2 Samuel 19

guz (GUZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yoabu agateebigwa ng’a omorwoti Daudi ’nkorera are na kweumia ase engencho y’Abisalomu.
1 Informaram a Joabe que o rei estava chorando e se lamentando por Absalão.
2 Ase igo omogooko bw’obobui okaonchoka okaba omoichano ase abanto bonsi ba Daudi, ekiagera ase rituko riria abanto nigo baigwete ng’a Daudi ’nkona‐korera are ase engencho y’omwana oye.
2 E para todo o exército a vitória daquele dia se transformou em luto, porque as tropas ouviram dizer: "O rei está de luto por seu filho".
3 Ase rituko riria abanto bakaba bagochoba gosoa ase omochie ime buna abanto bagotama korwa ase esegi bare nobosooku ase engencho y’ayio.
3 Naquele dia, o exército ficou em silêncio na cidade, como fazem os que fogem humilhados da batalha.
4 Omorwoti agetuba obosio bwaye, akarera ase eriogi rinene, “Obee! Abisalomu, omwana one! Obee! Abisalomu, omwana one, omwana one!”
4 O rei, com o rosto coberto, gritava: "Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "
5 Erio Yoabu agacha nyomba ase omorwoti, akamoteebia, “Reero aye gwakorire abasomba bao bonsi barorire obosooku, abanto aba konya batooririe obogima bwao, na obw’abana bao, abamura na abaiseke, na obw’abakuungu bao, na abakungu bao ba sere‐sere.
5 Então Joabe entrou no palácio e foi falar com o rei: "Hoje humilhaste todos os teus soldados, os quais salvaram a tua vida, bem como a de teus filhos e filhas, e de tuas mulheres e concubinas.
6 Nigo bwanchete abwo bakogeechete na kogeecha abwo bagwanchete. Inaki reero kworokirie maiso marore ng’a abatang’ani na abasomba bao barabwo ’mbosa bare ase ore. Reero nario namanya ng’a onye Abisalomu moyo areenge, na intwe twensi tobe twakuure, erio nanga nigo kwaigwa buya.
6 Amas os que te odeiam e odeias os que te amam. Hoje deixaste claro que os comandantes e os seus soldados nada significam para ti. Vejo que ficarias satisfeito se, hoje, Absalão estivesse vivo e todos nós, mortos.
7 Gaki bono koranche, oimoke osoke isiko, okwane nabasomba bao, oremie chinkoro chiabo. Ase igo natianire ase Omonene ng’a otasoogeti, monto onde tagotigara or’abe amo naye goika mambia, na amang’ana ayio nigo arabe amabe kobua ayakonyorete korwa ekero kwarenge omosae goika reero iga.”
7 Agora, vai e encoraja teus soldados! Juro pelo Senhor que, se não fores, nem um só deles permanecerá contigo esta noite, o que para ti seria pior do que todas as desgraças que já te aconteceram, desde a tua juventude".
8 Erio omorwoti agasooka, agaikaransa ase egeita ki’omochie. Abanto bonsi bagateebigwa ng’a omorwoti nao are ase egeita; na igo bakageenda ase are.
8 Então o rei levantou-se e sentou-se junto à porta da cidade. Quando o exército soube que o rei estava sentado junto à porta, todos os soldados foram até ele. Enquanto isso, os israelitas fugiam para casa.
9 Bakaba bakoamererania barabwo ase barabwo, bakaboora, “Omorwoti nigo atotooretie korwa ase amaboko y’ababisa baito, na korwa ase amaboko y’Abafilisti, na bono otamire Abisalomu, otigire ense eye.
9 Em todas as tribos de Israel o povo discutia, dizendo: "Davi nos livrou das mãos de nossos inimigos; foi ele que nos libertou dos filisteus. Mas agora fugiu do país por causa de Absalão;
10 Abisalomu, oyo twaaka amaguta akaba omorwoti oito, okuure ase esegi. Na bono, inaki motari goteeba ng’a moiranie Daudi abe omorwoti naende?”
