Atos 12
guz (GUZ) vs VC
1 Nabo ase engaki eria, omorwoti Herode akarambora amaboko aye agachanda abanto bande b’ekanisa.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Agaita Yakobo omwabo Yohana nomoyio o birende.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ekero aroche ng’a aya agweneire Abayahudi, akagenderera, Petero nere akabwatwa. Amatuko ayio naro amatuko emegati etabekiri memera.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Akamobwata akamobeka echela ime. Akamobeka ase ebiombe bine bi’abarwani; kera ekeombe nigo kiare nabarwani bane. Barabwo bakamorenda. Akarigia komosokia ase abanto magega y’Epasaka.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nabo Petero arendetwe ase echela ime, abanto b’ekanisa bakamosabera ase Nyasae nomoyo bw’omokia.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ase obotuko boria bwatang’anerete rituko riria Herode arengereretie komoira ase ekegambero, Petero nigo arenge oraire gati y’abarendi babere, osibire nebinyuri bibere, na abarwani nigo barenge gesieri barendete echela.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Na rora, omomalaika bw’Omonene akamoorokera, na amasase akamoreka akanyomba ime. Omomalaika oria agaaka Petero rikere riaye, akamotura, agateeba: “Imoka bwango!” Ebinyuri bigasansoka korwa ase amaboko aye.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Omomalaika akamoteebia: “Eboyie, obeke ebikoroto biao.” Agakora bo. Naende akamoteebia: “Beka eganchwa yao, ontunyane!”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Agasoka, akamotunyana, gose tamanyete ng’a ayakoretwe nomomalaika nay’ekeene, korende agakaga ng’a nokorora arorire.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ekero bachia goetania ensemo ye ritang’ani na ensemo ya kabere ase abarendi barendete, bagaika egeita ki’ebioma kegosoerwa omochie ime. Eke gekabaigokera, na barabwo bagaeta ase enchera eyemo. Erio kegima omomalaika oria agatiga Petero.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Ekero Petero achia komanya, agateeba: “Bono namanyire bori ng’a Omonene nere otoma omomalaika oye ochia kondusia ase okoboko kwa Herode, na korwa ase ogosemeria gwonsi kw’abaanto b’Abayahudi.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Erio kayarengereretie aya, agaika ase enyomba ya Mariamu ng’ina Yohana, oyokorokwa naende Mariko; na abanto abange nao basangererekanete gosaba.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Na ekero Petero achia gotura egesieri kia geita, omoiseke omosomba, okorokwa Roda, agaacha koigwa.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Kamanyire eriogi ria Petero, akaba nomogooko, taigora egesieri, korende akaminyoka, agasoa nyomba, akabateebia ng’a Petero ngesieri ateneine.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Bakamoteebia: “Nebarimo ore!” Korende akaamereria mono, agateeba ng’a naboigo are. Bakaboora: “Nomomalaika oye!”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Petero akagenderera gokong’onta egesieri. Erio bakamoigorera, bakamorora, bagakumia.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ere akabakania nokoboko, ng’a bakire, tibakwana, akabateebereria buna Omonene amosokia korwa ase echela. Akabora: “Genda, moteebie Yakobo na abaminto amang’ana aya.” Agasoka, akagenda ensemo ende.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ekero bwachia gokia abarendi bagasogwa nomoondoko omonge igoro ya Petero, naki abeete.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herode akamorigia, tamonyora. Akana‐kounia abarendi, agachiika ng’a baitwe. Erio agatirimboka korwa Boyahudi, akagenda Kaisaria, akamenya aroro.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herode nigo abeete mono abanto ba Turo na Sidoni. Korende barabwo bakamochiera ase obomo, na ekero baebereirie Blasto, oyorenge korenda enyomba y’omorwoti, bakarigia omorembe, ekiagera ense yabo nigo yare konyora endagera korwa ase ense y’omorwoti.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ase rituko erimo eriabekire, Herode akeboyia chianga chi’oborwoti, agaikaransa ase ekerogo ki’oborwoti, agakwana ase bare.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Abanto bagaaka eriogi, bagateeba: “Eri neriogi ri’enyasae, tari eri’omonto!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Erio bwango omomalaika bw’Omonene akamoaka ekiagera atasigete Nyasae; akariegwa namakonde, agatweka mo.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Korende ring’ana ria Nyasae rikagenderera komentekana.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Barnaba na Saulo, ekero bakoorire obotomwa bwabo, bakairana korwa Yerusalemu, bakarentana Yohana ore korokwa Mariko.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.