Atos 21
guz (GUZ) vs NAA
1 Ekero twatananekire nabarabwo na komanora n’emeeri, tokagenda boronge goika Kosi, na ase rituko ria kabere togaika Rodo, na korwa aroro togaika Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Tokanyoora emeeri eyeranyaare kwamboka goika Foiniki, tokariina emeeri eria, tokagenda.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ekero twachia korora egesinka gekorokwa Kuporo, tokagetiga ensemo y’okobee; tokagenda goika Siiria, togaika Turo; na agwo chigurube chikarusigwa ase emeeri.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Gatwanyorire aborokigwa, tokabeera aroro amatuko atano na abere. Na barabwo bagateebia Paulo ase okobua kw’Omoika Omochenu tatiira gochia Yerusalemu.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ekero amatuko aito achia koera, tokaimoka, tokagenda ase orogendo rwaito; na abwo bonsi, na abakungu babo, na abana, bagatokooba goika isiko y’omochie; togatung’ama ase engegu y’enyancha, togasaba.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Gatwatebanirie ng’a motigare buya, intwe tokariina emeeri, na barabwo bakairana gochia sobo.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Gotwachia gokoora orogendo rwaito korwa Turo, togaika Tolemai, togakwania abaminto, togaikaransa nabarabwo rituko erimo.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Mambia yaye tokaimoka tokagenda Kaisaria, togasoa enyomba ya Filipo, omorandia bw’enchiri. Nere orenge oyomo bwa baria batano na babere; tokamenya bwoye.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Omonto oyo narenge nabaiseke bane abekungi, baare kobana.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Gatwamenyire aroro amatuko atai make, omobani oyomo, erieta riaye Agabo, agatirimboka korwa Boyahudi.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Agaacha ase tore, akabogoria orokini rwa Paulo, agesibera amagoro na amaboko, akabora: “Omoika Omochenu oteebire iga: Naboigo Abayahudi ba Yerusalemu barache gosiba omonto omonyene orokini oro, na barabwo nabamobeke ase amaboko ’abaanto b’Ebisaku.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Togachia koigwa aya, intwe na abanto baria tokamosorora tabaisa gotiira gochia Yerusalemu.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Erio Paulo akairaneria: “Inki eke mogokora, mokorera na kong’ita omoyo? Nigo inde ang’e, tari ase ogosibwa gwoka, korende nonya nogoitwa ase Yerusalemu ase engencho y’erieta ri’Omonene Yeso.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Erio kangire amang’ana aito togakira togateeba: “Ogwancha kw’Omonene tiga gokoreke.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Magega ase amatuko ayio tokeebeka ang’e togatiira kogenda Yerusalemu.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Abande baborokigwa ba Kaisaria bakagenda amo naintwe, bagatoira mwa Mnasoni, omonto o Kuporo, omworokigwa o kare, tokarara bwoye.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ekero twaigete Yerusalemu abaminto bagatoroisia ase omogooko.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Rituko rikobwatia Paulo agasoa mwa Yakobo amo naintwe, na abagaaka bonsi nao barenge.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Kabakwanirie, akaborokia amang’ana onsi erimo erimo, aya Nyasae akorire ase egati y’abanto b’Ebisaku ase obosomba bwaye.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Barabwo, ekero bachia koigwa, bagatogia Nyasae, bakamoteebia: “Oyominto, kwarorire ng’a Abayahudi chilifu chinyinge begenire; na barabwo bonsi nigo bare nomokia ng’a amachiiko abwatwe.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Na barabwo mbateebetigwe ng’a kworokereirie Abayahudi bonsi abamenyete ase egati y’abanto b’Ebisaku ng’a batige Musa, gokobakania tibarokia abana babo, gose tibabwatia chingencho chiaito.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Inki rende kegwenerete gekorwe? Ekeene, nabo baraigwe ng’a gwachire aiga.