Gênesis 41
guz (GUZ) vs NVT
1 Magega y’emiaka ebere koyaetire Farao akaroota chindoto ng’a oteneine engegu y’orooche rwa Naeli.
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 Akarora chiombe isano na ibere, chingiya mono chinoru, chikorwa rooche, chikorisia amasangaka.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Naende akarora chiombe chinde isano na ibere, chimbe mono chindeu, chikorwa rooche, chigochitunyana korwa magega, chigatenena ase engegu y’orooche ang’e nase chiombe chiria chinde.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Agwo chiombe chiria chimbe chindeu chikaria chiria chingiya chinoru. Erio Farao akaboka.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Akaraara naende, akaroota eria kabere, akarora ebigara bitano na bibere ebinene ebinoru, bikinete ase oroboba oromo.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Magega yabo ebigara binde ebireu, ebiasusanirie nomwaga ore korwa moocha, bikaoroka.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Agwo ebigara ebio ebireu bitano na bibere bikaria biria binde ebinene ebinoru. Farao akaboka, akanyora ng’a nigo are koroota.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Ekero bwachia gokia mambia, akaba oichaanete, agatoma abanto barangerie abaringoria bonsi ba Misiri na abanto abang’aini bonsi abaarengeo. Farao akabateebia chindoto chiaye, korende onde tatogete ore konyara komoteebia engencho ye chindoto echio.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Erio omoteneneri bw’ebinyugwa agateebia Farao: “Bono nainyoire okomocha kwane.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Ekero aye Farao gwatobeete intwe abasomba bao, na gotosiekera, inche na omoteneneri bw’abaroisia emegati, ase echela eyere ase enyomba y’omotang’ani bw’abarendi,
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 intwe ase obotuko obomo tokaroota chindoto twensi, kera oyomo okoroota kwaye kore nengencho yaye eng’ao.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Agwo amo naintwe narengeo omomura oyomo Omoiberania, omosomba bw’omotang’ani bw’abarendi. Tokamoteebia chindoto chiaito, na ere agatoteebia engencho ye chindoto chiria, agatobanorera kera oyomo engencho y’okoroota kwaye.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Na buna ere atoteebetie engencho ye chindoto chiaito, naboigo abeete; inche nkairanigwa ase emeremo yane, na oria onde agasungwa ase omote igoro.”
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Erio Farao agatoma abanto korangeria Yusufu. Bakamorenta bwango korwa ase echela, na ere akagingirwa, akaonchoreria chianga chiaye, akagenda ase obosio bwa Farao.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Farao agateebia Yusufu: “Nigo narota okoroota, gose onde tari oranyare gonteebia engencho y’okoroota kwane. Inche naigure amang’ana ao ng’a gokwaigure chindoto, nabo okomanya engencho ye chindoto echio.”
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Yusufu akairaneria Farao, akabora: “Tari inche, korende Nyasae orakoe aye Farao okoiraneria kw’omorembe.”
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Erio Farao agateebia Yusufu: “Ase okoroota kwane nigo narooche ng’a nteneine ase engegu y’orooche.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Nkarora chiombe isano na ibere, chinoru chingiya mono, chikorwa rooche, chikorisia amasangaka;
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 naende nkarora chiombe chinde isano na ibere, chimbe mono chindeu, chikorwa rooche, chigochitunyana korwa magega. Ase ense yonsi ya Misiri tinana korora chiombe chimbe buna echio.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Agwo chiombe chiria chimbe chindeu chikaria chiombe chiria isano na ibere chi’eritang’ani, chiare chingiya chinoru,
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 korende ekero chiachirire tichiarorekana ng’a nchiachiria, nkarora nabo chire buna chiare ritang’ani. Erio nkaboka.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 Naende konararire nkarora ase okoroota kwane ebigara ebinene ebinoru bitano na bibere, bikinete ase oroboba oromo;
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 na ebigara ebiomo ebireu, ebiasusanirie nomwaga ore korwa moocha, bikaoroka korwa magega yabo,
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 na ebigara biria ebireu bikaria biria ebinoru bitano na bibere. Inche ngateebia abaringoria, korende onde tari onyarete gonteebia engencho y’okoroota kwane.”
