2 Samuel 19
guz (GUZ) vs ARIB
1 Yoabu agateebigwa ng’a omorwoti Daudi ’nkorera are na kweumia ase engencho y’Abisalomu.
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei está chorando e se lamentando por Absalão.
2 Ase igo omogooko bw’obobui okaonchoka okaba omoichano ase abanto bonsi ba Daudi, ekiagera ase rituko riria abanto nigo baigwete ng’a Daudi ’nkona‐korera are ase engencho y’omwana oye.
2 Então a vitória se tornou naquele dia em tristeza para todo o povo, porque nesse dia o povo ouviu dizer: O rei está muito triste por causa de seu filho.
3 Ase rituko riria abanto bakaba bagochoba gosoa ase omochie ime buna abanto bagotama korwa ase esegi bare nobosooku ase engencho y’ayio.
3 E nesse dia o povo entrou furtivamente na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Omorwoti agetuba obosio bwaye, akarera ase eriogi rinene, “Obee! Abisalomu, omwana one! Obee! Abisalomu, omwana one, omwana one!”
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto, e clamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 Erio Yoabu agacha nyomba ase omorwoti, akamoteebia, “Reero aye gwakorire abasomba bao bonsi barorire obosooku, abanto aba konya batooririe obogima bwao, na obw’abana bao, abamura na abaiseke, na obw’abakuungu bao, na abakungu bao ba sere‐sere.
5 Então entrou Joabe na casa onde estava o rei, e disse: Hoje envergonhaste todos os teus servos, que livraram neste dia a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, e a vida de tuas mulheres e concubinas,
6 Nigo bwanchete abwo bakogeechete na kogeecha abwo bagwanchete. Inaki reero kworokirie maiso marore ng’a abatang’ani na abasomba bao barabwo ’mbosa bare ase ore. Reero nario namanya ng’a onye Abisalomu moyo areenge, na intwe twensi tobe twakuure, erio nanga nigo kwaigwa buya.
6 amando aos que te odeiam, e odiando aos que te amam. Porque hoje dás a entender que nada valem para ti nem chefes nem servos; pois agora entendo que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, ficarias bem contente.
7 Gaki bono koranche, oimoke osoke isiko, okwane nabasomba bao, oremie chinkoro chiabo. Ase igo natianire ase Omonene ng’a otasoogeti, monto onde tagotigara or’abe amo naye goika mambia, na amang’ana ayio nigo arabe amabe kobua ayakonyorete korwa ekero kwarenge omosae goika reero iga.”
7 Levanta-te, pois, agora; sai e fala ao coração de teus servos. Porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e isso te será pior do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Erio omorwoti agasooka, agaikaransa ase egeita ki’omochie. Abanto bonsi bagateebigwa ng’a omorwoti nao are ase egeita; na igo bakageenda ase are.
8 Pelo que o rei se levantou, e se sentou à porta; e avisaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está sentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Bakaba bakoamererania barabwo ase barabwo, bakaboora, “Omorwoti nigo atotooretie korwa ase amaboko y’ababisa baito, na korwa ase amaboko y’Abafilisti, na bono otamire Abisalomu, otigire ense eye.
9 Entrementes todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Abisalomu, oyo twaaka amaguta akaba omorwoti oito, okuure ase esegi. Na bono, inaki motari goteeba ng’a moiranie Daudi abe omorwoti naende?”
10 Também Absalão, a quem ungimos sobre nós, morreu na peleja. Agora, pois, porque vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Daudi omorwoti agatoma abanto gochia ase Zadoki na Abiatari, abakuani, agateeba, “Kwana n’abagaaka b’Abayuda, mobamboorerie: Inaki rende mokoba abanto b’omoerio ase okong’irania inche omorwoti inka bwone, bono ekero amang’ana onsi aya Abaisraeli bakwanete aikerete nyomba mw’ane?
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para sua casa? Porque a palavra de todo o Israel tem chegado ao rei, até a sua casa.
12 Inwe n’abanto baminto b’amanyinga ane ne chinyama chiane. Inaki rende morigetie koba ab’omoerio ase okong’irania inche omorwoti inka?
12 Vós sois meus irmãos; meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Naende moteebie Amasa: Inee! Aye tori amanyinga ane ne chinyama chiane? Nyasae ang’e egesusuro bono na kogenderera onye aye tokoba omotang’ani bw’abarwani b’esegi botambe ribaga ria Yoabu.”
13 Dizei a Amasa: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus e outro tanto, se não fores chefe do exercito diante e mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Abayuda bonsi bagancha amang’ana a Daudi mono, bakamotomera amang’ana ng’a airane amo nabasomba baye bonsi.
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como se fosse o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta, com todos os teus servos.
