Deuteronômio 1

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Egetabu eke nigo kebwate amang’ana Musa akwanete n’Abaisraeli ekero barenge ase erooro, moocha y’orooche rwa Yorodani. Nigo barenge ase Ekerubo Ekiomo kerigereretie Sufu, obogati bw’omochie o Parani ase ensemo eyemo, na emechie ya Tofeli na Labani, na Haseroti, na Disahabu ase ensemo ende.
1 Eis os discursos que pronunciou Moisés a todo o Israel do outro lado do Jordão, no deserto, na planície que se estende defronte de Suf, entre Farã, Tofel, Labã, Haserot e Di-Zaab.
2 Nigo rore orogendo rwa amatuko ikomi na rimo korwa ase egetunwa kia Horebu goetera ase ense y’ebitunwa bia Edomu goika Kadeshi‐Barinea.
2 Desde Horeb até Cades-Barne há uma distância de onze jornadas de marcha pelo caminho da montanha de Seir.
3 Ase rituko rie ritang’ani ri’omotienyi o ikomi nomo, omwaka bw’emerongo ene, korwa barwete Misiri, Musa akabateebia amang’ana onsi ayi’Omonene amochiigete abateebie.
3 No quadragésimo ano, no primeiro dia do décimo primeiro mês, diante dos israelitas, Moisés pronunciou todos os discursos que o Senhor lhe tinha ordenado pronunciar,
4 Amang’ana aya nigo abeete ekero Omonene konya abuire Sihoni, omorwoti bw’Abaamori, oyio ogambete ase omochie o Hesiboni, amo n’omorwoti Ogi o Basani, oyio ogambete ase emechie ya Asitaroti na Edirei.
4 depois de ter derrotado Seon, rei dos amorreus que habitava em Hesebon, e Og, rei de Basã, que habitava em Astarot e Edrai.
5 Nigo yarenge ekero abanto barenge ase ense ya Moabu, moocha y’orooche rwa Yorodani, Musa agachaaka kworokereria na kwegeria amachiiko a Nyasae. Ogoteeba,
5 Do outro lado do Jordão, na terra de Moab, Moisés começou a expor a lei, dizendo:
6 Ekero twarenge ase egetunwa gia Sinai, Omonene, Nyasae oito, agakwana naintwe, agatoteebia, “Mwabereire aiga ase egetunwa eke ase egeka geisaine.
6 O Senhor, nosso Deus, falou-nos nestes termos em Horeb: tendes-vos demorado muito tempo neste monte.
7 Tagora ebigutu imoka mochaake orogeendo rwaino. Genda gochia ase ense y’ebitunwa y’Abaamori, na ase abanto b’echinse chietanaineo-gochia ase Ekerubo kia Jorodani, na ase ense y’ebitunwa, na ase ense omweya, na ase ense ere ang’e n’Enyancha Enene. Mogende ase ense y’ Abakaanani gochia ase egetunwa kia Lebanoni, na goikera ase orooche roria oronene rw’Eufarati.
7 Voltai e parti. Tomai o caminho do monte dos amorreus e das regiões vizinhas; ide às planícies, às montanhas, aos vales, ao Negeb, às costas do mar, à terra dos cananeus, ao Líbano e até o grande rio Eufrates.
8 Eyio yonsi n’ense inche Omonene nariete eira koa chisokoro chiaino Aburaamu, na Isaka, na Yakobo, chisokoro chiaino, amo n’abanto b’ororeeria rwabo. Genda moyeire.”
8 Eis que eu vos entrego esta terra. Ide e possuí a terra que jurei dar a vossos pais Abraão, Isaac e Jacó, a eles e à sua posteridade.
9 Musa agakwana n’abanto, Ase engaki eria twarenge egetunwa gia Sinai nigo nabateebetie ng’a inche bweka tinkonyaara kobaraa.
9 Eu disse-vos nessa mesma época: eu sozinho não posso tomar conta de vós.
10 Omonene Nyasae oino, obamentekanirie mono, na bono inwe nigo more abange mono buna ching’enang’eni chia igoro.
10 O Senhor, vosso Deus, vos multiplicou de tal modo que sois hoje tão numerosos como as estrelas do céu.
11 Tiga Omonene, Nyasae bw’echisokoro chiaino, abamentekanie ara elifu, mobe abange goetania buna more bono, naende abasesenie buna ariete eira.
