Gênesis 41

guz (GUZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Magega y’emiaka ebere koyaetire Farao akaroota chindoto ng’a oteneine engegu y’orooche rwa Naeli.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 Akarora chiombe isano na ibere, chingiya mono chinoru, chikorwa rooche, chikorisia amasangaka.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Naende akarora chiombe chinde isano na ibere, chimbe mono chindeu, chikorwa rooche, chigochitunyana korwa magega, chigatenena ase engegu y’orooche ang’e nase chiombe chiria chinde.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Agwo chiombe chiria chimbe chindeu chikaria chiria chingiya chinoru. Erio Farao akaboka.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Akaraara naende, akaroota eria kabere, akarora ebigara bitano na bibere ebinene ebinoru, bikinete ase oroboba oromo.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Magega yabo ebigara binde ebireu, ebiasusanirie nomwaga ore korwa moocha, bikaoroka.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Agwo ebigara ebio ebireu bitano na bibere bikaria biria binde ebinene ebinoru. Farao akaboka, akanyora ng’a nigo are koroota.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Ekero bwachia gokia mambia, akaba oichaanete, agatoma abanto barangerie abaringoria bonsi ba Misiri na abanto abang’aini bonsi abaarengeo. Farao akabateebia chindoto chiaye, korende onde tatogete ore konyara komoteebia engencho ye chindoto echio.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Erio omoteneneri bw’ebinyugwa agateebia Farao: “Bono nainyoire okomocha kwane.
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Ekero aye Farao gwatobeete intwe abasomba bao, na gotosiekera, inche na omoteneneri bw’abaroisia emegati, ase echela eyere ase enyomba y’omotang’ani bw’abarendi,
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 intwe ase obotuko obomo tokaroota chindoto twensi, kera oyomo okoroota kwaye kore nengencho yaye eng’ao.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Agwo amo naintwe narengeo omomura oyomo Omoiberania, omosomba bw’omotang’ani bw’abarendi. Tokamoteebia chindoto chiaito, na ere agatoteebia engencho ye chindoto chiria, agatobanorera kera oyomo engencho y’okoroota kwaye.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Na buna ere atoteebetie engencho ye chindoto chiaito, naboigo abeete; inche nkairanigwa ase emeremo yane, na oria onde agasungwa ase omote igoro.”
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Erio Farao agatoma abanto korangeria Yusufu. Bakamorenta bwango korwa ase echela, na ere akagingirwa, akaonchoreria chianga chiaye, akagenda ase obosio bwa Farao.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Farao agateebia Yusufu: “Nigo narota okoroota, gose onde tari oranyare gonteebia engencho y’okoroota kwane. Inche naigure amang’ana ao ng’a gokwaigure chindoto, nabo okomanya engencho ye chindoto echio.”
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Yusufu akairaneria Farao, akabora: “Tari inche, korende Nyasae orakoe aye Farao okoiraneria kw’omorembe.”
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Erio Farao agateebia Yusufu: “Ase okoroota kwane nigo narooche ng’a nteneine ase engegu y’orooche.
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 Nkarora chiombe isano na ibere, chinoru chingiya mono, chikorwa rooche, chikorisia amasangaka;
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 naende nkarora chiombe chinde isano na ibere, chimbe mono chindeu, chikorwa rooche, chigochitunyana korwa magega. Ase ense yonsi ya Misiri tinana korora chiombe chimbe buna echio.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Agwo chiombe chiria chimbe chindeu chikaria chiombe chiria isano na ibere chi’eritang’ani, chiare chingiya chinoru,
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 korende ekero chiachirire tichiarorekana ng’a nchiachiria, nkarora nabo chire buna chiare ritang’ani. Erio nkaboka.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 Naende konararire nkarora ase okoroota kwane ebigara ebinene ebinoru bitano na bibere, bikinete ase oroboba oromo;
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 na ebigara ebiomo ebireu, ebiasusanirie nomwaga ore korwa moocha, bikaoroka korwa magega yabo,
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 na ebigara biria ebireu bikaria biria ebinoru bitano na bibere. Inche ngateebia abaringoria, korende onde tari onyarete gonteebia engencho y’okoroota kwane.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Erio Yusufu agateebia Farao: “Chindoto chiao, aye Farao, nigo chire echimo. Nyasae okworokirie, aye Farao, aya agochia gokora iga bwango.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Chiombe chiria chingiya isano na ibere, eyio nemiaka etano na ebere, na ebigara biria ebiya bitano na bibere, eyio nemiaka etano na ebere; chindoto echio nechimo.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Ne chiombe chiria isano na ibere chimbe chindeu, chiachitunyanete chiria chinoru, eyio nemiaka etano na ebere, na ebigara biria bitano na bibere bitaamete, biasusanirie nomwaga ore korwa moocha, eyio nemiaka etano na ebere y’enchara.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Aya naro buna nagoteebia aye Farao, ng’a Nyasae okworokirie aya agochia gokora iga bwango.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Rora, ngochi-gocha ere emiaka etano na ebere y’omoigoto ase ense yonsi ya Misiri,
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 korende magega y’ayio neche emiaka ende etano na ebere y’enchara; na omoigoto oria bwonsi nigo ogochia kwebwa ase ense ya Misiri, ekiagera enchara eria nigo erarie ense eye.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Omoigoto oria tokoinyorwa ase ense eye, ase engencho y’enchara eye erache gocha korwa magega yaye, ekiagera nigo erabe endito mono.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Na bono Farao, okoroota kwao nigo gwachete eria kabere, aya nigo akoorokia ng’a Nyasae ochikiire amang’ana aya, na Nyasae nayaikeranie iga bwango.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Ase ayio Farao, rigia omonto ore omomanyi na omong’aini, omobeke igoro y’ense yonsi ya Misiri.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Na bono Farao, aya naro ogwenerete okore: Obeke abateneneri igoro y’ense eye bachoge ensemo ya isano y’endagera ase ense ya Misiri ase emiaka eye etano na ebere y’omoigoto.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Tiga basangererie endagera eye yonsi y’emiaka eye emiya egocha, bayebeke erendwe ase emechie, ase okobua gwa Farao.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Na endagera eye egachwe eche koegwa abanto emiaka eye etano na ebere y’enchara, erache gocha ase ense ya Misiri, abanto tibaabaisa gocha gosira ase enchara eyio.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Amang’ana ayio akagwenera Farao amo nabasomba baye bonsi.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Farao akabooria abasomba baye: “Inee! Ng’ai toranyore omonto onga buna oyo ore n’Omoika o Nyasae ime yaye?”
