Gênesis 31

guz (GUZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bono basinto ba Labani bakaigwekana kwemurungania bagoteeba ng’a: “Yakobo oirire enibo yonsi ya tata; na ase enibo eyio bwenyoreire obotenenku obwo bwonsi abwate.”
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Yakobo akanyora ng’a Labani oonchokire, tamorigereretie buya buna botambe.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Eri’Omonene agakwana na Yakobo, akamoteebia: “Irana gochia ase ense ye chisokoro chiao, ase eamate yao, na inche nimbe amo naye.”
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Ase igo, Yakobo akagania Raeli na Lea barangerigwe, erio Raeli na Lea bakagenda getii ase Yakobo areenge korisia amaicho aye.
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 Agwo Yakobo akabateebia: “Narorire ng’a iso tari kondigereria buya reero buna botambe. Korende Nyasae o tata nigo are amo nainche.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Inwe ’momanyete ng’a nabeire ngokorera iso ne chinguru chiane chionsi;
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 nonya nabo, iso obeire okong’ainereria, na koonchora eng’eria yane ara ikomi, korende Nyasae tamoete ribaga gonkorera bobe.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Onye otebeete: ‘Echire nebisembe echio nachio chirabe eng’eria yao, amaicho onsi akabiara echire nebisembe, na ekero atebeete.’ Echire namagwari nachio echio chirabe eng’eria yao, amaicho onsi akabiara echire namagwari.
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 Naboigo Nyasae akarusia etugo ya iso, akayeng’a.”
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 “Ase engaki eria amaicho gachiire rieme nkarigereria, nkarora ase chindoto ng’a chigoree echiaete amaicho amarieme nigo chiare namagwari na ebisembe, ne chimechege.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Erio omomalaika o Nyasae akandangeria ase chindoto: Yakobo! Nainche ngaitaba: ‘Nao inde aa!’”
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 Aganteebia: “Imokereria amaiso ao igoro, origererie orore, ng’a chigoree echiaete amaicho amarieme nigo chiare namagwari, na ebisembe, ne chimechege, naki narorire onsi aya Labani abeire okogokorera.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Inche ninche Nyasae oria kwarooche aria Beteli, aria ase kwaumorerete rigena amaguta rikaba esiiro y’ekeinyorio, na okandiera eira. Bono imoka korwa ase ense eye, oirane gochia ase ense eria kwaiboreretwe.”
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Erio Raeli na Lea bakamoiraneria: “Inee! Ntwe ntori na egetari gose omwando ase omochie o tata?
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 Tatokorete buna abamenyi? Naki nigo atoonetie, naende akaria enibo eria yonsi.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Naki enibo eyio yonsi Nyasae arusirie korwa ase tata nigo etotungetie intwe na abana baito. Ase igo, ayio onsi Nyasae agoteebirie, yakore.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 Ase igo, Yakobo akaimoka, akariinia abana baye na abakungu baye ase chingamia igoro;
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 akaira amaicho aye onsi, na enibo yaye yonsi eyio anyorete ase Padan-Aramu, erio akagenda ase ense ya Kaanani o Isaka ise.
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 Ekero Labani konya achiire konacha ching’ondi chiaye amarionya, Raeli akaiba ebinyasae biaye bi’ogosasiimwa, ebiareenge nyomba mwaye.
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Yakobo nigo agendete bobisi korwa o Labani Omoaramu, tamoteebetie ng’a nkogenda are sobo.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Agatama amo nenibo yaye yonsi eye abwate, akaamboka orooche roria rware korokwa Eufarati, akagenda gochia ebitunwa bia Gileadi.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Ase rituko ria gatato Labani agateebigwa ng’a Yakobo otamire.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 Erio Labani akaira abamwabo, bakamobwatia ase orogendo rw’amatuko atano na abere, akamoikeera ase ebitunwa bia Gileadi.
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 Korende Nyasae agaachera Labani Omoaramu ase chindoto botuko, akamoteebia: “Bwerende, tobaisa kwomania Yakobo, korende okwane nere ase obwororo.”
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 Ekero Labani aikeereire Yakobo, Yakobo nere konya otenenirie eema yaye agwo ase ebitunwa bia Gileadi. Labani nere amo nabamwabo bagatenenia chiema chiabo agwo.
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Labani akabooria Yakobo: “Inki eke gwakorire iga? Ninki okong’ainera, na koira abana baane abasubati buna abasakorwa korwa ase esegi?
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Nase ki gwatamete okeiberia, tigwanteebia? Inche anga nagokoobete nomochengo na amatera, na kobugia chikonu na amakano.
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Naki otantigerete ribaga inyunyunte abachokoro baane na abana baane abasubati, mbaganerie amaya ase orogendo rwabo? Amaene, aye nigo gwankorerete egento ki’oboriri.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Ninde nokobua gw’okogokorera amabe, korende Nyasae o iso nakwanete nainche ase obotuko bwaetete, agankurera aganteebia: Bwerende, tobaisa kwomania Yakobo, korende okwane nere ase obwororo.
