2 Samuel 18
guz (GUZ) vs ARA
1 Omorwoti Daudi akaroberia abanto baye, akabaatanana ase ebiombe bi’elifu elifu, na ebie rigana, akababeekera abatang’ani
1 Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Erio agatoma abarwani bageende korwana esegi, bare ebiombe bitato, ekemo inse y’oboraai bwa Yoabu, ne egia kabere inse y’oboraai bw’Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, oyorenge ng’ina Yoabu boigo, na ekia gatato inse y’oboraai bwa Itai korwa Gati. Omorwoti agateebia abanto baye, “Nigo ’nkogeenda amo nainwe inche omonyene.”
2 Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Korende abanto bakamoiraneria, “Aye tobaisa kogeenda amo naintwe. Inaki gatoratame, barabwo tibagotoraara. Nonya abanto baito nabaisa goitwa ekeng’ese ki’omobaro, tibagotoraara. Aye nigo ore bw’engeencho enene ase tore kobua abanto baito chilifu ikomi. Ase ayio nigo erabe buya obeere ase omochie na gotokoonya korwa aroro.”
3 Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.
4 Omorwoti akabairaneria, “Ayamwarora ng’a namaya n’aro ’ngokora.” Ase ayio omorwoti agatenena geita ensemo ekero abarwani baare gosooka gochia isiko ase ebiombe bi’amagana ne chilifu.
4 Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Omorwoti agachiika Yoabu, na Abisai, na Itai, akabateebia, “Ase engencho y’ane timokorera omosae oyio Abisalomu bobe.” Na abanto bonsi mbaigwete ekero omorwoti akoa abatang’ani abwo ogochika okwo igoro y’Abisalomu.
5 Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Abarwani ba Daudi bakageenda orosana korwania Abaisraeli, na esegi ekarwanerwa ase rinani ria Efraimu.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Abaisraeli bakabugwa nabarwani ba Daudi. Ogoitwa okwo gokaba okonene, na ase rituko riria abanto chilifu emerongo ebere bagaitwa.
7 Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Esegi nigo yesiarerete ase orosana rwonsi rw’aase aria, na ase rituko riria abanto abange bagakwera ase rinani ime kobua abwo baitetwe nemioro.
8 Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.
9 Abisalomu akaumerana nabasomba ba Daudi mobosokano. Nigo ariinete ebarasi yaye, n’ero egaeta inse y’omoaruni ore ne chinsagia chinetu, na omotwe bw’Abisalomu okaaga ase omote oria igoro, nere agatigara osung’unaneteo, na ebarasi yaye egaeta akaminyoka.
9 Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.
10 Omonto gete akamorora, akageenda ase Yoabu akamoteebia, “Narora Abisalomu osung’unaine agwo moino ase omoaruni igoro.”
10 Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Yoabu akamoiraneria, “Onye kwamorora, ninki kiaba tikwamoita erio kegima? Inche anga ’naaba nomogooko inkoe chitaabu chisekeli chi’echifeta ikomi, amo norokini.”
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Omonto oria agateebia Yoabu, “Nonya kware kong’a chisekeli chi’echifeta elifu eyemo, tinare korambora okoboko kwane igoro y’omwana bw’omorwoti, inaki twensi ’ntwaigwete ekero omorwoti agochiigete aye, na Abisai, na Itai, ogoteeba: Ase engencho y’ane oreende omosae oyio Abisalomu.
12 Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.
13 Onye inanga tinyigwera omorwoti, korende ing’ite omwana oye, ere anga naigwa amang’ana ayio, ekiagera nigo are komanya kera ring’ana. Inee! Aye omonyene ’ngonkengera kware?”
13 Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.
14 Erio Yoabu akabora, “Tinkoora gosaria chingaki gokwana naye boire.” Akaimokia amatimo atato, akabeta Abisalomu egekuba igoro, agachia konacha enkoro, ekero Abisalomu asung’unanete ase omoaluni igoro ore moyo.
14 Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Erio abamura ikomi ababogoreretie Yoabu ebirwanero, bagaetanana Abisalomu, bakamoaka na komoita.
