Atos 12
guz (GUZ) vs ARIB
1 Nabo ase engaki eria, omorwoti Herode akarambora amaboko aye agachanda abanto bande b’ekanisa.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Agaita Yakobo omwabo Yohana nomoyio o birende.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ekero aroche ng’a aya agweneire Abayahudi, akagenderera, Petero nere akabwatwa. Amatuko ayio naro amatuko emegati etabekiri memera.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Akamobwata akamobeka echela ime. Akamobeka ase ebiombe bine bi’abarwani; kera ekeombe nigo kiare nabarwani bane. Barabwo bakamorenda. Akarigia komosokia ase abanto magega y’Epasaka.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Nabo Petero arendetwe ase echela ime, abanto b’ekanisa bakamosabera ase Nyasae nomoyo bw’omokia.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ase obotuko boria bwatang’anerete rituko riria Herode arengereretie komoira ase ekegambero, Petero nigo arenge oraire gati y’abarendi babere, osibire nebinyuri bibere, na abarwani nigo barenge gesieri barendete echela.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Na rora, omomalaika bw’Omonene akamoorokera, na amasase akamoreka akanyomba ime. Omomalaika oria agaaka Petero rikere riaye, akamotura, agateeba: “Imoka bwango!” Ebinyuri bigasansoka korwa ase amaboko aye.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Omomalaika akamoteebia: “Eboyie, obeke ebikoroto biao.” Agakora bo. Naende akamoteebia: “Beka eganchwa yao, ontunyane!”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Agasoka, akamotunyana, gose tamanyete ng’a ayakoretwe nomomalaika nay’ekeene, korende agakaga ng’a nokorora arorire.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ekero bachia goetania ensemo ye ritang’ani na ensemo ya kabere ase abarendi barendete, bagaika egeita ki’ebioma kegosoerwa omochie ime. Eke gekabaigokera, na barabwo bagaeta ase enchera eyemo. Erio kegima omomalaika oria agatiga Petero.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ekero Petero achia komanya, agateeba: “Bono namanyire bori ng’a Omonene nere otoma omomalaika oye ochia kondusia ase okoboko kwa Herode, na korwa ase ogosemeria gwonsi kw’abaanto b’Abayahudi.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Erio kayarengereretie aya, agaika ase enyomba ya Mariamu ng’ina Yohana, oyokorokwa naende Mariko; na abanto abange nao basangererekanete gosaba.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Na ekero Petero achia gotura egesieri kia geita, omoiseke omosomba, okorokwa Roda, agaacha koigwa.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Kamanyire eriogi ria Petero, akaba nomogooko, taigora egesieri, korende akaminyoka, agasoa nyomba, akabateebia ng’a Petero ngesieri ateneine.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Bakamoteebia: “Nebarimo ore!” Korende akaamereria mono, agateeba ng’a naboigo are. Bakaboora: “Nomomalaika oye!”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Petero akagenderera gokong’onta egesieri. Erio bakamoigorera, bakamorora, bagakumia.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Ere akabakania nokoboko, ng’a bakire, tibakwana, akabateebereria buna Omonene amosokia korwa ase echela. Akabora: “Genda, moteebie Yakobo na abaminto amang’ana aya.” Agasoka, akagenda ensemo ende.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ekero bwachia gokia abarendi bagasogwa nomoondoko omonge igoro ya Petero, naki abeete.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Herode akamorigia, tamonyora. Akana‐kounia abarendi, agachiika ng’a baitwe. Erio agatirimboka korwa Boyahudi, akagenda Kaisaria, akamenya aroro.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Herode nigo abeete mono abanto ba Turo na Sidoni. Korende barabwo bakamochiera ase obomo, na ekero baebereirie Blasto, oyorenge korenda enyomba y’omorwoti, bakarigia omorembe, ekiagera ense yabo nigo yare konyora endagera korwa ase ense y’omorwoti.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ase rituko erimo eriabekire, Herode akeboyia chianga chi’oborwoti, agaikaransa ase ekerogo ki’oborwoti, agakwana ase bare.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Abanto bagaaka eriogi, bagateeba: “Eri neriogi ri’enyasae, tari eri’omonto!”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Erio bwango omomalaika bw’Omonene akamoaka ekiagera atasigete Nyasae; akariegwa namakonde, agatweka mo.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Korende ring’ana ria Nyasae rikagenderera komentekana.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnaba na Saulo, ekero bakoorire obotomwa bwabo, bakairana korwa Yerusalemu, bakarentana Yohana ore korokwa Mariko.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.