Atos 16

guz (GUZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Agaika Deribe na Listra, ase omworokigwa oyomo amenyete, erieta riaye Timotheo, omwana bw’omokuungu Omoyahudi, korende ise n’Omogiriki orenge.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Omonto oyio nigo arenge gokwanwa buya nabaminto abamenyete Listra na Ikonio.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Paulo agancha Timotheo agende nere, erio akamoira, akamwarokia ase engencho y’Abayahudi abarenge chinsemo chiria, ekiagera bonsi mbamanyete ng’a ise n’Omogiriki orenge.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Nabo, ekero barenge goeta egati y’emechie eria, bakabaa amachiiko aria achiigetwe nabatomwa n’abagaaka abarenge Yerusalemu, erinde bayabwate.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Nabo, Chikanisa chikabekwa chinguru ase okwegena; omobaro obo okamentekana kera rituko.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Paulo na Timotheo bagaeta ase ense ya Furugia na Galatia, ekiagera bakanetigwe n’Omoika Omochenu ng’a tibarandia ring’ana agwo ase ense y’Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ekero bachia goika chimbebe chi’ense ya Misia, bagateema kogenda Bitinia, korende Omoika o Yeso tobaa ribaga;
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 ase igo, bagaeta ime ya Misia, bagatirimbokera gochia Teroa.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ase obotuko Paulo akaorokerwa n’endoto, akarora omonto o Makedonia oteneine okomosorora, okomoteebia: “Koranche, amboka gocha aa Makedonia otokoonye.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Magega y’okorora koria, erio bwango kegima tokarigia kogenda Makedonia, ekiagera twaroche ekeene ng’a Nyasae otorangeirie tobaranderie enchiri.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Tokamanoria emeeri korwa Teroa, tokagenda boronge goika Samotraki. Rituko rikobwatia togaika Neapoli,
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 na korwa aroro togaika Filipi, omochie ore omonene ase ensemo ya Makedonia, ense yare kogamberwa n’Abarumi. Tokamenya ase omochie oyo amatuko amake.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ase rituko ria Esabato togasoka isiko y’egeita ase orooche mbarabare, ase ensemo twarengereretie ng’a tonyore aase togosabera. Togaikaransa, togakwana nabakungu abasangererekanete aria.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Narengeo omokungu oyomo ore korokwa Lidia; ere nigo arenge omosasiimi Nyasae. Nigo arwete omochie o Tiatira; naende nigo arenge omoonia bw’ebitambaa bimonyinga. Omokungu oyo nigo arenge omosasiima o Nyasae. Ere agatotegerera. Omonene akaigora enkoro y’omokuungu oria, erinde akaigwa na gwancha amang’ana Paulo arenge gokwana.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Goika omokungu oria ochia kobatiswa, ere amo nab’enyomba yaye, agatosorora na gotobetereria ogoteeba: “Onye mwandorire ng’a n’omwegeni nde ase Omonene, soa nyomba mwane, moikaranse.”
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Riruko erimo, ekero tware kogenda aase aria tware gosabera, tokaumerana n’omoiseke omosomba oyobwatire n’ekerecha ki’oboringoria. Omoiseke oyio nigo arenge konyorera abanene baye enibo enyinge ase oboringoria bwaye.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Omoiseke oyio agatunyana Paulo amo naintwe, ogoaka eriogi ogoteeba: “Abanto aba nabasomba ba Nyasae more, Nyasae Ore Igoro Mono, bakoranderia inwe enchera y’ogotooreka.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Akana‐gokora ayio amatuko amange. Korende Paulo agakoona, akeonchora, agateebia ekerecha keria: “Nagochikiire ase erieta ria Yeso Kristo. Karue ase omoiseke oyo!” Gekamorua ensa eria eria.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Korende ekero abanene baye bachia korora ng’a ogosemeria kw’enibo yabo gwasirire, bakabwata Paulo na Sila, bakabakurura goika echiiro ase obosio bw’abanene b’omochie.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Bakabaira ase abagaambi, bagateeba: “Abanto aba basaririe omochie oito, na barabwo n’Abayahudi.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Naende nigo bakworokereria chingencho chitari boronge ng’a tochianche gose gochienaria, ekiagera intwe n’Abarumi tore.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Omoganda okabwatana ase okobogerera, na abagaambi bakabatandorera chianga chiabo na gochirusia, bagachiika ng’a baakwe ne chinyimbo.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Kobabaakire amaakwa amange, bakabaruta echela ime, bagachiika omorendi bw’echela abarende mono.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ere ekero anyorire ogochika oko akabaruta ase akanyomba ka ime, agasoyia amagoro abo ase amakorogoto.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Korende ekero kia botuko gati Paulo na Sila nigo barenge gosaba Nyasae na komoterera amatera, na abasibwa bande nigo babategererete.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Erio mobosokano omotengecho omonene okaba aroro, goika amaroso ’echela agatengechigwa; bwango ebisieri bionsi bikaigoka, na ebisibo bia bonsi bigasansoka.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Omorendi bw’echela akaboka na akarora ebisieri bi’echela biaigokire, akang’usa omoyio o birende, akarigia gweita, ekiagera akagete ng’a abasibwa mbatamire.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Korende Paulo agaaka eriogi rinene, agateeba: “Tibweita, ekiagera intwe twensi nao tore aa.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Akarigia chitaaya chirentwe, akarindoka gochia ime, okoiguswa ase obwoba, akagwa inse ase amagoro a Paulo na Sila;
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 akabarenta isiko, akababoria: “Abaanene baane, inki ndakore ntooreke?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Bakamoiraneria: “Mwegene Omonene Yeso, na aye notooreke amo nab’enyomba yao.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Bagakwana ring’ana ri’Omonene asare na ase abanto bonsi abarenge mwaye.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Akabaroisia ensa eria ya botuko, akabasibia chingoma chiabo, akabatiswa ekero ekio, ere na abanto bonsi ba mwaye.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Akabaira mwaye, akabarageria, akagoka mono amo na bonsi b’enyomba yaye, ekiagera konya bamwegenire Nyasae.Akabaira mwaye, akabarageria, akagoka mono amo na bonsi b’enyomba yaye, ekiagera konya bamwegenire Nyasae. |alt="He took them to his house and fed them. They were all happy because they had c" src="Gw-178.tif" size="col" loc="Acts 16:29-36" copy="Graham Wade" ref="16:34"
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ekero bwachia gokia, abagaambi bagatoma abanyanyimbo, bagoteeba: “Tiga abanto abwo bagende!”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Omorendi oria bw’echela akairera Paulo amang’ana ayio, agateeba: “Abagaambi batomire amang’ana ng’a mosiborwe; gaki bono, soka isiko, mogende nomorembe!”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Korende Paulo akabateebia: “Bagatosusura maiso marore bataratogambia kina, na intwe n’Abarumi tore, naende bagatoruta echela ime. Inee! Bono barigetie gotosokia bobisi? Yaya! Tari bo; tiga baache abanyene batosokie.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Abanyanyimbo bakairera abagaambi amang’ana aya, na barabwo bakoboa ekero baigwa ng’a Paulo na Sila n’Abarumi bare.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Bagaacha bakabasaba okwaberwa. Erio kobaabasokirie isiko bakababoria barue ase omochie oria.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Na barabwo bagasooka korwa ase echela, bagasoa nyomba mwa Lidia. Aroro bakanyorana nabamwabo, bakabaremia. Erio bakaimoka, bakagenda.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.