15 Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Magega y’ayio Yoabu akabugia egetuureri ase ogotanga esegi, na abanto bakairana bagatiga kobwatia Abaisraeli.
16 Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Abanto bakaimokia omobere bw’Abisalomu, bakayoruta ase engoro entambe, agwo ase rinani, bakayotuba amagena akaba etui enene, na Abaisraeli bonsi bagatama kera omonto gochia bwoye.
17 Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Ekero Abisalomu arenge moyo konya bweagaacheire egento buna esiiro, agakebeeka agwo ase Ense Omweya y’Omorwoti gekaba ekeinyorio ki’erieta riaye; akarengereria ng’a tari na monyamwando. Akayeroka ase erieta riaye omonyene; na goika reero iga nigo ekorokwa Ekeinyorio ki’Abisalomu.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Ahimasi, mosinto o Zadoki, agateebia Yoabu, “Tiga iminyoke ’nteebie omorwoti amang’ana, buna Omonene amotooririe korwa ase ababisa baye.”
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.
20 Yoabu akamokania, akamoteebia, “Yaya, reero tokonyara koba omonto okoira amang’ana amaya. Rituko rinde nonyare koira amang’ana amaya, korende tari reero, ekiagera omwana bw’omorwoti okuure.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Erio Yoabu agateebia Omoetiopia oyomo, “Geenda oteebie omorwoti aya kwarora.” Na Omoetiopia oria agekuumba inse ase obosio bwa Yoabu, akaminyoka kogeenda.
21 Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.
22 Ahimasi, mosinto o Zadoki, agateebia Yoabu eria kabere. “Ande onsi arabe, koranche ong’e ribaga iminyoke korwa magega y’Omoetiopia oria ng’irere omorwoti amang’ana.”
22 Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?
23 Ahimasi akamoiraneria, “Ayio tari mang’ana, ing’a ribaga ’ngeende.”
23 Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Bono Daudi nigo aikaransete egati y’ebiita bibere bi’omochie, egia isiko na ekia ime. Omorendi akariina gochia kerama igoro y’ebiita, ang’e norwaki. Na ekero arigereretie akarora omonto oyomo okominyoka goocha ore bweka.
24 Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.
25 Omorendi akarangeria gochia inse, agateebia omorwoti amang’ana ayio. Na omorwoti akamoteebia, “Onye ore bweka nigo abwate amang’ana amaya.” Omonto oria akaba ogoika ang’e kobua.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Naende omorendi akarora omonto onde okominyoka goocha ore bweka. Erio akarangeria omorendi bw’egesieri, akamoteebia, “Omonto onde oyio goocha ore bweka!”
26 Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.
27 Omorendi agateeba, “Nigo ’ndoche ng’a omominyoki oria bw’eritang’ani nigo anga buna Ahimasi, mosinto o Zadoki.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.
28 Ahimasi agaaka eriogi, agateebia omorwoti, “Nomorembe!” Naende agatung’ama inse, akaumama ase obosio bw’omorwoti, akabora, “Omonene, Nyasae oo, atogigwe, oyo obarusirieo abanto aba konya baimokirie amaboko abo igoro yao, aye omorwoti, omonene one.”
28 Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Omorwoti akamobooria, “Inee! Omosae oria Abisalomu mbuya are?”
29 Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Omorwoti akamoteebia, “Tigera, otenene agwo ensemo,” na Ahimasi agatigera, agatenena ensemo.
30 Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.
31 Omoetiopia nere agacha, agateebia omorwoti, “Nakorenteire amang’ana amaya, aye omonene one. Rero Omonene okoruseirie egesiomba ase baria bakoimokera gokorwania.”
31 Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.
32 Omorwoti akaboria Omoetiopia oria, “Inee! Omosae oria Abisalomu mbuya are?”
32 Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.
33 Omorwoti agachaandeka mono, akariina gochia akanyomba karenge ase egeita igoro, akarera nobororo, akaba ogotaara‐taara na goteeba, “Abisalomu, omwana one! Obee! Omwana one! Abisalomu, ’ntare gokwa ribaga ria’o! Abisalomu, omwana one!”
33 Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.