11 Que o Senhor, o Deus de vossos pais, vos multiplique mil vezes mais e vos abençoe como prometeu.
12 Korende naki ndakore inyare inche bweka kobogoria egurube enene y’okogaayana emechando yaino
12 Como poderia eu sozinho encarregar-me de vós e levar o fardo de vossas contendas?
13 chora abanto abang’aini, abare abamanyi, abanto bamanyekanete buya korwa ase kera egesaku, na inche nimbabeeke babe abataang’ani baino.
13 Escolhei, de cada uma de vossas tribos, homens sábios, prudentes e experimentados, que eu ponha à vossa frente.
14 Inwe nigo mwancheranete buna ayio namaya na buna moyakore.
14 Vós então me respondesses: é uma boa coisa o que nos propões.
15 Ase ayio nkabeeka abanto baria abang’aini na bamanyekanete buya, abwo mwachorete korwa ase ebisaku biaino nkababeeka koba abaraai baino. Abande ase chilifu, na abande ase amagana, na abande ase emerongo etano, na abande ase ikomi. Naboigo nkababeeka abateneneri bande b’ebisaku biaino bionsi.
15 Tome, pois, dentre vós, homens sábios e experimentados que pus à vossa frente como chefes de milhares de centenas, de cinqüentenas e de dezenas e como escribas em vossas tribos.
16 Ase engaki eria ngachiika abagaambi baino, nkabateebia: Motegerere ebiina bire ase egati y’Abaisraeli bamino. Monache ekiina kia boronge, keraabe ase egati y’omonto n’oyomwabo, gose ase egati yaye n’omomenyi omenyete bwoye.
16 Nesse mesmo tempo dei esta ordem aos vossos juízes: dai audiência aos vossos irmãos e julgai com eqüidade as questões de cada um deles com o seu irmão ou com o estrangeiro que mora com ele.
17 Timoba n’ogwanchereria komokonacha ebiina; mokore boronge, abe omonto omoke gose omonene. Timoiroka omonto onde bwensi, ekiagera okonacha mogokora nigo gokorwa ase Nyasae. Onye kiina kende gionsi kere egekong’u ase more, mokendetere, na inche ninkenache.
17 Não fareis distinção de pessoas em vossos julgamentos. Ouvireis o pequeno como o grande, sem temor de ninguém, porque o juízo é de Deus. Se uma questão vos parecer muito complicada, trá-la-eis diante de mim para que eu a ouça.
18 Naboigo ase engaki eria nabachiigete igoro y’amang’ana onsi mogwenerete gokora.
18 É assim que, naquele tempo, vos ordenei tudo o que devíeis fazer.
19 Intwe togakora buna Omonene, Nyasae oito, atochiigete. Tokarua ase egetunwa gia Sinai, tokageenda, togaeta ase egati y’erooro enene ekwoboyia mono, eria mwarooche ase ense y’ebitunwa bia Abaamori; erio togaika Kadeshi‐Barinea.
19 Depois partimos de Horeb para atravessar esse vasto e terrível deserto que vistes, do monte dos amorreus, como nos havia ordenado o Senhor, nosso Deus. E chegamos a Cades-Barne.
20 ’Nkabateebia: Bono mwaikire ase ense y’ebitunwa y’Abaamori, eyi’Omonene, Nyasae oito, agochia gotoa.
20 Eu disse-vos então: Eis-vos chegados ao monte dos amorreus que o Senhor, nosso Deus, nos dá.
21 Rigereria, Omonene Nyasae oino, obaeire ense eria. Genda moyeire ebe eyaino, buna Omonene, Nyasae bw’echisokoro chiaino, abateebirie. Timoiroka, gose timokwa emioyo.
21 Vê: o Senhor, teu Deus, entrega-te a terra. Subi e possuí-a, como o prometeu o Deus de teus pais. Não tenhas medo; não te assustes.
