Ester 9
guz (GUZ) vs NTLH
1 Rituko ria ikomi na gatato ri’omotienyi o ikomi na kabere, noro omotienyi bw’Adari, rigaika. Ase rituko ria ikomi na gatato ekero ogochika kw’omorwoti kware gocha goikeranigwa, ababisa b’Abayahudi nigo basemeretie ng’a mbaababue, korende amang’ana konya aonchokire ng’a Abayahudi mbabue ababisa babo.
1 Chegou o dia treze do décimo segundo mês, o mês de adar , o dia em que deveria ser cumprida a ordem do rei. Era o dia em que os inimigos dos judeus esperavam dominá-los; mas o que aconteceu foi o contrário: os judeus derrotaram os seus inimigos.
2 Bono Abayahudi bagasangererekana amo ase emechie yabo yonsi, na ase chingongo chionsi chi’obogambi bw’omorwoti Ahaswero, erinde baite abanto baria barigetie kobasiria. Monto onde tarenge onyarete kobatanga, ekiagera obwoba ase engencho y’abwo konya bwasoire ase abanto bonsi.
2 Em todas as cidades do reino onde havia judeus, eles se reuniram para atacar os que queriam matá-los. Ninguém podia resistir aos seus ataques, pois todos estavam com medo deles.
3 Ase igo abanene bonsi be chingongo chiria, na abagabana, na abagaambi abanene bonsi b’oborwoti, baria baare gokora emeremo y’omorwoti, bagakonya Abayahudi, ekiagera boboete Moredekai.
3 Todos os oficiais das províncias , isto é, os chefes dos vários povos, os representantes do rei e os governadores das províncias, ajudaram os judeus, pois tinham medo de Mordecai.
4 Moredekai nigo arenge omonene ase enyomba y’omorwoti, na akamenta koba nokobua, na igo chinkuma chiaye chigasarera ase chingongo chionsi chi’oborwoti boria.
4 A fama dele se havia espalhado pelo reino inteiro, e todos sabiam que ele tinha muita autoridade no governo. E o poder de Mordecai ia aumentando cada vez mais.
5 Ase igo Abayahudi bakabua ababisa babo bonsi, bakabaita na kobasiria nemioro; bagakora buna banchete ase abwo baabagechete.
5 Portanto, os judeus fizeram com os seus inimigos o que queriam. Mataram todos com as suas espadas; não deixaram ninguém escapar.
6 Agwo ase eburi ya Susa, Abayahudi bagaita abanto amagana atano, bakabasiria.
6 Em Susã, a capital, eles mataram quinhentos homens. Mataram também os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus. Os nomes deles eram Parsandata, Dalfão, Aspatá, Porata, Adalias, Aridata, Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata. Mas os judeus não ficaram com os bens deles.
7 Bagaita Parisanidata, na Dalifoni, na Asipata;
7 — ausente —
8 Porata na Adalia, na Aridata;
8 — ausente —
9 Parimasita, na Arisai, na Aridai, na Waisata,
9 — ausente —
10 abamura ikomi b’omobisa oria bw’Abayahudi, Hamani, mosinto o Hamedata. Korende tibakunete ebinto biabo kobisakora.
10 — ausente —
11 Ase rituko erio erio omorwoti akarenterwa omobaro bw’abaitetwe aria Susa, omochie omonene,
11 Naquele mesmo dia, o rei foi informado de quantas pessoas haviam sido mortas em Susã.
12 na omorwoti agateebia Esiteri eting’ana, “Agwo ase eburi ya Susa, Abayahudi baitire abanto amagana atano, baabasiririe, boigo baitire abamura ikomi ba Hamani. Onye ere igo, Inee, ngento ki bakorire ase chinsemo chinde ase chingongo chi’oborwoti bwane? Bono ninki naende oganetie? Nokeegwe. Nteebia ngento ki naende otarakorerwa. Nakerokio nokorerwe.”
12 Então disse a Ester: — Aqui em Susã os judeus mataram quinhentos homens e também os dez filhos de Hamã. E, nas províncias, quantos eles terão matado? O que é que você quer agora? É só pedir. Se quiser mais alguma coisa, eu lhe darei.