10 e Absalão, a quem tínhamos ungido rei, morreu em combate. E então, por que não falam em trazer o rei de volta? "
11 Daudi omorwoti agatoma abanto gochia ase Zadoki na Abiatari, abakuani, agateeba, “Kwana n’abagaaka b’Abayuda, mobamboorerie: Inaki rende mokoba abanto b’omoerio ase okong’irania inche omorwoti inka bwone, bono ekero amang’ana onsi aya Abaisraeli bakwanete aikerete nyomba mw’ane?
11 Quando chegou aos ouvidos do rei o que todo o Israel estava comentando, Davi mandou a seguinte mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: "Perguntem às autoridades de Judá: Por que vocês seriam os últimos a conduzir o rei de volta ao seu palácio?
12 Inwe n’abanto baminto b’amanyinga ane ne chinyama chiane. Inaki rende morigetie koba ab’omoerio ase okong’irania inche omorwoti inka?
12 Vocês são meus irmãos, sangue do meu sangue! Por que, então, seriam os últimos a ajudar no meu retorno? "
13 Naende moteebie Amasa: Inee! Aye tori amanyinga ane ne chinyama chiane? Nyasae ang’e egesusuro bono na kogenderera onye aye tokoba omotang’ani bw’abarwani b’esegi botambe ribaga ria Yoabu.”
13 E digam a Amasa: "Você é sangue do meu sangue! Que Deus me castigue com todo o rigor se, de agora em diante, você não for o comandante do meu exército em lugar de Joabe".
14 Abayuda bonsi bagancha amang’ana a Daudi mono, bakamotomera amang’ana ng’a airane amo nabasomba baye bonsi.
14 As palavras de Davi conquistaram a lealdade unânime de todos os homens de Judá. E eles mandaram dizer ao rei que voltasse com todos os seus servos.
15 Ekero omorwoti are koirana gaikire Yorodani, akanyora Abayuda baachire Giligali komoorotota na komwambokia Yorodani.
15 Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, ao encontro do rei, para ajudá-lo a atravessar o Jordão.
16 Na Simei, mosinto o Gera, Omobenjamini korwa Bahurimu, akaayerera amo n’Abayuda gochia korotota omorwoti Daudi.
16 Simei, filho de Gera, benjamita de Baurim, foi depressa com os homens de Judá para encontrar-se com o rei Davi.
17 Simei nigo arenge amo n’abanto elifu eyemo b’egesaku gia Benjamini. Na Siba, omosomba o Saulo, na abamura baye ikomi na batano, na abasomba baye emerongo ebere, bakaayerera gochia ase Yorodani, bagaikao omorwoti ataraika.
17 Com ele estavam outros mil benjamitas e também Ziba, supervisor da casa de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. Eles entraram no Jordão antes do rei,
18 Barabwo bakaamboka orooche gochia kwambokia abanto b’enka y’omorwoti na gokora ande onsi omorwoti aganetie.
18 e atravessaram o rio a fim de ajudar a família real na travessia e fazer o que o rei desejasse. Simei, filho de Gera, atravessou o Jordão, prostrou-se perante o rei
19 akamoteebia, “Omonene one, tombarera obobe, gose toinyora aria nagokorerete ase rituko riria kwaruete Yerusalemu.
19 e lhe disse: "Que o meu senhor não leve em conta o meu crime. E que não te lembres do mal que o teu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não pense mais nisso!
20 Inche, omosomba oo, namanyire ng’a ’nakorete ebibe ekero keria, ayio naro agera n’aba oyo bw’eritang’ani korwa ase enyomba ya Yusufu goocha gokorotota aye omorwoti Omonene one aiga reero.”
20 Eu, teu servo, reconheço que pequei. Por isso, de toda a tribo de José, fui o primeiro a vir ao encontro do rei, meu senhor".
21 Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, akabora, “Inee! Simei tagoitwa akwe, ekiagera amoragereretie omoakwa amaguta bw’Omonene?”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: "Simei amaldiçoou o ungido do Senhor, ele deve ser morto! "
22 Korende Daudi akamoteebia, “Ninki inde nainwe, abana b’omokuungu Seruya? Nigo moganetie koba mamincha y’ane. Bono ninche inde omorwoti bw’Abaisraeli, na onde tari ase Abaisraeli oraitwe reero.”
