Gênesis 41
guz (GUZ) vs BKJ
1 Magega y’emiaka ebere koyaetire Farao akaroota chindoto ng’a oteneine engegu y’orooche rwa Naeli.
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 Akarora chiombe isano na ibere, chingiya mono chinoru, chikorwa rooche, chikorisia amasangaka.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Naende akarora chiombe chinde isano na ibere, chimbe mono chindeu, chikorwa rooche, chigochitunyana korwa magega, chigatenena ase engegu y’orooche ang’e nase chiombe chiria chinde.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Agwo chiombe chiria chimbe chindeu chikaria chiria chingiya chinoru. Erio Farao akaboka.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Akaraara naende, akaroota eria kabere, akarora ebigara bitano na bibere ebinene ebinoru, bikinete ase oroboba oromo.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Magega yabo ebigara binde ebireu, ebiasusanirie nomwaga ore korwa moocha, bikaoroka.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Agwo ebigara ebio ebireu bitano na bibere bikaria biria binde ebinene ebinoru. Farao akaboka, akanyora ng’a nigo are koroota.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Ekero bwachia gokia mambia, akaba oichaanete, agatoma abanto barangerie abaringoria bonsi ba Misiri na abanto abang’aini bonsi abaarengeo. Farao akabateebia chindoto chiaye, korende onde tatogete ore konyara komoteebia engencho ye chindoto echio.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Erio omoteneneri bw’ebinyugwa agateebia Farao: “Bono nainyoire okomocha kwane.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Ekero aye Farao gwatobeete intwe abasomba bao, na gotosiekera, inche na omoteneneri bw’abaroisia emegati, ase echela eyere ase enyomba y’omotang’ani bw’abarendi,
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 intwe ase obotuko obomo tokaroota chindoto twensi, kera oyomo okoroota kwaye kore nengencho yaye eng’ao.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Agwo amo naintwe narengeo omomura oyomo Omoiberania, omosomba bw’omotang’ani bw’abarendi. Tokamoteebia chindoto chiaito, na ere agatoteebia engencho ye chindoto chiria, agatobanorera kera oyomo engencho y’okoroota kwaye.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Na buna ere atoteebetie engencho ye chindoto chiaito, naboigo abeete; inche nkairanigwa ase emeremo yane, na oria onde agasungwa ase omote igoro.”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Erio Farao agatoma abanto korangeria Yusufu. Bakamorenta bwango korwa ase echela, na ere akagingirwa, akaonchoreria chianga chiaye, akagenda ase obosio bwa Farao.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Farao agateebia Yusufu: “Nigo narota okoroota, gose onde tari oranyare gonteebia engencho y’okoroota kwane. Inche naigure amang’ana ao ng’a gokwaigure chindoto, nabo okomanya engencho ye chindoto echio.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Yusufu akairaneria Farao, akabora: “Tari inche, korende Nyasae orakoe aye Farao okoiraneria kw’omorembe.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Erio Farao agateebia Yusufu: “Ase okoroota kwane nigo narooche ng’a nteneine ase engegu y’orooche.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Nkarora chiombe isano na ibere, chinoru chingiya mono, chikorwa rooche, chikorisia amasangaka;
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 naende nkarora chiombe chinde isano na ibere, chimbe mono chindeu, chikorwa rooche, chigochitunyana korwa magega. Ase ense yonsi ya Misiri tinana korora chiombe chimbe buna echio.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Agwo chiombe chiria chimbe chindeu chikaria chiombe chiria isano na ibere chi’eritang’ani, chiare chingiya chinoru,
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 korende ekero chiachirire tichiarorekana ng’a nchiachiria, nkarora nabo chire buna chiare ritang’ani. Erio nkaboka.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 Naende konararire nkarora ase okoroota kwane ebigara ebinene ebinoru bitano na bibere, bikinete ase oroboba oromo;
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 na ebigara ebiomo ebireu, ebiasusanirie nomwaga ore korwa moocha, bikaoroka korwa magega yabo,
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 na ebigara biria ebireu bikaria biria ebinoru bitano na bibere. Inche ngateebia abaringoria, korende onde tari onyarete gonteebia engencho y’okoroota kwane.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Erio Yusufu agateebia Farao: “Chindoto chiao, aye Farao, nigo chire echimo. Nyasae okworokirie, aye Farao, aya agochia gokora iga bwango.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Chiombe chiria chingiya isano na ibere, eyio nemiaka etano na ebere, na ebigara biria ebiya bitano na bibere, eyio nemiaka etano na ebere; chindoto echio nechimo.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Ne chiombe chiria isano na ibere chimbe chindeu, chiachitunyanete chiria chinoru, eyio nemiaka etano na ebere, na ebigara biria bitano na bibere bitaamete, biasusanirie nomwaga ore korwa moocha, eyio nemiaka etano na ebere y’enchara.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Aya naro buna nagoteebia aye Farao, ng’a Nyasae okworokirie aya agochia gokora iga bwango.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Rora, ngochi-gocha ere emiaka etano na ebere y’omoigoto ase ense yonsi ya Misiri,