22 Erio inwe mwensi mogaacha ase ’nde, moganteebia: Totome abanto bagende koroota ense eria, erinde batorentere amang’ana buna ense eria ere, barore enchera togochia goetera, naende emechie eria togochia koira, buna ere.
22 Vós vos aproximasses de mim e dissesses: enviemos homens adiante de nós, que explorem a terra e nos ensinem por que caminho devemos subir, e para que cidades devemos ir.
23 Amang’ana ayio akarorekana ase ’nde ng’a namaya, na inche ngachoora abanto ikomi na babere, oyomo korwa ase kera egesaku.
23 Vosso parecer agradou-me, e escolhi dentre vós doze homens, um de cada tribo.
24 Abanto abwo bakageenda gochia ase ense eria y’ebitunwa, bagaika ase ense omweya y’Esikoli, bakaroota ense eria.
24 Eles partiram, subiram as montanhas e chegaram ao vale de Escol, explorando a terra.
25 Bakanyora okwama gw’ense eria, bagakorenta ase tore, naende bagatorentera amang’ana aya barooche agwo ase ense eria, bagakwana: Ense eri’Omonene Nyasae oito, agochia gotoa nigo ere entobu mono.
25 Tomaram consigo frutos da terra e no-los trouxeram dizendo: a terra que nos dá o Senhor, nosso Deus, é boa.
26 Korende timwanchete kogeenda ase ense eria, mokaanga koigwera ogochika Omonene Nyasae oino, abaete.
26 Mas não quisesses subir a ela, e fostes rebeldes ao mandamento do Senhor, nosso Deus.
27 Mokemurungania ekero mwamenyete ase chiema chiaino, mogateeba: Omonene nigo atogeechete, nakio kiagerete agatorusia korwa ase ense ya Misiri, erinde atobeeke ase amaboko ya Abaamori, nabarabwo batoite na gotosiria.
27 E murmurasses em vossas tendas, dizendo: o Senhor tem-nos ódio, e por isso nos tirou da terra do Egito para entregar-nos ao extermínio pelas mãos dos amorreus.
28 Nase ki toragende aroro? Abaminto batwoboirie, ekiagera bateebire ng’a abanto bare ase ense eria n’abanene naende n’abatambe gotobua. Emechie yabo n’emenene, naende nigo egiteire chindwaki chigete igoro. Naende ntwarora amamonto aroro.
28 Para onde iremos? Nossos irmãos fizeram-nos perder a coragem quando nos disseram ter visto um povo maior e de estatura mais alta que a nossa, e cidades grandes e fortificadas, cujos muros se elevavam até o céu, e até mesmo filhos de Enacim.
29 Korende nkabateebia: Timoiroka abanto baria.
29 Eu vos respondi: não vos assusteis; não tenhais medo deles.
30 Omonene Nyasae oino, oria okobaraa, nere orabarwanere esegi buna mwarooche ay’abakorerete ekero mwarenge Misiri,
30 o Senhor, vosso Deus, que marcha diante de vós, combaterá ele mesmo em vosso lugar, como sempre o fez sob os vossos olhos, no Egito
31 naende ekero mwarenge ase erooro. ’Mwarooche buna abaraaete, na ase chinchera chionsi echio mwaetete goika mogaika aase aa: ere nigo ababogoretie buna omonto akobogoria omwana oye.
31 e no deserto. No deserto, tu mesmo viste como o Senhor, teu Deus, te levou por todo caminho por onde andaste, como um homem costuma levar seu filho, até que chegásseis a esse lugar.
32 Korende nonya okorete ayio onsi, timwegenete Omonene,
32 E apesar disso não tivesses confiança no Senhor, vosso Deus,
33 nonya oyorenge kobatang’ana botambe na kobarigeria aase mware gochia gotoora. Ase obotuko nigo arenge kobaraa n’omorero, na ase omobaso obaraa ne riire, koborokia aase mware goetera.
33 o qual, procurando-vos um lugar onde acampar, marchava adiante de vós no caminho, de noite no fogo, para vos mostrar o caminho, e de dia na nuvem.
