Gênesis 27
guz (GUZ) vs ARC
1 Ekero Isaka konya abeire omogotu, nonya na amaiso aye konya amerire orotutu, atari korora buya, akarangeria Esau, omwana oye omotangi, akamoteebia: “Omwana one!”
1 E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! E ele lhe disse: Eis-me aqui!
2 Akamoteebia: “Rora bono inche nagotire, gose timanyeti engaki y’ogokwa kwane.
2 E ele disse: Eis que já agora estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Bono bogoria obota n’echinsara chiao, ogende borabu otware ching’iti, ondetere chinyama.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Erio ondoiserie endagera engiya, eria nyanchete, oyendetere indie, erinde ngosesenie konde moyo, ntarakwa.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma, e para que minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Ko bono, ekero Isaka are gokwana nomwana oye Esau, Rebeka nigo ategererete bobisi. Ase igo, ekero Esau agendete borabu gotwara ching’iti amorentere ise,
5 E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú; e foi-se Esaú ao campo, para apanhar caça que havia de trazer.
6 Rebeka agateebia Yakobo, omwana oye: “Naigure iso ogoteebia momura omino Esau:
6 Então, falou Rebeca a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 Ndetere chinyama chia borabu, ondoiserie endagera engiya indie, erio inyare kogosesenia ase obosio bw’Omonene, konde moyo, ntarakwa.
7 Traze-me caça e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma e te abençoe diante da face do Senhor , antes da minha morte.
8 Ase igo, omwana one, ntegerera bono aya nkogoteebia.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando.
9 Genda getii ase riicho, ondetere chimanwa chie chimbori ibere chingiya, na inche nimoroiserie iso endagera engiya, eria anchete.
9 Vai, agora, ao rebanho e traze-me de lá dois bons cabritos; e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Erio omoirere iso arie, erinde anyare kogosesenia ritang’ani atarakwa.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma e para que te abençoe antes da sua morte.
11 Korende Yakobo agateebia Rebeka ng’ina; “Norooche Esau ominto nomonto omerete amarionya ase omobere oye, korende inche omobere one nigo ore omoterere.
11 Então, disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é varão cabeludo, e eu, varão liso.
12 Aande, Tata nigo arantaba‐tabe, na inche imbe ase amaiso aye buna omong’ainereria, inyerentere okoragererigwa ribaga ri’ogosesenigwa.”
12 Porventura, me apalpará o meu pai, e serei, a seus olhos, enganador; assim, trarei eu sobre mim maldição e não bênção.
13 Ng’ina akamoteebia: “Okoragererigwa kwao tiga kobe igoro yane; igwa aya nkogoteebia rimo rioka, genda ondetere chimanwa echio chie chimbori.”
13 E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, e traze-m os.
14 Erio agwo akagenda, akarentera ng’ina chimanwa echio, na ere akaroisia endagera engiya, eria ise anchete.
14 E foi, e tomou-os, e trouxe-os à sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.
15 Erio Rebeka akabogoria eanga eria engiya mono ya Esau, omwana oye omotangi; eye nigo yagachire nyomba mwaye, akayebekera Yakobo, omwana oye omoke.
15 Depois, tomou Rebeca as vestes de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor.
16 Na amasankwa aria e chimanwa chie chimbori akamoboyia ase amaboko aye ne rigoti.
16 E, com as peles dos cabritos, cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço
17 Erio ababeeka ase amaboko ’omwana oye Yakobo endagera eria engiya aroisetie, amo nomogati.
17 e deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado na mão de Jacó, seu filho.
18 Yakobo akagenda agasoa nyomba mwaise, akamoteebia: “Tata!”
18 E veio ele a seu pai e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui. Quem és tu, meu filho?
19 Yakobo akairaneria ise iga: “Ninche Esau, omwana oo omotangi. Nakorire buna gwantebeetie; booka, oikaranse egere orie enyama y’obotwari bwane, erio onsesenie.”
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Tenho feito como me disseste. Levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Isaka akamobooria: “Omwana one, naki gwakora kwanyora ching’iti bwango iga?”
20 Então, disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Erio Isaka agateebia Yakobo: “Inchuo aiga ang’e ase ’nde, ngotabatabe, erinde imanye gose naye omwana one Esau, gose tari ere.”
21 E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo ou não.
22 Yakobo akagenda agaika ise ang’e, na ere akamotaba‐taba, akabora: “Eriogi rirorio neria Yakobo, korende amaboko naya Esau.”
22 Então, se chegou Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Na ise tamomanya, ekiagera amaboko aye nigo areenge namarionya buna aya Esau omwabo. Ase igo, akamosesenia.
23 E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú, seu irmão. E abençoou-o.
24 Akamobooria: “Amaene, naye omwana one Esau?”
24 E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.
25 Naende Isaka akamoteebia: “Ng’ererie endagera eyio gocha ang’e aiga, omwana one, indie enyama y’obotwari bwao, erio ngosesenie.” Ase igo, akamoyeirera endagera eria na ere akaria, akamoa na edivai, akanywa.