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Erio Farao agateebia Yusufu: “Ekiagera Nyasae okomanyirie amang’ana ayio onsi, onde tari aa omanyete, naende ore na obong’aini buna aye.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Bono naye orabe omoteneneri bw’enka yane, na abanto baane bonsi nabakoigwere buna orabe gokobachika. Ase ekerogo kiane ki’obogaambi oka, nao ndabe omonene gokobua.”
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Farao agateebia Yusufu: “Rora nakobekire aye igoro y’ense yonsi ya Misiri.”
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Erio Farao akarusia ebonyi yaye ere nekemanyererio korwa ase ekiara kiaye, akamoyebeekera Yusufu kiara kiaye, akamobekera na eanga engiya y’egatani, akamobekera ne chisonoi chi’etaabu igoti riaye.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Akamoriinia ase egari yaye ya kabere y’oborwoti. Abanto bagaaka eriogi, bakobora: “Tung’ama inse!” Naboigo akamobeka abe omogambi bw’ense yonsi ya Misiri.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Naende Farao agateebia Yusufu: “Ninche Farao. Otancheti aye, onde takoba ase ense yonsi ya Misiri oraimoke gokora gento.”
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Farao Akaroka Yusufu Safenati‐Panea; akamonyuomeria omokungu, nere Asenati, omoiseke o Potifera, Omokuani bw’Oni. Yusufu akagenda aaria na aaria korigereria ense yonsi ya Misiri.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Agwo Yusufu, ekero asoete gokorera Farao, omorwoti o Misiri, nigo arenge nemiaka emerongo etato. Na Yusufu akarua ase obosio bwa Farao, agaetanana ase ense yonsi ya Misri.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Emiaka eria etano na ebere y’omoigoto egaika, ense ekaama endagera enyinge,
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 na Yusufu agasangereria endagera yonsi ase emiaka eria etano na ebere, ase ense ya Misiri, akayegacha ase emechie. Ase kera omochie akagacha endagera yonsi y’emegondo eria yayoetanaine.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Yusufu akagacha endagera ase obonge mono, ekaba enyinge buna omokenye bw’Enyancha, goika agatiga koyerenga, ekiagera tiyare konyara korengeka.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Ritang’ani konya emiaka eria y’enchara etaracha, Asenati, mosubati o Potifera, Omokuani bw’Oni, akaiborera Yusufu abana abaisia babere.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yusufu Akaaroka omwana oria omotangi Manase, agateeba: “Nyasae ogerire inyebe obokong’u bwonsi na abanto b’enka ya tata”
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Na omwana o kabere akamoroka Efraimu, agateeba: “Nyasae ong’eire oroiboro ase ense y’emechando yane.”
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Emiaka eria etano na ebere y’omoigoto ekaera ase ense ya Misiri,
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 na emiaka eria etano na ebere y’enchara egachaka gocha, buna Yusufu abaanete. Enchara egacha ase chinse chionsi, korende ase ense yonsi ya Misiri endagera n’yareengeo.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ekero enchara yariete abanto bonsi ba Misiri, barabwo bakamorera Farao abae endagera; na Farao agateebia Abamisiri bonsi: “Genda ase Yusufu, na rinde rionsi arabateebie, goika morikore.”
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Ase igo, ekero enchara yasoete ase ense eria engima, Yusufu akaigora ebiage bionsi, akaooneria Abamisiri endagera, ekiagera enchara nigo yabeete endito ase ense ya Misiri.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Abanto b’echinse chionsi bagacha Misiri kogora endagera korwa ase Yusufu, ekiagera enchara nigo yareenge endito ase ense engima.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.