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 korende magega y’ayio neche emiaka ende etano na ebere y’enchara; na omoigoto oria bwonsi nigo ogochia kwebwa ase ense ya Misiri, ekiagera enchara eria nigo erarie ense eye.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Omoigoto oria tokoinyorwa ase ense eye, ase engencho y’enchara eye erache gocha korwa magega yaye, ekiagera nigo erabe endito mono.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Na bono Farao, okoroota kwao nigo gwachete eria kabere, aya nigo akoorokia ng’a Nyasae ochikiire amang’ana aya, na Nyasae nayaikeranie iga bwango.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 “Ase ayio Farao, rigia omonto ore omomanyi na omong’aini, omobeke igoro y’ense yonsi ya Misiri.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Na bono Farao, aya naro ogwenerete okore: Obeke abateneneri igoro y’ense eye bachoge ensemo ya isano y’endagera ase ense ya Misiri ase emiaka eye etano na ebere y’omoigoto.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Tiga basangererie endagera eye yonsi y’emiaka eye emiya egocha, bayebeke erendwe ase emechie, ase okobua gwa Farao.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Na endagera eye egachwe eche koegwa abanto emiaka eye etano na ebere y’enchara, erache gocha ase ense ya Misiri, abanto tibaabaisa gocha gosira ase enchara eyio.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Amang’ana ayio akagwenera Farao amo nabasomba baye bonsi.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Farao akabooria abasomba baye: “Inee! Ng’ai toranyore omonto onga buna oyo ore n’Omoika o Nyasae ime yaye?”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Erio Farao agateebia Yusufu: “Ekiagera Nyasae okomanyirie amang’ana ayio onsi, onde tari aa omanyete, naende ore na obong’aini buna aye.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Bono naye orabe omoteneneri bw’enka yane, na abanto baane bonsi nabakoigwere buna orabe gokobachika. Ase ekerogo kiane ki’obogaambi oka, nao ndabe omonene gokobua.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Farao agateebia Yusufu: “Rora nakobekire aye igoro y’ense yonsi ya Misiri.”
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Erio Farao akarusia ebonyi yaye ere nekemanyererio korwa ase ekiara kiaye, akamoyebeekera Yusufu kiara kiaye, akamobekera na eanga engiya y’egatani, akamobekera ne chisonoi chi’etaabu igoti riaye.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Akamoriinia ase egari yaye ya kabere y’oborwoti. Abanto bagaaka eriogi, bakobora: “Tung’ama inse!” Naboigo akamobeka abe omogambi bw’ense yonsi ya Misiri.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Naende Farao agateebia Yusufu: “Ninche Farao. Otancheti aye, onde takoba ase ense yonsi ya Misiri oraimoke gokora gento.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Farao Akaroka Yusufu Safenati‐Panea; akamonyuomeria omokungu, nere Asenati, omoiseke o Potifera, Omokuani bw’Oni. Yusufu akagenda aaria na aaria korigereria ense yonsi ya Misiri.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Agwo Yusufu, ekero asoete gokorera Farao, omorwoti o Misiri, nigo arenge nemiaka emerongo etato. Na Yusufu akarua ase obosio bwa Farao, agaetanana ase ense yonsi ya Misri.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Emiaka eria etano na ebere y’omoigoto egaika, ense ekaama endagera enyinge,
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 na Yusufu agasangereria endagera yonsi ase emiaka eria etano na ebere, ase ense ya Misiri, akayegacha ase emechie. Ase kera omochie akagacha endagera yonsi y’emegondo eria yayoetanaine.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Yusufu akagacha endagera ase obonge mono, ekaba enyinge buna omokenye bw’Enyancha, goika agatiga koyerenga, ekiagera tiyare konyara korengeka.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Ritang’ani konya emiaka eria y’enchara etaracha, Asenati, mosubati o Potifera, Omokuani bw’Oni, akaiborera Yusufu abana abaisia babere.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Yusufu Akaaroka omwana oria omotangi Manase, agateeba: “Nyasae ogerire inyebe obokong’u bwonsi na abanto b’enka ya tata”
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Na omwana o kabere akamoroka Efraimu, agateeba: “Nyasae ong’eire oroiboro ase ense y’emechando yane.”
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Emiaka eria etano na ebere y’omoigoto ekaera ase ense ya Misiri,
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 na emiaka eria etano na ebere y’enchara egachaka gocha, buna Yusufu abaanete. Enchara egacha ase chinse chionsi, korende ase ense yonsi ya Misiri endagera n’yareengeo.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ekero enchara yariete abanto bonsi ba Misiri, barabwo bakamorera Farao abae endagera; na Farao agateebia Abamisiri bonsi: “Genda ase Yusufu, na rinde rionsi arabateebie, goika morikore.”
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Ase igo, ekero enchara yasoete ase ense eria engima, Yusufu akaigora ebiage bionsi, akaooneria Abamisiri endagera, ekiagera enchara nigo yabeete endito ase ense ya Misiri.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Abanto b’echinse chionsi bagacha Misiri kogora endagera korwa ase Yusufu, ekiagera enchara nigo yareenge endito ase ense engima.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.