2 Samuel 19
guz (GUZ) vs NTLH
1 Yoabu agateebigwa ng’a omorwoti Daudi ’nkorera are na kweumia ase engencho y’Abisalomu.
1 Contaram a Joabe que o rei Davi estava chorando e se lamentando por causa de Absalão.
2 Ase igo omogooko bw’obobui okaonchoka okaba omoichano ase abanto bonsi ba Daudi, ekiagera ase rituko riria abanto nigo baigwete ng’a Daudi ’nkona‐korera are ase engencho y’omwana oye.
2 Assim, naquele dia, a alegria da vitória virou tristeza para toda a tropa de Davi porque eles souberam que o rei estava chorando a morte do seu filho.
3 Ase rituko riria abanto bakaba bagochoba gosoa ase omochie ime buna abanto bagotama korwa ase esegi bare nobosooku ase engencho y’ayio.
3 Eles voltaram e entraram na cidade em silêncio, como fazem os soldados que fogem da batalha, envergonhados.
4 Omorwoti agetuba obosio bwaye, akarera ase eriogi rinene, “Obee! Abisalomu, omwana one! Obee! Abisalomu, omwana one, omwana one!”
4 O rei havia coberto o rosto e gritava alto: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho!
5 Erio Yoabu agacha nyomba ase omorwoti, akamoteebia, “Reero aye gwakorire abasomba bao bonsi barorire obosooku, abanto aba konya batooririe obogima bwao, na obw’abana bao, abamura na abaiseke, na obw’abakuungu bao, na abakungu bao ba sere‐sere.
5 Então Joabe foi à casa do rei e lhe disse: — Hoje o senhor humilhou os seus soldados, aqueles que salvaram a sua vida, a vida dos seus filhos e filhas e a vida das suas esposas e
6 Nigo bwanchete abwo bakogeechete na kogeecha abwo bagwanchete. Inaki reero kworokirie maiso marore ng’a abatang’ani na abasomba bao barabwo ’mbosa bare ase ore. Reero nario namanya ng’a onye Abisalomu moyo areenge, na intwe twensi tobe twakuure, erio nanga nigo kwaigwa buya.
6 O senhor odeia os que o amam e ama aqueles que o odeiam. E mostrou que os seus oficiais e os seus soldados não valem nada para o senhor. Eu estou vendo agora que o senhor ficaria muito feliz se hoje Absalão estivesse vivo e todos nós estivéssemos mortos.
7 Gaki bono koranche, oimoke osoke isiko, okwane nabasomba bao, oremie chinkoro chiabo. Ase igo natianire ase Omonene ng’a otasoogeti, monto onde tagotigara or’abe amo naye goika mambia, na amang’ana ayio nigo arabe amabe kobua ayakonyorete korwa ekero kwarenge omosae goika reero iga.”
7 Vá agora e dê uma palavra de elogio aos seus soldados. Se não fizer isso, eu juro, em nome de Deus, o Senhor , que amanhã de manhã nenhum deles estará do seu lado. E esse seria o pior desastre de toda a sua vida.
8 Erio omorwoti agasooka, agaikaransa ase egeita ki’omochie. Abanto bonsi bagateebigwa ng’a omorwoti nao are ase egeita; na igo bakageenda ase are.
8 Então o rei se levantou e foi sentar-se perto do portão da cidade. Os seus soldados souberam que ele estava lá e se reuniram todos em volta dele. Enquanto isso, todos os israelitas tinham fugido, cada um para a sua casa.
9 Bakaba bakoamererania barabwo ase barabwo, bakaboora, “Omorwoti nigo atotooretie korwa ase amaboko y’ababisa baito, na korwa ase amaboko y’Abafilisti, na bono otamire Abisalomu, otigire ense eye.
9 E, em todo o país, eles começaram a brigar. Eles diziam: — O rei Davi nos livrou dos nossos inimigos. Ele nos livrou dos filisteus, mas agora fugiu de Absalão e saiu do país.
10 Abisalomu, oyo twaaka amaguta akaba omorwoti oito, okuure ase esegi. Na bono, inaki motari goteeba ng’a moiranie Daudi abe omorwoti naende?”
10 Nós escolhemos Absalão para ser o nosso rei, mas ele morreu na batalha. Então, por que não tentamos trazer o rei Davi de volta?
