Gênesis 37
guz (GUZ) vs ARIB
1 Yakobo akaba okomenya ase ense y’Abakaanani, eyio ase ise nere areenge omenyete buna omomenyi.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Oyo noro omogano bw’ororeeria rwa Yakobo.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Bono Israeli nigo anchete Yusufu kobua abana baye bande bonsi, ekiagera nigo areenge omwana oye bw’obogotu. Akamoroiseria eanga engiya entambe.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Abamwabo ekero barooche ng’a ise nigo amwanchete ere kobua abamwabo bonsi, barabwo bakamogecha, tibare gokwana amang’ana y’omorembe amo nere.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Yusufu akaroota chindoto, na ekero ateebetie abamwabo chindoto echio, barabwo bakamenta mono komogecha.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Yusufu akabateebia: “Montegerere, moigwe okoroota oko narootete.
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Nkarora ng’a intwe nigo twareenge mogondo tokoboa emesaima y’endagera, na omosaima one okaimoka ogatenena boronge, na emesaima yaino ekaba ekoyoetanana, egotugama inse ase omosaima one.”
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Abamwabo bakamobooria: “Inee! Aye nigo orengereretie ng’a nigo orabe omogambi oito, otogambere?” Ase igo, barabwo bakamenta komogecha mono ase engencho y’okoroota kwaye, na ase engencho y’amang’ana aye.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Naende akaroota konde, na okwo agateebia abamwabo, akabora: “Moigwe! Inche nigo narootete okoroota konde. Nkarora erioba, na omotienyi, ne ching’enang’eni ikomi nemo bigotugama inse ase obosio bwane.”
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Korende ekero ateebetie ise na bamura bamwabo amang’ana ayio, ise akamotogonyera, akamobooria: “nkoroota ki okwo okoroota? Inee! Inche na nyoko, na bamura bamino, amaene, nigo torache togotugamere togosasime aye?”
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Abamwabo bakamobwaterwa ribero, korende ise ere akagacha ogokwana okwo ase enkoro yaye ime.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Erio abamwabo bakagenda korisia amaicho a ise ang’e na Sekemu.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 Na Israeli akarangeria Yusufu, akamoteebia: “Inee! Abamino tibakari korisia amaicho aaria Sekemu? Inchuo bono ngotome gochia ase bakare.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Ise akamoteebia: “Genda bono orore gose abamino mbuya bare amo namaicho, erinde ondetere amang’ana.” Ase igo, akamotoma korwa ase omweya o Heburoni, akageenda agaika Sekemu;
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 omonto oyomo akamonyora, ekero areenge kona‐goetanana ase erooro, na omonto oyio akamobooria: “Inki okorigia?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Akamoiraneria: “Nabaminto nkorigia; koranche nteebie aase bakorisia amaicho.”
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Omonto oria akabateebia: “Barure aa, bachiire, naki nigo nabaigwa bagoteebania: Tiga togende Dotani.” Erio Yusufu akababwatia korwa magega, akabanyora Dotani.
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Barabwo bakamorora ere okare egeka, ritang’ani konya ataraika ang’e asebare, bakagaamba buna bamoite.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Barabwo bagateebania: “Omonyandooto oyio ogocha.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Bono ntore ne ribaga; tiga tomoite, tomorute ase engoro eyemo ye chingoro chire aa, erio toteebe ng’a neng’iti y’orosana yamoriete, na torore chindoto echio chiaye buna chirabe.”
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Rubeni ekero ayaigwete, akarigia komotooria korwa ase amaboko abo, akabakania: “Yaya! Titomoita akwe.”
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Naende akabateebia: “Timoitera amanyinga aye; morute ase engoro eyemo y’echi chire aa ase erooro, korende timorambora amaboko aino gochia asare ase okomoita.” Ere nigo abateebetie igo, erinde anyare komotooria korwa ase amaboko abo, amoiranie ase ise.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Ekaba ekero Yusufu achia goika ase abamwabo, barabwo bakamorusia eanga eria engiya entambe abeegete,
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 bakamobwata, bakamoruta engoro ime. Engoro eyio nigo yareenge bosa, mache tareengeo.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Erio bagaikaransa inse koragera; bagachia koimokia amaiso abo korigereria, bakarora omoganda bw’Abaisumaeli ogocha korwa Gileadi. Barabwo nigo baare ne chingamia chiabo, chibogoretie ubani, na amaguta akogwenia, na manemane, ase orogendo rwabo baare kogenda Misiri.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Agwo Yuda agateebia abamwabo: “Inki eratogwenere toite oyominto na kobisa ogokwa kwaye?
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Tiga tomoonie ase Abaisumaeli aba, erinde titobaisa komoita namaboko aito, ekiagera noyominto, toiboire komo.” Na abamwabo bagancherana nere.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Erio Abamidiani bagaeta aroro, baare gokora oboonchoreria; abamwabo bakarusia Yusufu korwa ase engoro eria, na komooneria Abaisumaeli ase chisekeli chi’echifeta emerongo ebere; barabwo bakamoira goika Misiri.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Rubeni agachia koirana korigereria ase engoro eria, akanyora Yusufu taiyo ase engoro, ere agatandora chianga chiaye,
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 akeonchora gochia ase abamwabo, akabateebia: “Omwana timonyoreti ase engoro. Ng’ai rende nkogenda?”
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Erio bakaimokia eanga ya Yusufu, na bakanyenya embori, bakaimokia eanga eria, bakayetobeka ase amanyinga;
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 bakagenda n’eanga eria entambe bakayeirera ise, bakamobateebia: “Yemanye eanga eye gose ney’omwana oo gose tari ero.”
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Yakobo akayemanya, akabora: “Neanga y’omwana one, amaene neching’iti chi’orosana chiamoitire; Yusufu orirwe!”
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Erio Yakobo agatandora chianga chiaye, akeboyia chigunia kenema kiaye, akaba okomoreera omwana oye engaki entambe.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Abana baye, abamura na abaiseke bonsi, bakaimoka gochia komoremia, korende akaanga, taremigwa, agateeba: “Yaya, goika inkwe, ngende inse ase oboina nkona‐komoreera omwana one.” Ise akaba okona‐kweumia.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Na Abamidiani baria bakamoonia aaria Misiri ase Potifari, omoteneneri bw’enka ya Farao na omotang’ani bw’abarendi baye bande.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.