Eclesiastes 2

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ngakwana nenkoro yane, ngateba, “Bono ninteeme ndore naki omogooko ore, imbe nkwegokia omonyene.” Korende nonya nayio onsi nigo arenge bosa.
1 Eu disse comigo mesmo: Vamos, tentemos a alegria e gozemos o prazer. Mas isso é também vaidade.
2 Nkanyora ng’a amaseko nigo are obobarimo, na omogooko tori gokora gento kende ekiya.
2 Do riso eu disse: Loucura! e da alegria: Para que serve?
3 Ekero ebirengererio biane biarenge koraagwa nobong’aini, nkagania kogokia omobere one nekenyugwa ki’edivai, nkarigia kobwatia oboriri obwo, erinde ndore ayare amaya agwenerete Mwanyabaanto bakore inse y’erioba, ase amatuko ayio amake bagendererete koba moyo.
3 Resolvi entregar minha carne ao vinho, enquanto meu espírito se aplicaria ainda à sabedoria; procurar a loucura até que eu visse o que é bom para os filhos dos homens fazerem durante toda a sua vida debaixo dos céus.
4 Ngakora emeremo emenene; nkeagachera chinyomba na gwesimekera emesabibu ase emegondo.
4 Empreendi grandes trabalhos, construí para mim casas e plantei vinhas;
5 Nkeroiseria emegondo na emegondo ende y’amatunda, erio ngasimeka emete y’amatunda ao ao.
5 fiz jardins e pomares, onde plantei árvores frutíferas de toda espécie;
6 Nkeroiseria amatibo ase nare korusia amaache nasiarera emete egokina ase rinani.
6 cavei reservatórios de água para regar o bosque. Comprei escravos e escravas; e possuí outros nascidos em casa.
7 Nkagora abasomba, abasacha na abakungu; abwo bakanyiborera abasomba bande ase enka yane; nigo nabwate amaicho amange e chiombe, ne chimbori, ne ching’ondi, nkabua abwo bonsi bantang’anerete kogamba agwo Yerusalemu.
7 Possuí muito gado, bois e ovelhas, mais que todos os que me precederam em Jerusalém.
8 Boigo ngasangereria chifeta ne chitaabu, amo ne chimonga chi’abarwoti na echie chingongo chi’oborwoti bwane; ngatwara abateeri, abasacha na abakungu, naende ngatwara abakungu abange Mwanyabaanto bagosanera.
8 Amontoei prata e ouro, riquezas de reis e de províncias. Procurei cantores e cantoras, e que faz as delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 Ase ayio nkaba omonto bw’amasikani amanene, nkabua abwo bantang’anerete kogamba agwo Yerusalemu; boigo obong’aini bwane bogantigarera.
9 Fui maior que todos os que me precederam em Jerusalém; e, ainda assim, minha sabedoria permaneceu comigo.
10 Egento kende gionsi narenge korora na gokegania tinare gwetanga gokenyora, gose tinarinete enkoro yane omogooko onde bwensi, ekiagera enkoro yane nigo yagokerete aya onsi nechanderete, na omogooko oyio noro orenge eng’eria yane y’emeremo yonsi nechanderete.
10 Tudo que meus olhos desejaram, não lhes recusei; não privei meu coração de nenhuma alegria. Meu coração encontrava sua alegria no meu trabalho; este é o fruto que dele tirei.
11 Magega y’ayio nkarengereria igoro y’emeremo eyio nakorete namaboko aane, na buna nayiechanderete. Naama! Ayio onsi nigo arenge bosa, na aya naminyokerete konyora nigo are buna embeo bosa, gose bitoki binde tibiri konyorekana inse y’erioba.
11 Mas, quando me pus a considerar todas as obras de minhas mãos e o trabalho ao qual me tinha dado para fazê-las, eis: tudo é vaidade e vento que passa; não há nada de proveitoso debaixo do sol.
12 Nkaonchora ebirengererio biane korigereria obong’aini na obobarimo, na oboriri. Omonto oyio okobekwa oborwoti ribaga ri’oyio orengeo, ninki arakore? Tagokora kende otatiga keria oyio omotang’ani akorete.
12 Passei então à meditação da sabedoria, da loucura e da tolice. {Qual é o homem, designado desde muito tempo, que virá depois do rei?}
13 Erio nkamanya ng’a obong’aini nigo bobuete oboriri, buna oborabu bobuete omosunte.
13 Cheguei à conclusão de que a sabedoria leva vantagem sobre a loucura, como a luz leva vantagem sobre as trevas.
14 Omonto omong’aini nigo abwate amaiso ase omotwe oye, korende omonto omoriri nigo agotaara ase omosunte; nonya naboigo, nkarora ng’a bonsi nigo bakonyorwa negento ekemo.