22 Davi respondeu: "Que é que vocês têm com isso, filhos de Zeruia? Acaso se tornaram agora meus acusadores? Deve alguém ser morto hoje em Israel? Ou não tenho hoje a garantia de que voltei a reinar sobre Israel? "
23 Na omorwoti agateebia Simei, “Togoitwa.” Naende agatiana ase ayio.
23 E o rei prometeu a Simei, sob juramento: "Você não será morto".
24 Erio Mefiboseti, omoochokoro o Saulo, agatirimboka gochia korotota omorwoti. Korwa ekero keria omorwoti aruete Yerusalemu, Mefiboseti konya tana gwesibia amagoro aye, gose konacha chinderu, gose gosibia chianga chiaye, goika rituko riria omorwoti airanete nomorembe.
24 Mefibosete, neto de Saul, também foi ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés nem aparado a barba nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partira até o dia em que voltou em segurança.
25 Ekero Mefiboseti achete korwa Yerusalemu gochia korotota omorwoti, omorwoti akamobooria, “Mefiboseti, inaki otageendete amo nainche?”
25 Quando chegou de Jerusalém e encontrou-se com o rei, este lhe perguntou: "Por que você não foi comigo, Mefibosete? "
26 Mefiboseti akamoiraneria, “Omonene one, nomanyete ng’a nekerema inde. Nigo natebeetie omosomba one, ng’a abeekere etigere y’ane egeikaransero, nainche ’ndiine ’ngende nomorwoti, korende ere akang’aina.
26 Ele respondeu: "Ó rei, meu senhor! Eu, teu servo, sendo aleijado, mandei selar o meu jumento para montá-lo e acompanhar o rei. Mas o meu servo me enganou.
27 Boigo aganteebera oborimo ase ore aye omonene one, korende aye nigo onga buna omomalaika o Nyasae: gaki kora aya orooche arabe amaya.
27 Ele falou mal de mim ao rei, meu senhor. Tu és como um anjo de Deus! Faze o que achares melhor.
28 Abaamate ba tata bonsi pi nigo barenge ase ore buna abagwenerete gokwa, korende okambeeka inche, omosomba oo, ase egati y’abwo bakoragera mwao. Bono aye omorwoti Omonene one, ’mboronge ki kobua ayio ’ngokoboria na korera ase ore?”
28 Todos os descendentes do meu avô nada mereciam do meu senhor e rei, senão a morte. Entretanto, deste a teu servo um lugar entre os que comem à tua mesa. Que direito tenho eu, pois, de te pedir qualquer outro favor? "
29 Omorwoti akamoiraneria, “Inaki okona‐komenta gokwana amang’ana ayio ao? Inche natebiire ng’a aye na Siba mwatanane amaremo a Saulo.”
29 Disse-lhe então o rei: "Você já disse o suficiente. Minha decisão é que você e Ziba dividam a propriedade".
30 Mefiboseti akamoiraneria, “Omorwoti, tiga Siba ayaire onsi, inche naisanekire ng’a aye, omonene one, kwairanire inka buya.”
30 Mas Mefibosete disse ao rei: "Deixa que ele fique com tudo, agora que o rei meu senhor chegou em segurança ao seu lar".
31 Bono Barisilai Omogileadi nere konya ochire korwa Rogelimu gokooba omorwoti gochia Yorodani amboke amo nere.
31 Barzilai, de Gileade, também saiu de Rogelim, acompanhando o rei até o Jordão, para despedir-se dele.
32 Barisilai nigo arenge omogotu mono, konya okoorire emiaka emerongo etano na etato. Ere nigo arenge omonda mono, akaba okorageria omorwoti ekero ere arenge agwo Mahanaimu.
32 Barzilai era bastante idoso; tinha oitenta anos. Foi ele que sustentou o rei durante sua permanência em Maanaim, pois era muito rico.
33 Omorwoti agateebia Barisilai, “Inchuo ogende amo nainche, nimbe ’ngokorangeria aaria Yerusalemu.”
33 O rei disse a Barzilai: "Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você".
34 Korende Barisilai akamoiraneria, “Emiaka y’ane nerenga etigarete ngochia koba moyo, ing’a ngende amo naye Yerusalemu komenyao?
