Atos 12

guz (GUZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nabo ase engaki eria, omorwoti Herode akarambora amaboko aye agachanda abanto bande b’ekanisa.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Agaita Yakobo omwabo Yohana nomoyio o birende.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Ekero aroche ng’a aya agweneire Abayahudi, akagenderera, Petero nere akabwatwa. Amatuko ayio naro amatuko emegati etabekiri memera.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Akamobwata akamobeka echela ime. Akamobeka ase ebiombe bine bi’abarwani; kera ekeombe nigo kiare nabarwani bane. Barabwo bakamorenda. Akarigia komosokia ase abanto magega y’Epasaka.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nabo Petero arendetwe ase echela ime, abanto b’ekanisa bakamosabera ase Nyasae nomoyo bw’omokia.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ase obotuko boria bwatang’anerete rituko riria Herode arengereretie komoira ase ekegambero, Petero nigo arenge oraire gati y’abarendi babere, osibire nebinyuri bibere, na abarwani nigo barenge gesieri barendete echela.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Na rora, omomalaika bw’Omonene akamoorokera, na amasase akamoreka akanyomba ime. Omomalaika oria agaaka Petero rikere riaye, akamotura, agateeba: “Imoka bwango!” Ebinyuri bigasansoka korwa ase amaboko aye.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Omomalaika akamoteebia: “Eboyie, obeke ebikoroto biao.” Agakora bo. Naende akamoteebia: “Beka eganchwa yao, ontunyane!”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Agasoka, akamotunyana, gose tamanyete ng’a ayakoretwe nomomalaika nay’ekeene, korende agakaga ng’a nokorora arorire.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Ekero bachia goetania ensemo ye ritang’ani na ensemo ya kabere ase abarendi barendete, bagaika egeita ki’ebioma kegosoerwa omochie ime. Eke gekabaigokera, na barabwo bagaeta ase enchera eyemo. Erio kegima omomalaika oria agatiga Petero.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Ekero Petero achia komanya, agateeba: “Bono namanyire bori ng’a Omonene nere otoma omomalaika oye ochia kondusia ase okoboko kwa Herode, na korwa ase ogosemeria gwonsi kw’abaanto b’Abayahudi.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Erio kayarengereretie aya, agaika ase enyomba ya Mariamu ng’ina Yohana, oyokorokwa naende Mariko; na abanto abange nao basangererekanete gosaba.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Na ekero Petero achia gotura egesieri kia geita, omoiseke omosomba, okorokwa Roda, agaacha koigwa.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Kamanyire eriogi ria Petero, akaba nomogooko, taigora egesieri, korende akaminyoka, agasoa nyomba, akabateebia ng’a Petero ngesieri ateneine.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Bakamoteebia: “Nebarimo ore!” Korende akaamereria mono, agateeba ng’a naboigo are. Bakaboora: “Nomomalaika oye!”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Petero akagenderera gokong’onta egesieri. Erio bakamoigorera, bakamorora, bagakumia.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ere akabakania nokoboko, ng’a bakire, tibakwana, akabateebereria buna Omonene amosokia korwa ase echela. Akabora: “Genda, moteebie Yakobo na abaminto amang’ana aya.” Agasoka, akagenda ensemo ende.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Ekero bwachia gokia abarendi bagasogwa nomoondoko omonge igoro ya Petero, naki abeete.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Herode akamorigia, tamonyora. Akana‐kounia abarendi, agachiika ng’a baitwe. Erio agatirimboka korwa Boyahudi, akagenda Kaisaria, akamenya aroro.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herode nigo abeete mono abanto ba Turo na Sidoni. Korende barabwo bakamochiera ase obomo, na ekero baebereirie Blasto, oyorenge korenda enyomba y’omorwoti, bakarigia omorembe, ekiagera ense yabo nigo yare konyora endagera korwa ase ense y’omorwoti.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Ase rituko erimo eriabekire, Herode akeboyia chianga chi’oborwoti, agaikaransa ase ekerogo ki’oborwoti, agakwana ase bare.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Abanto bagaaka eriogi, bagateeba: “Eri neriogi ri’enyasae, tari eri’omonto!”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Erio bwango omomalaika bw’Omonene akamoaka ekiagera atasigete Nyasae; akariegwa namakonde, agatweka mo.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Korende ring’ana ria Nyasae rikagenderera komentekana.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Barnaba na Saulo, ekero bakoorire obotomwa bwabo, bakairana korwa Yerusalemu, bakarentana Yohana ore korokwa Mariko.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.