Gênesis 41

guz (GUZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Magega y’emiaka ebere koyaetire Farao akaroota chindoto ng’a oteneine engegu y’orooche rwa Naeli.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou, e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Akarora chiombe isano na ibere, chingiya mono chinoru, chikorwa rooche, chikorisia amasangaka.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Naende akarora chiombe chinde isano na ibere, chimbe mono chindeu, chikorwa rooche, chigochitunyana korwa magega, chigatenena ase engegu y’orooche ang’e nase chiombe chiria chinde.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Agwo chiombe chiria chimbe chindeu chikaria chiria chingiya chinoru. Erio Farao akaboka.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne, comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então acordou Faraó.
5 Akaraara naende, akaroota eria kabere, akarora ebigara bitano na bibere ebinene ebinoru, bikinete ase oroboba oromo.
5 Depois dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Magega yabo ebigara binde ebireu, ebiasusanirie nomwaga ore korwa moocha, bikaoroka.
6 E eis que sete espigas miúdas, e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
7 Agwo ebigara ebio ebireu bitano na bibere bikaria biria binde ebinene ebinoru. Farao akaboka, akanyora ng’a nigo are koroota.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Ekero bwachia gokia mambia, akaba oichaanete, agatoma abanto barangerie abaringoria bonsi ba Misiri na abanto abang’aini bonsi abaarengeo. Farao akabateebia chindoto chiaye, korende onde tatogete ore konyara komoteebia engencho ye chindoto echio.
8 E aconteceu que pela manhã o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Erio omoteneneri bw’ebinyugwa agateebia Farao: “Bono nainyoire okomocha kwane.
9 Então falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Das minhas ofensas me lembro hoje:
10 Ekero aye Farao gwatobeete intwe abasomba bao, na gotosiekera, inche na omoteneneri bw’abaroisia emegati, ase echela eyere ase enyomba y’omotang’ani bw’abarendi,
10 Estando Faraó muito indignado contra os seus servos, e pondo-me sob prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 intwe ase obotuko obomo tokaroota chindoto twensi, kera oyomo okoroota kwaye kore nengencho yaye eng’ao.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, cada um conforme a interpretação do seu sonho.
12 Agwo amo naintwe narengeo omomura oyomo Omoiberania, omosomba bw’omotang’ani bw’abarendi. Tokamoteebia chindoto chiaito, na ere agatoteebia engencho ye chindoto chiria, agatobanorera kera oyomo engencho y’okoroota kwaye.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os nossos sonhos e ele no-los interpretou, a cada um conforme o seu sonho.
13 Na buna ere atoteebetie engencho ye chindoto chiaito, naboigo abeete; inche nkairanigwa ase emeremo yane, na oria onde agasungwa ase omote igoro.”
13 E como ele nos interpretou, assim aconteceu; a mim me foi restituído o meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Erio Farao agatoma abanto korangeria Yusufu. Bakamorenta bwango korwa ase echela, na ere akagingirwa, akaonchoreria chianga chiaye, akagenda ase obosio bwa Farao.
14 Então mandou Faraó chamar a José, e o fizeram sair logo do cárcere; e barbeou-se e mudou as suas roupas e apresentou-se a Faraó.
15 Farao agateebia Yusufu: “Nigo narota okoroota, gose onde tari oranyare gonteebia engencho y’okoroota kwane. Inche naigure amang’ana ao ng’a gokwaigure chindoto, nabo okomanya engencho ye chindoto echio.”
15 E Faraó disse a José: Eu tive um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que quando ouves um sonho o interpretas.
16 Yusufu akairaneria Farao, akabora: “Tari inche, korende Nyasae orakoe aye Farao okoiraneria kw’omorembe.”
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Erio Farao agateebia Yusufu: “Ase okoroota kwane nigo narooche ng’a nteneine ase engegu y’orooche.
17 Então disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na margem do rio,
18 Nkarora chiombe isano na ibere, chinoru chingiya mono, chikorwa rooche, chikorisia amasangaka;
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista, e pastavam no prado.