11 Daudi omorwoti agatoma abanto gochia ase Zadoki na Abiatari, abakuani, agateeba, “Kwana n’abagaaka b’Abayuda, mobamboorerie: Inaki rende mokoba abanto b’omoerio ase okong’irania inche omorwoti inka bwone, bono ekero amang’ana onsi aya Abaisraeli bakwanete aikerete nyomba mw’ane?
11 O rei Davi soube do que os israelitas estavam dizendo. Então enviou os sacerdotes Zadoque e Abiatar aos líderes de Judá para perguntarem o seguinte: — Por que vocês seriam os últimos a ajudar a trazer o rei de volta ao seu palácio?
12 Inwe n’abanto baminto b’amanyinga ane ne chinyama chiane. Inaki rende morigetie koba ab’omoerio ase okong’irania inche omorwoti inka?
12 Vocês são meus parentes, da minha própria carne e do meu próprio sangue; por que vocês seriam os últimos a ajudar a me trazer de volta?
13 Naende moteebie Amasa: Inee! Aye tori amanyinga ane ne chinyama chiane? Nyasae ang’e egesusuro bono na kogenderera onye aye tokoba omotang’ani bw’abarwani b’esegi botambe ribaga ria Yoabu.”
13 Davi também mandou-os dizer a Amasa: — Você é meu parente. De agora em diante, você será o comandante do exército em lugar de Joabe. Que Deus me mate se eu não fizer isso!
14 Abayuda bonsi bagancha amang’ana a Daudi mono, bakamotomera amang’ana ng’a airane amo nabasomba baye bonsi.
14 Com essas palavras, o rei ganhou o coração de todos os homens de Judá, e eles mandaram lhe dizer que voltasse com todos os seus oficiais.
15 Ekero omorwoti are koirana gaikire Yorodani, akanyora Abayuda baachire Giligali komoorotota na komwambokia Yorodani.
15 Davi voltou e chegou até o rio Jordão. Os homens da tribo de Judá foram encontrá-lo em Gilgal, para acompanhá-lo na travessia do rio.
16 Na Simei, mosinto o Gera, Omobenjamini korwa Bahurimu, akaayerera amo n’Abayuda gochia korotota omorwoti Daudi.
16 Ao mesmo tempo, Simei, o benjamita, filho de Gera, da cidade de Baurim, foi depressa ao rio Jordão para se encontrar com o rei Davi.
17 Simei nigo arenge amo n’abanto elifu eyemo b’egesaku gia Benjamini. Na Siba, omosomba o Saulo, na abamura baye ikomi na batano, na abasomba baye emerongo ebere, bakaayerera gochia ase Yorodani, bagaikao omorwoti ataraika.
17 Mil homens da tribo de Benjamim estavam com Simei. Também Ziba, que trabalhava para a família de Saul, foi ao Jordão com os seus quinze filhos e vinte empregados. Eles chegaram lá antes do rei
18 Barabwo bakaamboka orooche gochia kwambokia abanto b’enka y’omorwoti na gokora ande onsi omorwoti aganetie.
18 e atravessaram o Jordão para acompanhar a gente do rei na travessia do rio e fazer tudo o que o rei quisesse. Quando o rei estava se aprontando para atravessar o rio, Simei se jogou no chão, em frente dele,
19 akamoteebia, “Omonene one, tombarera obobe, gose toinyora aria nagokorerete ase rituko riria kwaruete Yerusalemu.
19 e disse: — Ó rei, eu peço que perdoe o mal que lhe fiz no dia em que o senhor saiu de Jerusalém. Esqueça o que eu fiz; nunca mais pense nisso.
20 Inche, omosomba oo, namanyire ng’a ’nakorete ebibe ekero keria, ayio naro agera n’aba oyo bw’eritang’ani korwa ase enyomba ya Yusufu goocha gokorotota aye omorwoti Omonene one aiga reero.”
20 Eu sei que fiz uma coisa errada e é por isso que sou a primeira pessoa das tribos do Norte a vir encontrá-lo hoje.
21 Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, akabora, “Inee! Simei tagoitwa akwe, ekiagera amoragereretie omoakwa amaguta bw’Omonene?”
21 Então Abisai, cuja mãe era Zeruia, disse: — Simei deveria morrer por ter amaldiçoado aquele que Deus escolheu como rei.
