Atos 22

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Inwe abaminto, na abatata, ntegerera aya ngwekengera omonyene ase more bono.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Na ekero bachia koigwa ng’a nigo agokwana nabarabwo ase omonwa bw’Ekeiberania, bakamenta gokira. Agakwana.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Inche n’Omoyahudi, naiboreretwe Tariso, omochie o Kilikia, nkarererwa ase omochie oyo ase amagoro a Gamalieli, nkorokererigwa bokong’u amachiiko ye chisokoro chiaito. Nkaba omonto oyore nomokia ase Nyasae, buna inwe mwensi more reero iga.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ngachanda abanto b’Enchera eye goika nkabaita bagakwa, ngasiba abasacha na abakungu na kobabeeka echela ime,
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 buna Omokuani omonene na abagaaka bonsi b’ekegambero bare kirori ase ’nde. Naetwe amarube nabarabwo ing’ire ase abaminto abarenge Damesiki, erio mbarente abarenge agwo, mbaire Yerusalemu basibire erinde baegwe egesusuro.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Erio ekero nare kogenda, konaikire ang’e na Damesiki, ekero kia mobaso gati mobosokano amasase akarwa igoro akambarera chinsemo chionsi.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Nkagwa inse, nkaigwa eriogi rigonteebia: Saulo, Saulo, nase ki gwanchandire?
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nkairaneria: Naye ng’Omonene? Aganteebia: Ninche Yeso o Nazareti oyogwachandire aye.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Na baria barenge amo nainche mbaroche amasase aria, korende tibaigwete eriogi ri’oria ore gokwana nainche.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Nkaboria: Ninki ndakore Omonene? Omonene aganteebia: Imoka ogende goika Damesiki, agwo noteebigwe onsi aya gwachiikirwe oyakore.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Na ekero nasinyetwe korora ase engencho y’oborabu bw’amasase aria, nkaraagwa namaboko abo abarenge amo nainche, ngaika Damesiki.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Erio omonto oyomo ore korokwa Anania, omoiroki Nyasae ase ogotunyana amachiiko, ore gokwanwa buya n’Abayahudi bonsi abamenyete agwo,
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 aganchichera agatenena ang’e nainche, aganteebia: Oyominto Saulo, nyora okorora. Ase ensa eria eria nkanyora okorora, nkamorora.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Aganteebia: Nyasae bwe chisokoro chiaito ogochorire onyare komanya ogwancha kwaye, na korora Omonyene Oboronge, na koigwa eriogi rikorwa ase omonwa oye.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Naki nomobeere kirori ase abanto bonsi igoro y’amang’ana aya kwarorire na koyaigwa.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Gaki bono, inki ogotebanera? Tenena obatiswe, bwesibie ebibe biao, orangerie erieta riaye.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Ekero nairanete Yerusalemu, ngosaba narenge ase Hekalu ime, nkabwatwa nobogondereria,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 nkarora Omonene aroro, ogonteebia: Ayerera, karue Yerusalemu bwango, ekiagera tibagwancha oborori bwao igoro yane.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Na inche nkaboora: Omonene, barabwo mbamanyete ng’a nigo narenge gosiba baria bakwegenete na kobaaka ase chisinagogi chionsi.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ekero amanyinga a Stefano, kirori oo, agoiterwa, inche nao narenge nateneine ang’e, ngancha aitwe, nkarenda chianga chiabo baria abamoitete.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Nere aganteebia: Genda, ekiagera inche ningotome aare ase abanto b’Ebisaku.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Bagategerera Paulo goika ring’ana riria rigakwanwa. Erio bagaaka eriogi riabo, bagateeba: “Morusieo oyo ase ense, ekiagera tagwenereti abe moyo.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Bagachia kona‐goaka egeturi na gotandora chianga chiabo na gosiara‐siara ebuse gochia igoro.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Omotang’ani bw’abarwani elifu agachiika arentwe ime ase enyomba enene y’abarwani, agachiika aborigwe amang’ana aye ase okong’wanigwa emecharichi, erinde amanye engencho bakomwogerera eriogi buna eri.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Korende ekero bamosibire engori, Paulo akaboria omotang’ani bw’abarwani rigana, oyo oteneine ang’e nere: “Inee! Mboronge kong’wania omonto Omorumi emecharichi, na ere ataranacherwa ekiina?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Omotang’ani oria ochia koigwa aya, akagenda akoorokia omotang’ani oria omonene, akabora: “Naki origetie gokora? Ekiagera omonto oyo n’Omorumi are.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Omotang’ani oria omonene agacha, akamoteebia: “Nteebia, n’Omorumi ore?” Agateeba: “Ee.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Omotang’ani oria, omonene akairaneria: “Inche nigo nagorete obobiare obo ase chitaabu chinyinge.” Paulo agateeba: “Inche n’Omorumi omobiare.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Erio baria barenge ang’e komoboria bakaimoka, bakamotiga bwango, na oria omotang’ani omonene akoboa ekero aigwa ng’a n’Omorumi are, na konya omosibire.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Rituko rikobwatia akarengereria komanya boronge nase engencho ki asoeirwe n’Abayahudi, akamosibora, agachiika abakuani abanene na abanto b’ekegambero bonsi bache. Agatirimbokia Paulo, akamobeka ase amasio abo.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.