Gênesis 31
guz (GUZ) vs ARC
1 Bono basinto ba Labani bakaigwekana kwemurungania bagoteeba ng’a: “Yakobo oirire enibo yonsi ya tata; na ase enibo eyio bwenyoreire obotenenku obwo bwonsi abwate.”
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Yakobo akanyora ng’a Labani oonchokire, tamorigereretie buya buna botambe.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Eri’Omonene agakwana na Yakobo, akamoteebia: “Irana gochia ase ense ye chisokoro chiao, ase eamate yao, na inche nimbe amo naye.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Ase igo, Yakobo akagania Raeli na Lea barangerigwe, erio Raeli na Lea bakagenda getii ase Yakobo areenge korisia amaicho aye.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Agwo Yakobo akabateebia: “Narorire ng’a iso tari kondigereria buya reero buna botambe. Korende Nyasae o tata nigo are amo nainche.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Inwe ’momanyete ng’a nabeire ngokorera iso ne chinguru chiane chionsi;
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 nonya nabo, iso obeire okong’ainereria, na koonchora eng’eria yane ara ikomi, korende Nyasae tamoete ribaga gonkorera bobe.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Onye otebeete: ‘Echire nebisembe echio nachio chirabe eng’eria yao, amaicho onsi akabiara echire nebisembe, na ekero atebeete.’ Echire namagwari nachio echio chirabe eng’eria yao, amaicho onsi akabiara echire namagwari.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Naboigo Nyasae akarusia etugo ya iso, akayeng’a.”
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 “Ase engaki eria amaicho gachiire rieme nkarigereria, nkarora ase chindoto ng’a chigoree echiaete amaicho amarieme nigo chiare namagwari na ebisembe, ne chimechege.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Erio omomalaika o Nyasae akandangeria ase chindoto: Yakobo! Nainche ngaitaba: ‘Nao inde aa!’”
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Aganteebia: “Imokereria amaiso ao igoro, origererie orore, ng’a chigoree echiaete amaicho amarieme nigo chiare namagwari, na ebisembe, ne chimechege, naki narorire onsi aya Labani abeire okogokorera.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Inche ninche Nyasae oria kwarooche aria Beteli, aria ase kwaumorerete rigena amaguta rikaba esiiro y’ekeinyorio, na okandiera eira. Bono imoka korwa ase ense eye, oirane gochia ase ense eria kwaiboreretwe.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Erio Raeli na Lea bakamoiraneria: “Inee! Ntwe ntori na egetari gose omwando ase omochie o tata?
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Tatokorete buna abamenyi? Naki nigo atoonetie, naende akaria enibo eria yonsi.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Naki enibo eyio yonsi Nyasae arusirie korwa ase tata nigo etotungetie intwe na abana baito. Ase igo, ayio onsi Nyasae agoteebirie, yakore.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Ase igo, Yakobo akaimoka, akariinia abana baye na abakungu baye ase chingamia igoro;
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 akaira amaicho aye onsi, na enibo yaye yonsi eyio anyorete ase Padan-Aramu, erio akagenda ase ense ya Kaanani o Isaka ise.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Ekero Labani konya achiire konacha ching’ondi chiaye amarionya, Raeli akaiba ebinyasae biaye bi’ogosasiimwa, ebiareenge nyomba mwaye.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Yakobo nigo agendete bobisi korwa o Labani Omoaramu, tamoteebetie ng’a nkogenda are sobo.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Agatama amo nenibo yaye yonsi eye abwate, akaamboka orooche roria rware korokwa Eufarati, akagenda gochia ebitunwa bia Gileadi.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Ase rituko ria gatato Labani agateebigwa ng’a Yakobo otamire.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Erio Labani akaira abamwabo, bakamobwatia ase orogendo rw’amatuko atano na abere, akamoikeera ase ebitunwa bia Gileadi.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Korende Nyasae agaachera Labani Omoaramu ase chindoto botuko, akamoteebia: “Bwerende, tobaisa kwomania Yakobo, korende okwane nere ase obwororo.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Ekero Labani aikeereire Yakobo, Yakobo nere konya otenenirie eema yaye agwo ase ebitunwa bia Gileadi. Labani nere amo nabamwabo bagatenenia chiema chiabo agwo.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Labani akabooria Yakobo: “Inki eke gwakorire iga? Ninki okong’ainera, na koira abana baane abasubati buna abasakorwa korwa ase esegi?
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Nase ki gwatamete okeiberia, tigwanteebia? Inche anga nagokoobete nomochengo na amatera, na kobugia chikonu na amakano.