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Na bono gwachiire, ekiagera ore namaiga amange ay’abaanto banka seino, korende naki gwakorete okaiba emegwekano y’enyasae yane?”
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Yakobo akamoiraneria, akamoteebia: “Nigo noboete, nkarengereria ng’a nobaise kong’ura abana bao abasubati.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Onde bwensi oranyore obwate ebinyasae biao goika aitwe akwe. Tiga abaminto aba bare aa babe kirori. Rigia! Koranyore kende kiao kere ase ’nde, okeire.” Yakobo tamanyete ng’a Raeli obiibire.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Erio Labani agasoa eema ya Yakobo, na eya Lea, na ey’abakungu baria babere abasomba, tanyora kende. Agasoka korwa ase eema ya Lea, agasoa eya Raeli.
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 Korende Raeli konya obisire ebinyasae ebio ase egeikaransero kiaye igoro y’engamia, akaba obiikaranserete. Labani akariga‐rigia eema ime, tabinyora.
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 Raeli agateebia ise: “Tata, onyabere, tobaisa kombea, naki tinkonyara koimoka ase obosio bwao, ekiagera nimbwate engencho yaito intwe abakungu.” Nabo akariga‐rigia, korende tanyora chinyasae chiaye.
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Erio Yakobo akabea mono, akomania Labani ase okomotogonyera na goteeba: “Nkomocha ki nakorire? Nebibe biane nakorire mbiribi, goika kwagerire nabeire nobororo engencho enga eye?
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Kwariga‐rigirie ase ebinto bionsi. Ngento ki kiao kwanyorao narentanire? Kebeke aiga ase obosio bw’abaminto na obw’abamino, batwatanane inche naye.
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 Bono inche namenyire bwoo emiaka emerongo ebere. Ching’ondi chiao gose chimbori, ekero chianga amarieme, ende terekereti; gose inche tinyenyeti chimingichi chinde chie riicho riao, na gochiria.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 Echiaitetwe ne chinyang’au tingochirentereti, ninche omonyene nachiakanete. Echiaibetwe mobaso gose botuko ogachinsaba korwa ase amaboko aane.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Eye nero yareenge engencho yane: Riberera ri’omobaso boira rikaba rigonsamba, na obokendu boganchanda botuko, ne chitoro chikaera korwa ase amaiso aane.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Emiaka eye emerongo ebere imenyete bwoo, nabeire nkogokorera emiaka ikomi na ene ase okonyora abaiseke bao babere, na emiaka etano nomo ase okonyora amaicho ao, na aye kwabeire gokoonchora eng’eria yane ara ikomi.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Onye Nyasae o tata, Nyasae o Aburaamu, Nyasae oyio Isaka airogete ataarenge amo nainche, amaene, nanga nigo gwanseria bono inde namaboko amasa. Emechando na emeremo yane Nyasae oyerorire, Ase igo ere nagotogonyerete obotuko bwaetete.”
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Labani akairaneria Yakobo, akamoteebia: “Abasubati aba nabana baane, na abana babo nabarabwo nabana baane, na amaicho aya, naro nayaane, na bionsi ebio orooche nebiane. Bono ninki ndanyare gokorera abana baane na abana babo baiboire?
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Inchuo bono, tokore okobwatana, aye nainche, na korokwo inakobe kirori egati yao nainche.”
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Erio Yakobo akaimokia rigena, akaritenenia ribe esiiro y’ekeinyorio.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Yakobo agateebia abamwabo: “Sangereria amagena”, na barabwo bakayasangereria, bakayakora etui, bakariera endagera ase etui eyio.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Labani akayeroka Yegari‐Sahaduta, korende Yakobo akayeroka Galeedi.
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Labani akabora: “Etui eye nero kirori egati yane naye reero iga.” Ase ayio akayeroka Galeedi.
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Naende ekarokwa Misipa, naki nigo ateebete: “Omonene nere orabe ogotorigereria aye nainche, ekero torabe totarochaini.
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Korabe gokobachanda abana baane abasubati, gose gokonyuoma abakungu bande abaao goetania barabwo, manya ng’a nonya monto onde taiyo oyarooche, rora, Nyasae nere kirori egati yao nainche.”
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 Erio Labani agateebia Yakobo: “Rigereria etui eye na esiiro eye, natenenirie egati yao nainche.
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Etui eye ebe kirori, na esiiro eye ebe kirori boigo, ng’a tingotamboka etui eye inchiche bwoo, gose aye togoetania etui eye na esiiro eye ochiche bwone, tokorerane amabe.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Nyasae o Aburaamu, Nyasae o Nahori, oyorenge Nyasae o ise obo, agambe ase egati yaito.” Ase igo, Yakobo agatiana ase Oyio Isaka ise airogete.
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Yakobo akarua ekeng’wanso agwo ase egetunwa, akarangeria abanto baye bache koragera amo nere, bakaba aroro ase egetunwa obotuko obwo bwonsi.
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Mambia chuni Labani akaimoka, akaagata abachokoro baye na abana baye abasubati, akabasesenia; erio akairana gocha bwoye.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.