Gênesis 31

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bono basinto ba Labani bakaigwekana kwemurungania bagoteeba ng’a: “Yakobo oirire enibo yonsi ya tata; na ase enibo eyio bwenyoreire obotenenku obwo bwonsi abwate.”
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Yakobo akanyora ng’a Labani oonchokire, tamorigereretie buya buna botambe.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Eri’Omonene agakwana na Yakobo, akamoteebia: “Irana gochia ase ense ye chisokoro chiao, ase eamate yao, na inche nimbe amo naye.”
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Ase igo, Yakobo akagania Raeli na Lea barangerigwe, erio Raeli na Lea bakagenda getii ase Yakobo areenge korisia amaicho aye.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 Agwo Yakobo akabateebia: “Narorire ng’a iso tari kondigereria buya reero buna botambe. Korende Nyasae o tata nigo are amo nainche.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Inwe ’momanyete ng’a nabeire ngokorera iso ne chinguru chiane chionsi;
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 nonya nabo, iso obeire okong’ainereria, na koonchora eng’eria yane ara ikomi, korende Nyasae tamoete ribaga gonkorera bobe.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Onye otebeete: ‘Echire nebisembe echio nachio chirabe eng’eria yao, amaicho onsi akabiara echire nebisembe, na ekero atebeete.’ Echire namagwari nachio echio chirabe eng’eria yao, amaicho onsi akabiara echire namagwari.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Naboigo Nyasae akarusia etugo ya iso, akayeng’a.”
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 “Ase engaki eria amaicho gachiire rieme nkarigereria, nkarora ase chindoto ng’a chigoree echiaete amaicho amarieme nigo chiare namagwari na ebisembe, ne chimechege.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Erio omomalaika o Nyasae akandangeria ase chindoto: Yakobo! Nainche ngaitaba: ‘Nao inde aa!’”
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Aganteebia: “Imokereria amaiso ao igoro, origererie orore, ng’a chigoree echiaete amaicho amarieme nigo chiare namagwari, na ebisembe, ne chimechege, naki narorire onsi aya Labani abeire okogokorera.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Inche ninche Nyasae oria kwarooche aria Beteli, aria ase kwaumorerete rigena amaguta rikaba esiiro y’ekeinyorio, na okandiera eira. Bono imoka korwa ase ense eye, oirane gochia ase ense eria kwaiboreretwe.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Erio Raeli na Lea bakamoiraneria: “Inee! Ntwe ntori na egetari gose omwando ase omochie o tata?
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Tatokorete buna abamenyi? Naki nigo atoonetie, naende akaria enibo eria yonsi.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Naki enibo eyio yonsi Nyasae arusirie korwa ase tata nigo etotungetie intwe na abana baito. Ase igo, ayio onsi Nyasae agoteebirie, yakore.”
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 Ase igo, Yakobo akaimoka, akariinia abana baye na abakungu baye ase chingamia igoro;
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 akaira amaicho aye onsi, na enibo yaye yonsi eyio anyorete ase Padan-Aramu, erio akagenda ase ense ya Kaanani o Isaka ise.
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Ekero Labani konya achiire konacha ching’ondi chiaye amarionya, Raeli akaiba ebinyasae biaye bi’ogosasiimwa, ebiareenge nyomba mwaye.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Yakobo nigo agendete bobisi korwa o Labani Omoaramu, tamoteebetie ng’a nkogenda are sobo.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Agatama amo nenibo yaye yonsi eye abwate, akaamboka orooche roria rware korokwa Eufarati, akagenda gochia ebitunwa bia Gileadi.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Ase rituko ria gatato Labani agateebigwa ng’a Yakobo otamire.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Erio Labani akaira abamwabo, bakamobwatia ase orogendo rw’amatuko atano na abere, akamoikeera ase ebitunwa bia Gileadi.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Korende Nyasae agaachera Labani Omoaramu ase chindoto botuko, akamoteebia: “Bwerende, tobaisa kwomania Yakobo, korende okwane nere ase obwororo.”
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Ekero Labani aikeereire Yakobo, Yakobo nere konya otenenirie eema yaye agwo ase ebitunwa bia Gileadi. Labani nere amo nabamwabo bagatenenia chiema chiabo agwo.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Labani akabooria Yakobo: “Inki eke gwakorire iga? Ninki okong’ainera, na koira abana baane abasubati buna abasakorwa korwa ase esegi?
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Nase ki gwatamete okeiberia, tigwanteebia? Inche anga nagokoobete nomochengo na amatera, na kobugia chikonu na amakano.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Naki otantigerete ribaga inyunyunte abachokoro baane na abana baane abasubati, mbaganerie amaya ase orogendo rwabo? Amaene, aye nigo gwankorerete egento ki’oboriri.
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Ninde nokobua gw’okogokorera amabe, korende Nyasae o iso nakwanete nainche ase obotuko bwaetete, agankurera aganteebia: Bwerende, tobaisa kwomania Yakobo, korende okwane nere ase obwororo.