34 Barzilai, porém, respondeu: "Quantos anos de vida ainda me restam, para que eu vá com o rei e viva com ele em Jerusalém?
35 Nakoorire emiaka emerongo etan’etato, Inee, ninyare gwatanana ayare ay’okogokia na ayatari ay’okogokia? Ninyare koigwa obwansu bw’eki nkoria na eki nkonywa? Ninyare koigwa na kogookera eriogi ri’abateeri, abasacha gose abakungu? Nase ki inche, omosomba oo, ngochia gokoera obokong’u aye, omorwoti, omonene one?
35 Já fiz oitenta anos. Como eu poderia distinguir entre o que é bom e o que é mau? Será que hoje o teu servo ainda pode sentir o gosto daquilo que come e bebe? Posso ainda apreciar a voz de homens e mulheres cantando? Eu seria mais um peso para o rei, meu senhor.
36 Ninki rende aye omorwoti ogochia kondwuera eng’eria buna eyio. Tiga inche, omosomba oo, ’nyamboke Yorodani oka.
36 Teu servo acompanhará o rei um pouco mais, atravessando o Jordão, mas não há motivo para uma recompensa dessas.
37 Nagosabire ontige inche, omosomba oo, ing’irane, erinde ’nkwere ase omochie one, ang’e nembeera ya tata na baba. Korende omosomba oo Kimuhamu, nao are aa, tiga amboke amo naye, Omonene one, na omokorere aya orarore are amaya.”
37 Permite que o teu servo volte! E que eu possa morrer na minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o meu servo Quimã. Que ele vá com o meu senhor e rei. Faze por ele o que achares melhor! "
38 Omorwoti akamoiraneria, “Kimuhamu nageende amo nainche, nimokorere kende gionsi aye oraganie. Na ande onsi oramborie ningokorere aye.”
38 O rei disse: "Quimã virá comigo! Farei por ele o que você achar melhor. E tudo o mais que desejar de mim, eu o farei por você".
39 Erio abanto bonsi bakaamboka Yorodani, omorwoti nere akaamboka; erio omorwoti akanyunyunta Barisilai na komosesenia, ere akairana gochia inka bwoye.
39 Então, todo o exército atravessou o Jordão, e também o rei o atravessou. O rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.
40 Omorwoti akageenda agaika Giligali na Kimuhamu akageenda amo nere. Abayuda bonsi, na abanto ekeng’ese ki’Abaisraeli nabarabwo bakageenda amo nere.
40 O rei seguiu para Gilgal; e com ele foi Quimã. Todo o exército de Judá e a metade do exército de Israel acompanharam o rei.
41 Erio Abaisraeli bonsi bagachiera omorwoti, bakamobooria, “Nase ki Abayuda baminto bakoibete aye na eamate yao, na abanto bao bonsi, na kobaambokia Yorodani?”
41 Logo os homens de Israel chegaram ao rei para reclamar: "Por que os nossos irmãos, os de Judá, seqüestraram o rei e o levaram para o outro lado do Jordão, como também a família dele e todos os seus homens? "
42 Abayuda bonsi bakairaneria Abaisraeli, “Nigo twakorete igo, ekiagera omorwoti nigo are bw’eamate yaito. Nase ki rende mokobeea ase amang’ana ayio? Inee! Twarire gento kende ki’omorwoti? Gose otoeire keegwa kende?”
42 Todos os homens de Judá responderam aos israelitas: "Fizemos isso porque o rei é nosso parente mais chegado. Por que vocês estão irritados? Acaso comemos das provisões do rei ou tomamos dele alguma coisa? "
43 Abaisraeli bakairaneria Abayuda, bakaboora, “Omorwoti noyoito ara ikomi kobua buna are oyoino. Ase ayio, oyio Daudi noyoito bori. Nase ki mogotochaaya? Inee! Titwarenge ab’eritang’ani gokwana igoro y’okoirania omorwoti oito.”
43 Então os israelitas disseram aos homens de Judá: "Somos dez com o rei; e muito maior é o nosso direito sobre Davi do que o de vocês. Por que nos desprezam? Nós fomos os primeiros a propor o retorno do nosso rei! " Mas os homens de Judá falaram ainda mais asperamente do que os israelitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.