2 Samuel 18

guz (GUZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Omorwoti Daudi akaroberia abanto baye, akabaatanana ase ebiombe bi’elifu elifu, na ebie rigana, akababeekera abatang’ani
1 Davi passou em revista os soldados que estavam com ele e nomeou generais e capitães para liderá-los.
2 Erio agatoma abarwani bageende korwana esegi, bare ebiombe bitato, ekemo inse y’oboraai bwa Yoabu, ne egia kabere inse y’oboraai bw’Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, oyorenge ng’ina Yoabu boigo, na ekia gatato inse y’oboraai bwa Itai korwa Gati. Omorwoti agateebia abanto baye, “Nigo ’nkogeenda amo nainwe inche omonyene.”
2 Em seguida, enviou-os em três grupos: um sob o comando de Joabe; outro sob o comando de Abisai, irmão de Joabe, filho de Zeruia; e o outro sob o comando de Itai, de Gate. O rei disse a seus soldados: “Também vou com vocês”.
3 Korende abanto bakamoiraneria, “Aye tobaisa kogeenda amo naintwe. Inaki gatoratame, barabwo tibagotoraara. Nonya abanto baito nabaisa goitwa ekeng’ese ki’omobaro, tibagotoraara. Aye nigo ore bw’engeencho enene ase tore kobua abanto baito chilifu ikomi. Ase ayio nigo erabe buya obeere ase omochie na gotokoonya korwa aroro.”
3 Os homens, porém, se opuseram. “O senhor não deve ir”, disseram. “Se tivermos de recuar ou fugir, ou mesmo se metade de nós morrer, para eles não fará diferença. O senhor vale por dez mil de nós; por isso, é melhor que fique na cidade e nos envie ajuda, se for necessário.”
4 Omorwoti akabairaneria, “Ayamwarora ng’a namaya n’aro ’ngokora.” Ase ayio omorwoti agatenena geita ensemo ekero abarwani baare gosooka gochia isiko ase ebiombe bi’amagana ne chilifu.
4 “Farei o que acharem melhor”, disse o rei. Assim, ficou junto ao portão da cidade, enquanto os soldados saíam marchando em grupos de cem e de mil.
5 Omorwoti agachiika Yoabu, na Abisai, na Itai, akabateebia, “Ase engencho y’ane timokorera omosae oyio Abisalomu bobe.” Na abanto bonsi mbaigwete ekero omorwoti akoa abatang’ani abwo ogochika okwo igoro y’Abisalomu.
5 O rei deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: “Por minha causa, tratem o jovem Absalão com bondade”. Todas as tropas ouviram o rei dar essa ordem a seus comandantes.
6 Abarwani ba Daudi bakageenda orosana korwania Abaisraeli, na esegi ekarwanerwa ase rinani ria Efraimu.
6 Então saíram para o campo, e a batalha começou no bosque de Efraim.
7 Abaisraeli bakabugwa nabarwani ba Daudi. Ogoitwa okwo gokaba okonene, na ase rituko riria abanto chilifu emerongo ebere bagaitwa.
7 Os soldados israelitas foram derrotados pelos homens de Davi. Houve grande matança naquele dia, e vinte mil homens perderam a vida.
8 Esegi nigo yesiarerete ase orosana rwonsi rw’aase aria, na ase rituko riria abanto abange bagakwera ase rinani ime kobua abwo baitetwe nemioro.
8 A batalha se espalhou por toda a região, e morreram mais homens no bosque do que os que foram mortos pela espada.
9 Abisalomu akaumerana nabasomba ba Daudi mobosokano. Nigo ariinete ebarasi yaye, n’ero egaeta inse y’omoaruni ore ne chinsagia chinetu, na omotwe bw’Abisalomu okaaga ase omote oria igoro, nere agatigara osung’unaneteo, na ebarasi yaye egaeta akaminyoka.
9 Durante a batalha, Absalão deparou com alguns homens de Davi. Tentou fugir montado numa mula, mas, ao passar debaixo dos galhos espessos de uma grande árvore, ficou enroscado neles pela cabeça. A mula continuou a correr e o deixou ali, pendurado na árvore.
10 Omonto gete akamorora, akageenda ase Yoabu akamoteebia, “Narora Abisalomu osung’unaine agwo moino ase omoaruni igoro.”
10 Um dos soldados de Davi presenciou a cena e disse a Joabe: “Vi Absalão pendurado numa árvore”.
11 Yoabu akamoiraneria, “Onye kwamorora, ninki kiaba tikwamoita erio kegima? Inche anga ’naaba nomogooko inkoe chitaabu chisekeli chi’echifeta ikomi, amo norokini.”
