Ester 9
guz (GUZ) vs NVI
1 Rituko ria ikomi na gatato ri’omotienyi o ikomi na kabere, noro omotienyi bw’Adari, rigaika. Ase rituko ria ikomi na gatato ekero ogochika kw’omorwoti kware gocha goikeranigwa, ababisa b’Abayahudi nigo basemeretie ng’a mbaababue, korende amang’ana konya aonchokire ng’a Abayahudi mbabue ababisa babo.
1 No décimo terceiro dia do décimo segundo mês, o mês de adar, entraria em vigor o decreto do rei. Naquele dia os inimigos dos judeus esperavam vencê-los, mas aconteceu o contrário; os judeus dominaram aqueles que os odiavam,
2 Bono Abayahudi bagasangererekana amo ase emechie yabo yonsi, na ase chingongo chionsi chi’obogambi bw’omorwoti Ahaswero, erinde baite abanto baria barigetie kobasiria. Monto onde tarenge onyarete kobatanga, ekiagera obwoba ase engencho y’abwo konya bwasoire ase abanto bonsi.
2 reunindo-se em suas cidades, em todas as províncias do rei Xerxes, para atacar os que buscavam a sua destruição. Ninguém conseguia resistir-lhes, porquanto todos os povos estavam com medo deles.
3 Ase igo abanene bonsi be chingongo chiria, na abagabana, na abagaambi abanene bonsi b’oborwoti, baria baare gokora emeremo y’omorwoti, bagakonya Abayahudi, ekiagera boboete Moredekai.
3 E todos os nobres das províncias, os sátrapas, os governadores e os administradores do rei apoiaram os judeus, porque o medo que tinham de Mardoqueu havia se apoderado deles.
4 Moredekai nigo arenge omonene ase enyomba y’omorwoti, na akamenta koba nokobua, na igo chinkuma chiaye chigasarera ase chingongo chionsi chi’oborwoti boria.
4 Mardoqueu era influente no palácio; sua fama espalhou-se pelas províncias, e ele se tornava cada vez mais poderoso.
5 Ase igo Abayahudi bakabua ababisa babo bonsi, bakabaita na kobasiria nemioro; bagakora buna banchete ase abwo baabagechete.
5 Os judeus feriram todos os seus inimigos à espada, matando-os e destruindo-os, e fizeram o que quiseram com os seus inimigos.
6 Agwo ase eburi ya Susa, Abayahudi bagaita abanto amagana atano, bakabasiria.
6 Na cidadela de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
7 Bagaita Parisanidata, na Dalifoni, na Asipata;
7 Também mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 Porata na Adalia, na Aridata;
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 Parimasita, na Arisai, na Aridai, na Waisata,
9 Farmasta, Arisai, Aridai e Vaisata,
10 abamura ikomi b’omobisa oria bw’Abayahudi, Hamani, mosinto o Hamedata. Korende tibakunete ebinto biabo kobisakora.
10 os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus. Mas não se apossaram dos seus bens.
11 Ase rituko erio erio omorwoti akarenterwa omobaro bw’abaitetwe aria Susa, omochie omonene,
11 Naquele mesmo dia o total de mortos na cidadela de Susã foi relatado ao rei,
12 na omorwoti agateebia Esiteri eting’ana, “Agwo ase eburi ya Susa, Abayahudi baitire abanto amagana atano, baabasiririe, boigo baitire abamura ikomi ba Hamani. Onye ere igo, Inee, ngento ki bakorire ase chinsemo chinde ase chingongo chi’oborwoti bwane? Bono ninki naende oganetie? Nokeegwe. Nteebia ngento ki naende otarakorerwa. Nakerokio nokorerwe.”
12 que disse à rainha Ester: "Os judeus mataram e destruíram quinhentos homens e os dez filhos de Hamã na cidadela de Susã. Que terão feito nas outras províncias do império? Agora, diga qual é o seu pedido, e você será atendida. Tem ainda algum desejo? Este lhe será concedido".
13 Esiteri akamoiraneria, “Omorwoti korarore mbuya, Abayahudi aba bare agwo Susa baegwe ribaga ankio boigo bakore koreng’ana nogochika kwa reero; tiga abamura ba Hamani ikomi batongwe ase chimbambo igoro.”