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Erio Yusufu agateebia Farao: “Chindoto chiao, aye Farao, nigo chire echimo. Nyasae okworokirie, aye Farao, aya agochia gokora iga bwango.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Chiombe chiria chingiya isano na ibere, eyio nemiaka etano na ebere, na ebigara biria ebiya bitano na bibere, eyio nemiaka etano na ebere; chindoto echio nechimo.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Ne chiombe chiria isano na ibere chimbe chindeu, chiachitunyanete chiria chinoru, eyio nemiaka etano na ebere, na ebigara biria bitano na bibere bitaamete, biasusanirie nomwaga ore korwa moocha, eyio nemiaka etano na ebere y’enchara.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Aya naro buna nagoteebia aye Farao, ng’a Nyasae okworokirie aya agochia gokora iga bwango.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Rora, ngochi-gocha ere emiaka etano na ebere y’omoigoto ase ense yonsi ya Misiri,
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 korende magega y’ayio neche emiaka ende etano na ebere y’enchara; na omoigoto oria bwonsi nigo ogochia kwebwa ase ense ya Misiri, ekiagera enchara eria nigo erarie ense eye.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Omoigoto oria tokoinyorwa ase ense eye, ase engencho y’enchara eye erache gocha korwa magega yaye, ekiagera nigo erabe endito mono.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Na bono Farao, okoroota kwao nigo gwachete eria kabere, aya nigo akoorokia ng’a Nyasae ochikiire amang’ana aya, na Nyasae nayaikeranie iga bwango.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 “Ase ayio Farao, rigia omonto ore omomanyi na omong’aini, omobeke igoro y’ense yonsi ya Misiri.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Na bono Farao, aya naro ogwenerete okore: Obeke abateneneri igoro y’ense eye bachoge ensemo ya isano y’endagera ase ense ya Misiri ase emiaka eye etano na ebere y’omoigoto.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Tiga basangererie endagera eye yonsi y’emiaka eye emiya egocha, bayebeke erendwe ase emechie, ase okobua gwa Farao.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Na endagera eye egachwe eche koegwa abanto emiaka eye etano na ebere y’enchara, erache gocha ase ense ya Misiri, abanto tibaabaisa gocha gosira ase enchara eyio.”
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Amang’ana ayio akagwenera Farao amo nabasomba baye bonsi.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Farao akabooria abasomba baye: “Inee! Ng’ai toranyore omonto onga buna oyo ore n’Omoika o Nyasae ime yaye?”
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Erio Farao agateebia Yusufu: “Ekiagera Nyasae okomanyirie amang’ana ayio onsi, onde tari aa omanyete, naende ore na obong’aini buna aye.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Bono naye orabe omoteneneri bw’enka yane, na abanto baane bonsi nabakoigwere buna orabe gokobachika. Ase ekerogo kiane ki’obogaambi oka, nao ndabe omonene gokobua.”
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Farao agateebia Yusufu: “Rora nakobekire aye igoro y’ense yonsi ya Misiri.”
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Erio Farao akarusia ebonyi yaye ere nekemanyererio korwa ase ekiara kiaye, akamoyebeekera Yusufu kiara kiaye, akamobekera na eanga engiya y’egatani, akamobekera ne chisonoi chi’etaabu igoti riaye.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Akamoriinia ase egari yaye ya kabere y’oborwoti. Abanto bagaaka eriogi, bakobora: “Tung’ama inse!” Naboigo akamobeka abe omogambi bw’ense yonsi ya Misiri.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Naende Farao agateebia Yusufu: “Ninche Farao. Otancheti aye, onde takoba ase ense yonsi ya Misiri oraimoke gokora gento.”
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Farao Akaroka Yusufu Safenati‐Panea; akamonyuomeria omokungu, nere Asenati, omoiseke o Potifera, Omokuani bw’Oni. Yusufu akagenda aaria na aaria korigereria ense yonsi ya Misiri.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Agwo Yusufu, ekero asoete gokorera Farao, omorwoti o Misiri, nigo arenge nemiaka emerongo etato. Na Yusufu akarua ase obosio bwa Farao, agaetanana ase ense yonsi ya Misri.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Emiaka eria etano na ebere y’omoigoto egaika, ense ekaama endagera enyinge,
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 na Yusufu agasangereria endagera yonsi ase emiaka eria etano na ebere, ase ense ya Misiri, akayegacha ase emechie. Ase kera omochie akagacha endagera yonsi y’emegondo eria yayoetanaine.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Yusufu akagacha endagera ase obonge mono, ekaba enyinge buna omokenye bw’Enyancha, goika agatiga koyerenga, ekiagera tiyare konyara korengeka.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Ritang’ani konya emiaka eria y’enchara etaracha, Asenati, mosubati o Potifera, Omokuani bw’Oni, akaiborera Yusufu abana abaisia babere.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Yusufu Akaaroka omwana oria omotangi Manase, agateeba: “Nyasae ogerire inyebe obokong’u bwonsi na abanto b’enka ya tata”
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Na omwana o kabere akamoroka Efraimu, agateeba: “Nyasae ong’eire oroiboro ase ense y’emechando yane.”
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Emiaka eria etano na ebere y’omoigoto ekaera ase ense ya Misiri,
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 na emiaka eria etano na ebere y’enchara egachaka gocha, buna Yusufu abaanete. Enchara egacha ase chinse chionsi, korende ase ense yonsi ya Misiri endagera n’yareengeo.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Ekero enchara yariete abanto bonsi ba Misiri, barabwo bakamorera Farao abae endagera; na Farao agateebia Abamisiri bonsi: “Genda ase Yusufu, na rinde rionsi arabateebie, goika morikore.”
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Ase igo, ekero enchara yasoete ase ense eria engima, Yusufu akaigora ebiage bionsi, akaooneria Abamisiri endagera, ekiagera enchara nigo yabeete endito ase ense ya Misiri.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Abanto b’echinse chionsi bagacha Misiri kogora endagera korwa ase Yusufu, ekiagera enchara nigo yareenge endito ase ense engima.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.