Gênesis 31
guz (GUZ) vs ARA
1 Bono basinto ba Labani bakaigwekana kwemurungania bagoteeba ng’a: “Yakobo oirire enibo yonsi ya tata; na ase enibo eyio bwenyoreire obotenenku obwo bwonsi abwate.”
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 Yakobo akanyora ng’a Labani oonchokire, tamorigereretie buya buna botambe.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 Eri’Omonene agakwana na Yakobo, akamoteebia: “Irana gochia ase ense ye chisokoro chiao, ase eamate yao, na inche nimbe amo naye.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 Ase igo, Yakobo akagania Raeli na Lea barangerigwe, erio Raeli na Lea bakagenda getii ase Yakobo areenge korisia amaicho aye.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Agwo Yakobo akabateebia: “Narorire ng’a iso tari kondigereria buya reero buna botambe. Korende Nyasae o tata nigo are amo nainche.
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Inwe ’momanyete ng’a nabeire ngokorera iso ne chinguru chiane chionsi;
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 nonya nabo, iso obeire okong’ainereria, na koonchora eng’eria yane ara ikomi, korende Nyasae tamoete ribaga gonkorera bobe.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 Onye otebeete: ‘Echire nebisembe echio nachio chirabe eng’eria yao, amaicho onsi akabiara echire nebisembe, na ekero atebeete.’ Echire namagwari nachio echio chirabe eng’eria yao, amaicho onsi akabiara echire namagwari.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 Naboigo Nyasae akarusia etugo ya iso, akayeng’a.”
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 “Ase engaki eria amaicho gachiire rieme nkarigereria, nkarora ase chindoto ng’a chigoree echiaete amaicho amarieme nigo chiare namagwari na ebisembe, ne chimechege.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 Erio omomalaika o Nyasae akandangeria ase chindoto: Yakobo! Nainche ngaitaba: ‘Nao inde aa!’”
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 Aganteebia: “Imokereria amaiso ao igoro, origererie orore, ng’a chigoree echiaete amaicho amarieme nigo chiare namagwari, na ebisembe, ne chimechege, naki narorire onsi aya Labani abeire okogokorera.
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 Inche ninche Nyasae oria kwarooche aria Beteli, aria ase kwaumorerete rigena amaguta rikaba esiiro y’ekeinyorio, na okandiera eira. Bono imoka korwa ase ense eye, oirane gochia ase ense eria kwaiboreretwe.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Erio Raeli na Lea bakamoiraneria: “Inee! Ntwe ntori na egetari gose omwando ase omochie o tata?
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Tatokorete buna abamenyi? Naki nigo atoonetie, naende akaria enibo eria yonsi.
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Naki enibo eyio yonsi Nyasae arusirie korwa ase tata nigo etotungetie intwe na abana baito. Ase igo, ayio onsi Nyasae agoteebirie, yakore.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 Ase igo, Yakobo akaimoka, akariinia abana baye na abakungu baye ase chingamia igoro;
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 akaira amaicho aye onsi, na enibo yaye yonsi eyio anyorete ase Padan-Aramu, erio akagenda ase ense ya Kaanani o Isaka ise.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Ekero Labani konya achiire konacha ching’ondi chiaye amarionya, Raeli akaiba ebinyasae biaye bi’ogosasiimwa, ebiareenge nyomba mwaye.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Yakobo nigo agendete bobisi korwa o Labani Omoaramu, tamoteebetie ng’a nkogenda are sobo.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 Agatama amo nenibo yaye yonsi eye abwate, akaamboka orooche roria rware korokwa Eufarati, akagenda gochia ebitunwa bia Gileadi.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Ase rituko ria gatato Labani agateebigwa ng’a Yakobo otamire.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Erio Labani akaira abamwabo, bakamobwatia ase orogendo rw’amatuko atano na abere, akamoikeera ase ebitunwa bia Gileadi.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 Korende Nyasae agaachera Labani Omoaramu ase chindoto botuko, akamoteebia: “Bwerende, tobaisa kwomania Yakobo, korende okwane nere ase obwororo.”
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Ekero Labani aikeereire Yakobo, Yakobo nere konya otenenirie eema yaye agwo ase ebitunwa bia Gileadi. Labani nere amo nabamwabo bagatenenia chiema chiabo agwo.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 Labani akabooria Yakobo: “Inki eke gwakorire iga? Ninki okong’ainera, na koira abana baane abasubati buna abasakorwa korwa ase esegi?
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 Nase ki gwatamete okeiberia, tigwanteebia? Inche anga nagokoobete nomochengo na amatera, na kobugia chikonu na amakano.
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Naki otantigerete ribaga inyunyunte abachokoro baane na abana baane abasubati, mbaganerie amaya ase orogendo rwabo? Amaene, aye nigo gwankorerete egento ki’oboriri.
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 Ninde nokobua gw’okogokorera amabe, korende Nyasae o iso nakwanete nainche ase obotuko bwaetete, agankurera aganteebia: Bwerende, tobaisa kwomania Yakobo, korende okwane nere ase obwororo.
