Atos 7
guz (GUZ) vs ARA
1 Omokuani omonene akaboria Stefano: “Inee! Amang’ana ayio naboigo are?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Stefano akairaneria.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 akamoteebia: Karue ase ense yao, na ase eamate yao, ogende goika ase ense ndakworokie.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Erio akarua ase ense y’Abakalidayo, akamenya Harani. Magega ise gakuure, Nyasae akamong’anyia korwa aroro goika ense eye inwe momenyete bono.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Tamoete omwando ime aa, nonya koreng’ana ase akobeeka okogoro, korende akamoriera eira ng’a namoe ense eria ebe obomenyo bwaye, na obw’oroiboro rwaye magega yaye, nonya tarenge nomwana.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Nyasae agakwana iga: Oroiboro rwa Aburaamu inababe abamenyi ase ense y’abanto bande, na barabwo inababakore babe abasomba babo, na kobakorera bobe, ase engaki y’emiaka amagana ane.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Nyasae agateeba: Ninkegambie ekiina egesaku keria kerabakore babe abasomba babo, na magega y’ayio nabaruo, na barabwo nabansasiimere aase aiga.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Akamoa okwaroka buna ekemanyererio gi’okobwatana. Erio Aburaamu akaibora Isaka, akamosara rituko ria gatano na gatato. Isaka akaibora Yakobo, na Yakobo akaibora baria ikomi na babere, abagaaka baito ba kare.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Baria abagaaka baito ba kare bakarorera Yusufu ribero, bakamoonia gochia Misiri. Korende Nyasae akaba amo nere,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 akamorusia ase emechando yaye yonsi, akamoa ogwancherwa na obong’aini ase obosio bwa Farao, omorwoti o Misiri; ere akamobeka akaba gabana igoro ya Misiri na enyomba yaye yonsi.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Erio enchara ekaba igoro ase ense yonsi ya Misiri na Kaanani, na emechando emenge, ne chisokoro chiaito tichianyora endagera echiisanete.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Korende Yakobo gachia koigwa ng’a endagera nekare Misiri, agatoma chisokoro chiaito aroro ase orogendo rwe ritang’ani.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Ase orogendo rwa kabere Yusufu akemanyekania ase bamura bamwabo, na eamate ya Yusufu egaacha, ekamanyekana ase Farao.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Erio Yusufu agatoma abanto gochia korangeria Yakobo ise, na eamate yaye yonsi, abanto emerongo etano na ebere na batano.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yakobo agatirimboka, agaika Misiri; ere agakwera aroro, ere omonyene ne chisokoro chiaito.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Bakabogorigwa goika Sekemu, bagatindekwa ase embeera eria Aburaamu agorete ase chifeta korwa ase abana ba Hamori, aaria Sekemu.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Ekero eira eria Nyasae aete Aburaamu yachia goika ang’e goikeranigwa, abanto baria bakamenteka na kobucha mono aaria Misiri,
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 goika omorwoti onde akabeekwa Misiri, oyotamomanyete Yusufu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Oyio agakorera egesaku giaito obong’ainereria, na agakorera chisokoro chiaito amabe, na barabwo bagachiikwa ng’a batugute abana babo ebing’werere, erinde tibaaba moyo.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Ekero ekio Musa akaiborwa, ere nigo arenge omuya mono, akagwenera Nyasae. Akarererwa nyomba mwa ise ase engaki y’emetienyi etato.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Ekero achia gotugutwa, omoiseke o Farao akamoira, ’akamotuga na komorera buna omwana oye.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Musa akaorokererigwa chiseemi chionsi chia Misiri, akaba omokong’u ase amang’ana na ase ogokora.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Ekero akoorire emiaka emerongo ene, akarengereria ase enkoro yaye kogenda korora abamwabo, Abaisraeli.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Akarora oyomo obo ogokorerwa bobe n’Omomisiri, akamokonya; agaakanera oria orenge gochandwa egesiomba, agaaka Omomisiri oria akamoita.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Nigo akagete ng’a abamwabo mbamanye ng’a Nyasae nabae obosibore goetera ase okoboko kwaye, korende tibamanya.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Rituko rikobwatia akaorokera Abaisraeli babere ekero baare korwana, akarigia kobatorania agateeba: Abaminto, inwe nabamo, nase ki mokorwana?
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Korende oria orenge gokorera oyomwabo bobe, akamosukeria are, agateeba: Ning’o okobegete koba omonene gose omogambi ase tore?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Inee! Norigetie kong’ita buna gwaita Omomisiri oria igoro?
