Gênesis 27
guz (GUZ) vs ARA
1 Ekero Isaka konya abeire omogotu, nonya na amaiso aye konya amerire orotutu, atari korora buya, akarangeria Esau, omwana oye omotangi, akamoteebia: “Omwana one!”
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Akamoteebia: “Rora bono inche nagotire, gose timanyeti engaki y’ogokwa kwane.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Bono bogoria obota n’echinsara chiao, ogende borabu otware ching’iti, ondetere chinyama.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Erio ondoiserie endagera engiya, eria nyanchete, oyendetere indie, erinde ngosesenie konde moyo, ntarakwa.”
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Ko bono, ekero Isaka are gokwana nomwana oye Esau, Rebeka nigo ategererete bobisi. Ase igo, ekero Esau agendete borabu gotwara ching’iti amorentere ise,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Rebeka agateebia Yakobo, omwana oye: “Naigure iso ogoteebia momura omino Esau:
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 Ndetere chinyama chia borabu, ondoiserie endagera engiya indie, erio inyare kogosesenia ase obosio bw’Omonene, konde moyo, ntarakwa.
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Ase igo, omwana one, ntegerera bono aya nkogoteebia.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Genda getii ase riicho, ondetere chimanwa chie chimbori ibere chingiya, na inche nimoroiserie iso endagera engiya, eria anchete.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Erio omoirere iso arie, erinde anyare kogosesenia ritang’ani atarakwa.”
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Korende Yakobo agateebia Rebeka ng’ina; “Norooche Esau ominto nomonto omerete amarionya ase omobere oye, korende inche omobere one nigo ore omoterere.
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Aande, Tata nigo arantaba‐tabe, na inche imbe ase amaiso aye buna omong’ainereria, inyerentere okoragererigwa ribaga ri’ogosesenigwa.”
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Ng’ina akamoteebia: “Okoragererigwa kwao tiga kobe igoro yane; igwa aya nkogoteebia rimo rioka, genda ondetere chimanwa echio chie chimbori.”
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Erio agwo akagenda, akarentera ng’ina chimanwa echio, na ere akaroisia endagera engiya, eria ise anchete.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Erio Rebeka akabogoria eanga eria engiya mono ya Esau, omwana oye omotangi; eye nigo yagachire nyomba mwaye, akayebekera Yakobo, omwana oye omoke.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 Na amasankwa aria e chimanwa chie chimbori akamoboyia ase amaboko aye ne rigoti.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Erio ababeeka ase amaboko ’omwana oye Yakobo endagera eria engiya aroisetie, amo nomogati.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Yakobo akagenda agasoa nyomba mwaise, akamoteebia: “Tata!”
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Yakobo akairaneria ise iga: “Ninche Esau, omwana oo omotangi. Nakorire buna gwantebeetie; booka, oikaranse egere orie enyama y’obotwari bwane, erio onsesenie.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Isaka akamobooria: “Omwana one, naki gwakora kwanyora ching’iti bwango iga?”
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Erio Isaka agateebia Yakobo: “Inchuo aiga ang’e ase ’nde, ngotabatabe, erinde imanye gose naye omwana one Esau, gose tari ere.”
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Yakobo akagenda agaika ise ang’e, na ere akamotaba‐taba, akabora: “Eriogi rirorio neria Yakobo, korende amaboko naya Esau.”
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 Na ise tamomanya, ekiagera amaboko aye nigo areenge namarionya buna aya Esau omwabo. Ase igo, akamosesenia.
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Akamobooria: “Amaene, naye omwana one Esau?”
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Naende Isaka akamoteebia: “Ng’ererie endagera eyio gocha ang’e aiga, omwana one, indie enyama y’obotwari bwao, erio ngosesenie.” Ase igo, akamoyeirera endagera eria na ere akaria, akamoa na edivai, akanywa.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Isaka ise akamoteebia: “Omwana one, inchwo aiga ang’e ase ’nde, erio onyunyunte.”
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Erio akamoika ang’e, akamonyunyunta. Isaka agatiokerera rimisu rie chianga chiaye, akamosesenia, akabora:
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Tiga Nyasae agoitororere riime rikorwa igoro na obonoru bwe riroba,
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Abanto bagokorere emeremo, na ebisaku bikoe obonene.
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Ekero Isaka konya aikire gosesenia Yakobo, na Yakobo karure ase obosio bwa Isaka ise, Esau omwabo akairana korwa ase obotwaari bwaye.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Nere boigo akaroisia endagera engiya, akarentera ise, akamoteebia: “Tata, inchwo orie endagera y’obotwari bwane, inche omwana oo, erinde onsesenie.”
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Isaka ise akamobooria: “Aye naye ng’o?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Erio Isaka agakumia mono na koiguswa, akabora: “Kai! Kai! Ning’o oria ocha ondetera endagera engiya, na inche naria yonsi ekero otaracha, namosesenia? Ee! Ee!, Nere bono oikire gosesenigwa!”
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Ekero Esau achia koigwa amang’ana aya korwa ase ise, agakuura na korera ekerero ekenene mono ki’obororo, akamoteebia: “Nsesenie nainche boigo, Tata!”
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Korende Isaka akamoiraneria: “Oyomino nigo achicha nobong’ainereria, na ere bono oirire ogosesenigwa kwao.”
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Esau akabora: “Inee! Tari korokwa Yakobo ase oboronge? Naki eye nengaki ya kabere ang’ainereirie. Ritang’ani akaira omwando one bw’okoiborwa kw’obotangi, naende bono oirire ogosesenigwa kwane!” Naende agwo kegima akamobooria ise iga: “Inee, tontigarereti ogosesenigwa?”
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Isaka akamoiraneria: “Rora, bono naikire komokora obeire omonene oo, na abamwabo bonsi babe abasomba baye, naende namoeire endagera y’omogondo na edivai. Inki rende bono nkogokorera aye, omwana one?”
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Esau akabooria ise: “Ogosesenia nokomo gwoka kwabwate, Tata? Nsesenia nainche boigo, Tata ominto.” Esau agaaka egakuura, na akarera nobororo.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Erio Isaka ise akamoiraneria, akamoteebia,
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Omoro oo bw’esegi nogere obe moyo,
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Esau akagecha Yakobo ase engencho y’ogosesenigwa okwo ise amosesenetie, agateeba ase omoyo oye ime: “Amatuko ay’okomoreera Tata ng’ang’e are; erio nario ndaite Yakobo.”
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Korende ekero Rebeka ateebigwa aya Esau, omwana oye omonene, agoteeba, agatoma omonto korangeria Yakobo, omwana oye omoke, akamoteebia: “Rora, momura omino Esau ogotianeire ng’a nkogoitare.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 Na bono, omwana one, igwa amang’ana aane, imoka otame gochia o Labani, momura ominto aaria Harani.
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 Omenye aroro ase engaki enke, goika ekeririanda kia momura omino gekende.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Ekero endamwamu yaye erakee, na ere ebire aya kwamokorerete, erio nintome abanto bache gokorangeria oirane korwa aroro. Nase ki ndakwerwe nainwe mwensi babere ase rituko erimo.”
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Erio Rebeka agakwana na Isaka, akamoteebia: “Nigo ngechirie mono ase obogima bwane ase engencho y’abaiseke b’Abahiti. Onye Yakobo ogochia konyuoma oyomo bw’abaiseke b’Abahiti, koreng’ana buna aba bamenyete ase ensemo eye, rirorio obogima bwane inki borangwenere?”
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.