2 Samuel 20

guz (GUZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ekaba ng’a nareenge agwo Giligali omonto omoomboganu, ore korokwa Seba, mosinto o Bikiri bw’egesaku gia Benjamini. Ere akabugia egetuureri, akabora, “Ngetari ki tobwate ase Daudi? Titori nomwando na mosinto o Yese! Inwe Abaisraeli, geenda kera omonto bwoye!”
1 Aconteceu que estava ali um homem perverso, cujo nome era Seba, filho de Bicri, homem de Benjamim. Ele tocou a trombeta e disse: — Não temos parte em Davi, nem herança no filho de Jessé. Cada um para as suas tendas, ó Israel.
2 Ase igo Abaisraeli bonsi bagatiga Daudi, bakabwatia Seba, mosinto o Bikiri; korende Abayuda bakabwatia omorwoti obo korwa Yorodani goika Yerusalemu.
2 Então todos os homens de Israel se separaram de Davi e seguiram Seba, filho de Bicri. Mas os homens de Judá se apegaram ao seu rei, conduzindo-o desde o Jordão até Jerusalém.
3 Ekero Daudi aigete inka bwoye agwo Yerusalemu, akaira abakungu baye ikomi ba sere‐sere, abwo atigete bakorenda enyomba, akababeeka aase baranyare korendwa, akaba okobarageria, korende tachiete koba nabarabwo. Barabwo bakaba basiekeire aase agwo ase amatuko onsi bareenge moyo, bakaba bakomenya buna abatakanwa.
3 E Davi foi para o seu palácio em Jerusalém. O rei tomou as dez concubinas, que tinha deixado para cuidar do palácio, e as pôs em custódia, e as sustentou, porém não teve relações com elas. Elas ficaram enclausuradas até o dia em que morreram, vivendo como viúvas.
4 Omorwoti agateebia Amasa, “Rangeria Abayuda bache ase ’nde ekero amatuko atato ataraera; naye obe aiga ase engaki eyio.”
4 O rei disse a Amasa: — Convoque, para dentro de três dias, os homens de Judá e apresente-se aqui.
5 Amasa akageenda kobarangeria, korende agateebana, tairana ase engaki eria omorwoti, amobeekerete.
5 Amasa saiu para convocar os homens de Judá, mas demorou-se além do tempo que lhe havia sido dado.
6 Daudi agateebia Abisai, “Bono Seba, mosinto o Bikiri, nigo agochia gotorentera emechando kobua eria Abisalomu atorenterete. Ira abasomba bane momobwatie, erinde tabaisa kwenyorera emechie ye chindwaki na gotokora bobe mono kobua.”
6 Então Davi disse a Abisai: — Agora Seba, o filho de Bicri, nos fará mais mal do que Absalão. Por isso, pegue os servos do seu senhor e vá atrás dele, para que não ache para si cidades fortificadas e nos escape.
7 Erio abanto ba Yoabu, na Abakereti, na Abapeleti, ne chituoni chionsi, bagatunyana Abisai, bakarua Yerusalemu bakabwatia Seba, mosinto o Bikiri, bachie komobwata.
7 Então saíram com ele os soldados de Joabe, a guarda real e todos os valentes. Saíram de Jerusalém para perseguir Seba, filho de Bicri.
8 Ekero baigete ase rigena rinene agwo Gibeoni, Amasa agachia kobarotota. Yoabu nigo abegete chianga chiaye chi’eseegi, na nigo eboeranetie omoyio o birende ase orokini. Ekero are goocha, omoyio oria okagwa inse.
8 Quando chegaram à pedra grande que está em Gibeão, Amasa veio ao encontro deles. Joabe usava trajes militares e sobre eles um cinto, no qual, presa aos seus lombos, estava uma espada dentro da bainha. Quando Joabe se adiantou, sua espada caiu.
9 Yoabu agakwania Amasa, “Mbuya ore oyominto?” Erio akamobwata chinderu nokoboko gw’okorio buna nigo arigetie komonyunyunta.
9 Então Joabe disse a Amasa: — Você vai bem, meu irmão? E, com a mão direita, pegou na barba de Amasa, para o beijar.
10 Amasa teritete korwa ase omoyio oria Yoabu abwate koboko kwaye. Ase igo Yoabu akamobeta omoyio oria enda, na amara akagwa inse. Erio agwo Amasa agakwa, na Yoabu tamoaka eria kabere.
10 Amasa não reparou na espada que estava na mão de Joabe. Assim, este o feriu com ela na barriga e lhe derramou por terra os intestinos. Amasa morreu, sem que fosse preciso dar um segundo golpe. Então Joabe e o seu irmão Abisai perseguiram Seba, filho de Bicri.
11 Oyomo bw’abasomba ba Yoabu agatenena ang’e nomobere bw’Amasa akabora, “Oyo omwanchete Yoabu na oyore oyo’Daudi, tiga atuny’ane Yoabu.”
11 Mas um dos moços de Joabe parou junto do corpo de Amasa e disse: — Quem está do lado de Joabe e é por Davi, siga Joabe!
12 Na Amasa igo arenge kogara‐gara ase amanyinga, gati‐gati y’enchera enene. Ekero omosomba oria arooche ng’a abanto bonsi batenenire, akaimokia omobere bw’Amasa korwa inchera, akayoruta mogondo ime, akayobisia egetambaa.