25 Então, disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lho, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.
26 Isaka ise akamoteebia: “Omwana one, inchwo aiga ang’e ase ’nde, erio onyunyunte.”
26 E disse-lhe Isaque, seu pai: Ora, chega-te e beija-me, filho meu.
27 Erio akamoika ang’e, akamonyunyunta. Isaka agatiokerera rimisu rie chianga chiaye, akamosesenia, akabora:
27 E chegou-se e beijou-o. Então, cheirou o cheiro das suas vestes, e abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou.
28 Tiga Nyasae agoitororere riime rikorwa igoro na obonoru bwe riroba,
28 Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.
29 Abanto bagokorere emeremo, na ebisaku bikoe obonene.
29 Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Ekero Isaka konya aikire gosesenia Yakobo, na Yakobo karure ase obosio bwa Isaka ise, Esau omwabo akairana korwa ase obotwaari bwaye.
30 E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da face de Isaque, seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça.
31 Nere boigo akaroisia endagera engiya, akarentera ise, akamoteebia: “Tata, inchwo orie endagera y’obotwari bwane, inche omwana oo, erinde onsesenie.”
31 E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.
32 Isaka ise akamobooria: “Aye naye ng’o?”
32 E disse-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Erio Isaka agakumia mono na koiguswa, akabora: “Kai! Kai! Ning’o oria ocha ondetera endagera engiya, na inche naria yonsi ekero otaracha, namosesenia? Ee! Ee!, Nere bono oikire gosesenigwa!”
33 Então, estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o; também será bendito.
34 Ekero Esau achia koigwa amang’ana aya korwa ase ise, agakuura na korera ekerero ekenene mono ki’obororo, akamoteebia: “Nsesenie nainche boigo, Tata!”
34 Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.
35 Korende Isaka akamoiraneria: “Oyomino nigo achicha nobong’ainereria, na ere bono oirire ogosesenigwa kwao.”
35 E ele disse: Veio o teu irmão com sutileza e tomou a tua bênção.
36 Esau akabora: “Inee! Tari korokwa Yakobo ase oboronge? Naki eye nengaki ya kabere ang’ainereirie. Ritang’ani akaira omwando one bw’okoiborwa kw’obotangi, naende bono oirire ogosesenigwa kwane!” Naende agwo kegima akamobooria ise iga: “Inee, tontigarereti ogosesenigwa?”
36 Então, disse ele: Não foi o seu nome justamente chamado Jacó? Por isso, que já duas vezes me enganou: a minha primogenitura me tomou e eis que agora me tomou a minha bênção. E disse mais: Não reservaste, pois, para mim bênção alguma?
37 Isaka akamoiraneria: “Rora, bono naikire komokora obeire omonene oo, na abamwabo bonsi babe abasomba baye, naende namoeire endagera y’omogondo na edivai. Inki rende bono nkogokorera aye, omwana one?”
37 Então, respondeu Isaque e disse a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora a ti, meu filho?
38 Esau akabooria ise: “Ogosesenia nokomo gwoka kwabwate, Tata? Nsesenia nainche boigo, Tata ominto.” Esau agaaka egakuura, na akarera nobororo.
38 E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz e chorou.
39 Erio Isaka ise akamoiraneria, akamoteebia,
39 Então, respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será longe das gorduras da terra e sem orvalho dos céus.
40 Omoro oo bw’esegi nogere obe moyo,
40 E pela tua espada viverás e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que, quando te libertares, então, sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Esau akagecha Yakobo ase engencho y’ogosesenigwa okwo ise amosesenetie, agateeba ase omoyo oye ime: “Amatuko ay’okomoreera Tata ng’ang’e are; erio nario ndaite Yakobo.”
41 E aborreceu Esaú a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Korende ekero Rebeka ateebigwa aya Esau, omwana oye omonene, agoteeba, agatoma omonto korangeria Yakobo, omwana oye omoke, akamoteebia: “Rora, momura omino Esau ogotianeire ng’a nkogoitare.
42 E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela enviou, e chamou a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, propondo-se matar-te.
43 Na bono, omwana one, igwa amang’ana aane, imoka otame gochia o Labani, momura ominto aaria Harani.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz: levanta-te e acolhe-te a Labão, meu irmão, em Harã;
44 Omenye aroro ase engaki enke, goika ekeririanda kia momura omino gekende.
44 e mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Ekero endamwamu yaye erakee, na ere ebire aya kwamokorerete, erio nintome abanto bache gokorangeria oirane korwa aroro. Nase ki ndakwerwe nainwe mwensi babere ase rituko erimo.”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, enviarei e te farei vir de lá. Por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?
46 Erio Rebeka agakwana na Isaka, akamoteebia: “Nigo ngechirie mono ase obogima bwane ase engencho y’abaiseke b’Abahiti. Onye Yakobo ogochia konyuoma oyomo bw’abaiseke b’Abahiti, koreng’ana buna aba bamenyete ase ensemo eye, rirorio obogima bwane inki borangwenere?”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são das filhas desta terra, para que me será a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.