13 Esiteri akamoiraneria, “Omorwoti korarore mbuya, Abayahudi aba bare agwo Susa baegwe ribaga ankio boigo bakore koreng’ana nogochika kwa reero; tiga abamura ba Hamani ikomi batongwe ase chimbambo igoro.”
13 Ester respondeu: — Se for do agrado do rei, dê autorização aos judeus de Susã para fazerem amanhã o mesmo que tinham ordem para fazer hoje. E peço também que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados em forcas.
14 Omorwoti agachiika ayio akorwe; ogochika okwo gokararigwa agwo Susa, na abamura baria ikomi ba Hamani bagatongwa ase chimbambo igoro.
14 O rei concordou e mandou ler a autorização em público em Susã. E os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados em forcas.
15 Abayahudi abarenge Susa bagasangerereka amo naende, ase rituko ria ikomi na kane, omotienyi bw’Adari, bagaita abanto amagana atato aroro, korende tibakunete ebinto biabo kobisakora.
15 No dia catorze do mês de adar, os judeus de Susã se reuniram e mataram mais trezentos homens na cidade. Mas não ficaram com os bens deles.
16 Abayahudi bande abarenge ase chingongo chinde chi’obogambi obwo bagasangerereka amo ase okoegera obogima bwabo, ase okwenyorera obotoereru na gwetooria korwa ase ababisa babo. Bagaita abanto chilifu emerongo etano na ebere na isano (75,000), korende tibakuneti ebinto biabo kobisakora.
16 — ausente —
17 Aya nigo akoregete ase rituko ria ikomi na gatato, omotienyi bw’Adari, na ase rituko ria ikomi na kane ri’omotienyi oyio bagatimoka, bakarikora rikaba eri’omoyega na omogooko.
17 — ausente —
18 Abayahudi abarenge Susa, barabwo nigo basangererekanete ase rituko ria ikomi na gatato, na eria ikomi na kane, na ase rituko ria ikomi na gatano bagatimoka bakarikora rikaba eri’omoyega na omogooko.
18 Mas em Susã os judeus comemoraram no dia quinze do mês, pois nos dias treze e catorze eles mataram os seus inimigos e só no dia quinze descansaram.
19 Ase igo Abayahudi, abamenyete ase emechie emeke etagiteire, nigo barenge korenda rituko ria ikomi na kane ri’omotienyi bw’Adari koba rituko ri’omogooko na eri’omoyega, Rituko Rinene, bagatomerana ebiegwa bi’endagera engiya baroisetie.
19 É por isso que os judeus que vivem em vilas e povoados comemoram o dia catorze de adar com banquetes e festas e mandam comida uns aos outros.
20 Moredekai akariika amang’ana ayio, na agatoma amarube ase Abayahudi bonsi abarenge ang’e na aare ase chingongo chionsi chi’oborwoti bw’Ahaswero,
20 Mordecai escreveu tudo o que havia acontecido e mandou cartas a todos os judeus que moravam em todas as províncias do reino, tanto aos de perto como aos de longe.
21 akabateebia ng’a barende rituko ria ikomi na kane, na eria ikomi na gatano, ase omotienyi bw’Adari, omwaka ase omwaka, abe Amatuko Amanene.
21 Nas cartas ele ordenou que todos os anos eles comemorassem os dias catorze e quinze do mês de adar ,
22 Amatuko ayio naro Abayahudi barabe bakoinyora buna banyorete obotoereru na ogotooreka korwa ase ababisa babo, na buna omotienyi oyio emechando yabo yaonchoretwe ekaba omogooko, na omoichano obo okaba omochengo. Ase ayio babe bagokora amatuko ayio abe ay’omoyega na ay’omogooko, amatuko ay’ogotomerana ebiegwa bi’endagera babe bakoroisia naende bae abataka ebiegwa.
22 pois foi nestes dias que os judeus se livraram dos seus inimigos, e foi neste mês que a tristeza e o luto se transformaram em alegria e festa. Portanto, que dessem banquetes e festas, mandassem comida uns aos outros e distribuíssem presentes aos pobres.
23 Ase igo Abayahudi bagancha kwenaria gokora buna bachaagete, na buna Moredekai abarikerete bakore.
23 Assim os judeus, de acordo com o que Mordecai tinha escrito, começaram o costume de comemorar esses dias.
24 Hamani Omoagagi mosinto o Hamedata, omobisa bw’Abayahudi bonsi, konya orobeirie igoro y’Abayahudi ng’a abasirie, na konya oakire obomera bokorokwa Puri ase okoumokera Abayahudi mobosokano na kobasiria.
