are moyo, timokorua aa mogende, oria omino omoke ataracha aa.
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 Toma oyomo oino agende korenta oyio omino, na inwe abande motigare echela. Nabo morateemwe gose namaene mogoteeba. Onye taibo, amaene buna Farao are moyo, inwe nechirooti more.”
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Erio agasiekera bonsi amo echela ime ase amatuko atato.
17 E os deixou presos três dias.
18 Rituko ria gatato Yusufu akabateebia: “Mokore iga buna ndabateebie, nario morabe moyo; naki inche nomonto imoirogete Nyasae.
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Onye inwe more abanto abaronge, tiga oyomo oino atigare aa ase echela, na inwe abande moirere abwo mwatigete inka endagera, ase engencho y’enchara;
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 erio morente oria omino omoke ase ’nde. Igo amang’ana aino aenekigwe ng’a namaene are, na inwe timobaisa gokwa. Barabwo bagakora bo.”
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 Erio bagateebania barabwo ase barabwo: “Amaene, ntwamocherete oyominto. Nigo twarooche ogochandeka kw’omoyo oye, na ekero atosororete titwamoigwete. Ase ayio nakio kiagerire obokong’u obo bwatonyorire.”
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Rubeni akabairaneria, “Tinabakanetie ng’a timomochera omosae oyo? Korende inwe mokanga, timwanyigwera. Ase igo, bono amanyinga aye aganigwe aakanwe.”
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Barabwo tibamanya ng’a Yusufu nayaigwete, ekiagera omonogi nareengeo ore komoonchorera.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Erio akarua ase bare, akagenda ensemo, akarera amariga; naende akairana, agakwana nabarabwo. Akarusia Simioni korwa ase bare, akamosiba korwa ase amasio abo.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 Yusufu agachiika abanto baichorie chigunia chiabo endagera, na kera oyomo airanerigwe chitaabu chiaye, chibekwe egunia yaye ime, na aegwe endagera agochia koria inchera. Naboigo baabakorerete.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 Erio bakaberekia chitigere chiabo endagera, bakagenda.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Ekero baigete ase bakorara botuko, oyomo obo agasansora egunia yaye arusie endagera ae etigere yaye, akarora chitaabu chiaye igoro y’endagera ase egunia yaye ime,
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 agateebia abamwabo: “Ayee! Chibesa chiane nigo chiairanetigwe, rigereria, nao chire aa egunia yane ime!” Chinkoro chiabo chikagoyaana, bakarigererania na koiguswa, bagateeba: “Inki eke Nyasae atokoreire iga?”
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 Ekero baigete ase Yakobo ise, ase ense ya Kaanani, bakabateebia ayio onsi abanyorete, bakaboora,
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Omonto oria omonene bw’ense eria nigo akwanete naintwe amang’ana amakong’u agatoroka ng’a intwe nechirooti, tokoroota ense.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Korende tokamoteebia: Intwe nigo tore abanto abaronge, titori chirooti.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Nigo tore abamura ikomi na babere, tata noyomo. Oyomo oito takaiyo, na omoke kegima nere okare ase tata inka, ase ense ya Kaanani.
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 Omonto oyio, omonene bw’ense eria, agatoteebia: Ase amang’ana aya naro ndamanyere gose nabaanto abaronge more: Tiga oyomo oino aiga ase ’nde, inwe abande genda, moire endagera ase engencho y’enchara ekare inka seino.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Genda mondetere oyio omino omoke, erio nario ndamanye ng’a timori chirooti, korende nabaanto abaronge. Erio nimbairanerie oyomino, na inwe inamonyore ribaga mobe mokoonchoreria ase ense eye.”
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Ekaba ekero baumorete endagera korwa ase chigunia, bakanyora kera oyomo esaro ye chitaabu chiaye nao ere egunia yaye ime. Na ekero barabwo amo na ise barooche chisaro chi’echitaabu chiabo, bakaondoka.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 Yakobo ise akabateebia: “Mwang’urire abana baane, Yusufu taiyo, na Simioni taiyo, na bono morigetie koira Benjamini nere. Amang’ana aya onsi anyorire inche.”
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 Erio Rubeni agateebia ise “Oite abana baane babere abamura onye tinkomoirania gocha asore. Mobeke ase amaboko aane na inche nimoiranie.”
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Akamokania: “Omwana one tagotirimboka amo nainwe, ekiagera oyomwabo okuure na oyo nere otigarete bweka. Amabe aise gochia komonyoora agwo inchera, nigo moragere ngende ase oboina ne chimbuche chiane inde nomoichano.”
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.