Daniel 10
guz (GUZ) vs ARC
1 Ase omwaka o gatato bw’okogaamba gwa Koresi, omorwoti bw’Abaayemi, Danieli oria orogetwe Beli‐Tesasari akamaanorerwa komanya ring’ana, ne ring’ana erio nigo riarenge eri’ekeene, rikararia ng’a emechando emenene neche. Danieli akamanya engencho ye ring’ana riria, na okorora koria.
1 No ano terceiro de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome se chama Beltessazar; e a palavra é verdadeira e trata de uma guerra prolongada; e ele entendeu essa palavra e teve entendimento da visão.
2 Ase engaki eria inche Danieli nigo narenge nkona‐kweumia ase engaki ye chichuma isato.
2 Naqueles dias, eu, Daniel, estive triste por três semanas completas.
3 Tinarenge koria endagera engiya, gose koria enyama, gose konywa edivai. Tinarenge kweaka amaguta nonya ng’ake ase chichuma chiria isato.
3 Manjar desejável não comi, nem carne nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com unguento, até que se cumpriram as três semanas.
4 Ase rituko ri’emerongo ebere na kane ri’omotienyi bw’eritang’ani, ekero nateneine ase engegu y’orooche roria oronene rwa Tigirisi,
4 E, no dia vinte e quatro do primeiro mês, eu estava à borda do grande rio Hidéquel;
5 nkarigereria, nkarora omonto obegete eanga y’egatani, bweboeretie kenama kiaye n’orokini roroisirie korwa ase etaabu engiya ekorwa Ufasi.
5 e levantei os meus olhos, e olhei, e vi um homem vestido de linho, e os seus lombos, cingidos com ouro fino de Ufaz.
6 Omobere oye nigo orenge komeka‐meka buna berulo, rigena rie rigori rinene; obosio bwaye nigo bwarenge kororekana buna okomesa kw’embura, na amaiso aye nigo arenge gwoka buna ebieri bi’omorero. Amaboko na amagoro aye nigo arenge komeka‐meka buna etai yasenigwe. Eriogi ri’amang’ana aye nigo riarenge kwoga buna eri’emoganda y’ abanto abange.
6 E o seu corpo era como turquesa, e o seu rosto parecia um relâmpago, e os seus olhos, como tochas de fogo, e os seus braços e os seus pés, como cor de bronze açacalado; e a voz das suas palavras, como a voz de uma multidão.
7 Ninche bweka Danieli narooche okorora koria abanto baria barenge amo nainche tibakorooche, korende obwoba obonene bokabasoa, erio bagatama bakebisa.
7 E só eu, Daniel, vi aquela visão; os homens que estavam comigo não a viram; não obstante, caiu sobre eles um grande temor, e fugiram, escondendo-se.
8 Ngatigara inche bweka ndigereretie okorora koria, ne chinguru chikang’erera, ekieni kiane gekaonchoka gekarachoka, ne chinguru chionsi chikarua asende.
8 Fiquei, pois, eu só e vi esta grande visão, e não ficou força em mim; e transmudou-se em mim a minha formosura em desmaio, e não retive força alguma.
9 Erio nkaigwa eriogi ri’amang’ana aye; ekero nariigwete, nkaba ne chitoro chinene, nkagwa inse ’nkaumama.
9 Contudo, ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo a voz das suas palavras, eu caí com o meu rosto em terra, profundamente adormecido.
10 Nkarora okoboko kogonkuna, gokanyimokia, ngatung’ama n’amaru, ngasigamera inse nebisanyi bi’amaboko nkoiguswa.
10 E eis que uma mão me tocou e fez que me movesse sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
11 Omonto oria aganteebia, “Aye Danieli, omonto bwanchire mono, tegerera oigwe amang’ana aya ngokwana naye, imoka otenene boronge, ekiagera bono natomirwe ase ore.” Ekero agendererete gokwana ring’ana erio nainche, ngatenena boronge nkoiguswa.
11 E me disse: Daniel, homem mui desejado, está atento às palavras que te vou dizer e levanta-te sobre os teus pés; porque eis que te sou enviado. E, falando ele comigo esta palavra, eu estava tremendo.
12 Erio aganteebia, “Aye Danieli, tibwoboa, ekiagera korwa rituko rie ritang’ani kwaruete enkoro yao ase okomanya, naende ogekeyia ase obosio bwa Nyasae oo, amang’ana ao nigo aigwetwe, na bono inche nachire ase engencho y’amang’ana aria ao.
12 Então, me disse: Não temas, Daniel, porque, desde o primeiro dia, em que aplicaste o teu coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, são ouvidas as tuas palavras; e eu vim por causa das tuas palavras.
13 Omogambi bw’oborwoti bw’Abaayemi akaamererania nainche ase engaki y’amatuko emerongo ebere, na rimo, korende Mikaeli, oyomo bw’abagaambi baria abanene, agacha gonkonya, ekiagera konya nabeire nteneine inche bweka koamererania nabarwoti b’Abaayemi.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia se pôs defronte de mim vinte e um dias, e eis que Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu fiquei ali com os reis da Pérsia.
14 Bono inche nachire gokworokia aya agochia konyora abanto bao ase amatuko agochia‐gocha, ekiagera okorora okwo nigo gokworokia amang’ana y’amatuko akare bosio.”
14 Agora, vim para fazer-te entender o que há de acontecer ao teu povo nos derradeiros dias; porque a visão é ainda para muitos dias.
15 Ekero akoorete gokwana nainche amang’ana aya, ngetureka gochia inse, nkaba rimansu.
15 E, falando ele comigo essas palavras, abaixei o meu rosto e emudeci.
16 Erio oria ogwekaine Mwanyabaanto agakuna ebikoba biane, na inche nkamaanora omonwa one ngakwana. Ngateebia oria oteneine ase obosio bwane, “Aye Omonene Nyasae one, okorora oko kwandeteire omoichano, ne chinguru chiarure asende.
16 E eis que uma como semelhança dos filhos dos homens me tocou os lábios; então, abri a minha boca, e falei, e disse àquele que estava diante de mim: Senhor meu, por causa da visão, sobrevieram-me dores, e não me ficou força alguma.
17 Inaki inche omosomba oo ndanyare gokwana naye, Omonene one? Chinguru chionsi chiarure asende, na tindi n’Omoika ime y’ane.”
17 Como, pois, pode o servo deste meu senhor falar com aquele meu senhor? Porque, quanto a mim, desde agora não resta força em mim, e não ficou em mim fôlego.
18 Naende oria ogwekaine Mwanyabaanto agankuna, na akambeka chinguru,
18 E uma como semelhança de um homem me tocou outra vez e me confortou.
19 aganteebia, “Aye omonto bwanchire mono, tibwoboa, omorembe obe amo naye! Tenena bokong’u, naende obe omoremu!”
19 E disse: Não temas, homem mui desejado! Paz seja contigo! Anima-te, sim, anima-te! E, falando ele comigo, esforcei-me e disse: Fala, meu senhor, porque me confortaste.
20 Erio akamboria, Inee, kwamanyire ekiagera nacha aa ase ore? Bono nkoirana inde ngende korwania omogambi bw’Abaayemi, na ekero ndabe namobuire, erio agwo omogambi bw’Abagiriki nachiche.
20 E disse: Sabes porque eu vim a ti? Eu tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 Nonya nabo ninkworokie ayariikire ase Egetabu gi’Ekeene. Onde tari oranyare gonkonya otatiga Mikaeli, omogambi oino.
21 Mas eu te declararei o que está escrito na escritura da verdade; e ninguém há que se esforce comigo contra aqueles, a não ser Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.