24 Hamã, filho de Hamedata, descendente de Agague e inimigo dos judeus, tinha planejado acabar com eles e tinha mandado tirar a sorte (chama-se isso de “purim”) para resolver em que dia ia matá-los.
25 Korende ekero Esiteri achete ase omorwoti na komoteebia amang’ana ayio, Omorwoti akarua ogochika ase amarube ng’a omooroberio oria Hamani akorete mamincha y’Abayahudi omoiraneire ere omonyene, na ere na abamura baye bagatongwa ase chimbambo igoro.
25 Mas Ester foi falar com o rei, e ele ordenou por escrito que o mal que Hamã havia planejado contra os judeus caísse sobre o próprio Hamã. Portanto, enforcaram Hamã e os seus filhos.
26 Amang’ana ayio akagera Amatuko ayio Amanene arendwe, ayio akorokwa Purimu kobwatekana nerieta ri’obomera boria bokorokwa Puri. Ase engencho y’amang’ana onsi ay’amarube ayio, na ase aria baroche abanyene, na ayio onsi abanyorete,
26 É por isso que esses dias feriados são chamados de “Purim”, que é o plural da palavra “pur” . Como resultado da carta de Mordecai e de tudo o que os judeus tinham visto e das coisas que aconteceram,
27 Abayahudi bagachika ase barabwo abanyene, na ase chinderia chiabo, na ase abande bonsi babwatanete nabarabwo ng’a babe bakorenda amatuko ayio abere kera omwaka, naende bayabwate koreng’ana buna bachikiire, ne chingaki chichikiire.
27 eles resolveram que eles mesmos, os seus descendentes e os que se convertessem ao Judaísmo seguiriam o costume de comemorar todos os anos esses dois dias, conforme Mordecai havia escrito.
28 Amatuko ayio abe akoinyorwa na kobwatwa ebiaare ase ebiaare, ase kera eamate na ase kera orogongo, na kera omochie. Amatuko ayio a Purimu tabaisa gotigwa korendwa ase egati y’Abayahudi, gose ekeinyorio ki’amatuko ayio tikemocha koba ase chinderia chiabo.
28 Ficou resolvido que daí em diante toda família judaica, em todas as cidades das províncias do reino, comemoraria a Festa de Purim, para que os judeus lembrassem sempre do que havia acontecido. Nunca, em qualquer época, deixariam de comemorar essa festa.
29 Erio eting’ana Esiteri, omosubati bw’Abihaili, na Moredekai, Omoyahudi oria, bakarika riruube ri’ogokong’ia amang’ana e riruube riria ria kabere igoro y’okorenda Purimu.
29 A rainha Ester, filha de Abiail, também escreveu uma carta junto com o judeu Mordecai, dando todo o seu apoio à carta que Mordecai já havia escrito a respeito da Festa de Purim.
30 Amarube arenge namang’ana ’omorembe, boigo noboredi, agatomwa ase Abayahudi bonsi barenge ase chingongo chionsi rigana erimo, na emerongo ebere, na isano na ibere 127, ase oborwoti bw’Ahaswero.
30 Cópias da carta foram mandadas a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do reino, desejando-lhes paz e prosperidade
31 Amarube ayio akababetereria ng’a amatuko a Purimu arendwe ase engaki eria echiikire, buna Moredekai Omoyahudi oria, na Esiteri eting’ana, bachigete Abayahudi. Boigo arendwe buna barabwo abanyene bachigete na bagachikera abanto be chinderia chiabo ase amang’ana ’okweng’ata na okorua.
31 e confirmando que a Festa de Purim devia ser comemorada nos dias marcados. Assim como haviam marcado para si mesmos e para os seus descendentes dias de festas e de jejum, eles deveriam seguir essas ordens do judeu Mordecai e da rainha Ester.
32 Ogochika okwo gw’Esiteri eting’ana kogakong’ia amang’ana a Purimu, na ayio akarikwa ase egetabu.
32 A ordem de Ester, confirmando as instruções para a comemoração de Purim, foi escrita num livro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.