11 “Você o viu?”, perguntou Joabe. “E por que não o matou ali mesmo? Eu o teria recompensado com dez peças de prata e um cinturão de guerreiro!”
12 Omonto oria agateebia Yoabu, “Nonya kware kong’a chisekeli chi’echifeta elifu eyemo, tinare korambora okoboko kwane igoro y’omwana bw’omorwoti, inaki twensi ’ntwaigwete ekero omorwoti agochiigete aye, na Abisai, na Itai, ogoteeba: Ase engencho y’ane oreende omosae oyio Abisalomu.
12 Mas o soldado respondeu a Joabe: “Eu não mataria o filho do rei nem por mil peças de prata! Todos nós ouvimos o rei dizer ao senhor, a Abisai e a Itai: ‘Por minha causa, poupem o jovem Absalão’.
13 Onye inanga tinyigwera omorwoti, korende ing’ite omwana oye, ere anga naigwa amang’ana ayio, ekiagera nigo are komanya kera ring’ana. Inee! Aye omonyene ’ngonkengera kware?”
13 E, se eu tivesse traído o rei e matado seu filho, certamente ele ficaria sabendo, e o senhor seria o primeiro a ficar contra mim”.
14 Erio Yoabu akabora, “Tinkoora gosaria chingaki gokwana naye boire.” Akaimokia amatimo atato, akabeta Abisalomu egekuba igoro, agachia konacha enkoro, ekero Abisalomu asung’unanete ase omoaluni igoro ore moyo.
14 “Não vou perder mais tempo discutindo com você!”, disse Joabe. Então pegou três dardos e atravessou com eles o peito de Absalão quando ele ainda estava vivo, pendurado na árvore.
15 Erio abamura ikomi ababogoreretie Yoabu ebirwanero, bagaetanana Abisalomu, bakamoaka na komoita.
15 Em seguida, dez jovens escudeiros de Joabe cercaram Absalão e o mataram.
16 Magega y’ayio Yoabu akabugia egetuureri ase ogotanga esegi, na abanto bakairana bagatiga kobwatia Abaisraeli.
16 Então Joabe tocou a trombeta, e seus homens pararam de perseguir o exército de Israel.
17 Abanto bakaimokia omobere bw’Abisalomu, bakayoruta ase engoro entambe, agwo ase rinani, bakayotuba amagena akaba etui enene, na Abaisraeli bonsi bagatama kera omonto gochia bwoye.
17 Atiraram o corpo de Absalão numa cova profunda no bosque e sobre ela colocaram um monte de pedras. E todos os israelitas fugiram para suas casas.
18 Ekero Abisalomu arenge moyo konya bweagaacheire egento buna esiiro, agakebeeka agwo ase Ense Omweya y’Omorwoti gekaba ekeinyorio ki’erieta riaye; akarengereria ng’a tari na monyamwando. Akayeroka ase erieta riaye omonyene; na goika reero iga nigo ekorokwa Ekeinyorio ki’Abisalomu.
18 Quando ainda estava vivo, Absalão havia construído para si um monumento no vale do Rei, pois disse: “Não tenho filho para dar continuidade a meu nome”. Chamou-o de Monumento de Absalão, como é conhecido até hoje.
19 Ahimasi, mosinto o Zadoki, agateebia Yoabu, “Tiga iminyoke ’nteebie omorwoti amang’ana, buna Omonene amotooririe korwa ase ababisa baye.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse: “Deixe-me ir correndo dar ao rei a boa notícia de que o S enhor o livrou de seus inimigos!”.
20 Yoabu akamokania, akamoteebia, “Yaya, reero tokonyara koba omonto okoira amang’ana amaya. Rituko rinde nonyare koira amang’ana amaya, korende tari reero, ekiagera omwana bw’omorwoti okuure.”
20 “Não”, disse Joabe. “Não será uma boa notícia para o rei saber que o filho dele morreu. Você pode servir de mensageiro em outra ocasião, mas não hoje.”
21 Erio Yoabu agateebia Omoetiopia oyomo, “Geenda oteebie omorwoti aya kwarora.” Na Omoetiopia oria agekuumba inse ase obosio bwa Yoabu, akaminyoka kogeenda.
21 Então Joabe disse a um etíope: “Vá e conte ao rei o que você viu”. O homem se curvou diante de Joabe e partiu correndo.
22 Ahimasi, mosinto o Zadoki, agateebia Yoabu eria kabere. “Ande onsi arabe, koranche ong’e ribaga iminyoke korwa magega y’Omoetiopia oria ng’irere omorwoti amang’ana.”