15 Ekero omorwoti are koirana gaikire Yorodani, akanyora Abayuda baachire Giligali komoorotota na komwambokia Yorodani.
15 Então o rei voltou, e chegou até o Jordão; e Judá veio a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Na Simei, mosinto o Gera, Omobenjamini korwa Bahurimu, akaayerera amo n’Abayuda gochia korotota omorwoti Daudi.
16 Ora, apressou-se Simei, filho de Gêra, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi;
17 Simei nigo arenge amo n’abanto elifu eyemo b’egesaku gia Benjamini. Na Siba, omosomba o Saulo, na abamura baye ikomi na batano, na abasomba baye emerongo ebere, bakaayerera gochia ase Yorodani, bagaikao omorwoti ataraika.
17 e com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; desceram apressadamente ao Jordão adiante do rei,
18 Barabwo bakaamboka orooche gochia kwambokia abanto b’enka y’omorwoti na gokora ande onsi omorwoti aganetie.
18 atravessando o vau para trazer a casa do rei e para fazer o que aprouvesse a ele. Quando o rei ia passar o Jordão, Simei, filho de Gêra, se prostrou diante dele,
19 akamoteebia, “Omonene one, tombarera obobe, gose toinyora aria nagokorerete ase rituko riria kwaruete Yerusalemu.
19 e lhe disse: Não me impute meu senhor à minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 Inche, omosomba oo, namanyire ng’a ’nakorete ebibe ekero keria, ayio naro agera n’aba oyo bw’eritang’ani korwa ase enyomba ya Yusufu goocha gokorotota aye omorwoti Omonene one aiga reero.”
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso eis que eu sou o primeiro, de toda a casa de José, a descer ao encontro do rei meu senhor.
21 Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, akabora, “Inee! Simei tagoitwa akwe, ekiagera amoragereretie omoakwa amaguta bw’Omonene?”
21 Respondeu Abisai, filho de Zeruia, dizendo: Não há de ser morto Simei por haver amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Korende Daudi akamoteebia, “Ninki inde nainwe, abana b’omokuungu Seruya? Nigo moganetie koba mamincha y’ane. Bono ninche inde omorwoti bw’Abaisraeli, na onde tari ase Abaisraeli oraitwe reero.”
22 Mas Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Será morto alguém hoje em Israel? pois não sei eu que hoje sou rei sobre Israel?
23 Na omorwoti agateebia Simei, “Togoitwa.” Naende agatiana ase ayio.
23 Então disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Erio Mefiboseti, omoochokoro o Saulo, agatirimboka gochia korotota omorwoti. Korwa ekero keria omorwoti aruete Yerusalemu, Mefiboseti konya tana gwesibia amagoro aye, gose konacha chinderu, gose gosibia chianga chiaye, goika rituko riria omorwoti airanete nomorembe.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não cuidara dos pés, nem fizera a barba, nem lavara as suas vestes desde o dia em que o rei saíra até o dia em que voltou em paz.
25 Ekero Mefiboseti achete korwa Yerusalemu gochia korotota omorwoti, omorwoti akamobooria, “Mefiboseti, inaki otageendete amo nainche?”
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe perguntou: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Mefiboseti akamoiraneria, “Omonene one, nomanyete ng’a nekerema inde. Nigo natebeetie omosomba one, ng’a abeekere etigere y’ane egeikaransero, nainche ’ndiine ’ngende nomorwoti, korende ere akang’aina.
26 Respondeu ele: O rei meu senhor, o meu servo me enganou. Porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, para nele montar e ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Boigo aganteebera oborimo ase ore aye omonene one, korende aye nigo onga buna omomalaika o Nyasae: gaki kora aya orooche arabe amaya.
27 E ele acusou falsamente o teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que bem te parecer.
28 Abaamate ba tata bonsi pi nigo barenge ase ore buna abagwenerete gokwa, korende okambeeka inche, omosomba oo, ase egati y’abwo bakoragera mwao. Bono aye omorwoti Omonene one, ’mboronge ki kobua ayio ’ngokoboria na korera ase ore?”
28 Pois toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa. E que direito mais tenho eu de clamar ainda ao rei.
29 Omorwoti akamoiraneria, “Inaki okona‐komenta gokwana amang’ana ayio ao? Inche natebiire ng’a aye na Siba mwatanane amaremo a Saulo.”
29 Ao que lhe respondeu o rei: Por que falas ainda de teus negócios? Já decidi: Tu e Ziba reparti as terras.
30 Mefiboseti akamoiraneria, “Omorwoti, tiga Siba ayaire onsi, inche naisanekire ng’a aye, omonene one, kwairanire inka buya.”
