Daniel 10
guz (GUZ) vs ACF
1 Ase omwaka o gatato bw’okogaamba gwa Koresi, omorwoti bw’Abaayemi, Danieli oria orogetwe Beli‐Tesasari akamaanorerwa komanya ring’ana, ne ring’ana erio nigo riarenge eri’ekeene, rikararia ng’a emechando emenene neche. Danieli akamanya engencho ye ring’ana riria, na okorora koria.
1 No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome era Beltessazar; a palavra era verdadeira e envolvia grande conflito; e ele entendeu esta palavra, e tinha entendimento da visão.
2 Ase engaki eria inche Danieli nigo narenge nkona‐kweumia ase engaki ye chichuma isato.
2 Naqueles dias eu, Daniel, estive triste por três semanas.
3 Tinarenge koria endagera engiya, gose koria enyama, gose konywa edivai. Tinarenge kweaka amaguta nonya ng’ake ase chichuma chiria isato.
3 Alimento desejável não comi, nem carne nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com ungüento, até que se cumpriram as três semanas.
4 Ase rituko ri’emerongo ebere na kane ri’omotienyi bw’eritang’ani, ekero nateneine ase engegu y’orooche roria oronene rwa Tigirisi,
4 E no dia vinte e quatro do primeiro mês eu estava à borda do grande rio Hidequel;
5 nkarigereria, nkarora omonto obegete eanga y’egatani, bweboeretie kenama kiaye n’orokini roroisirie korwa ase etaabu engiya ekorwa Ufasi.
5 E levantei os meus olhos, e olhei, e eis um homem vestido de linho, e os seus lombos cingidos com ouro fino de Ufaz;
6 Omobere oye nigo orenge komeka‐meka buna berulo, rigena rie rigori rinene; obosio bwaye nigo bwarenge kororekana buna okomesa kw’embura, na amaiso aye nigo arenge gwoka buna ebieri bi’omorero. Amaboko na amagoro aye nigo arenge komeka‐meka buna etai yasenigwe. Eriogi ri’amang’ana aye nigo riarenge kwoga buna eri’emoganda y’ abanto abange.
6 E o seu corpo era como berilo, e o seu rosto parecia um relâmpago, e os seus olhos como tochas de fogo, e os seus braços e os seus pés brilhavam como bronze polido; e a voz das suas palavras era como a voz de uma multidão.
7 Ninche bweka Danieli narooche okorora koria abanto baria barenge amo nainche tibakorooche, korende obwoba obonene bokabasoa, erio bagatama bakebisa.
7 E só eu, Daniel, tive aquela visão. Os homens que estavam comigo não a viram; contudo caiu sobre eles um grande temor, e fugiram, escondendo-se.
8 Ngatigara inche bweka ndigereretie okorora koria, ne chinguru chikang’erera, ekieni kiane gekaonchoka gekarachoka, ne chinguru chionsi chikarua asende.
8 Fiquei, pois, eu só, a contemplar esta grande visão, e não ficou força em mim; transmudou-se o meu semblante em corrupção, e não tive força alguma.
9 Erio nkaigwa eriogi ri’amang’ana aye; ekero nariigwete, nkaba ne chitoro chinene, nkagwa inse ’nkaumama.
9 Contudo ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo o som das suas palavras, eu caí sobre o meu rosto num profundo sono, com o meu rosto em terra.
10 Nkarora okoboko kogonkuna, gokanyimokia, ngatung’ama n’amaru, ngasigamera inse nebisanyi bi’amaboko nkoiguswa.
10 E eis que certa mão me tocou, e fez com que me movesse sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
11 Omonto oria aganteebia, “Aye Danieli, omonto bwanchire mono, tegerera oigwe amang’ana aya ngokwana naye, imoka otenene boronge, ekiagera bono natomirwe ase ore.” Ekero agendererete gokwana ring’ana erio nainche, ngatenena boronge nkoiguswa.
11 E me disse: Daniel, homem muito amado, entende as palavras que vou te dizer, e levanta-te sobre os teus pés, porque a ti sou enviado. E, falando ele comigo esta palavra, levantei-me tremendo.
12 Erio aganteebia, “Aye Danieli, tibwoboa, ekiagera korwa rituko rie ritang’ani kwaruete enkoro yao ase okomanya, naende ogekeyia ase obosio bwa Nyasae oo, amang’ana ao nigo aigwetwe, na bono inche nachire ase engencho y’amang’ana aria ao.
12 Então me disse: Não temas, Daniel, porque desde o primeiro dia em que aplicaste o teu coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, são ouvidas as tuas palavras; e eu vim por causa das tuas palavras.
13 Omogambi bw’oborwoti bw’Abaayemi akaamererania nainche ase engaki y’amatuko emerongo ebere, na rimo, korende Mikaeli, oyomo bw’abagaambi baria abanene, agacha gonkonya, ekiagera konya nabeire nteneine inche bweka koamererania nabarwoti b’Abaayemi.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia me resistiu vinte e um dias, e eis que Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu fiquei ali com os reis da Pérsia.
14 Bono inche nachire gokworokia aya agochia konyora abanto bao ase amatuko agochia‐gocha, ekiagera okorora okwo nigo gokworokia amang’ana y’amatuko akare bosio.”
14 Agora vim, para fazer-te entender o que há de acontecer ao teu povo nos derradeiros dias; porque a visão é ainda para muitos dias.
15 Ekero akoorete gokwana nainche amang’ana aya, ngetureka gochia inse, nkaba rimansu.
15 E, falando ele comigo estas palavras, abaixei o meu rosto para a terra, e emudeci.
16 Erio oria ogwekaine Mwanyabaanto agakuna ebikoba biane, na inche nkamaanora omonwa one ngakwana. Ngateebia oria oteneine ase obosio bwane, “Aye Omonene Nyasae one, okorora oko kwandeteire omoichano, ne chinguru chiarure asende.
16 E eis que alguém, semelhante aos filhos dos homens, tocou-me os lábios; então abri a minha boca, e falei, dizendo àquele que estava em pé diante de mim: senhor meu, por causa da visão sobrevieram-me dores, e não me ficou força alguma.
17 Inaki inche omosomba oo ndanyare gokwana naye, Omonene one? Chinguru chionsi chiarure asende, na tindi n’Omoika ime y’ane.”
17 Como, pois, pode o servo do meu senhor falar com o meu senhor? Porque, quanto a mim, desde agora não resta força em mim, e nem fôlego ficou em mim.
18 Naende oria ogwekaine Mwanyabaanto agankuna, na akambeka chinguru,
18 E aquele, que tinha aparência de um homem, tocou-me outra vez, e fortaleceu-me.
19 aganteebia, “Aye omonto bwanchire mono, tibwoboa, omorembe obe amo naye! Tenena bokong’u, naende obe omoremu!”
19 E disse: Não temas, homem muito amado, paz seja contigo; anima-te, sim, anima-te. E, falando ele comigo, fiquei fortalecido, e disse: Fala, meu senhor, porque me fortaleceste.
20 Erio akamboria, Inee, kwamanyire ekiagera nacha aa ase ore? Bono nkoirana inde ngende korwania omogambi bw’Abaayemi, na ekero ndabe namobuire, erio agwo omogambi bw’Abagiriki nachiche.
20 E ele disse: Sabes por que eu vim a ti? Agora, pois, tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 Nonya nabo ninkworokie ayariikire ase Egetabu gi’Ekeene. Onde tari oranyare gonkonya otatiga Mikaeli, omogambi oino.
21 Mas eu te declararei o que está registrado na escritura da verdade; e ninguém há que me anime contra aqueles, senão Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.