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Na bono gwachiire, ekiagera ore namaiga amange ay’abaanto banka seino, korende naki gwakorete okaiba emegwekano y’enyasae yane?”
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Yakobo akamoiraneria, akamoteebia: “Nigo noboete, nkarengereria ng’a nobaise kong’ura abana bao abasubati.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Onde bwensi oranyore obwate ebinyasae biao goika aitwe akwe. Tiga abaminto aba bare aa babe kirori. Rigia! Koranyore kende kiao kere ase ’nde, okeire.” Yakobo tamanyete ng’a Raeli obiibire.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Erio Labani agasoa eema ya Yakobo, na eya Lea, na ey’abakungu baria babere abasomba, tanyora kende. Agasoka korwa ase eema ya Lea, agasoa eya Raeli.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Korende Raeli konya obisire ebinyasae ebio ase egeikaransero kiaye igoro y’engamia, akaba obiikaranserete. Labani akariga‐rigia eema ime, tabinyora.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Raeli agateebia ise: “Tata, onyabere, tobaisa kombea, naki tinkonyara koimoka ase obosio bwao, ekiagera nimbwate engencho yaito intwe abakungu.” Nabo akariga‐rigia, korende tanyora chinyasae chiaye.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Erio Yakobo akabea mono, akomania Labani ase okomotogonyera na goteeba: “Nkomocha ki nakorire? Nebibe biane nakorire mbiribi, goika kwagerire nabeire nobororo engencho enga eye?
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Kwariga‐rigirie ase ebinto bionsi. Ngento ki kiao kwanyorao narentanire? Kebeke aiga ase obosio bw’abaminto na obw’abamino, batwatanane inche naye.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 Bono inche namenyire bwoo emiaka emerongo ebere. Ching’ondi chiao gose chimbori, ekero chianga amarieme, ende terekereti; gose inche tinyenyeti chimingichi chinde chie riicho riao, na gochiria.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Echiaitetwe ne chinyang’au tingochirentereti, ninche omonyene nachiakanete. Echiaibetwe mobaso gose botuko ogachinsaba korwa ase amaboko aane.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Eye nero yareenge engencho yane: Riberera ri’omobaso boira rikaba rigonsamba, na obokendu boganchanda botuko, ne chitoro chikaera korwa ase amaiso aane.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Emiaka eye emerongo ebere imenyete bwoo, nabeire nkogokorera emiaka ikomi na ene ase okonyora abaiseke bao babere, na emiaka etano nomo ase okonyora amaicho ao, na aye kwabeire gokoonchora eng’eria yane ara ikomi.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Onye Nyasae o tata, Nyasae o Aburaamu, Nyasae oyio Isaka airogete ataarenge amo nainche, amaene, nanga nigo gwanseria bono inde namaboko amasa. Emechando na emeremo yane Nyasae oyerorire, Ase igo ere nagotogonyerete obotuko bwaetete.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Labani akairaneria Yakobo, akamoteebia: “Abasubati aba nabana baane, na abana babo nabarabwo nabana baane, na amaicho aya, naro nayaane, na bionsi ebio orooche nebiane. Bono ninki ndanyare gokorera abana baane na abana babo baiboire?
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Inchuo bono, tokore okobwatana, aye nainche, na korokwo inakobe kirori egati yao nainche.”
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Erio Yakobo akaimokia rigena, akaritenenia ribe esiiro y’ekeinyorio.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Yakobo agateebia abamwabo: “Sangereria amagena”, na barabwo bakayasangereria, bakayakora etui, bakariera endagera ase etui eyio.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Labani akayeroka Yegari‐Sahaduta, korende Yakobo akayeroka Galeedi.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Labani akabora: “Etui eye nero kirori egati yane naye reero iga.” Ase ayio akayeroka Galeedi.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 Naende ekarokwa Misipa, naki nigo ateebete: “Omonene nere orabe ogotorigereria aye nainche, ekero torabe totarochaini.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Korabe gokobachanda abana baane abasubati, gose gokonyuoma abakungu bande abaao goetania barabwo, manya ng’a nonya monto onde taiyo oyarooche, rora, Nyasae nere kirori egati yao nainche.”
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 Erio Labani agateebia Yakobo: “Rigereria etui eye na esiiro eye, natenenirie egati yao nainche.
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 Etui eye ebe kirori, na esiiro eye ebe kirori boigo, ng’a tingotamboka etui eye inchiche bwoo, gose aye togoetania etui eye na esiiro eye ochiche bwone, tokorerane amabe.
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Nyasae o Aburaamu, Nyasae o Nahori, oyorenge Nyasae o ise obo, agambe ase egati yaito.” Ase igo, Yakobo agatiana ase Oyio Isaka ise airogete.
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Yakobo akarua ekeng’wanso agwo ase egetunwa, akarangeria abanto baye bache koragera amo nere, bakaba aroro ase egetunwa obotuko obwo bwonsi.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Mambia chuni Labani akaimoka, akaagata abachokoro baye na abana baye abasubati, akabasesenia; erio akairana gocha bwoye.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.