22 Korende Daudi akamoteebia, “Ninki inde nainwe, abana b’omokuungu Seruya? Nigo moganetie koba mamincha y’ane. Bono ninche inde omorwoti bw’Abaisraeli, na onde tari ase Abaisraeli oraitwe reero.”
22 Mas Davi disse a Abisai e ao seu irmão Joabe: — Vocês, filhos de Zeruia, não têm nada a ver com isso! Vocês estão querendo me criar problemas? Agora eu sou o rei de Israel, e nenhum israelita será morto hoje.
23 Na omorwoti agateebia Simei, “Togoitwa.” Naende agatiana ase ayio.
23 E disse a Simei: — Eu juro que você não será morto.
24 Erio Mefiboseti, omoochokoro o Saulo, agatirimboka gochia korotota omorwoti. Korwa ekero keria omorwoti aruete Yerusalemu, Mefiboseti konya tana gwesibia amagoro aye, gose konacha chinderu, gose gosibia chianga chiaye, goika rituko riria omorwoti airanete nomorembe.
24 Mefibosete, o neto de Saul, também desceu para ir ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés, nem aparado a barba, nem lavado as suas roupas desde o dia em que o rei tinha saído de Jerusalém até o dia em que voltou vitorioso.
25 Ekero Mefiboseti achete korwa Yerusalemu gochia korotota omorwoti, omorwoti akamobooria, “Mefiboseti, inaki otageendete amo nainche?”
25 Quando Mefibosete chegou de Jerusalém para se encontrar com o rei, este lhe perguntou: — Mefibosete, por que você não foi comigo?
26 Mefiboseti akamoiraneria, “Omonene one, nomanyete ng’a nekerema inde. Nigo natebeetie omosomba one, ng’a abeekere etigere y’ane egeikaransero, nainche ’ndiine ’ngende nomorwoti, korende ere akang’aina.
26 Ele respondeu: — Ó rei, o senhor sabe que sou aleijado. Eu mandei o meu escravo arrear o meu jumento, para que eu pudesse montar e ir com o senhor, mas o meu escravo me traiu.
27 Boigo aganteebera oborimo ase ore aye omonene one, korende aye nigo onga buna omomalaika o Nyasae: gaki kora aya orooche arabe amaya.
27 Ele lhe contou mentiras a meu respeito. Mas o senhor é como um anjo de Deus e sabe a verdade; portanto, faça o que achar melhor.
28 Abaamate ba tata bonsi pi nigo barenge ase ore buna abagwenerete gokwa, korende okambeeka inche, omosomba oo, ase egati y’abwo bakoragera mwao. Bono aye omorwoti Omonene one, ’mboronge ki kobua ayio ’ngokoboria na korera ase ore?”
28 Toda a família do meu pai merecia ser morta pelo senhor, mas o senhor me deu o direito de comer junto com o senhor. Eu não tenho o direito de lhe pedir mais nenhum favor.
29 Omorwoti akamoiraneria, “Inaki okona‐komenta gokwana amang’ana ayio ao? Inche natebiire ng’a aye na Siba mwatanane amaremo a Saulo.”
29 O rei respondeu: — Não diga mais nada. Eu resolvi que a propriedade de Saul será dividida entre você e Ziba.
30 Mefiboseti akamoiraneria, “Omorwoti, tiga Siba ayaire onsi, inche naisanekire ng’a aye, omonene one, kwairanire inka buya.”
30 — Que Ziba fique com tudo! — respondeu Mefibosete. — Para mim é suficiente que o senhor tenha voltado em paz para casa.
31 Bono Barisilai Omogileadi nere konya ochire korwa Rogelimu gokooba omorwoti gochia Yorodani amboke amo nere.
31 Barzilai, da cidade de Rogelim, que ficava na região de Gileade, também tinha vindo da sua cidade para acompanhar o rei na travessia do rio Jordão.
32 Barisilai nigo arenge omogotu mono, konya okoorire emiaka emerongo etano na etato. Ere nigo arenge omonda mono, akaba okorageria omorwoti ekero ere arenge agwo Mahanaimu.
32 Barzilai era bem velho: tinha oitenta anos de idade. Era muito rico e, quando o rei esteve em Maanaim, ele o havia sustentado.
33 Omorwoti agateebia Barisilai, “Inchuo ogende amo nainche, nimbe ’ngokorangeria aaria Yerusalemu.”
33 — Barzilai, — disse o rei — venha para Jerusalém e fique comigo, que eu o sustentarei.