19 naende nkarora chiombe chinde isano na ibere, chimbe mono chindeu, chikorwa rooche, chigochitunyana korwa magega. Ase ense yonsi ya Misiri tinana korora chiombe chimbe buna echio.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Agwo chiombe chiria chimbe chindeu chikaria chiombe chiria isano na ibere chi’eritang’ani, chiare chingiya chinoru,
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 korende ekero chiachirire tichiarorekana ng’a nchiachiria, nkarora nabo chire buna chiare ritang’ani. Erio nkaboka.
21 E entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado; porque o seu parecer era feio como no princípio. Então acordei.
22 Naende konararire nkarora ase okoroota kwane ebigara ebinene ebinoru bitano na bibere, bikinete ase oroboba oromo;
22 Depois vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas;
23 na ebigara ebiomo ebireu, ebiasusanirie nomwaga ore korwa moocha, bikaoroka korwa magega yabo,
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
24 na ebigara biria ebireu bikaria biria ebinoru bitano na bibere. Inche ngateebia abaringoria, korende onde tari onyarete gonteebia engencho y’okoroota kwane.”
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Erio Yusufu agateebia Farao: “Chindoto chiao, aye Farao, nigo chire echimo. Nyasae okworokirie, aye Farao, aya agochia gokora iga bwango.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
26 Chiombe chiria chingiya isano na ibere, eyio nemiaka etano na ebere, na ebigara biria ebiya bitano na bibere, eyio nemiaka etano na ebere; chindoto echio nechimo.
26 As sete vacas formosas são sete anos, as sete espigas formosas também são sete anos, o sonho é um só.
27 Ne chiombe chiria isano na ibere chimbe chindeu, chiachitunyanete chiria chinoru, eyio nemiaka etano na ebere, na ebigara biria bitano na bibere bitaamete, biasusanirie nomwaga ore korwa moocha, eyio nemiaka etano na ebere y’enchara.
27 E as sete vacas feias à vista e magras, que subiam depois delas, são sete anos, e as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental, serão sete anos de fome.
28 Aya naro buna nagoteebia aye Farao, ng’a Nyasae okworokirie aya agochia gokora iga bwango.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Rora, ngochi-gocha ere emiaka etano na ebere y’omoigoto ase ense yonsi ya Misiri,
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 korende magega y’ayio neche emiaka ende etano na ebere y’enchara; na omoigoto oria bwonsi nigo ogochia kwebwa ase ense ya Misiri, ekiagera enchara eria nigo erarie ense eye.
30 E depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Omoigoto oria tokoinyorwa ase ense eye, ase engencho y’enchara eye erache gocha korwa magega yaye, ekiagera nigo erabe endito mono.
31 E não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois; porquanto será gravíssima.
32 Na bono Farao, okoroota kwao nigo gwachete eria kabere, aya nigo akoorokia ng’a Nyasae ochikiire amang’ana aya, na Nyasae nayaikeranie iga bwango.
32 E que o sonho foi repetido duas vezes a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e Deus se apressa em fazê-la.
33 “Ase ayio Farao, rigia omonto ore omomanyi na omong’aini, omobeke igoro y’ense yonsi ya Misiri.
33 Portanto, Faraó previna-se agora de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Na bono Farao, aya naro ogwenerete okore: Obeke abateneneri igoro y’ense eye bachoge ensemo ya isano y’endagera ase ense ya Misiri ase emiaka eye etano na ebere y’omoigoto.
34 Faça isso Faraó e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura,
35 Tiga basangererie endagera eye yonsi y’emiaka eye emiya egocha, bayebeke erendwe ase emechie, ase okobua gwa Farao.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem o trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Na endagera eye egachwe eche koegwa abanto emiaka eye etano na ebere y’enchara, erache gocha ase ense ya Misiri, abanto tibaabaisa gocha gosira ase enchara eyio.”
36 Assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Amang’ana ayio akagwenera Farao amo nabasomba baye bonsi.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Farao akabooria abasomba baye: “Inee! Ng’ai toranyore omonto onga buna oyo ore n’Omoika o Nyasae ime yaye?”