30 Então disse Mefibosete ao rei: Deixe que ele tome tudo, uma vez que o rei meu senhor já voltou em paz à sua casa.
31 Bono Barisilai Omogileadi nere konya ochire korwa Rogelimu gokooba omorwoti gochia Yorodani amboke amo nere.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para acompanhá-lo até a outra banda do rio.
32 Barisilai nigo arenge omogotu mono, konya okoorire emiaka emerongo etano na etato. Ere nigo arenge omonda mono, akaba okorageria omorwoti ekero ere arenge agwo Mahanaimu.
32 E era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha provido o rei de víveres enquanto este se demorara em Maanaim, pois era homem muito rico.
33 Omorwoti agateebia Barisilai, “Inchuo ogende amo nainche, nimbe ’ngokorangeria aaria Yerusalemu.”
33 Disse, pois, o rei a Barzilai: Passa tu comigo e eu te sustentarei em Jerusalém, em minha companhia.
34 Korende Barisilai akamoiraneria, “Emiaka y’ane nerenga etigarete ngochia koba moyo, ing’a ngende amo naye Yerusalemu komenyao?
34 Barzilai, porém, respondeu ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém.
35 Nakoorire emiaka emerongo etan’etato, Inee, ninyare gwatanana ayare ay’okogokia na ayatari ay’okogokia? Ninyare koigwa obwansu bw’eki nkoria na eki nkonywa? Ninyare koigwa na kogookera eriogi ri’abateeri, abasacha gose abakungu? Nase ki inche, omosomba oo, ngochia gokoera obokong’u aye, omorwoti, omonene one?
35 Oitenta anos tenho hoje; poderei eu discernir entre e bom e o mau? poderá o teu servo perceber sabor no que comer e beber? poderei eu mais ouvir a voz dos cantores e das cantoras? e por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 Ninki rende aye omorwoti ogochia kondwuera eng’eria buna eyio. Tiga inche, omosomba oo, ’nyamboke Yorodani oka.
36 O teu servo passará com o rei até um pouco além do Jordão. Por que me daria o rei tal recompensa?
37 Nagosabire ontige inche, omosomba oo, ing’irane, erinde ’nkwere ase omochie one, ang’e nembeera ya tata na baba. Korende omosomba oo Kimuhamu, nao are aa, tiga amboke amo naye, Omonene one, na omokorere aya orarore are amaya.”
37 Deixa voltar o teu servo, para que eu morra na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe. Mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que for do teu agrado.
38 Omorwoti akamoiraneria, “Kimuhamu nageende amo nainche, nimokorere kende gionsi aye oraganie. Na ande onsi oramborie ningokorere aye.”
38 Ao que disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei o que te parecer bem, e tudo quanto me pedires te farei.
39 Erio abanto bonsi bakaamboka Yorodani, omorwoti nere akaamboka; erio omorwoti akanyunyunta Barisilai na komosesenia, ere akairana gochia inka bwoye.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e tendo passado também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e este voltou para o seu lugar.
40 Omorwoti akageenda agaika Giligali na Kimuhamu akageenda amo nere. Abayuda bonsi, na abanto ekeng’ese ki’Abaisraeli nabarabwo bakageenda amo nere.
40 Dali passou o rei a Gilgal, e Quimã com ele; e todo o povo de Judá, juntamente com a metade do povo de Israel, conduziu o rei.
41 Erio Abaisraeli bonsi bagachiera omorwoti, bakamobooria, “Nase ki Abayuda baminto bakoibete aye na eamate yao, na abanto bao bonsi, na kobaambokia Yorodani?”
41 Então todos os homens de Israel vieram ter com o rei, e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e fizeram passar o Jordão o rei e a sua casa, e todos os seus homens com ele?
42 Abayuda bonsi bakairaneria Abaisraeli, “Nigo twakorete igo, ekiagera omorwoti nigo are bw’eamate yaito. Nase ki rende mokobeea ase amang’ana ayio? Inee! Twarire gento kende ki’omorwoti? Gose otoeire keegwa kende?”
42 Responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente: Por que vos irais por isso. Acaso temos comido à custa do rei, ou nos deu ele algum presente?
43 Abaisraeli bakairaneria Abayuda, bakaboora, “Omorwoti noyoito ara ikomi kobua buna are oyoino. Ase ayio, oyio Daudi noyoito bori. Nase ki mogotochaaya? Inee! Titwarenge ab’eritang’ani gokwana igoro y’okoirania omorwoti oito.”
43 Ao que os homens de Israel responderam aos homens de Judá: Dez partes temos no rei; mais temos nós em Davi do que vós. Por que, pois, fizestes pouca conta de nós. Não foi a nossa palavra a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.