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Ase engencho y’amang’ana aya Musa agatama gochia ase ense ya Midiani, akamenya aroro buna omomenyi. Akaiborera abana babere abamura aroro.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Ekero emiaka emerongo ene yachia koera, omomalaika akamoorokera ase ogwoka kw’omorero ase egetutu aaria erooro y’egetunwa gia Sinai.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Musa agakumia ase okorora koria, na ekero achia goika ang’e gokorora, eriogi ri’Omonene rikamocheera, rigateeba:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 Ninche Nyasae bwe chisokoro chiao, Nyasae o Aburaamu, na o Isaka, na o Yakobo. Musa akaiguswa, tarenge na boremu bw’okorigereria.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Omonene akamoteebia: Rusia ebikoroto biao korwa ase amagoro ao, ekiagera aase agwo oteneine nase aachenu.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ekeene, narorire ogokorerwa bobe kw’abaanto baane abare Misiri, naigure okorera kwabo, naikire mbasibore. Inchuo bono, ngotome goika Misiri.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Musa nere oyio bangete, bagateeba: Ning’o okobegete koba omonene gose omogambi? Nere otometwe na Nyasae, goetera ase amaboko ’omomalaika oria omoorokerete ase egetutu keria, koba omonene na omosibori.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Omonto oyio nere obarusetie korwa aroro magega gakorire amakumia na ebikone ase ense ya Misiri, na ase Enyancha Embariri, naende ase erooro ase engaki y’emiaka emerongo ene.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa oyio nere oteebetie Abaisraeli ng’a: Nyasae nabaimokerie omobani onga buna inche korwa ase egati y’abamino.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Naende nere orenge ase baria basangererekanete ase erooro amo nomomalaika oyokwanete nere ase egetunwa gia Sinai, naende amo ne chisokoro chiaito; nere oetwe amang’ana ’obogima atoe.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Omonto oyio chisokoro chiaito chikaanga koimoigwera, chikamosukeria are. Na ase ebirengererio biabo bakairana Misiri,
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 bagateebia Aroni: Tokorere chinyasae echiranyare gototang’ana. Titomanyeti eriamonyorire Musa, oyotorusetie ase ense ya Misiri.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ase amatuko aria bagakora omogwekano bw’emori, bakarenta ekeng’wanso ase omogwekano oria basasiimete, bakagokera emeremo y’amaboko abo.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Korende Nyasae akeonchora korwa ase bare, akabatiga basasiime erioba na omotienyi ne ching’enang’eni chia igoro, buna ariikire ase egetabu y’ababani:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Yaya, nigo mwabogoretie Moleki, enyasae yaino,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Eema y’oborori nigo yarenge amo ne chisokoro chiaito ase erooro, buna Nyasae achigete, ekero atebeetie Musa ng’a ayekore buna ekiorokererio keria aroche.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Chisokoro chiaito nchiayenyorete buna omwando, chikayesoyia amo na Yoshua, ekero bairete ense y’ebisaku biria Nyasae aseretie korwa ase obosio bwe chisokoro chiaito. Nigo babete nero goika amatuko a Daudi,
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 oyio onyorete ogwancherwa ase obosio bwa Nyasae, agasaba ng’a anyorere Nyasae o Yakobo obomenyo.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Korende Sulemani nere omoagacherete enyomba.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Korende Ere Oyore Igoro Mono tari komenya ase chinyomba chiagachire namaboko, buna omobani agoteeba:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 Igoro nekerogo kiane ki’obonene,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Inee! Tari okoboko kwane gwakorete ebinto ebi bionsi?
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “Inwe abamore nebigoti ebikong’u, motarogeti ase chinkoro, nonya namato, motaonchogeti; botambe nigo mokoamereria Omoika Omochenu. Buna chisokoro chiaino chiarenge gokora, nainwe nabo mogokora.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Ning’o ase ababani chisokoro chiaino chitachandete? Na barabwo mbaitete baria babanete amang’ana igoro y’ogocha kw’oria Omonyene Oboronge. Inwe bono mwabeire abamorua na abamoiti.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Inwe abamwanyorete amachiiko ayarentetwe nabamalaika, korende timwayabwata.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Ekero bachia koigwa amang’ana aya, bakagechigwa ase chinkoro chiabo ime, bakamoromananeria amaino.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Korende ere oichire n’Omoika Omochenu, akarigereria mono gochia igoro, akarora obonene bwa Nyasae, na Yeso oteneine ensemo y’okoboko gw’okorio kwa Nyasae.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Agateeba: “Rora, narorire igoro amaanokire, na Omwana‐o‐Mwanyabaanto oteneine ensemo y’okoboko gw’okorio kwa Nyasae.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Korende bagaaka egeturi ase eriogi rinene, bagakuneka amato abo, bakamorindokera bonsi amo,
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 bakamosokia isiko y’omochie, bakamoaka amagena. Na kirori bakabeeka chianga chiabo ase amagoro ’omomura oyomo, ore korokwa Saulo.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bagaaka Stefano amagena ekero arenge gosaba,Bagaaka Stefano amagena ekero arenge gosaba|alt="They threw stones at Stephen as he prayed" src="Gw-153.tif" size="col" loc="Acts 7:54-61" copy="Graham Wade" ref="7:59" ogoteeba: “Omonene Yeso, ira omoika one.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Akabeeka amaru inse, akarera ase eriogi rinene: “Omonene, tobabare ebibe ebi!” Ochia gokoora gokwana aya, agakwa.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.