Atos 7
guz (GUZ) vs NAA
1 Omokuani omonene akaboria Stefano: “Inee! Amang’ana ayio naboigo are?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Stefano akairaneria.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 akamoteebia: Karue ase ense yao, na ase eamate yao, ogende goika ase ense ndakworokie.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Erio akarua ase ense y’Abakalidayo, akamenya Harani. Magega ise gakuure, Nyasae akamong’anyia korwa aroro goika ense eye inwe momenyete bono.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Tamoete omwando ime aa, nonya koreng’ana ase akobeeka okogoro, korende akamoriera eira ng’a namoe ense eria ebe obomenyo bwaye, na obw’oroiboro rwaye magega yaye, nonya tarenge nomwana.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Nyasae agakwana iga: Oroiboro rwa Aburaamu inababe abamenyi ase ense y’abanto bande, na barabwo inababakore babe abasomba babo, na kobakorera bobe, ase engaki y’emiaka amagana ane.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Nyasae agateeba: Ninkegambie ekiina egesaku keria kerabakore babe abasomba babo, na magega y’ayio nabaruo, na barabwo nabansasiimere aase aiga.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Akamoa okwaroka buna ekemanyererio gi’okobwatana. Erio Aburaamu akaibora Isaka, akamosara rituko ria gatano na gatato. Isaka akaibora Yakobo, na Yakobo akaibora baria ikomi na babere, abagaaka baito ba kare.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Baria abagaaka baito ba kare bakarorera Yusufu ribero, bakamoonia gochia Misiri. Korende Nyasae akaba amo nere,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 akamorusia ase emechando yaye yonsi, akamoa ogwancherwa na obong’aini ase obosio bwa Farao, omorwoti o Misiri; ere akamobeka akaba gabana igoro ya Misiri na enyomba yaye yonsi.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Erio enchara ekaba igoro ase ense yonsi ya Misiri na Kaanani, na emechando emenge, ne chisokoro chiaito tichianyora endagera echiisanete.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Korende Yakobo gachia koigwa ng’a endagera nekare Misiri, agatoma chisokoro chiaito aroro ase orogendo rwe ritang’ani.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ase orogendo rwa kabere Yusufu akemanyekania ase bamura bamwabo, na eamate ya Yusufu egaacha, ekamanyekana ase Farao.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Erio Yusufu agatoma abanto gochia korangeria Yakobo ise, na eamate yaye yonsi, abanto emerongo etano na ebere na batano.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yakobo agatirimboka, agaika Misiri; ere agakwera aroro, ere omonyene ne chisokoro chiaito.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Bakabogorigwa goika Sekemu, bagatindekwa ase embeera eria Aburaamu agorete ase chifeta korwa ase abana ba Hamori, aaria Sekemu.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Ekero eira eria Nyasae aete Aburaamu yachia goika ang’e goikeranigwa, abanto baria bakamenteka na kobucha mono aaria Misiri,
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 goika omorwoti onde akabeekwa Misiri, oyotamomanyete Yusufu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Oyio agakorera egesaku giaito obong’ainereria, na agakorera chisokoro chiaito amabe, na barabwo bagachiikwa ng’a batugute abana babo ebing’werere, erinde tibaaba moyo.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Ekero ekio Musa akaiborwa, ere nigo arenge omuya mono, akagwenera Nyasae. Akarererwa nyomba mwa ise ase engaki y’emetienyi etato.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Ekero achia gotugutwa, omoiseke o Farao akamoira, ’akamotuga na komorera buna omwana oye.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Musa akaorokererigwa chiseemi chionsi chia Misiri, akaba omokong’u ase amang’ana na ase ogokora.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Ekero akoorire emiaka emerongo ene, akarengereria ase enkoro yaye kogenda korora abamwabo, Abaisraeli.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Akarora oyomo obo ogokorerwa bobe n’Omomisiri, akamokonya; agaakanera oria orenge gochandwa egesiomba, agaaka Omomisiri oria akamoita.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Nigo akagete ng’a abamwabo mbamanye ng’a Nyasae nabae obosibore goetera ase okoboko kwaye, korende tibamanya.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Rituko rikobwatia akaorokera Abaisraeli babere ekero baare korwana, akarigia kobatorania agateeba: Abaminto, inwe nabamo, nase ki mokorwana?
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Korende oria orenge gokorera oyomwabo bobe, akamosukeria are, agateeba: Ning’o okobegete koba omonene gose omogambi ase tore?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Inee! Norigetie kong’ita buna gwaita Omomisiri oria igoro?