14 Os olhos do sábio estão na cabeça, mas o insensato anda nas trevas. Mas eu notei que um mesmo destino espera a ambos,
15 Erio nkebooria, “Ande, amang’ana akomonyoora omoriri naro aranyore nainche, nase ki rende inche nabeire nobong’aini obonge?” Ase ayio ngeteebia ng’a aya boigo mbosa.
15 e disse comigo mesmo: A minha sorte será a mesma que a do insensato. Então para que me serve toda a minha sabedoria? Por isso disse eu comigo mesmo, que tudo isso é ainda vaidade.
16 Buna ere ase omonto omong’aini, naboigo ere nase omoriri, onde takogenderera koinyorwa; bonsi nigo barabe bebirwe kegima ase amatuko agochi‐gocha. Inee! Omonto omong’aini tagokwa buna oria omoriri agokwa?
16 Porque a memória do sábio não é mais eterna que a do insensato, pois que, passados alguns dias, ambos serão esquecidos. Mas então? Tanto morre o sábio como morre o louco!
17 Ase ayio nkagecha obogima, ekiagera emeremo egokorwa inse y’erioba, nigo ekorenta obororo ase ’nde. Ayio onsi mbosa, na aya akominyokerwa konyorwa nigo are buna embeo bosa.
17 E eu detestei a vida, porque, a meus olhos, tudo é mau no que se passa debaixo do sol, tudo é vaidade e vento que passa.
18 Nkagecha emeremo yonsi, eyio nabeete ngwechandera inse y’erioba, ekiagera goika ntigere omonto orambwatie ebinto ebio nakorire.
18 Também se tornou odioso para mim todo o trabalho que produzi debaixo do sol, porque devo deixá-lo àquele que virá depois de mim.
19 Ning’o omanyete gose omonto oyio nigo arabe omong’aini, gose nigo arabe omoriri? Korende oyio goika aire ebinto ebio bionsi nechandeire inde nobong’aini kobinyora inse y’erioba. Ayio boigo mbosa.
19 E quem sabe se ele será sábio ou insensato? Contudo, é ele que disporá de todo o fruto dos meus trabalhos que debaixo do sol em custaram trabalho e sabedoria. Também isso é vaidade.
20 Ase ayio ngachaka goichana na gokwa omoyo ase engencho y’emeremo yonsi nechanderete inse y’erioba.
20 E eu senti o coração cheio de desgosto por todo o labor que suportei debaixo do sol.
21 Omonto nigo agokora emeremo emekong’u nobong’aini bwaye, ne chisemi, na okomanya kwaye, konyora ebinto, korende magega yaye atigera omonto omoao otabiechanderete okwegokia nabirobio. Ayio boigo mbosa, naende mbobe mono.
21 Que um homem trabalhe com sabedoria, ciência e bom êxito para deixar o fruto de seu labor a outro que em nada colaborou, note-se bem, é uma vaidade e uma grande desgraça.
22 Ngento ki omonto aranyore ekero akorire emeremo emekong’u na kwerosia mono inse y’erioba?
22 Com efeito, que resta ao homem de todo o seu labor, de todas as suas azáfamas a que se entregou debaixo do sol?
23 Nigo akoba nobokong’u ase amatuko aye onsi are moyo, na emeremo yaye emekong’u nigo ere ey’omoichano; nonya nase obotuko obogima ebirengererio biaye tibiri gotimoka. Ayio boigo mbosa.
23 Todos os seus dias são apenas dores, seu trabalhos apenas tristezas; mesmo durante a noite ele não goza de descanso. Isto é ainda vaidade.
24 Egento ekiya omonto aranyare gokora nokoria na konywa, na kogokera ebinto ebio echandeire kobinyora. Nkamanya ng’a nonya nayio nigo akorwa ase okoboko kwa Nyasae.
24 Não há nada melhor para o homem que comer, beber e gozar o bem-estar no seu trabalho. Mas eu notei que também isso vem da mão de Deus;
25 Ning’o oranyare koria, gose konyora omogooko, onye tari amo n’Omonene?
25 pois, quem come e bebe, senão graças a ele?
26 Nyasae nigo akoa omonto oyo okomogokia obong’aini, naende omoa okomanya, na omogooko, korende nigo akoa omonyabibe emeremo y’ogosangereria ebinto na kobigacha, korende omonto oria abie oria ogogetie Nyasae. Ayio boigo mbosa, na aya akominyokerwa konyorwa nigo are buna embeo bosa.
26 Àquele que lhe é agradável Deus dá sabedoria, ciência e alegria; mas ao pecador ele dá a tarefa de recolher e acumular bens, que depois passará a quem lhe agradar. Isto é ainda vaidade e vento que passa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.