Gênesis 29
guz (GUZ) vs ARC
1 Erio Yakobo akagenderera norogendo rwaye, agaika ense y’abanto ba moocha.
1 Então, pôs-se Jacó a pé e foi-se à terra dos filhos do Oriente.
2 Agwo akarigereria akarora ensoko yaare ase egetii, na amaicho atato e ching’ondi araire ensoko eyio ensemo, ekiagera ase ensoko eyio nao amaicho are konywera amaache. Na ndiareenge aroro rigena rinene igoro y’omonwa bw’ensoko.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Agwo nao amaicho onsi areenge gosangererekana, na abarisia nigo baare korusia rigena riria korwa ase omonwa bw’ensoko banyoinsia ching’ondi, naende bariirania ase omonwa bw’ensoko.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Yakobo akababooria: “Baminto, ng’ai seino?”
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Naende akababooria: “Inee! Momanyete Labani, mochokoro o Nahori?” Barabwo bakamoiraneria: “Ee, ntomomanyete.”
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Naende akababooria: “Mbuya are?”
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel, sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Akabateebia: “Rigereria, bono mobaso, chinsa chi’ogosangereria amaicho tichiraika, nyoinsia ching’ondi, naende mochiire korisia.”
7 E ele disse: Eis que ainda é muito dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide, e apascentai- as.
8 Korende barabwo bakamoiraneria: “Titokonyara gokora bo goika ekero amaicho onsi arache asangererekane amo, erinde abarisia bamanye gotigeria rigena korwa ase omonwa bw’ensoko; erio tomanye konyoinsia ching’ondi.”
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Ekero areenge ogendererete gokwana nabarabwo, Raeli agacha obwate ching’ondi chia ise, naki nere orenge gochirisia.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Bono ekero Yakobo achia korora Raeli, omoiseke o Labani, ng’ina rome, okorenta riicho ria Labani, akaimoka, agatigeria rigena riria korwa ase omonwa bw’ensoko, akanyoinsia ching’ondi chia Labani, ng’ina rome.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço, e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Erio Yakobo akaagata Raeli, akarera na koiyeria amariga.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz, e chorou.
12 Agateebia Raeli, “Inche nomoigwa o iso, omwana o Rebeka.”
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai e que era filho de Rebeca. Então, ela correu e o anunciou a seu pai.
13 Ekero Labani achia koigwa amang’ana a Yakobo, omoigwa oye, akaminyoka gochia komoorotota, akamoagata n’amaiga amanene, akamoira gochia nka bwoye. Yakobo agateebia Labani amang’ana onsi.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa. E contou ele a Labão todas estas coisas.
14 Erio Labani akamoteebia: “Amaene, aye namanyinga omobere one.” Ere akamenya bwoye ase engaki y’omotienyi oyomo.
14 Então, Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Labani agakwana na Yakobo, akamoteebia: “Nonya kore omoigwa one, tegwenereti onkorere emeremo bosa. Nteebia eng’eria yao ninki ndakoe!”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Bono Labani nigo abwate abaiseke babere; omoiseke oria omonene nigo are korokwa Lea, na oria omoke Raeli.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Leia, e o nome da menor, Raquel.
17 Lea amaiso aye nigo areenge amatu, korende Raeli nigo areenge omonyakieni, naende omwasioku.
17 Leia, porém, tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Yakobo konya omwanchire Raeli, na ase ayio agateebia Labani, “Ningokorere emiaka etano na ebere, erinde ong’e Raeli, omoiseke oo omoke.”
18 E Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Labani akamoiraneria, “Ayio mbuya. Tiga nkomoe aye kobua ’nkomoa omonto onde; menya aa bwone.”
19 Então, disse Labão: Melhor é que eu ta dê do que a dê a outro varão; fica comigo.
20 Ase igo, Yakobo akamokorera emiaka etano na ebere aegwe Raeli. Emiaka eyio ekarorekana asare buna namatuko makeigo, ekiagera nigo amwanchete Raeli mono.
20 Assim, serviu Jacó sete anos por Raquel; e foram aos seus olhos como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Erio Yakobo agateebia Labani: “Bono naikeranirie engaki yane, ing’a mokane, tobe nere.”
21 E disse Jacó a Labão: Dá- me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu entre a ela.
22 Ase igo, Labani akarangeria abanto bonsi b’ensemo eria, agakorera omoyega.
22 Então, ajuntou Labão todos os varões daquele lugar e fez um banquete.
23 Rigachia koba mogoroba Labani akaimokia Lea, omoiseke oye omonene, akamorentera Yakobo, erio Yakobo akaba nere.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Leia, sua filha, e trouxe-lha. E entrou a ela.
24 Ase ekero ekio Labani akarua omosomba oye omoiseke okorokwa Silpa, abe omokoreri o Lea, omwana oye.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Leia, sua filha.
25 Bogachia gokia mambia, Yakobo akanyora ng’a ’Lea aetwe. Erio akabooria Labani: “Inki eke gwankorerete? Tinagokorerete, erinde ong’e Raeli? Naki gwakorete okang’aina?”
25 E aconteceu pela manhã ver que era Leia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Labani akamoiraneria: “Aiga seito intwe titori gokora bo, gosokia omoiseke omoke, na gotiga omonene.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Tiga omoyega oyo bw’amatuko aya atano na abere oraera bw’oyio omonene, erio noegwe na oria omoke, naende aye onkorere emeremo emiaka ende etano na ebere.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos servires comigo.
28 Yakobo agancha ebe boigo, erio agaikerania amatuko ayio atano na abere. Erio Labani akamomoa Raeli, omoiseke oye omoke, abe mok’aye.
28 E Jacó fez assim e cumpriu a semana desta; então, lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Labani akamoa Raeli, omwana oye, omokoreri, nere Bilia, omosomba oye omoiseke.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Ase igo, Yakobo akaba na Raeli; na agancha Raeli mono kegima kobua Lea. Erio Yakobo naende agakorera Labani emiaka ende etano na ebere.
30 E entrou também a Raquel e amou também a Raquel mais do que a Leia; e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Ekero Omonene arooche ng’a Lea tanchiri, akamosesenia ase oroiboro rwa abana, korende Raeli ere nigo areenge omogomba.
31 Vendo, pois, o Senhor que Leia era aborrecida, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Lea akaba morito, akaibora omwana omoisia, akamoroka Rubeni, naki nigo atebeete: “Omonene ororire buna ’nchayire. Korende ase engencho y’okoibora, bono omosacha one nanyanche.”
32 E concebeu Leia, e teve um filho, e chamou o seu nome Rúben, dizendo: Porque o Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará o meu marido.
33 Naende Lea akaba morito, akaibora omwana omoisia, akabora: “Omonene ororire ng’a tinyanchiri, naende ong’eire omwana onde omoisia boigo,” akamoroka Simioni.
33 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era aborrecida, me deu também este; e chamou o seu nome Simeão.
34 Naende akaba morito, akaibora omwana omoisia, akabora: “Bono engaki eye omosacha one nabwatane amo nainche, ekiagera namoiboreire abana abaisia batato.” Ase ayio akamoroka Lawi.
34 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Agora, esta vez se ajuntará meu marido comigo, porque três filhos lhe tenho dado; por isso, chamou o seu nome Levi.
35 Akaba morito naende, akaibora omwana omoisia, akabora: “Engaki eye nintogie Omonene.” Ase ayio akamoroka Yuda. Erio Lea agatenena koibora.
35 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor . Por isso, chamou o seu nome Judá; e cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.