Gênesis 37

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yakobo akaba okomenya ase ense y’Abakaanani, eyio ase ise nere areenge omenyete buna omomenyi.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Oyo noro omogano bw’ororeeria rwa Yakobo.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Bono Israeli nigo anchete Yusufu kobua abana baye bande bonsi, ekiagera nigo areenge omwana oye bw’obogotu. Akamoroiseria eanga engiya entambe.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Abamwabo ekero barooche ng’a ise nigo amwanchete ere kobua abamwabo bonsi, barabwo bakamogecha, tibare gokwana amang’ana y’omorembe amo nere.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Yusufu akaroota chindoto, na ekero ateebetie abamwabo chindoto echio, barabwo bakamenta mono komogecha.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Yusufu akabateebia: “Montegerere, moigwe okoroota oko narootete.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Nkarora ng’a intwe nigo twareenge mogondo tokoboa emesaima y’endagera, na omosaima one okaimoka ogatenena boronge, na emesaima yaino ekaba ekoyoetanana, egotugama inse ase omosaima one.”
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Abamwabo bakamobooria: “Inee! Aye nigo orengereretie ng’a nigo orabe omogambi oito, otogambere?” Ase igo, barabwo bakamenta komogecha mono ase engencho y’okoroota kwaye, na ase engencho y’amang’ana aye.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Naende akaroota konde, na okwo agateebia abamwabo, akabora: “Moigwe! Inche nigo narootete okoroota konde. Nkarora erioba, na omotienyi, ne ching’enang’eni ikomi nemo bigotugama inse ase obosio bwane.”
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Korende ekero ateebetie ise na bamura bamwabo amang’ana ayio, ise akamotogonyera, akamobooria: “nkoroota ki okwo okoroota? Inee! Inche na nyoko, na bamura bamino, amaene, nigo torache togotugamere togosasime aye?”
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Abamwabo bakamobwaterwa ribero, korende ise ere akagacha ogokwana okwo ase enkoro yaye ime.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Erio abamwabo bakagenda korisia amaicho a ise ang’e na Sekemu.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Na Israeli akarangeria Yusufu, akamoteebia: “Inee! Abamino tibakari korisia amaicho aaria Sekemu? Inchuo bono ngotome gochia ase bakare.”
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Ise akamoteebia: “Genda bono orore gose abamino mbuya bare amo namaicho, erinde ondetere amang’ana.” Ase igo, akamotoma korwa ase omweya o Heburoni, akageenda agaika Sekemu;
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 omonto oyomo akamonyora, ekero areenge kona‐goetanana ase erooro, na omonto oyio akamobooria: “Inki okorigia?”
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Akamoiraneria: “Nabaminto nkorigia; koranche nteebie aase bakorisia amaicho.”
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Omonto oria akabateebia: “Barure aa, bachiire, naki nigo nabaigwa bagoteebania: Tiga togende Dotani.” Erio Yusufu akababwatia korwa magega, akabanyora Dotani.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Barabwo bakamorora ere okare egeka, ritang’ani konya ataraika ang’e asebare, bakagaamba buna bamoite.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Barabwo bagateebania: “Omonyandooto oyio ogocha.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Bono ntore ne ribaga; tiga tomoite, tomorute ase engoro eyemo ye chingoro chire aa, erio toteebe ng’a neng’iti y’orosana yamoriete, na torore chindoto echio chiaye buna chirabe.”
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Rubeni ekero ayaigwete, akarigia komotooria korwa ase amaboko abo, akabakania: “Yaya! Titomoita akwe.”
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Naende akabateebia: “Timoitera amanyinga aye; morute ase engoro eyemo y’echi chire aa ase erooro, korende timorambora amaboko aino gochia asare ase okomoita.” Ere nigo abateebetie igo, erinde anyare komotooria korwa ase amaboko abo, amoiranie ase ise.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Ekaba ekero Yusufu achia goika ase abamwabo, barabwo bakamorusia eanga eria engiya entambe abeegete,
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 bakamobwata, bakamoruta engoro ime. Engoro eyio nigo yareenge bosa, mache tareengeo.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Erio bagaikaransa inse koragera; bagachia koimokia amaiso abo korigereria, bakarora omoganda bw’Abaisumaeli ogocha korwa Gileadi. Barabwo nigo baare ne chingamia chiabo, chibogoretie ubani, na amaguta akogwenia, na manemane, ase orogendo rwabo baare kogenda Misiri.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Agwo Yuda agateebia abamwabo: “Inki eratogwenere toite oyominto na kobisa ogokwa kwaye?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Tiga tomoonie ase Abaisumaeli aba, erinde titobaisa komoita namaboko aito, ekiagera noyominto, toiboire komo.” Na abamwabo bagancherana nere.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Erio Abamidiani bagaeta aroro, baare gokora oboonchoreria; abamwabo bakarusia Yusufu korwa ase engoro eria, na komooneria Abaisumaeli ase chisekeli chi’echifeta emerongo ebere; barabwo bakamoira goika Misiri.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Rubeni agachia koirana korigereria ase engoro eria, akanyora Yusufu taiyo ase engoro, ere agatandora chianga chiaye,
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 akeonchora gochia ase abamwabo, akabateebia: “Omwana timonyoreti ase engoro. Ng’ai rende nkogenda?”
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Erio bakaimokia eanga ya Yusufu, na bakanyenya embori, bakaimokia eanga eria, bakayetobeka ase amanyinga;
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 bakagenda n’eanga eria entambe bakayeirera ise, bakamobateebia: “Yemanye eanga eye gose ney’omwana oo gose tari ero.”
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Yakobo akayemanya, akabora: “Neanga y’omwana one, amaene neching’iti chi’orosana chiamoitire; Yusufu orirwe!”
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Erio Yakobo agatandora chianga chiaye, akeboyia chigunia kenema kiaye, akaba okomoreera omwana oye engaki entambe.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Abana baye, abamura na abaiseke bonsi, bakaimoka gochia komoremia, korende akaanga, taremigwa, agateeba: “Yaya, goika inkwe, ngende inse ase oboina nkona‐komoreera omwana one.” Ise akaba okona‐kweumia.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Na Abamidiani baria bakamoonia aaria Misiri ase Potifari, omoteneneri bw’enka ya Farao na omotang’ani bw’abarendi baye bande.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.