Atos 23
guz (GUZ) vs NAA
1 Paulo akarigereria mono abanto b’ekegambero, akabora: “Baminto, nabeireo ase obosio bwa Nyasae goika reero iga, na enkoro yane tekongambia.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Anania, Omokuani omonene, agachiika baria bateneine ang’e nere bamoake omonwa oye.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Erio Paulo akamoteebia: “Nyasae nagoake aye, enyasi eakire echooka! Aye gwaikaransire konachera inche ekiina boronge koreng’ana buna ogochika, naende kogoteeba mamincha y’amachiiko ng’a ng’akwe?”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Baria bateneine ang’e nere bakaboora: “Inee! Naye okorama Omokuani omonene o Nyasae?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulo agateeba ng’a: “Tinamanyete baminto ng’a ere n’Omokuani omonene, naki nariikire: Tokwana bobe omogambi bw’abaanto bao.”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Korende ekero Paulo achia komanya ng’a ensemo eyemo n’Abasadukai, na ensemo ya kabere n’Abafarisai, agaaka eriogi ase ekegambero keria, agateeba: “Abaminto, inche n’Omofarisai, omwana bw’Abafarisai; inche nigo nkogambigwa ase engencho y’ogosemeria na ase okobokigwa kw’abakuure.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Erio gakwanire aya, ogwatananekana gokaba egati y’Abafarisai na Abasadukai, na omosangererekano ogaatananekana.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Naki Abasadukai nigo bagokana ng’a kobokigwa tikori, nonya nabamalaika, nonya nemeika, korende Abafarisai nigo bagwancha onsi.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Bikaba ebituri ebinge; aborokia b’amariiko b’ensemo y’Abafarisai bagatenena, bakamobuna, bagoteeba: “Titorochi bobe bonde ase omonto oyo. Aande onye n’Omoika gose omomalaika okwanire nere?”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ekero eriomana rinene riachia kooroka, omotang’ani oria omonene akoboa ng’a Paulo nabaise kobutoranwa nabarabwo, agachiika abarwani baike na komotaboria korwa ase amaboko abo, na komorenta ase enyomba enene y’abarwani.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Obotuko bori’Omonene agatenena ang’e nere, akamoteebia: “Remia enkoro, ekiagera buna kwamberete kirori Yerusalemu, nekogwenerete kombera boigo Rumi.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Bogachia gokiamoka, Abayahudi bakabwatana komoboera Paulo, bagatianania ng’a tibakoria gose tibakonywa goika bamoitire.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Abwo batiananetie nigo barenge abanto kobua emerongo ene.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Barabwo bakagenda ase abakuani abanene na abagaaka, bakaboora: “Ntwatiananetie bokong’u ng’a titoria gento goika twaitire Paulo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Gaki bono inwe amo nab’ekegambero moteebie omotang’ani oria omonene amotirimbokie gocha ase more, buna inwe morigetie komanya chingencho chiaye buya kobua; na intwe nigo tore ang’e komoita ritang’ani ataraika ase more.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Omoigwa o Paulo akaigwa amang’ana igoro y’okoboera kwabo, akagenda, agasoa ime ase enyomba enene, akamanyia Paulo amang’ana ayio.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Paulo akarangeria oyomo bw’abatang’ani b’abarwani rigana, akamoteebia: “Ira omomura oyo ase omotang’ani omonene, ekiagera nabwate ring’ana akomoteebia.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Erio akamoimokia, akamoira ase omotang’ani oria omonene, akamoteebia: “Paulo, oria omosibwa nandangeria, omboria nkorentere omomura oyo, ekiagera nare ne ring’ana akogoteebia.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Omotang’ani oria omonene akamobwata okoboko, akagenda nere ensemo, akamobooria bobisi: “Ing’ana ki obwate origetie gonteebia?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Akabora: “Abayahudi babwatanire kogosaba otirimbokie Paulo gochia bosio bw’ekegambero ankio, buna igo barigetie komanya chingencho chiaye buya kobua.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Gaki aye tibwancha, ekiagera abanto kobua emerongo ene bamoboeire, batiananirie ng’a tibakoria gose tibakonywa goika bamoitire; na barabwo nigo bare ang’e baganyete eira korwa ase ore.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Erio omotang’ani oria omonene agatiga omomura oria agende, akamoteebia: “Toteebia monto onde ng’a kwamanyirie aya.”
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Magega y’ayio akarangeria babere b’abatang’ani b’abarwani rigana, akabateebia: “Beka ang’e abarwani amagana abere, na abarwani abariini chibarasi emerongo etano na ebere, na abare namatimo amagana abere ase okogenda Kaisaria chinsa isato chia botuko.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Naende beka ang’e chibarasi bariinie Paulo, momoire buya ase Feliki, gabana.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Akarika riruube iga:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ase omosike gabana Feliki. Inche Klaudio Lisia, nagokwanirie.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Omonto oyo nigo abwatwa n’Abayahudi, na barabwo bakaba ang’e komoita. Erio ngacha nomoganda bw’abarwani, nkamotooria, konya nanyorire amang’ana ng’a n’Omorumi are.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Naende nkarigia komanya engencho yaye bakomosoera, nkamotirimbokia na komobeka bosio bw’ekegambero kiabo.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Nkanyora ng’a nigo asoeirwe ase engencho y’amaborio ’amachiiko abo, korende tasoeiri ase ring’ana rigwenerete agoitwa nonya ngosibwa.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ekero nanyora amang’ana ng’a Abayahudi bamoboereire omonto oyo, ngachora komotoma ase ore erio kegima, ngachiika abamosoeri bache bakwane amang’ana igoro yaye ase obosio bwao.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Erio abarwani baria bakaimokia Paulo buna bachiigetwe, bakamoira gochia Antipatiri ase obotuko boria.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ekero bwakia mambia bagatiga abarwani be chibarasi bagenderere norogendo na Paulo, na barabwo abanyene bakairana ase enyomba enene y’abarwani.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Abarwani baria be chibarasi bagachia goika Kaisaria, bakaa gabana riruube riria, bakabeeka na Paulo ase obosio bwaye.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ekero arisomire, akaboria: “Omonto oyo noyo bw’ense ki?” Ekero aigwete ng’a nomonto o Kilikia, agateeba,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 “Ninche nyigwe amang’ana ao ekero abagosoeri bao barache.” Agachiika arendwe ase enyomba y’ekegambero kia Herode.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.