34 Omonene akaigwa okwemurungania kwaino, akaba n’endamwamu, agatiana na goteeba:
34 O Senhor, tendo ouvido o som de vossas palavras, encolerizou-se e fez este juramento:
35 Ekeene, onde tari ase abanto b’ekegori eke ekebe oraike ase ense eria entobu narierete chisokoro chiaino eira ng’a nimbayee,
35 nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que eu, com juramento, prometi dar a vossos pais,
36 otatiga Kalebu mosinto o Yefune. Ere nasoe ense eria. Ere obeire omwegenwa ase inde nimoyee ere na ororeeria rw’aye, ense eyio arotire.
36 exceto Caleb, filho de Jefoné. Este vê-la-á, e eu darei a ele e a seus filhos o solo que ele pisou, porque cumpriu a vontade do Senhor.
37 Ase engencho yaino Omonene nigo abeete n’endamwamu ase inde agateeba “Nonya naye Musa tokonyaara gosoa ase ense eria.”
37 Até contra mim se irritou o Senhor por causa de vós: tu tampouco, disse-me ele, entrarás nessa terra!
38 Korende Yoshua, mosinto o Nuni, omokonyi oo, nere orasoe aroro. Mobeeke chinguru, omoremie, ekiagera nere oraraae Abaisraeli bagende koira ense eria.
38 É Josué, filho de Nun, que ali entrará. Anima-o, pois é ele que introduzirá Israel na possessão da terra.
39 Naende Omonene agatoteebia twensi: Abana baino abake abwo mwateebete ng’a ’nabooswe, abwo ase rituko ria reero bataramanya ayaare amabe gose amaya, nabwo baraike ase ense eria, inche nimbayee ebe eyabo.
39 Vossos filhinhos, dos quais dissesses que seriam a presa do deserto, e vossos filhos, que hoje ainda não sabem distinguir o bem do mal, estes entrarão; a eles darei a terra e a possuirão.
40 Korende inwe onchoka, mogende gochia ase erooro, gochia ase enchera ekogeenda ase omosomo bwa Akaba.
40 Quanto a vós, voltai para trás e parti para o deserto na direção do mar Vermelho.
41 Erio mokang’iraneria moganteebia: Musa twakorire ebibe ase Omonene, korende bono ’nkogeenda tore korwana esegi buna Omonene Nyasae oito, atochiigete. Kera omonto ase more akabogoria ebirwanero biaye bi’eseegi, akarengereria ng’a namang’ana amagusu kogeenda koira ense eria y’ebitunwa.
41 Vós respondestes-me: pecamos contra o Senhor. Vamos combater, como o Senhor, nosso Deus, nos ordenou. E quando cada um de vós, tomando as suas armas, vos dispusesses inconsideradamente a marchar sobre o monte,
42 Omonene aganteebia: Bakanie, obateebie ng’a tibaabaisa kogeenda korwana esegi, ekiagera inche Omonene tindi amo nabarabwo. Kobaragende nigo bagochia kobugwa n’ababisa baabo.
42 o Senhor disse-me: dize-lhes: não subais, não entreis em combate algum, porque não estou no meio de vós. Se o fizerdes, sereis vencidos por vossos inimigos.
43 ’Nkabateebia amang’ana ayi’Omonene akwanete, korende mokaanga koigwera, mogasaria amang’ana Omonene abachiigete, mokageenda n’obomwenu ase ense eria y’ebitunwa.
43 Em vão vos referi todas essas palavras: não me ouvisses e tivesses a presunção de subir o monte, a despeito das ordens do Senhor.
44 Abaamori abamenyete ase ense eria bagaacha bakabaumokera buna chinchoke. Bakabaseria goika Horima erio bakababua agwo ase ense y’ebitunwa ya Edomu.
44 Então os amorreus que habitavam nessa montanha saíram contra vós, perseguiram-vos como abelhas e retalharam-vos desde Seir até Horma.
45 Erio inwe, mokarera ase Omonene abakoonye, korende Omonene taigwete ekerero kiaino gose tabategererete.
45 Voltando, chorasses diante do Senhor, mas o Senhor não ouviu os vossos clamores, nem vos inclinou os seus ouvidos.
46 Ekio gekagera mokabeera agwo Kadeshi ase amatuko amaange.
46 Por isso é que ficastes tanto tempo em Cades, como o sabeis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.