13 Respondeu Ester: "Se for do agrado do rei, que os judeus de Susã tenham autorização para executar também amanhã o decreto de hoje, para que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados na forca".
14 Omorwoti agachiika ayio akorwe; ogochika okwo gokararigwa agwo Susa, na abamura baria ikomi ba Hamani bagatongwa ase chimbambo igoro.
14 Então o rei deu ordens para que assim sem fizesse. O decreto foi publicado em Susã, e os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Abayahudi abarenge Susa bagasangerereka amo naende, ase rituko ria ikomi na kane, omotienyi bw’Adari, bagaita abanto amagana atato aroro, korende tibakunete ebinto biabo kobisakora.
15 Os judeus de Susã ajuntaram-se no décimo quarto dia do mês de adar e mataram trezentos homens em Susã, mas não se apossaram de seus bens.
16 Abayahudi bande abarenge ase chingongo chinde chi’obogambi obwo bagasangerereka amo ase okoegera obogima bwabo, ase okwenyorera obotoereru na gwetooria korwa ase ababisa babo. Bagaita abanto chilifu emerongo etano na ebere na isano (75,000), korende tibakuneti ebinto biabo kobisakora.
16 Enquanto isso, ajuntou-se também o restante dos judeus que viviam nas províncias do império, para se protegerem e se livrarem dos seus inimigos. Eles mataram setenta e cinco mil deles, mas não se apossaram de seus bens.
17 Aya nigo akoregete ase rituko ria ikomi na gatato, omotienyi bw’Adari, na ase rituko ria ikomi na kane ri’omotienyi oyio bagatimoka, bakarikora rikaba eri’omoyega na omogooko.
17 Isso aconteceu no décimo terceiro dia do mês de adar, e no décimo quarto dia descansaram e fizeram dessa data um dia de festa e de alegria.
18 Abayahudi abarenge Susa, barabwo nigo basangererekanete ase rituko ria ikomi na gatato, na eria ikomi na kane, na ase rituko ria ikomi na gatano bagatimoka bakarikora rikaba eri’omoyega na omogooko.
18 Os judeus de Susã, porém, tinham se reunido no décimo terceiro e no décimo quarto dias, e no décimo quinto descansaram e dele fizeram um dia de festa e de alegria.
19 Ase igo Abayahudi, abamenyete ase emechie emeke etagiteire, nigo barenge korenda rituko ria ikomi na kane ri’omotienyi bw’Adari koba rituko ri’omogooko na eri’omoyega, Rituko Rinene, bagatomerana ebiegwa bi’endagera engiya baroisetie.
19 Por isso os judeus que vivem em vilas e povoados comemoram o décimo quarto dia do mês de adar como um dia de festa e de alegria, um dia de troca de presentes.
20 Moredekai akariika amang’ana ayio, na agatoma amarube ase Abayahudi bonsi abarenge ang’e na aare ase chingongo chionsi chi’oborwoti bw’Ahaswero,
20 Mardoqueu registrou esses acontecimentos e enviou cartas a todos os judeus de todas as províncias do rei Xerxes, próximas e distantes,
21 akabateebia ng’a barende rituko ria ikomi na kane, na eria ikomi na gatano, ase omotienyi bw’Adari, omwaka ase omwaka, abe Amatuko Amanene.
21 determinado que anualmente se comemorassem os dias décimo quarto e décimo quinto do mês de adar,
22 Amatuko ayio naro Abayahudi barabe bakoinyora buna banyorete obotoereru na ogotooreka korwa ase ababisa babo, na buna omotienyi oyio emechando yabo yaonchoretwe ekaba omogooko, na omoichano obo okaba omochengo. Ase ayio babe bagokora amatuko ayio abe ay’omoyega na ay’omogooko, amatuko ay’ogotomerana ebiegwa bi’endagera babe bakoroisia naende bae abataka ebiegwa.
22 pois nesses dias os judeus livraram-se dos seus inimigos, e nesse mês a sua tristeza tornou-se em alegria, e o seu pranto, num dia de festa. Escreveu-lhes dizendo que comemorassem aquelas datas como dias de festa e de alegria, de troca de presentes e de ofertas aos pobres.
