Gênesis 29
guz (GUZ) vs ARIB
1 Erio Yakobo akagenderera norogendo rwaye, agaika ense y’abanto ba moocha.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Agwo akarigereria akarora ensoko yaare ase egetii, na amaicho atato e ching’ondi araire ensoko eyio ensemo, ekiagera ase ensoko eyio nao amaicho are konywera amaache. Na ndiareenge aroro rigena rinene igoro y’omonwa bw’ensoko.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Agwo nao amaicho onsi areenge gosangererekana, na abarisia nigo baare korusia rigena riria korwa ase omonwa bw’ensoko banyoinsia ching’ondi, naende bariirania ase omonwa bw’ensoko.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yakobo akababooria: “Baminto, ng’ai seino?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Naende akababooria: “Inee! Momanyete Labani, mochokoro o Nahori?” Barabwo bakamoiraneria: “Ee, ntomomanyete.”
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Naende akababooria: “Mbuya are?”
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Akabateebia: “Rigereria, bono mobaso, chinsa chi’ogosangereria amaicho tichiraika, nyoinsia ching’ondi, naende mochiire korisia.”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Korende barabwo bakamoiraneria: “Titokonyara gokora bo goika ekero amaicho onsi arache asangererekane amo, erinde abarisia bamanye gotigeria rigena korwa ase omonwa bw’ensoko; erio tomanye konyoinsia ching’ondi.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Ekero areenge ogendererete gokwana nabarabwo, Raeli agacha obwate ching’ondi chia ise, naki nere orenge gochirisia.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Bono ekero Yakobo achia korora Raeli, omoiseke o Labani, ng’ina rome, okorenta riicho ria Labani, akaimoka, agatigeria rigena riria korwa ase omonwa bw’ensoko, akanyoinsia ching’ondi chia Labani, ng’ina rome.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Erio Yakobo akaagata Raeli, akarera na koiyeria amariga.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Agateebia Raeli, “Inche nomoigwa o iso, omwana o Rebeka.”
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Ekero Labani achia koigwa amang’ana a Yakobo, omoigwa oye, akaminyoka gochia komoorotota, akamoagata n’amaiga amanene, akamoira gochia nka bwoye. Yakobo agateebia Labani amang’ana onsi.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Erio Labani akamoteebia: “Amaene, aye namanyinga omobere one.” Ere akamenya bwoye ase engaki y’omotienyi oyomo.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Labani agakwana na Yakobo, akamoteebia: “Nonya kore omoigwa one, tegwenereti onkorere emeremo bosa. Nteebia eng’eria yao ninki ndakoe!”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Bono Labani nigo abwate abaiseke babere; omoiseke oria omonene nigo are korokwa Lea, na oria omoke Raeli.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Lea amaiso aye nigo areenge amatu, korende Raeli nigo areenge omonyakieni, naende omwasioku.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Yakobo konya omwanchire Raeli, na ase ayio agateebia Labani, “Ningokorere emiaka etano na ebere, erinde ong’e Raeli, omoiseke oo omoke.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Labani akamoiraneria, “Ayio mbuya. Tiga nkomoe aye kobua ’nkomoa omonto onde; menya aa bwone.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Ase igo, Yakobo akamokorera emiaka etano na ebere aegwe Raeli. Emiaka eyio ekarorekana asare buna namatuko makeigo, ekiagera nigo amwanchete Raeli mono.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Erio Yakobo agateebia Labani: “Bono naikeranirie engaki yane, ing’a mokane, tobe nere.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Ase igo, Labani akarangeria abanto bonsi b’ensemo eria, agakorera omoyega.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Rigachia koba mogoroba Labani akaimokia Lea, omoiseke oye omonene, akamorentera Yakobo, erio Yakobo akaba nere.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Ase ekero ekio Labani akarua omosomba oye omoiseke okorokwa Silpa, abe omokoreri o Lea, omwana oye.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Bogachia gokia mambia, Yakobo akanyora ng’a ’Lea aetwe. Erio akabooria Labani: “Inki eke gwankorerete? Tinagokorerete, erinde ong’e Raeli? Naki gwakorete okang’aina?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Labani akamoiraneria: “Aiga seito intwe titori gokora bo, gosokia omoiseke omoke, na gotiga omonene.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Tiga omoyega oyo bw’amatuko aya atano na abere oraera bw’oyio omonene, erio noegwe na oria omoke, naende aye onkorere emeremo emiaka ende etano na ebere.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Yakobo agancha ebe boigo, erio agaikerania amatuko ayio atano na abere. Erio Labani akamomoa Raeli, omoiseke oye omoke, abe mok’aye.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Labani akamoa Raeli, omwana oye, omokoreri, nere Bilia, omosomba oye omoiseke.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Ase igo, Yakobo akaba na Raeli; na agancha Raeli mono kegima kobua Lea. Erio Yakobo naende agakorera Labani emiaka ende etano na ebere.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Ekero Omonene arooche ng’a Lea tanchiri, akamosesenia ase oroiboro rwa abana, korende Raeli ere nigo areenge omogomba.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Lea akaba morito, akaibora omwana omoisia, akamoroka Rubeni, naki nigo atebeete: “Omonene ororire buna ’nchayire. Korende ase engencho y’okoibora, bono omosacha one nanyanche.”
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Naende Lea akaba morito, akaibora omwana omoisia, akabora: “Omonene ororire ng’a tinyanchiri, naende ong’eire omwana onde omoisia boigo,” akamoroka Simioni.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Naende akaba morito, akaibora omwana omoisia, akabora: “Bono engaki eye omosacha one nabwatane amo nainche, ekiagera namoiboreire abana abaisia batato.” Ase ayio akamoroka Lawi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Akaba morito naende, akaibora omwana omoisia, akabora: “Engaki eye nintogie Omonene.” Ase ayio akamoroka Yuda. Erio Lea agatenena koibora.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.