34 Korende Barisilai akamoiraneria, “Emiaka y’ane nerenga etigarete ngochia koba moyo, ing’a ngende amo naye Yerusalemu komenyao?
34 Mas ele respondeu: — Eu não vou viver muito mais; por que iria para Jerusalém com o senhor?
35 Nakoorire emiaka emerongo etan’etato, Inee, ninyare gwatanana ayare ay’okogokia na ayatari ay’okogokia? Ninyare koigwa obwansu bw’eki nkoria na eki nkonywa? Ninyare koigwa na kogookera eriogi ri’abateeri, abasacha gose abakungu? Nase ki inche, omosomba oo, ngochia gokoera obokong’u aye, omorwoti, omonene one?
35 Já tenho oitenta anos e não tenho prazer em mais nada. Não sinto o gosto do que como ou bebo e já não posso ouvir a voz dos cantores. Eu seria somente um peso para o senhor.
36 Ninki rende aye omorwoti ogochia kondwuera eng’eria buna eyio. Tiga inche, omosomba oo, ’nyamboke Yorodani oka.
36 Não mereço uma recompensa tão grande como essa. Eu irei com o senhor só até um pouco depois do rio Jordão.
37 Nagosabire ontige inche, omosomba oo, ing’irane, erinde ’nkwere ase omochie one, ang’e nembeera ya tata na baba. Korende omosomba oo Kimuhamu, nao are aa, tiga amboke amo naye, Omonene one, na omokorere aya orarore are amaya.”
37 Deixe-me voltar para casa e morrer perto do túmulo dos meus pais. Mas aqui está Quimã, o meu escravo. Leve-o com o senhor e faça por ele o que achar melhor.
38 Omorwoti akamoiraneria, “Kimuhamu nageende amo nainche, nimokorere kende gionsi aye oraganie. Na ande onsi oramborie ningokorere aye.”
38 O rei respondeu: — Eu o levarei comigo e farei por ele tudo o que você quiser. E farei por você qualquer coisa que me pedir.
39 Erio abanto bonsi bakaamboka Yorodani, omorwoti nere akaamboka; erio omorwoti akanyunyunta Barisilai na komosesenia, ere akairana gochia inka bwoye.
39 Então Davi e toda a sua gente atravessaram o rio Jordão. Ele beijou Barzilai e lhe deu a sua bênção, e Barzilai voltou para casa.
40 Omorwoti akageenda agaika Giligali na Kimuhamu akageenda amo nere. Abayuda bonsi, na abanto ekeng’ese ki’Abaisraeli nabarabwo bakageenda amo nere.
40 O rei atravessou o rio acompanhado por todos os homens de Judá e pela metade dos homens de Israel. Dali foi para Gilgal, e Quimã seguiu com ele.
41 Erio Abaisraeli bonsi bagachiera omorwoti, bakamobooria, “Nase ki Abayuda baminto bakoibete aye na eamate yao, na abanto bao bonsi, na kobaambokia Yorodani?”
41 Então todos os israelitas foram e disseram a Davi: — Ó rei, por que é que os nossos irmãos, os homens de Judá, se acharam com o direito de trazer o senhor, a sua família e a sua gente para este lado do rio Jordão?
42 Abayuda bonsi bakairaneria Abaisraeli, “Nigo twakorete igo, ekiagera omorwoti nigo are bw’eamate yaito. Nase ki rende mokobeea ase amang’ana ayio? Inee! Twarire gento kende ki’omorwoti? Gose otoeire keegwa kende?”
42 Os homens de Judá responderam: — Nós fizemos isso porque o rei é nosso parente. Será que isso é razão para vocês ficarem zangados? Será que o rei pagou pela nossa comida ou nos deu alguma coisa?
43 Abaisraeli bakairaneria Abayuda, bakaboora, “Omorwoti noyoito ara ikomi kobua buna are oyoino. Ase ayio, oyio Daudi noyoito bori. Nase ki mogotochaaya? Inee! Titwarenge ab’eritang’ani gokwana igoro y’okoirania omorwoti oito.”
43 Os israelitas disseram: — Nós temos dez vezes mais direito sobre o rei Davi do que vocês, embora ele seja seu parente. Por que é que vocês fizeram pouco caso de nós? Afinal de contas, nós fomos os primeiros a falar de trazer o rei de volta! Mas a resposta dos homens de Judá foi ainda mais violenta do que a dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.