Atos 22
guz (GUZ) vs NVT
1 “Inwe abaminto, na abatata, ntegerera aya ngwekengera omonyene ase more bono.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Na ekero bachia koigwa ng’a nigo agokwana nabarabwo ase omonwa bw’Ekeiberania, bakamenta gokira. Agakwana.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Inche n’Omoyahudi, naiboreretwe Tariso, omochie o Kilikia, nkarererwa ase omochie oyo ase amagoro a Gamalieli, nkorokererigwa bokong’u amachiiko ye chisokoro chiaito. Nkaba omonto oyore nomokia ase Nyasae, buna inwe mwensi more reero iga.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ngachanda abanto b’Enchera eye goika nkabaita bagakwa, ngasiba abasacha na abakungu na kobabeeka echela ime,
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 buna Omokuani omonene na abagaaka bonsi b’ekegambero bare kirori ase ’nde. Naetwe amarube nabarabwo ing’ire ase abaminto abarenge Damesiki, erio mbarente abarenge agwo, mbaire Yerusalemu basibire erinde baegwe egesusuro.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Erio ekero nare kogenda, konaikire ang’e na Damesiki, ekero kia mobaso gati mobosokano amasase akarwa igoro akambarera chinsemo chionsi.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Nkagwa inse, nkaigwa eriogi rigonteebia: Saulo, Saulo, nase ki gwanchandire?
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Nkairaneria: Naye ng’Omonene? Aganteebia: Ninche Yeso o Nazareti oyogwachandire aye.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Na baria barenge amo nainche mbaroche amasase aria, korende tibaigwete eriogi ri’oria ore gokwana nainche.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nkaboria: Ninki ndakore Omonene? Omonene aganteebia: Imoka ogende goika Damesiki, agwo noteebigwe onsi aya gwachiikirwe oyakore.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Na ekero nasinyetwe korora ase engencho y’oborabu bw’amasase aria, nkaraagwa namaboko abo abarenge amo nainche, ngaika Damesiki.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Erio omonto oyomo ore korokwa Anania, omoiroki Nyasae ase ogotunyana amachiiko, ore gokwanwa buya n’Abayahudi bonsi abamenyete agwo,
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 aganchichera agatenena ang’e nainche, aganteebia: Oyominto Saulo, nyora okorora. Ase ensa eria eria nkanyora okorora, nkamorora.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Aganteebia: Nyasae bwe chisokoro chiaito ogochorire onyare komanya ogwancha kwaye, na korora Omonyene Oboronge, na koigwa eriogi rikorwa ase omonwa oye.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Naki nomobeere kirori ase abanto bonsi igoro y’amang’ana aya kwarorire na koyaigwa.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Gaki bono, inki ogotebanera? Tenena obatiswe, bwesibie ebibe biao, orangerie erieta riaye.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Ekero nairanete Yerusalemu, ngosaba narenge ase Hekalu ime, nkabwatwa nobogondereria,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 nkarora Omonene aroro, ogonteebia: Ayerera, karue Yerusalemu bwango, ekiagera tibagwancha oborori bwao igoro yane.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Na inche nkaboora: Omonene, barabwo mbamanyete ng’a nigo narenge gosiba baria bakwegenete na kobaaka ase chisinagogi chionsi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ekero amanyinga a Stefano, kirori oo, agoiterwa, inche nao narenge nateneine ang’e, ngancha aitwe, nkarenda chianga chiabo baria abamoitete.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Nere aganteebia: Genda, ekiagera inche ningotome aare ase abanto b’Ebisaku.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Bagategerera Paulo goika ring’ana riria rigakwanwa. Erio bagaaka eriogi riabo, bagateeba: “Morusieo oyo ase ense, ekiagera tagwenereti abe moyo.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Bagachia kona‐goaka egeturi na gotandora chianga chiabo na gosiara‐siara ebuse gochia igoro.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Omotang’ani bw’abarwani elifu agachiika arentwe ime ase enyomba enene y’abarwani, agachiika aborigwe amang’ana aye ase okong’wanigwa emecharichi, erinde amanye engencho bakomwogerera eriogi buna eri.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Korende ekero bamosibire engori, Paulo akaboria omotang’ani bw’abarwani rigana, oyo oteneine ang’e nere: “Inee! Mboronge kong’wania omonto Omorumi emecharichi, na ere ataranacherwa ekiina?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Omotang’ani oria ochia koigwa aya, akagenda akoorokia omotang’ani oria omonene, akabora: “Naki origetie gokora? Ekiagera omonto oyo n’Omorumi are.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Omotang’ani oria omonene agacha, akamoteebia: “Nteebia, n’Omorumi ore?” Agateeba: “Ee.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Omotang’ani oria, omonene akairaneria: “Inche nigo nagorete obobiare obo ase chitaabu chinyinge.” Paulo agateeba: “Inche n’Omorumi omobiare.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Erio baria barenge ang’e komoboria bakaimoka, bakamotiga bwango, na oria omotang’ani omonene akoboa ekero aigwa ng’a n’Omorumi are, na konya omosibire.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Rituko rikobwatia akarengereria komanya boronge nase engencho ki asoeirwe n’Abayahudi, akamosibora, agachiika abakuani abanene na abanto b’ekegambero bonsi bache. Agatirimbokia Paulo, akamobeka ase amasio abo.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.