Atos 9
guz (GUZ) vs ARC
1 Korende ase chingaki echio Saulo akamenta kobagosa na korengereria goita aborokigwa bw’Omonene. Akagenda ase Omokuani omonene,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 akamobooria amoe amarube ariikire ase chisinagogi chia Damesiki, erinde onye okonyora abanto b’Enchera eye, abasacha gose abakungu, abasibe na kobarenta Yerusalemu.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ekero arenge kogenda, gaikire ang’e na Damesiki, erio mobasokano amasase akarwa igoro, akamomesera korwa chinsemo chionsi.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Akagwa inse, akaigwa eriogi rikomoteebia: “Saulo, Saulo, nase ki ogonchanda iga?”Akagwa inse, akaigwa eriogi rikomoteebia: “Saulo, Saulo, nase ki ogonchanda iga?”|alt="He fell down and heard a voice asking him; “Saul, Saul, why are you persecuting me?“" src="Gw-160.tif" size="col" loc="Acts 9:1-8" copy="Graham Wade" ref="9:4"
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Akamoboria: “Naye ng’o Omonene?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 korende imoka osoe omochie, noteebigwe ayarakogwenere okore.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Abanto abagendete amo nere bagatenena, bagakira‐kiri; bakaigwa eriogi, korende tibarora monto.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Saulo akaimoka korwa inse, korende ekero achia koramokia amaiso aye tarora gento. Bakamobwata okoboko, bakamoira Damesiki.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Akaba omouko amatuko atato, atari koria, nonya nkonywa.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Ase Damesiki narengeo omworokigwa ore korokwa Anania. Omonene akamoteebia ase chindoto: “Anania!” Ere akairaneria: “Omonene nao inde aiga.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Omonene akamoteebia: “Imoka ogende enchera eria Endonge, origie ime ase enyomba ya Yudasi omonto okorokwa Saulo o Tariso; rora, nao are agosaba.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Na ere ase okorora ororire omonto okorokwa Anania ogosoa, okomobekera amaboko, anyare korora.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Korende Anania akairaneria: “Omonene, naigure korwa ase abanto abange igoro y’omonto oyo, buna akoreire abachenu bao Yerusalemu amabe amange.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Aiga nigo are nokobua korwa ase abakuani abanene asibe abanto bonsi baria bakorangeria erieta riao.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Korende Omonene akamoteebia: “Genda aye rioka, ekiagera oyio nomokoreri one omochore, aire erieta riane gochia ase abanto b’Ebisaku, na ase abarwoti, na ase Abaisraeli.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Inche nimworokie onsi ayaramogwenere gochandwa ase engencho y’erieta riane.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Anania akagenda, agasoa nyomba ime. Akamobekera amaboko aye, akabora: “Oyominto Saulo, Omonene Yeso, ere oyokoorokerete ase enchera kware gochera, ontomire, erinde onyare korora naende, na oichorwe n’Omoika Omochenu.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Erio kegima ebinto buna amasabo bikagwa korwa ase amaiso aye, akanyora okorora, agatenena, akabatiswa,
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 akaragera, akanyora chinguru.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Erio agwo kegima akamorandia Yeso ase chisinagogi, okobora: “Ere n’Omwana o Nyasae.”
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Na bonsi abamoigwete bagakumia, bagateeba: “Tari ere oyo orenge Yerusalemu goteema goita abare korangeria erieta eri? Naende aiga, erinde abasibe, abaire ase abakuani abanene?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Korende Saulo akagenderera komenteka koba ne chinguru, agatantania Abayahudi abamenyete Damesiki, ase okoorokia ekeene ng’a Yeso nere Kristo.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Ekero amatuko amange aetire, Abayahudi bakamogamba, erinde banyare komoita,
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 korende okogamba kwabo gokamanyekana na Saulo. Bakamoboera ase ebiita omobaso na obotuko, erinde banyare komoita.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Korende aborokigwa baye bakamoira botuko na komoikeria ase orwaki, ore egetonga ime.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Ekero achia goika Yerusalemu agateema kobwatana naborokigwa; na barabwo bonsi bakamoiroka, ekiagera tibanchete ng’a ere nomworokigwa arenge.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Korende Barnaba akamobwata okoboko, akamoira ase abatomwa, akabateebereria buna Saulo aroche Omonene nchera, naende ng’a Omonene nakwanete nere, na buna arandetie noboremu ase Damesiki ase erieta ria Yeso.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Saulo akaba amo nabarabwo ase Yerusalemu, agasoa na gosoka,
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 akarandia noboremu ase erieta ri’Omonene. Agakwana na koamererania n’Abayahudi abarenge gokwana Ekegiriki, korende barabwo bakarigia komoita.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ekero abamwabo bachia konyora amang’ana aya, bakamoira goika Kaisaria, bakamotoma agende Tariso.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Erio ekanisa ekanyora omorembe ase chinsemo chionsi chia Boyahudi, na Galili, na Samaria. Ekagenderera koagachwa ase okoiroka kw’Omonene, na ase okoremia kw’Omoika Omochenu ekamentekana.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Ekero Petero are goetanana ase chinsemo chionsi, agatirimboka gochia ase abachenu abamenyete Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Akanyora omonto oyomo aroro ore korokwa Ainea. Omonto oyio konya obeire ekeoru borere ase engaki y’emiaka etano na etato, are rigata.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Petero akamoteebia: “Ainea, Yeso Kristo okogwenirie; imoka bware oborere bwao!” Erio kegima akaimoka.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Na abanto bonsi abamenyete Lida na Saroni bakamorora, bakaonchokera Omonene.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ase Yopa narengeo omworokigwa oyomo ore korokwa Tabitha, engencho yaye Dorika, gose Engabi. Omokungu oyio nigo arenge oichire nogokora okuya na ebiegwa ebi arenge korua.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ase amatuko aria akarwara, agakwa. Ekero bamosibirie bakamobeka akanyomba ka irongo.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Ekiagera Lida nigo orenge ang’e na Yopa, na aborokigwa konya baigure ng’a Petero nao are aria, bagatoma abanto babere asare komosorora na komoteebia: “Koranche, totebana gocha ase tore.”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Petero akaimoka, akagenda amo nabarabwo. Ekero aikire aroro, bakamoira akanyomba ka irongo. Ababoraka bonsi bagatenena ang’e nere bakorera, na komworokia chiganchwa ne chianga echi Dorika arenge koroisia ekero arenge amo nabarabwo.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Petero akabasokia bonsi isiko, agatung’ama, agasaba. Akeonchora gochia ase egetondo, agateeba: “Tabitha, imoka!” Na ere akaramokia amaiso aye; ekero arora Petero, akaboka, agaikaransa.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Petero akamoa okoboko kwaye, akamoimokia. Erio akarangeria abachenu baria na ababoraka, akamorenta ase bare ore moyo.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Aya akamanyekana ase Yopa, ase omochie omogima, na abanto abange bakamwege n’Omonene.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Petero akamenya Yopa amatuko atai make ase enyomba y’omonto oyomo ore korokwa Simioni, omooroisia bw’amao.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.