Atos 20
guz (GUZ) vs ARC
1 Eburu‐buru eria egachia koera, Paulo akarangeria aborokigwa, akabaremia, agatigana nabarabwo, akaimoka akagenda Makedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 Erio gaetire chinsemo chiria na gokwana amang’ana amange ase okobaremia, agaika Bogiriki.
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Akamenya aroro emetienyi etato. Ekiagera Abayahudi bamoboerete, konya omanoire kogenda ase enyancha gochia Siiria, agachoora koiranera goetera Makedonia.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Abanto aba bakagenda nere: Sopater Omoberoya, mosinto o Piro, Aristariko na Sekundo, abanto ba Tesaloniki, na Gayo, omonto o Deribe, na Timotheo, na abanto b’Asia, Tukiko na Torofimo.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Abanto aba bagatang’ana, bagatoganyera Teroa.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Intwe tokarua Filipi n’emeeri magega y’amatuko y’Emegati etabekiri memera, tokagenda orogendo rw’amatuko atano, tokabaikeera Teroa. Tokabeera aroro amatuko atano na abere.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Ase rituko rie ritang’ani ri’echuma, ekero twasangererekanete ase ogosamunyora omogati, Paulo agakwana nabarabwo, agachiererera namang’ana aye goika botuko gati, ekiagera arengereretie komanora rituko ria kabere.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Nchiarengeo chitaaya chinyinge ase enyomba ya irongo aase twasangererekanete.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Omomura oyomo, erieta riaye Eutiko, oikaransete ase ekebao, akabwatwa ne chitoro chindito ekero Paulo agendererete gokwana; akabugwa ne chitoro chinyinge akagwa korwa rirongo ria gatato, akabogorigwa konya okuure.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Korende Paulo agaika, akamoumamera, akamoagata, akabora: “Timoichana, ekiagera obogima bwaye nao bore ime yaye.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Paulo akariina igoro naende, agasamunyora omogati akaria, agakwana nabarabwo goika bogakia mambia. Erio akaimoka, akagenda.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Bakarenta omomura oria, ore moyo, bakaba nokoremigwa okonene.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Korende intwe togatang’ana kogenda n’emeeri, tokagenda goika Asosi. Tokarengereria ng’a ntonyore Paulo aria, ekiagera ere nabo achiigete. Ere omonyene nigo arengereretie kogenda namagoro.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Ekero achia gotoikeera aaria Asosi, tokamosoyia ase emeeri, togaika Metilene.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Tokamanora korwa agwo, ne rituko ria kabere togaika kororia Kio. Rituko ria gatato togaika Samo, tokabeera Torogilo, ne rituko ria kane togaika Mileto.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Naki Paulo nigo arengereretie goeta Efeso mbarabare, tabaisa goteebana ase Asia, ekiagera nigo are koayerera kogenda Yerusalemu rituko ria Pentekosti, keranyarekane.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Korwa Mileto Paulo agatoma abanto kogenda Efeso barangerie abagaaka b’ekanisa.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Bagachia goika asare, akabateebia.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 buna nakorerete Omonene ase obokanyeku bwonsi, na ase amariga, na ase amateemwa nanyorete ase ogotega kw’Abayahudi.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Inche tinabisete ring’ana rinde rionsi eriranyare kobakonya, korende inaborogetie inwe maiso marore enyomba ase enyomba,
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 na ngakuurera Abayahudi na Abagiriki baonchokere Nyasae, na komwegen’Omonene oito Yeso Kristo.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Gaki bono rora, nkogenda nde Yerusalemu, nasibirwe n’Omoika. Timanyeti ayarachie konyoora aaria,
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 otatiga ng’a Omoika Omochenu nigo okoorokia omochie ase omochie ng’a ogosibwa na emechando mbinganyete.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Korende obogima bwane timbobareti ng’a negento kie rigori rinene ase ’nde, erinde nkoore orogendo rwane, na obosomba boria nanyorete ase Omonene Yeso koorokia enchiri y’amaabera a Nyasae.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Bono rora, namanyire ng’a timokondora obosio bwane naende, inwe mwensi aba nabeire ngotaara ase egati yaino na kobaranderia amang’ana ’oborwoti bwa Nyasae.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Ase ayio nabaorokeirie bonsi ase rituko ria reero, ng’a inche tindi na komocha ase amanyinga a monto onde bwensi,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 ekiagera tinangete kobaranderia amang’ana ’okworokereria gwonsi kwa Nyasae.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Mwerende inwe abanyene amo ne riicho riria Omoika Omochenu obabegete mobe abarendi korisia ekanisa ya Nyasae, eye enyorerete namanyinga aye omonyene.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Namanyire inche ng’a magega ase okoimoka kwane chisese chi’orosana chintindi nachiche ase more, tichirorera riicho amaabera,
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 naende korwa ase egati yaino abanto mbaimoke bagokwana amang’ana ’obong’ainereria, bang’use aborokigwa babatunyane.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Ase ayio renda, moinyore ng’a ase emiaka etato, obotuko na omobaso, tinatigete gokuurera kera omonto ase amariga.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Gaki bono nababekire ase amaboko a Nyasae, na ase ring’ana ri’obuya bwaye, asare ere oyoranyaare kobaagacha na kobaa omwando amo nabwo bonsi abachenirwe.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Tinaganetie efeta, nonya netaabu gose chianga.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Inwe abanyene mwamanyire ng’a amaboko aya aane ankoreire okorigia kwane, na okw’abwo barenge amo nainche.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Ase amang’ana aya onsi nabaorokeirie ng’a ase ogokora emeremo iga, nebagwenerete mokonye abatari ne chinguru, na koinyora amang’ana ’Omonene Yeso, buna akwanete omonyene: Nasesenirie oyokorua kobua oyokonyoora.”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Gakoorire gokwana aya agatung’ama inse, agasaba amo nabarabwo bonsi.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Na bonsi bakaiyeria amariga, bakaboania Paulo rigoti riaye, bakamonyunyunta.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Bagaichana kobua ase engencho ye ring’ana riaye, ateebete ng’a: “Timokondora obosio bwane naende.” Bakamokooba goika ase emeeri.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.