Gênesis 42
guz (GUZ) vs BKJ
1 Ekero Yakobo aigwete ng’a endagera nekare ase ense ya Misiri, akabooria abamura baye: “Inaki morigereranetie iga?”
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Naende akabateebia: “Naigure ng’a endagera nekare Misiri, tirimboka gochiao, motogorere endagera toche koria, tobe moyo, titokwa.”
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Ase igo, bamura bamwabo Yusufu ikomi bagatirimboka gochia Misiri kogora endagera.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Korende Yakobo tamwancherete Benjamini, omwabo Yusufu, kogende amo nabarabwo, ekiagera nigo aoboete ng’a aande nabaise gochia konyorwa n’amabe.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Nabo basinto ba Israeli bakagenda amo nabaanto bande abachiete kogora endagera, ekiagera enchara yarenge ase ense ya Kaanani.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Yusufu nere orenge gabana igoro y’ense yonsi ya Misiri, naende nere orenge kooneria abanto bonsi b’ense eria endagera. Na abamwabo Yusufu, ekero baigete asare, bagatung’ama inse ase obosio bwaye.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Yusufu, ekero abarora, akabamanya, korende agekora buna tabamanyeti, agakwana nabarabwo amang’ana amakong’u. Akababooria: “Abanto aba, ng’ai mwarure?”
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Nonya Yusufu omanyete abamwabo, barabwo tibamomanyete ere.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Erio Yusufu akainyora chindoto chiria areenge kobarootera, akabateebia: “Inwe nechirooti more, nigo mwachire koroota ense eye, na korora ase ere bosa etari na getango.”
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Bakamokania: “Tari bo, Omonene, intwe abasomba bao nigo twachire kogora endagera.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Intwe twensi nabana b’omonto oyomo. Intwe abasomba bao nigo tore abanto abaronge, titori chirooti.”
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Akabakania: “Yaya, nigo mwachire koroota ense, na korora ense ase ere bosa etari na getango.”
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Barabwo bakamoiraneria: “Intwe abasomba bao nigo tore abamura ikomi na babere, abana b’omonto oyomo, ase ense ya Kaanani; na bono omoke ominto tari aa, inka akare ase tata, na oyomo ere takaiyo.”
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Korende Yusufu akabateebia “Nabo ere buna konya naikire kobateebia, ng’a inwe nechirooti more.
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Ase amang’ana aya nimbateeme: Amaene, buna Farao are moyo, timokorua aa mogende, oria omino omoke ataracha aa.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Toma oyomo oino agende korenta oyio omino, na inwe abande motigare echela. Nabo morateemwe gose namaene mogoteeba. Onye taibo, amaene buna Farao are moyo, inwe nechirooti more.”
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Erio agasiekera bonsi amo echela ime ase amatuko atato.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Rituko ria gatato Yusufu akabateebia: “Mokore iga buna ndabateebie, nario morabe moyo; naki inche nomonto imoirogete Nyasae.
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Onye inwe more abanto abaronge, tiga oyomo oino atigare aa ase echela, na inwe abande moirere abwo mwatigete inka endagera, ase engencho y’enchara;
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 erio morente oria omino omoke ase ’nde. Igo amang’ana aino aenekigwe ng’a namaene are, na inwe timobaisa gokwa. Barabwo bagakora bo.”
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Erio bagateebania barabwo ase barabwo: “Amaene, ntwamocherete oyominto. Nigo twarooche ogochandeka kw’omoyo oye, na ekero atosororete titwamoigwete. Ase ayio nakio kiagerire obokong’u obo bwatonyorire.”
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Rubeni akabairaneria, “Tinabakanetie ng’a timomochera omosae oyo? Korende inwe mokanga, timwanyigwera. Ase igo, bono amanyinga aye aganigwe aakanwe.”
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Barabwo tibamanya ng’a Yusufu nayaigwete, ekiagera omonogi nareengeo ore komoonchorera.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Erio akarua ase bare, akagenda ensemo, akarera amariga; naende akairana, agakwana nabarabwo. Akarusia Simioni korwa ase bare, akamosiba korwa ase amasio abo.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Yusufu agachiika abanto baichorie chigunia chiabo endagera, na kera oyomo airanerigwe chitaabu chiaye, chibekwe egunia yaye ime, na aegwe endagera agochia koria inchera. Naboigo baabakorerete.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Erio bakaberekia chitigere chiabo endagera, bakagenda.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Ekero baigete ase bakorara botuko, oyomo obo agasansora egunia yaye arusie endagera ae etigere yaye, akarora chitaabu chiaye igoro y’endagera ase egunia yaye ime,
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 agateebia abamwabo: “Ayee! Chibesa chiane nigo chiairanetigwe, rigereria, nao chire aa egunia yane ime!” Chinkoro chiabo chikagoyaana, bakarigererania na koiguswa, bagateeba: “Inki eke Nyasae atokoreire iga?”
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Ekero baigete ase Yakobo ise, ase ense ya Kaanani, bakabateebia ayio onsi abanyorete, bakaboora,
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 “Omonto oria omonene bw’ense eria nigo akwanete naintwe amang’ana amakong’u agatoroka ng’a intwe nechirooti, tokoroota ense.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Korende tokamoteebia: Intwe nigo tore abanto abaronge, titori chirooti.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Nigo tore abamura ikomi na babere, tata noyomo. Oyomo oito takaiyo, na omoke kegima nere okare ase tata inka, ase ense ya Kaanani.
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Omonto oyio, omonene bw’ense eria, agatoteebia: Ase amang’ana aya naro ndamanyere gose nabaanto abaronge more: Tiga oyomo oino aiga ase ’nde, inwe abande genda, moire endagera ase engencho y’enchara ekare inka seino.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Genda mondetere oyio omino omoke, erio nario ndamanye ng’a timori chirooti, korende nabaanto abaronge. Erio nimbairanerie oyomino, na inwe inamonyore ribaga mobe mokoonchoreria ase ense eye.”
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Ekaba ekero baumorete endagera korwa ase chigunia, bakanyora kera oyomo esaro ye chitaabu chiaye nao ere egunia yaye ime. Na ekero barabwo amo na ise barooche chisaro chi’echitaabu chiabo, bakaondoka.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Yakobo ise akabateebia: “Mwang’urire abana baane, Yusufu taiyo, na Simioni taiyo, na bono morigetie koira Benjamini nere. Amang’ana aya onsi anyorire inche.”
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Erio Rubeni agateebia ise “Oite abana baane babere abamura onye tinkomoirania gocha asore. Mobeke ase amaboko aane na inche nimoiranie.”
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Akamokania: “Omwana one tagotirimboka amo nainwe, ekiagera oyomwabo okuure na oyo nere otigarete bweka. Amabe aise gochia komonyoora agwo inchera, nigo moragere ngende ase oboina ne chimbuche chiane inde nomoichano.”
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.