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Na bono gwachiire, ekiagera ore namaiga amange ay’abaanto banka seino, korende naki gwakorete okaiba emegwekano y’enyasae yane?”
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 Yakobo akamoiraneria, akamoteebia: “Nigo noboete, nkarengereria ng’a nobaise kong’ura abana bao abasubati.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 Onde bwensi oranyore obwate ebinyasae biao goika aitwe akwe. Tiga abaminto aba bare aa babe kirori. Rigia! Koranyore kende kiao kere ase ’nde, okeire.” Yakobo tamanyete ng’a Raeli obiibire.
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 Erio Labani agasoa eema ya Yakobo, na eya Lea, na ey’abakungu baria babere abasomba, tanyora kende. Agasoka korwa ase eema ya Lea, agasoa eya Raeli.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Korende Raeli konya obisire ebinyasae ebio ase egeikaransero kiaye igoro y’engamia, akaba obiikaranserete. Labani akariga‐rigia eema ime, tabinyora.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Raeli agateebia ise: “Tata, onyabere, tobaisa kombea, naki tinkonyara koimoka ase obosio bwao, ekiagera nimbwate engencho yaito intwe abakungu.” Nabo akariga‐rigia, korende tanyora chinyasae chiaye.
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 Erio Yakobo akabea mono, akomania Labani ase okomotogonyera na goteeba: “Nkomocha ki nakorire? Nebibe biane nakorire mbiribi, goika kwagerire nabeire nobororo engencho enga eye?
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Kwariga‐rigirie ase ebinto bionsi. Ngento ki kiao kwanyorao narentanire? Kebeke aiga ase obosio bw’abaminto na obw’abamino, batwatanane inche naye.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 Bono inche namenyire bwoo emiaka emerongo ebere. Ching’ondi chiao gose chimbori, ekero chianga amarieme, ende terekereti; gose inche tinyenyeti chimingichi chinde chie riicho riao, na gochiria.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 Echiaitetwe ne chinyang’au tingochirentereti, ninche omonyene nachiakanete. Echiaibetwe mobaso gose botuko ogachinsaba korwa ase amaboko aane.
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 Eye nero yareenge engencho yane: Riberera ri’omobaso boira rikaba rigonsamba, na obokendu boganchanda botuko, ne chitoro chikaera korwa ase amaiso aane.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Emiaka eye emerongo ebere imenyete bwoo, nabeire nkogokorera emiaka ikomi na ene ase okonyora abaiseke bao babere, na emiaka etano nomo ase okonyora amaicho ao, na aye kwabeire gokoonchora eng’eria yane ara ikomi.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Onye Nyasae o tata, Nyasae o Aburaamu, Nyasae oyio Isaka airogete ataarenge amo nainche, amaene, nanga nigo gwanseria bono inde namaboko amasa. Emechando na emeremo yane Nyasae oyerorire, Ase igo ere nagotogonyerete obotuko bwaetete.”
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 Labani akairaneria Yakobo, akamoteebia: “Abasubati aba nabana baane, na abana babo nabarabwo nabana baane, na amaicho aya, naro nayaane, na bionsi ebio orooche nebiane. Bono ninki ndanyare gokorera abana baane na abana babo baiboire?
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Inchuo bono, tokore okobwatana, aye nainche, na korokwo inakobe kirori egati yao nainche.”
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 Erio Yakobo akaimokia rigena, akaritenenia ribe esiiro y’ekeinyorio.
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Yakobo agateebia abamwabo: “Sangereria amagena”, na barabwo bakayasangereria, bakayakora etui, bakariera endagera ase etui eyio.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Labani akayeroka Yegari‐Sahaduta, korende Yakobo akayeroka Galeedi.
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 Labani akabora: “Etui eye nero kirori egati yane naye reero iga.” Ase ayio akayeroka Galeedi.
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Naende ekarokwa Misipa, naki nigo ateebete: “Omonene nere orabe ogotorigereria aye nainche, ekero torabe totarochaini.
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 Korabe gokobachanda abana baane abasubati, gose gokonyuoma abakungu bande abaao goetania barabwo, manya ng’a nonya monto onde taiyo oyarooche, rora, Nyasae nere kirori egati yao nainche.”
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Erio Labani agateebia Yakobo: “Rigereria etui eye na esiiro eye, natenenirie egati yao nainche.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Etui eye ebe kirori, na esiiro eye ebe kirori boigo, ng’a tingotamboka etui eye inchiche bwoo, gose aye togoetania etui eye na esiiro eye ochiche bwone, tokorerane amabe.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Nyasae o Aburaamu, Nyasae o Nahori, oyorenge Nyasae o ise obo, agambe ase egati yaito.” Ase igo, Yakobo agatiana ase Oyio Isaka ise airogete.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Yakobo akarua ekeng’wanso agwo ase egetunwa, akarangeria abanto baye bache koragera amo nere, bakaba aroro ase egetunwa obotuko obwo bwonsi.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Mambia chuni Labani akaimoka, akaagata abachokoro baye na abana baye abasubati, akabasesenia; erio akairana gocha bwoye.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.