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Gaki kora ring’ana eri toragoteebie. Mbare aiga ase tore abanto baane abariete eira gete.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Ira abanto aba okore buna engencho y’ogwesibia ere amo nabarabwo, obaakanere chitaabu, erinde bakigite chitukia chiabo. Igo abanto bonsi banyare komanya ng’a amang’ana aria bateebetigwe igoro yao tari ay’ekeene, korende aye omonyene nigo okogenderera buya na kobwata amachiiko.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Korende ase abanto b’Ebisaku abegenete, twatomire riruube buna twanacha, ng’a beatanane korwa ase ebinto biruure ebing’wanso ase emegwekano y’ogosasiimwa, na korwa ase amanyinga, na korwa ase enyama ende yonsi y’eng’iti eng’entire, na korwa ase obotomani.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Erio Paulo akaira abasacha baria, ne rituko ria kabere agakora buna engencho yare y’ogwesibia amo nabarabwo. Erio agasoa Hekalu ime, ase okoraria amang’ana ’ogwesibia na engaki y’okorua esadaka ase engencho ya kera oyomo obo.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ekero amatuko aria atano na abere achia koba ang’e goikeranigwa Abayahudi abarwete Asia bakamorora ase Hekalu ime, bagaseegeta abanto bonsi, bakamobwata,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 bagaaka eriogi, bagateeba: “Inwe abasacha ba Israeli, tokonye! Omonto oyo nere oria okworokereria abanto ase kera ensemo mamincha y’egesaku giaito, na amachiiko, na aase aiga. Kobua ase aya orentire Abagiriki ase Hekalu ime ogindirie Aase aiga Aachenu riko.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ekiagera baroche Torofimo Omoefeso amo nere ase omochie, bagakaga ng’a Paulo namosoirie ase Hekalu ime.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Omochie bwonsi ogatitira, na abanto bakaminyoka gocha amo, bakabwata Paulo, bakamokurura, bakamosokia korwa ase Hekalu. Erio ebisieri bigasiekwa.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ekero bateemire komoita, amang’ana agaikera omotang’ani bw’abarwani elifu ng’a omochie omogima o Yerusalemu osarekire.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Erio bwango akaira abarwani na abatang’ani b’abarwani rigana, akaminyoka gochia ase bare. Na barabwo bagachia korora omotang’ani oria omonene na abarwani, bagatiga goaka Paulo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Erio omotang’ani oria omonene agaika aroro, akamobwata, agachiika asibwe nebinyuri bibere. Akababoria: “Nere ng’o oyo, naende inki akora?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Abande ase omosangererekano bagaaka eriogi bagoteeba iga, na abande iga. Ekero atanyarete komanya oboronge bw’amang’ana aria ase engencho y’egeturi keria, agachiika arentwe ime ase enyomba y’abarwani.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Nabo agachia goika ase ebiriinero akabogorigwa nabarwani ase engencho y’obotindi bw’omoganda,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 ekiagera omoganda bw’abaanto omotunyanete, ogoaka egeturi, ogateba: “Morusieo oyo!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Na Paulo, ekero aikigwe ang’e gosoigwa ime ase enyomba y’abarwani, akaboria omotang’ani oria omonene: “Ninyore ribaga ngoteebie ring’ana?” Omotang’ani oria akabora: “Inee! Nomanyete Ekegiriki?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Aye tori Omomisiri oria, ere reero iga oseegeta abanto baria Abaiti chilifu inye, akabatang’ana gochia ase erooro?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Paulo akamoiraneria: “Inche n’Omoyahudi, omonto o Tariso, omochie o Kilikia, omobiare bw’omochie otari moke; nagosabire ong’e ribaga nkwane n’abanto aba.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Erio ekero amoete ribaga, Paulo agatenena ase ebiriinero igoro, akabakiria nokoboko abanto baria. Kabakiririe kegima, agakwana nabarabwo ase omonwa bw’Ekeiberania, agateeba.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.