Gênesis 37

guz (GUZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yakobo akaba okomenya ase ense y’Abakaanani, eyio ase ise nere areenge omenyete buna omomenyi.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Oyo noro omogano bw’ororeeria rwa Yakobo.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Bono Israeli nigo anchete Yusufu kobua abana baye bande bonsi, ekiagera nigo areenge omwana oye bw’obogotu. Akamoroiseria eanga engiya entambe.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Abamwabo ekero barooche ng’a ise nigo amwanchete ere kobua abamwabo bonsi, barabwo bakamogecha, tibare gokwana amang’ana y’omorembe amo nere.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Yusufu akaroota chindoto, na ekero ateebetie abamwabo chindoto echio, barabwo bakamenta mono komogecha.
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Yusufu akabateebia: “Montegerere, moigwe okoroota oko narootete.
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 Nkarora ng’a intwe nigo twareenge mogondo tokoboa emesaima y’endagera, na omosaima one okaimoka ogatenena boronge, na emesaima yaino ekaba ekoyoetanana, egotugama inse ase omosaima one.”
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 Abamwabo bakamobooria: “Inee! Aye nigo orengereretie ng’a nigo orabe omogambi oito, otogambere?” Ase igo, barabwo bakamenta komogecha mono ase engencho y’okoroota kwaye, na ase engencho y’amang’ana aye.
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Naende akaroota konde, na okwo agateebia abamwabo, akabora: “Moigwe! Inche nigo narootete okoroota konde. Nkarora erioba, na omotienyi, ne ching’enang’eni ikomi nemo bigotugama inse ase obosio bwane.”
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Korende ekero ateebetie ise na bamura bamwabo amang’ana ayio, ise akamotogonyera, akamobooria: “nkoroota ki okwo okoroota? Inee! Inche na nyoko, na bamura bamino, amaene, nigo torache togotugamere togosasime aye?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Abamwabo bakamobwaterwa ribero, korende ise ere akagacha ogokwana okwo ase enkoro yaye ime.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Erio abamwabo bakagenda korisia amaicho a ise ang’e na Sekemu.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Na Israeli akarangeria Yusufu, akamoteebia: “Inee! Abamino tibakari korisia amaicho aaria Sekemu? Inchuo bono ngotome gochia ase bakare.”
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 Ise akamoteebia: “Genda bono orore gose abamino mbuya bare amo namaicho, erinde ondetere amang’ana.” Ase igo, akamotoma korwa ase omweya o Heburoni, akageenda agaika Sekemu;
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 omonto oyomo akamonyora, ekero areenge kona‐goetanana ase erooro, na omonto oyio akamobooria: “Inki okorigia?”
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 Akamoiraneria: “Nabaminto nkorigia; koranche nteebie aase bakorisia amaicho.”
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 Omonto oria akabateebia: “Barure aa, bachiire, naki nigo nabaigwa bagoteebania: Tiga togende Dotani.” Erio Yusufu akababwatia korwa magega, akabanyora Dotani.
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Barabwo bakamorora ere okare egeka, ritang’ani konya ataraika ang’e asebare, bakagaamba buna bamoite.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Barabwo bagateebania: “Omonyandooto oyio ogocha.
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Bono ntore ne ribaga; tiga tomoite, tomorute ase engoro eyemo ye chingoro chire aa, erio toteebe ng’a neng’iti y’orosana yamoriete, na torore chindoto echio chiaye buna chirabe.”
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Rubeni ekero ayaigwete, akarigia komotooria korwa ase amaboko abo, akabakania: “Yaya! Titomoita akwe.”
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 Naende akabateebia: “Timoitera amanyinga aye; morute ase engoro eyemo y’echi chire aa ase erooro, korende timorambora amaboko aino gochia asare ase okomoita.” Ere nigo abateebetie igo, erinde anyare komotooria korwa ase amaboko abo, amoiranie ase ise.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Ekaba ekero Yusufu achia goika ase abamwabo, barabwo bakamorusia eanga eria engiya entambe abeegete,
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 bakamobwata, bakamoruta engoro ime. Engoro eyio nigo yareenge bosa, mache tareengeo.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Erio bagaikaransa inse koragera; bagachia koimokia amaiso abo korigereria, bakarora omoganda bw’Abaisumaeli ogocha korwa Gileadi. Barabwo nigo baare ne chingamia chiabo, chibogoretie ubani, na amaguta akogwenia, na manemane, ase orogendo rwabo baare kogenda Misiri.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Agwo Yuda agateebia abamwabo: “Inki eratogwenere toite oyominto na kobisa ogokwa kwaye?
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Tiga tomoonie ase Abaisumaeli aba, erinde titobaisa komoita namaboko aito, ekiagera noyominto, toiboire komo.” Na abamwabo bagancherana nere.
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Erio Abamidiani bagaeta aroro, baare gokora oboonchoreria; abamwabo bakarusia Yusufu korwa ase engoro eria, na komooneria Abaisumaeli ase chisekeli chi’echifeta emerongo ebere; barabwo bakamoira goika Misiri.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Rubeni agachia koirana korigereria ase engoro eria, akanyora Yusufu taiyo ase engoro, ere agatandora chianga chiaye,
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 akeonchora gochia ase abamwabo, akabateebia: “Omwana timonyoreti ase engoro. Ng’ai rende nkogenda?”
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Erio bakaimokia eanga ya Yusufu, na bakanyenya embori, bakaimokia eanga eria, bakayetobeka ase amanyinga;
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 bakagenda n’eanga eria entambe bakayeirera ise, bakamobateebia: “Yemanye eanga eye gose ney’omwana oo gose tari ero.”
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Yakobo akayemanya, akabora: “Neanga y’omwana one, amaene neching’iti chi’orosana chiamoitire; Yusufu orirwe!”
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Erio Yakobo agatandora chianga chiaye, akeboyia chigunia kenema kiaye, akaba okomoreera omwana oye engaki entambe.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Abana baye, abamura na abaiseke bonsi, bakaimoka gochia komoremia, korende akaanga, taremigwa, agateeba: “Yaya, goika inkwe, ngende inse ase oboina nkona‐komoreera omwana one.” Ise akaba okona‐kweumia.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Na Abamidiani baria bakamoonia aaria Misiri ase Potifari, omoteneneri bw’enka ya Farao na omotang’ani bw’abarendi baye bande.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.