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um homem como este em quem haja o espírito de Deus?
39 Erio Farao agateebia Yusufu: “Ekiagera Nyasae okomanyirie amang’ana ayio onsi, onde tari aa omanyete, naende ore na obong’aini buna aye.
39 Depois disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Bono naye orabe omoteneneri bw’enka yane, na abanto baane bonsi nabakoigwere buna orabe gokobachika. Ase ekerogo kiane ki’obogaambi oka, nao ndabe omonene gokobua.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo, somente no trono eu serei maior que tu.
41 Farao agateebia Yusufu: “Rora nakobekire aye igoro y’ense yonsi ya Misiri.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Erio Farao akarusia ebonyi yaye ere nekemanyererio korwa ase ekiara kiaye, akamoyebeekera Yusufu kiara kiaye, akamobekera na eanga engiya y’egatani, akamobekera ne chisonoi chi’etaabu igoti riaye.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de roupas de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Akamoriinia ase egari yaye ya kabere y’oborwoti. Abanto bagaaka eriogi, bakobora: “Tung’ama inse!” Naboigo akamobeka abe omogambi bw’ense yonsi ya Misiri.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Naende Farao agateebia Yusufu: “Ninche Farao. Otancheti aye, onde takoba ase ense yonsi ya Misiri oraimoke gokora gento.”
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Farao Akaroka Yusufu Safenati‐Panea; akamonyuomeria omokungu, nere Asenati, omoiseke o Potifera, Omokuani bw’Oni. Yusufu akagenda aaria na aaria korigereria ense yonsi ya Misiri.
45 E Faraó chamou a José de Zafenate-Panéia, e deu-lhe por mulher a Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Agwo Yusufu, ekero asoete gokorera Farao, omorwoti o Misiri, nigo arenge nemiaka emerongo etato. Na Yusufu akarua ase obosio bwa Farao, agaetanana ase ense yonsi ya Misri.
46 E José era da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Emiaka eria etano na ebere y’omoigoto egaika, ense ekaama endagera enyinge,
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 na Yusufu agasangereria endagera yonsi ase emiaka eria etano na ebere, ase ense ya Misiri, akayegacha ase emechie. Ase kera omochie akagacha endagera yonsi y’emegondo eria yayoetanaine.
48 E ele ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas mesmas o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Yusufu akagacha endagera ase obonge mono, ekaba enyinge buna omokenye bw’Enyancha, goika agatiga koyerenga, ekiagera tiyare konyara korengeka.
49 Assim ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porquanto não havia numeração.
50 Ritang’ani konya emiaka eria y’enchara etaracha, Asenati, mosubati o Potifera, Omokuani bw’Oni, akaiborera Yusufu abana abaisia babere.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse um ano de fome), que lhe deu Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yusufu Akaaroka omwana oria omotangi Manase, agateeba: “Nyasae ogerire inyebe obokong’u bwonsi na abanto b’enka ya tata”
51 E chamou José ao primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Na omwana o kabere akamoroka Efraimu, agateeba: “Nyasae ong’eire oroiboro ase ense y’emechando yane.”
52 E ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Emiaka eria etano na ebere y’omoigoto ekaera ase ense ya Misiri,
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito.
54 na emiaka eria etano na ebere y’enchara egachaka gocha, buna Yusufu abaanete. Enchara egacha ase chinse chionsi, korende ase ense yonsi ya Misiri endagera n’yareengeo.
54 E começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ekero enchara yariete abanto bonsi ba Misiri, barabwo bakamorera Farao abae endagera; na Farao agateebia Abamisiri bonsi: “Genda ase Yusufu, na rinde rionsi arabateebie, goika morikore.”
55 E tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Ase igo, ekero enchara yasoete ase ense eria engima, Yusufu akaigora ebiage bionsi, akaooneria Abamisiri endagera, ekiagera enchara nigo yabeete endito ase ense ya Misiri.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento, e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Abanto b’echinse chionsi bagacha Misiri kogora endagera korwa ase Yusufu, ekiagera enchara nigo yareenge endito ase ense engima.
57 E de todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.