Gênesis 29

guz (GUZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Erio Yakobo akagenderera norogendo rwaye, agaika ense y’abanto ba moocha.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Agwo akarigereria akarora ensoko yaare ase egetii, na amaicho atato e ching’ondi araire ensoko eyio ensemo, ekiagera ase ensoko eyio nao amaicho are konywera amaache. Na ndiareenge aroro rigena rinene igoro y’omonwa bw’ensoko.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Agwo nao amaicho onsi areenge gosangererekana, na abarisia nigo baare korusia rigena riria korwa ase omonwa bw’ensoko banyoinsia ching’ondi, naende bariirania ase omonwa bw’ensoko.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yakobo akababooria: “Baminto, ng’ai seino?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Naende akababooria: “Inee! Momanyete Labani, mochokoro o Nahori?” Barabwo bakamoiraneria: “Ee, ntomomanyete.”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Naende akababooria: “Mbuya are?”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Akabateebia: “Rigereria, bono mobaso, chinsa chi’ogosangereria amaicho tichiraika, nyoinsia ching’ondi, naende mochiire korisia.”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Korende barabwo bakamoiraneria: “Titokonyara gokora bo goika ekero amaicho onsi arache asangererekane amo, erinde abarisia bamanye gotigeria rigena korwa ase omonwa bw’ensoko; erio tomanye konyoinsia ching’ondi.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Ekero areenge ogendererete gokwana nabarabwo, Raeli agacha obwate ching’ondi chia ise, naki nere orenge gochirisia.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Bono ekero Yakobo achia korora Raeli, omoiseke o Labani, ng’ina rome, okorenta riicho ria Labani, akaimoka, agatigeria rigena riria korwa ase omonwa bw’ensoko, akanyoinsia ching’ondi chia Labani, ng’ina rome.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Erio Yakobo akaagata Raeli, akarera na koiyeria amariga.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Agateebia Raeli, “Inche nomoigwa o iso, omwana o Rebeka.”
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Ekero Labani achia koigwa amang’ana a Yakobo, omoigwa oye, akaminyoka gochia komoorotota, akamoagata n’amaiga amanene, akamoira gochia nka bwoye. Yakobo agateebia Labani amang’ana onsi.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Erio Labani akamoteebia: “Amaene, aye namanyinga omobere one.” Ere akamenya bwoye ase engaki y’omotienyi oyomo.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Labani agakwana na Yakobo, akamoteebia: “Nonya kore omoigwa one, tegwenereti onkorere emeremo bosa. Nteebia eng’eria yao ninki ndakoe!”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Bono Labani nigo abwate abaiseke babere; omoiseke oria omonene nigo are korokwa Lea, na oria omoke Raeli.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Lea amaiso aye nigo areenge amatu, korende Raeli nigo areenge omonyakieni, naende omwasioku.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Yakobo konya omwanchire Raeli, na ase ayio agateebia Labani, “Ningokorere emiaka etano na ebere, erinde ong’e Raeli, omoiseke oo omoke.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Labani akamoiraneria, “Ayio mbuya. Tiga nkomoe aye kobua ’nkomoa omonto onde; menya aa bwone.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Ase igo, Yakobo akamokorera emiaka etano na ebere aegwe Raeli. Emiaka eyio ekarorekana asare buna namatuko makeigo, ekiagera nigo amwanchete Raeli mono.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Erio Yakobo agateebia Labani: “Bono naikeranirie engaki yane, ing’a mokane, tobe nere.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Ase igo, Labani akarangeria abanto bonsi b’ensemo eria, agakorera omoyega.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Rigachia koba mogoroba Labani akaimokia Lea, omoiseke oye omonene, akamorentera Yakobo, erio Yakobo akaba nere.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Ase ekero ekio Labani akarua omosomba oye omoiseke okorokwa Silpa, abe omokoreri o Lea, omwana oye.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Bogachia gokia mambia, Yakobo akanyora ng’a ’Lea aetwe. Erio akabooria Labani: “Inki eke gwankorerete? Tinagokorerete, erinde ong’e Raeli? Naki gwakorete okang’aina?”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Labani akamoiraneria: “Aiga seito intwe titori gokora bo, gosokia omoiseke omoke, na gotiga omonene.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Tiga omoyega oyo bw’amatuko aya atano na abere oraera bw’oyio omonene, erio noegwe na oria omoke, naende aye onkorere emeremo emiaka ende etano na ebere.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yakobo agancha ebe boigo, erio agaikerania amatuko ayio atano na abere. Erio Labani akamomoa Raeli, omoiseke oye omoke, abe mok’aye.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Labani akamoa Raeli, omwana oye, omokoreri, nere Bilia, omosomba oye omoiseke.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Ase igo, Yakobo akaba na Raeli; na agancha Raeli mono kegima kobua Lea. Erio Yakobo naende agakorera Labani emiaka ende etano na ebere.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Ekero Omonene arooche ng’a Lea tanchiri, akamosesenia ase oroiboro rwa abana, korende Raeli ere nigo areenge omogomba.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Lea akaba morito, akaibora omwana omoisia, akamoroka Rubeni, naki nigo atebeete: “Omonene ororire buna ’nchayire. Korende ase engencho y’okoibora, bono omosacha one nanyanche.”
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Naende Lea akaba morito, akaibora omwana omoisia, akabora: “Omonene ororire ng’a tinyanchiri, naende ong’eire omwana onde omoisia boigo,” akamoroka Simioni.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Naende akaba morito, akaibora omwana omoisia, akabora: “Bono engaki eye omosacha one nabwatane amo nainche, ekiagera namoiboreire abana abaisia batato.” Ase ayio akamoroka Lawi.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Akaba morito naende, akaibora omwana omoisia, akabora: “Engaki eye nintogie Omonene.” Ase ayio akamoroka Yuda. Erio Lea agatenena koibora.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.