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ase engencho y’amang’ana aya Musa agatama gochia ase ense ya Midiani, akamenya aroro buna omomenyi. Akaiborera abana babere abamura aroro.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Ekero emiaka emerongo ene yachia koera, omomalaika akamoorokera ase ogwoka kw’omorero ase egetutu aaria erooro y’egetunwa gia Sinai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Musa agakumia ase okorora koria, na ekero achia goika ang’e gokorora, eriogi ri’Omonene rikamocheera, rigateeba:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 Ninche Nyasae bwe chisokoro chiao, Nyasae o Aburaamu, na o Isaka, na o Yakobo. Musa akaiguswa, tarenge na boremu bw’okorigereria.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Omonene akamoteebia: Rusia ebikoroto biao korwa ase amagoro ao, ekiagera aase agwo oteneine nase aachenu.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ekeene, narorire ogokorerwa bobe kw’abaanto baane abare Misiri, naigure okorera kwabo, naikire mbasibore. Inchuo bono, ngotome goika Misiri.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Musa nere oyio bangete, bagateeba: Ning’o okobegete koba omonene gose omogambi? Nere otometwe na Nyasae, goetera ase amaboko ’omomalaika oria omoorokerete ase egetutu keria, koba omonene na omosibori.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Omonto oyio nere obarusetie korwa aroro magega gakorire amakumia na ebikone ase ense ya Misiri, na ase Enyancha Embariri, naende ase erooro ase engaki y’emiaka emerongo ene.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa oyio nere oteebetie Abaisraeli ng’a: Nyasae nabaimokerie omobani onga buna inche korwa ase egati y’abamino.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Naende nere orenge ase baria basangererekanete ase erooro amo nomomalaika oyokwanete nere ase egetunwa gia Sinai, naende amo ne chisokoro chiaito; nere oetwe amang’ana ’obogima atoe.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Omonto oyio chisokoro chiaito chikaanga koimoigwera, chikamosukeria are. Na ase ebirengererio biabo bakairana Misiri,
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 bagateebia Aroni: Tokorere chinyasae echiranyare gototang’ana. Titomanyeti eriamonyorire Musa, oyotorusetie ase ense ya Misiri.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ase amatuko aria bagakora omogwekano bw’emori, bakarenta ekeng’wanso ase omogwekano oria basasiimete, bakagokera emeremo y’amaboko abo.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Korende Nyasae akeonchora korwa ase bare, akabatiga basasiime erioba na omotienyi ne ching’enang’eni chia igoro, buna ariikire ase egetabu y’ababani:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Yaya, nigo mwabogoretie Moleki, enyasae yaino,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Eema y’oborori nigo yarenge amo ne chisokoro chiaito ase erooro, buna Nyasae achigete, ekero atebeetie Musa ng’a ayekore buna ekiorokererio keria aroche.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Chisokoro chiaito nchiayenyorete buna omwando, chikayesoyia amo na Yoshua, ekero bairete ense y’ebisaku biria Nyasae aseretie korwa ase obosio bwe chisokoro chiaito. Nigo babete nero goika amatuko a Daudi,
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 oyio onyorete ogwancherwa ase obosio bwa Nyasae, agasaba ng’a anyorere Nyasae o Yakobo obomenyo.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Korende Sulemani nere omoagacherete enyomba.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Korende Ere Oyore Igoro Mono tari komenya ase chinyomba chiagachire namaboko, buna omobani agoteeba:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Igoro nekerogo kiane ki’obonene,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Inee! Tari okoboko kwane gwakorete ebinto ebi bionsi?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 “Inwe abamore nebigoti ebikong’u, motarogeti ase chinkoro, nonya namato, motaonchogeti; botambe nigo mokoamereria Omoika Omochenu. Buna chisokoro chiaino chiarenge gokora, nainwe nabo mogokora.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ning’o ase ababani chisokoro chiaino chitachandete? Na barabwo mbaitete baria babanete amang’ana igoro y’ogocha kw’oria Omonyene Oboronge. Inwe bono mwabeire abamorua na abamoiti.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Inwe abamwanyorete amachiiko ayarentetwe nabamalaika, korende timwayabwata.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ekero bachia koigwa amang’ana aya, bakagechigwa ase chinkoro chiabo ime, bakamoromananeria amaino.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Korende ere oichire n’Omoika Omochenu, akarigereria mono gochia igoro, akarora obonene bwa Nyasae, na Yeso oteneine ensemo y’okoboko gw’okorio kwa Nyasae.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Agateeba: “Rora, narorire igoro amaanokire, na Omwana‐o‐Mwanyabaanto oteneine ensemo y’okoboko gw’okorio kwa Nyasae.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Korende bagaaka egeturi ase eriogi rinene, bagakuneka amato abo, bakamorindokera bonsi amo,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 bakamosokia isiko y’omochie, bakamoaka amagena. Na kirori bakabeeka chianga chiabo ase amagoro ’omomura oyomo, ore korokwa Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bagaaka Stefano amagena ekero arenge gosaba,Bagaaka Stefano amagena ekero arenge gosaba|alt="They threw stones at Stephen as he prayed" src="Gw-153.tif" size="col" loc="Acts 7:54-61" copy="Graham Wade" ref="7:59" ogoteeba: “Omonene Yeso, ira omoika one.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Akabeeka amaru inse, akarera ase eriogi rinene: “Omonene, tobabare ebibe ebi!” Ochia gokoora gokwana aya, agakwa.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.