12 Amasa estava envolto no seu sangue no meio do caminho. Quando o moço viu que todo o povo parava, arrastou Amasa do caminho para o campo e lançou um manto sobre ele. Porque ele via que todo aquele que chegava perto dele parava.
13 Ekero arusetigwe inchera, abanto bonsi bagaeta, bagatunyana Yoabu, erinde babwatie Seba, mosinto o Bikiri, gochia komoita.
13 Depois que o corpo foi afastado do caminho, todos os homens seguiram Joabe, para perseguirem Seba, filho de Bicri.
14 Seba agaeta egati ye chingongo chi’ebisaku bionsi bi’Abaisraeli, agaika omochie o Abeli Beti‐Maaka, na Ababeri bonsi bagasangererekana amo, bakamotunyana.
14 Seba passou por todas as tribos de Israel até Abel-Bete-Maaca, e apenas os beritas se ajuntaram todos e o seguiram.
15 Abanto bonsi abareenge na Yoabu bagaacha Abeli Beti‐Maaka, bakamonaria, bakaagacha eburi bosio bw’omochie kororia orwaki, na abanto bagachaaka gotagora orwaki ng’a baroiyerie inse.
15 Joabe e os seus homens vieram e o cercaram em Abel-Bete-Maaca. E levantaram contra a cidade um montão da altura da muralha. E todo o povo que estava com Joabe batia na muralha para a derrubar.
16 Erio omokungu gete omong’aini akarangeria korwa ase orwaki rw’omochie, agateeba, “Tegerera, tegerera! Teebia Yoabu ache aiga ang’e, ’nkwane nere.”
16 Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: — Escutem! Escutem! Digam a Joabe que venha cá, para que eu fale com ele.
17 Yoabu agasuka gochia ang’e ase are, na omokungu oria akamobooria, “Naye Yoabu?”
17 Quando ele chegou perto, a mulher perguntou: — Você é Joabe? Ele respondeu: — Eu sou. Ela lhe disse: — Ouça as palavras desta sua serva. Joabe respondeu: — Estou ouvindo.
18 Erio omokungu oria akamoteebia, “Agwo kare abanto nigo banarete goteeba: Geenda Abeli, omochie oyio, erinde onyore ogoseemigwa; ayio naro arenge gokoora amang’ana abo.
18 Então ela disse: — Antigamente se costumava dizer: “Peçam conselho na cidade de Abel”; e assim as questões eram resolvidas.
19 Intwe nigo tore abanto b’omorembe na abegenwa ase Abaisraeli. Inee! Aye nigo origetie gosiria omochie oyo ore ng’ina ase egati y’Abaisraeli? Nase ki oganetie gosaria omwando bw’Omonene?”
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel, e você procura destruir uma cidade que é mãe em Israel. Por que você quer devorar a herança do Senhor ?
20 Yoabu akamoiraneria, “Ayio tiga abe are nainche; timbaisa gosaria omochie na koyosiria.
20 Então Joabe respondeu: — Longe, longe de mim que eu devore e destrua!
21 Oyio tari oro omooroberio oito, korende omonto oyomo bw’ense y’ebitunwa ya Efraimu, Seba, mosinto o Bikiri, oimokire koba mamincha y’omorwoti Daudi. Mosokie, nainche indue aa ase omochie oyo”!
21 A coisa não é assim. Porém um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi. Entreguem-me só este, e eu vou me retirar da cidade. Então a mulher disse a Joabe: — Eis que a cabeça dele será jogada por cima da muralha para você.
22 Erio omokungu oria akaebereria abanto bonsi ase chiseemi, na barabwo bakabutora Seba, mosinto o Bikiri, omotwe, bakayoruta gochia isiko ase Yoabu. Erio Yoabu akabugia egetuureri, na abanto bonsi bagaserebeekana; kera omonto akageenda bwoye. Na Yoabu akairana Yerusalemu ase omorwoti.
22 Então a mulher, na sua sabedoria, foi falar com todo o povo. E cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a jogaram para Joabe. Então Joabe tocou a trombeta, e eles se retiraram da cidade, cada um para a sua casa. E Joabe voltou a Jerusalém, para junto do rei.
23 Yoabu nere orenge omochiki bw’abarwani bonsi b’esegi ase Abaisraeli, na Benaya, mosinto o Yehoyada, nigo arenge omoteneneri bw’Abakereti na Abapeleti.
23 Joabe era comandante de todo o exército de Israel. Benaia, filho de Joiada, era comandante da guarda real.
24 Adorama nigo abegetwe koba omoteneneri bw’emeremo ende yonsi. Yehosafati mosinto bw’Ahiludi, nigo areenge omoriki bw’amang’ana are gokoreka.
24 Adorão era chefe dos que estavam sujeitos a trabalhos forçados. Josafá, filho de Ailude, era o cronista.
25 Sheva nomoriiki oreenge, na Zadoki na Abiatari nabakuani bareenge.
25 Seva era o escrivão. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 Amo nabwo, Ira Omoyairi nigo areenge Omokuani ase Daudi.
26 E também Ira, o jairita, era ministro de Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.