23 Ase igo Abayahudi bagancha kwenaria gokora buna bachaagete, na buna Moredekai abarikerete bakore.
23 E assim os judeus adotaram como costume aquela comemoração, conforme o que Mardoqueu lhes tinha ordenado por escrito.
24 Hamani Omoagagi mosinto o Hamedata, omobisa bw’Abayahudi bonsi, konya orobeirie igoro y’Abayahudi ng’a abasirie, na konya oakire obomera bokorokwa Puri ase okoumokera Abayahudi mobosokano na kobasiria.
24 Pois Hamã, filho do agagita Hamedata, inimigo de todos os judeus, tinha tramado contra eles para destruí-los e tinha lançado o pur, isto é, a sorte para a ruína e destruição deles.
25 Korende ekero Esiteri achete ase omorwoti na komoteebia amang’ana ayio, Omorwoti akarua ogochika ase amarube ng’a omooroberio oria Hamani akorete mamincha y’Abayahudi omoiraneire ere omonyene, na ere na abamura baye bagatongwa ase chimbambo igoro.
25 Mas quando isso chegou ao conhecimento do rei, ele deu ordens escritas para que o plano maligno de Hamã contra os judeus se voltasse contra a sua própria cabeça, e para que ele e seus filhos fossem enforcados.
26 Amang’ana ayio akagera Amatuko ayio Amanene arendwe, ayio akorokwa Purimu kobwatekana nerieta ri’obomera boria bokorokwa Puri. Ase engencho y’amang’ana onsi ay’amarube ayio, na ase aria baroche abanyene, na ayio onsi abanyorete,
26 Por isso aqueles dias foram chamados Purim, da palavra pur. Considerando tudo o que estava escrito nessa carta, o que tinham visto e o que tinha acontecido,
27 Abayahudi bagachika ase barabwo abanyene, na ase chinderia chiabo, na ase abande bonsi babwatanete nabarabwo ng’a babe bakorenda amatuko ayio abere kera omwaka, naende bayabwate koreng’ana buna bachikiire, ne chingaki chichikiire.
27 os judeus decidiram estabelecer o costume de que eles e os seus descendentes e todos os que se tornassem judeus não deixariam de comemorar anualmente esses dois dias, na forma prescrita e na data certa.
28 Amatuko ayio abe akoinyorwa na kobwatwa ebiaare ase ebiaare, ase kera eamate na ase kera orogongo, na kera omochie. Amatuko ayio a Purimu tabaisa gotigwa korendwa ase egati y’Abayahudi, gose ekeinyorio ki’amatuko ayio tikemocha koba ase chinderia chiabo.
28 Esses dias seriam lembrados e comemorados em cada família de cada geração, em cada província e em cada cidade, e jamais deveriam deixar de ser comemorados pelos judeus. E os seus descendentes jamais deveriam esquecer-se de tais dias.
29 Erio eting’ana Esiteri, omosubati bw’Abihaili, na Moredekai, Omoyahudi oria, bakarika riruube ri’ogokong’ia amang’ana e riruube riria ria kabere igoro y’okorenda Purimu.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu, escreveram com toda a autoridade uma segunda carta para confirmar a primeira carta acerca do Purim.
30 Amarube arenge namang’ana ’omorembe, boigo noboredi, agatomwa ase Abayahudi bonsi barenge ase chingongo chionsi rigana erimo, na emerongo ebere, na isano na ibere 127, ase oborwoti bw’Ahaswero.
30 Mardoqueu enviou cartas a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do império de Xerxes, desejando-lhes paz e segurança,
31 Amarube ayio akababetereria ng’a amatuko a Purimu arendwe ase engaki eria echiikire, buna Moredekai Omoyahudi oria, na Esiteri eting’ana, bachigete Abayahudi. Boigo arendwe buna barabwo abanyene bachigete na bagachikera abanto be chinderia chiabo ase amang’ana ’okweng’ata na okorua.
31 e confirmando que os dias de Purim deveriam ser comemorados nas datas determinadas, conforme o judeu Mardoqueu e a rainha Ester tinham decretado e estabelecido para si mesmos, para todos os judeus e para os seus descendentes, e acrescentou observações sobre tempos de jejum e de lamentação.
32 Ogochika okwo gw’Esiteri eting’ana kogakong’ia amang’ana a Purimu, na ayio akarikwa ase egetabu.
32 O decreto de Ester confirmou as regras do Purim, e isso foi escrito nos registros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.