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Naki otantigerete ribaga inyunyunte abachokoro baane na abana baane abasubati, mbaganerie amaya ase orogendo rwabo? Amaene, aye nigo gwankorerete egento ki’oboriri.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Ninde nokobua gw’okogokorera amabe, korende Nyasae o iso nakwanete nainche ase obotuko bwaetete, agankurera aganteebia: Bwerende, tobaisa kwomania Yakobo, korende okwane nere ase obwororo.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Na bono gwachiire, ekiagera ore namaiga amange ay’abaanto banka seino, korende naki gwakorete okaiba emegwekano y’enyasae yane?”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Yakobo akamoiraneria, akamoteebia: “Nigo noboete, nkarengereria ng’a nobaise kong’ura abana bao abasubati.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Onde bwensi oranyore obwate ebinyasae biao goika aitwe akwe. Tiga abaminto aba bare aa babe kirori. Rigia! Koranyore kende kiao kere ase ’nde, okeire.” Yakobo tamanyete ng’a Raeli obiibire.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Erio Labani agasoa eema ya Yakobo, na eya Lea, na ey’abakungu baria babere abasomba, tanyora kende. Agasoka korwa ase eema ya Lea, agasoa eya Raeli.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Korende Raeli konya obisire ebinyasae ebio ase egeikaransero kiaye igoro y’engamia, akaba obiikaranserete. Labani akariga‐rigia eema ime, tabinyora.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Raeli agateebia ise: “Tata, onyabere, tobaisa kombea, naki tinkonyara koimoka ase obosio bwao, ekiagera nimbwate engencho yaito intwe abakungu.” Nabo akariga‐rigia, korende tanyora chinyasae chiaye.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Erio Yakobo akabea mono, akomania Labani ase okomotogonyera na goteeba: “Nkomocha ki nakorire? Nebibe biane nakorire mbiribi, goika kwagerire nabeire nobororo engencho enga eye?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Kwariga‐rigirie ase ebinto bionsi. Ngento ki kiao kwanyorao narentanire? Kebeke aiga ase obosio bw’abaminto na obw’abamino, batwatanane inche naye.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Bono inche namenyire bwoo emiaka emerongo ebere. Ching’ondi chiao gose chimbori, ekero chianga amarieme, ende terekereti; gose inche tinyenyeti chimingichi chinde chie riicho riao, na gochiria.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Echiaitetwe ne chinyang’au tingochirentereti, ninche omonyene nachiakanete. Echiaibetwe mobaso gose botuko ogachinsaba korwa ase amaboko aane.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Eye nero yareenge engencho yane: Riberera ri’omobaso boira rikaba rigonsamba, na obokendu boganchanda botuko, ne chitoro chikaera korwa ase amaiso aane.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Emiaka eye emerongo ebere imenyete bwoo, nabeire nkogokorera emiaka ikomi na ene ase okonyora abaiseke bao babere, na emiaka etano nomo ase okonyora amaicho ao, na aye kwabeire gokoonchora eng’eria yane ara ikomi.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Onye Nyasae o tata, Nyasae o Aburaamu, Nyasae oyio Isaka airogete ataarenge amo nainche, amaene, nanga nigo gwanseria bono inde namaboko amasa. Emechando na emeremo yane Nyasae oyerorire, Ase igo ere nagotogonyerete obotuko bwaetete.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Labani akairaneria Yakobo, akamoteebia: “Abasubati aba nabana baane, na abana babo nabarabwo nabana baane, na amaicho aya, naro nayaane, na bionsi ebio orooche nebiane. Bono ninki ndanyare gokorera abana baane na abana babo baiboire?
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Inchuo bono, tokore okobwatana, aye nainche, na korokwo inakobe kirori egati yao nainche.”
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Erio Yakobo akaimokia rigena, akaritenenia ribe esiiro y’ekeinyorio.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Yakobo agateebia abamwabo: “Sangereria amagena”, na barabwo bakayasangereria, bakayakora etui, bakariera endagera ase etui eyio.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Labani akayeroka Yegari‐Sahaduta, korende Yakobo akayeroka Galeedi.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Labani akabora: “Etui eye nero kirori egati yane naye reero iga.” Ase ayio akayeroka Galeedi.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Naende ekarokwa Misipa, naki nigo ateebete: “Omonene nere orabe ogotorigereria aye nainche, ekero torabe totarochaini.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Korabe gokobachanda abana baane abasubati, gose gokonyuoma abakungu bande abaao goetania barabwo, manya ng’a nonya monto onde taiyo oyarooche, rora, Nyasae nere kirori egati yao nainche.”
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Erio Labani agateebia Yakobo: “Rigereria etui eye na esiiro eye, natenenirie egati yao nainche.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Etui eye ebe kirori, na esiiro eye ebe kirori boigo, ng’a tingotamboka etui eye inchiche bwoo, gose aye togoetania etui eye na esiiro eye ochiche bwone, tokorerane amabe.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Nyasae o Aburaamu, Nyasae o Nahori, oyorenge Nyasae o ise obo, agambe ase egati yaito.” Ase igo, Yakobo agatiana ase Oyio Isaka ise airogete.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Yakobo akarua ekeng’wanso agwo ase egetunwa, akarangeria abanto baye bache koragera amo nere, bakaba aroro ase egetunwa obotuko obwo bwonsi.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Mambia chuni Labani akaimoka, akaagata abachokoro baye na abana baye abasubati, akabasesenia; erio akairana gocha bwoye.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.