22 Contudo, Aimaás, filho de Zadoque, insistiu com Joabe: “Não importa o que aconteça, deixe-me ir também”. “Por que você quer ir, meu filho?”, disse Joabe. “Não haverá recompensa alguma pela notícia.”
23 Ahimasi akamoiraneria, “Ayio tari mang’ana, ing’a ribaga ’ngeende.”
23 “Eu sei, mas deixe-me ir mesmo assim”, implorou. Por fim, Joabe disse: “Está bem, pode ir”. Então Aimaás pegou o caminho mais fácil, pela planície, e correu até Maanaim à frente do etíope.
24 Bono Daudi nigo aikaransete egati y’ebiita bibere bi’omochie, egia isiko na ekia ime. Omorendi akariina gochia kerama igoro y’ebiita, ang’e norwaki. Na ekero arigereretie akarora omonto oyomo okominyoka goocha ore bweka.
24 Enquanto Davi estava entre os portões interno e externo da cidade, o guarda subiu até o terraço sobre a porta, junto ao muro. Ao olhar dali, viu um homem correndo na direção deles.
25 Omorendi akarangeria gochia inse, agateebia omorwoti amang’ana ayio. Na omorwoti akamoteebia, “Onye ore bweka nigo abwate amang’ana amaya.” Omonto oria akaba ogoika ang’e kobua.
25 Gritou para avisar Davi, e o rei respondeu: “Se está sozinho, traz boas notícias”. Quando o mensageiro se aproximou,
26 Naende omorendi akarora omonto onde okominyoka goocha ore bweka. Erio akarangeria omorendi bw’egesieri, akamoteebia, “Omonto onde oyio goocha ore bweka!”
26 o guarda viu outro homem correndo na direção deles e avisou: “Outro homem se aproxima!”. E disse o rei: “Também traz boas notícias”.
27 Omorendi agateeba, “Nigo ’ndoche ng’a omominyoki oria bw’eritang’ani nigo anga buna Ahimasi, mosinto o Zadoki.”
27 “O primeiro homem corre como Aimaás, filho de Zadoque”, disse o guarda. “Ele é um homem bom e traz boas notícias”, respondeu o rei.
28 Ahimasi agaaka eriogi, agateebia omorwoti, “Nomorembe!” Naende agatung’ama inse, akaumama ase obosio bw’omorwoti, akabora, “Omonene, Nyasae oo, atogigwe, oyo obarusirieo abanto aba konya baimokirie amaboko abo igoro yao, aye omorwoti, omonene one.”
28 Então Aimaás gritou para o rei: “Tudo está bem!”. Curvou-se diante do rei com o rosto no chão e disse: “Louvado seja o S enhor , seu Deus, que entregou os rebeldes que ousaram se levantar contra o meu senhor, o rei!”.
29 Omorwoti akamobooria, “Inee! Omosae oria Abisalomu mbuya are?”
29 “E quanto a Absalão?”, perguntou o rei. “Ele está bem?” Aimaás respondeu: “Quando Joabe me enviou, havia grande confusão, mas não sei o que aconteceu”.
30 Omorwoti akamoteebia, “Tigera, otenene agwo ensemo,” na Ahimasi agatigera, agatenena ensemo.
30 “Espere aqui”, disse o rei. E Aimaás ficou esperando ao lado.
31 Omoetiopia nere agacha, agateebia omorwoti, “Nakorenteire amang’ana amaya, aye omonene one. Rero Omonene okoruseirie egesiomba ase baria bakoimokera gokorwania.”
31 Então chegou o etíope e disse: “Tenho boas notícias para o meu senhor, o rei. Hoje o S enhor o livrou de todos que se rebelaram contra o rei”.
32 Omorwoti akaboria Omoetiopia oria, “Inee! Omosae oria Abisalomu mbuya are?”
32 “E quanto ao jovem Absalão?”, perguntou o rei. “Ele está bem?” O etíope respondeu: “Que todos os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam para lhe fazer mal tenham o mesmo destino daquele jovem!”.
33 Omorwoti agachaandeka mono, akariina gochia akanyomba karenge ase egeita igoro, akarera nobororo, akaba ogotaara‐taara na goteeba, “Abisalomu, omwana one! Obee! Omwana one! Abisalomu, ’ntare gokwa ribaga ria’o! Abisalomu, omwana one!”
33 O rei ficou muito abalado. Foi para o quarto que ficava sobre o portão da cidade e começou a chorar. Andando de um lado para o outro, clamava: “Ah, meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera eu tivesse morrido em seu lugar! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.