Atos 12
guz (GUZ) vs ACF
1 Nabo ase engaki eria, omorwoti Herode akarambora amaboko aye agachanda abanto bande b’ekanisa.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Agaita Yakobo omwabo Yohana nomoyio o birende.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ekero aroche ng’a aya agweneire Abayahudi, akagenderera, Petero nere akabwatwa. Amatuko ayio naro amatuko emegati etabekiri memera.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Akamobwata akamobeka echela ime. Akamobeka ase ebiombe bine bi’abarwani; kera ekeombe nigo kiare nabarwani bane. Barabwo bakamorenda. Akarigia komosokia ase abanto magega y’Epasaka.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Nabo Petero arendetwe ase echela ime, abanto b’ekanisa bakamosabera ase Nyasae nomoyo bw’omokia.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Ase obotuko boria bwatang’anerete rituko riria Herode arengereretie komoira ase ekegambero, Petero nigo arenge oraire gati y’abarendi babere, osibire nebinyuri bibere, na abarwani nigo barenge gesieri barendete echela.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Na rora, omomalaika bw’Omonene akamoorokera, na amasase akamoreka akanyomba ime. Omomalaika oria agaaka Petero rikere riaye, akamotura, agateeba: “Imoka bwango!” Ebinyuri bigasansoka korwa ase amaboko aye.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Omomalaika akamoteebia: “Eboyie, obeke ebikoroto biao.” Agakora bo. Naende akamoteebia: “Beka eganchwa yao, ontunyane!”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Agasoka, akamotunyana, gose tamanyete ng’a ayakoretwe nomomalaika nay’ekeene, korende agakaga ng’a nokorora arorire.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Ekero bachia goetania ensemo ye ritang’ani na ensemo ya kabere ase abarendi barendete, bagaika egeita ki’ebioma kegosoerwa omochie ime. Eke gekabaigokera, na barabwo bagaeta ase enchera eyemo. Erio kegima omomalaika oria agatiga Petero.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ekero Petero achia komanya, agateeba: “Bono namanyire bori ng’a Omonene nere otoma omomalaika oye ochia kondusia ase okoboko kwa Herode, na korwa ase ogosemeria gwonsi kw’abaanto b’Abayahudi.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Erio kayarengereretie aya, agaika ase enyomba ya Mariamu ng’ina Yohana, oyokorokwa naende Mariko; na abanto abange nao basangererekanete gosaba.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Na ekero Petero achia gotura egesieri kia geita, omoiseke omosomba, okorokwa Roda, agaacha koigwa.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Kamanyire eriogi ria Petero, akaba nomogooko, taigora egesieri, korende akaminyoka, agasoa nyomba, akabateebia ng’a Petero ngesieri ateneine.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Bakamoteebia: “Nebarimo ore!” Korende akaamereria mono, agateeba ng’a naboigo are. Bakaboora: “Nomomalaika oye!”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Petero akagenderera gokong’onta egesieri. Erio bakamoigorera, bakamorora, bagakumia.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Ere akabakania nokoboko, ng’a bakire, tibakwana, akabateebereria buna Omonene amosokia korwa ase echela. Akabora: “Genda, moteebie Yakobo na abaminto amang’ana aya.” Agasoka, akagenda ensemo ende.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ekero bwachia gokia abarendi bagasogwa nomoondoko omonge igoro ya Petero, naki abeete.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Herode akamorigia, tamonyora. Akana‐kounia abarendi, agachiika ng’a baitwe. Erio agatirimboka korwa Boyahudi, akagenda Kaisaria, akamenya aroro.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Herode nigo abeete mono abanto ba Turo na Sidoni. Korende barabwo bakamochiera ase obomo, na ekero baebereirie Blasto, oyorenge korenda enyomba y’omorwoti, bakarigia omorembe, ekiagera ense yabo nigo yare konyora endagera korwa ase ense y’omorwoti.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ase rituko erimo eriabekire, Herode akeboyia chianga chi’oborwoti, agaikaransa ase ekerogo ki’oborwoti, agakwana ase bare.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Abanto bagaaka eriogi, bagateeba: “Eri neriogi ri’enyasae, tari eri’omonto!”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Erio bwango omomalaika bw’Omonene akamoaka ekiagera atasigete Nyasae; akariegwa namakonde, agatweka mo.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Korende ring’ana ria Nyasae rikagenderera komentekana.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnaba na Saulo, ekero bakoorire obotomwa bwabo, bakairana korwa Yerusalemu, bakarentana Yohana ore korokwa Mariko.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.