2 Samuel 18
guz (GUZ) vs ARC
1 Omorwoti Daudi akaroberia abanto baye, akabaatanana ase ebiombe bi’elifu elifu, na ebie rigana, akababeekera abatang’ani
1 E Davi contou o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de cem.
2 Erio agatoma abarwani bageende korwana esegi, bare ebiombe bitato, ekemo inse y’oboraai bwa Yoabu, ne egia kabere inse y’oboraai bw’Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, oyorenge ng’ina Yoabu boigo, na ekia gatato inse y’oboraai bwa Itai korwa Gati. Omorwoti agateebia abanto baye, “Nigo ’nkogeenda amo nainwe inche omonyene.”
2 E Davi enviou o povo, um terço debaixo da mão de Joabe, e outro terço debaixo da mão de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e outro terço debaixo da mão de Itai, o geteu; e disse o rei ao povo: Eu também juntamente sairei convosco.
3 Korende abanto bakamoiraneria, “Aye tobaisa kogeenda amo naintwe. Inaki gatoratame, barabwo tibagotoraara. Nonya abanto baito nabaisa goitwa ekeng’ese ki’omobaro, tibagotoraara. Aye nigo ore bw’engeencho enene ase tore kobua abanto baito chilifu ikomi. Ase ayio nigo erabe buya obeere ase omochie na gotokoonya korwa aroro.”
3 Porém o povo disse: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não porão o coração em nós; e, ainda que metade de nós morra, não porão o coração em nós, porque ainda, tais como nós somos, ajuntarás dez mil; melhor será, pois, que da cidade nos sirvas de socorro.
4 Omorwoti akabairaneria, “Ayamwarora ng’a namaya n’aro ’ngokora.” Ase ayio omorwoti agatenena geita ensemo ekero abarwani baare gosooka gochia isiko ase ebiombe bi’amagana ne chilifu.
4 Então, Davi lhes disse: O que bem parecer aos vossos olhos, isso farei. E o rei se pôs da banda da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Omorwoti agachiika Yoabu, na Abisai, na Itai, akabateebia, “Ase engencho y’ane timokorera omosae oyio Abisalomu bobe.” Na abanto bonsi mbaigwete ekero omorwoti akoa abatang’ani abwo ogochika okwo igoro y’Abisalomu.
5 E o rei deu ordem a Joabe, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Brandamente tratai por amor de mim ao jovem, a Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Abarwani ba Daudi bakageenda orosana korwania Abaisraeli, na esegi ekarwanerwa ase rinani ria Efraimu.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Abaisraeli bakabugwa nabarwani ba Daudi. Ogoitwa okwo gokaba okonene, na ase rituko riria abanto chilifu emerongo ebere bagaitwa.
7 E ali foi ferido o povo de Israel, diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali uma grande derrota de vinte mil.
8 Esegi nigo yesiarerete ase orosana rwonsi rw’aase aria, na ase rituko riria abanto abange bagakwera ase rinani ime kobua abwo baitetwe nemioro.
8 Porque ali se estendeu a batalha sobre a face de toda aquela terra; e foram mais os do povo que consumiu o bosque do que os que a espada consumiu, naquele dia.
9 Abisalomu akaumerana nabasomba ba Daudi mobosokano. Nigo ariinete ebarasi yaye, n’ero egaeta inse y’omoaruni ore ne chinsagia chinetu, na omotwe bw’Abisalomu okaaga ase omote oria igoro, nere agatigara osung’unaneteo, na ebarasi yaye egaeta akaminyoka.
9 E Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo; e, entrando o mulo debaixo da espessura dos ramos de um grande carvalho, pegou-se-lhe a cabeça no carvalho, e ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que estava debaixo dele, passou adiante.
10 Omonto gete akamorora, akageenda ase Yoabu akamoteebia, “Narora Abisalomu osung’unaine agwo moino ase omoaruni igoro.”
10 O que vendo um homem, o fez saber a Joabe e disse: Eis que vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Yoabu akamoiraneria, “Onye kwamorora, ninki kiaba tikwamoita erio kegima? Inche anga ’naaba nomogooko inkoe chitaabu chisekeli chi’echifeta ikomi, amo norokini.”
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Pois que o viste, por que o não feriste logo ali em terra? E forçoso seria eu dar-lhe dez moedas de prata e um cinto.
12 Omonto oria agateebia Yoabu, “Nonya kware kong’a chisekeli chi’echifeta elifu eyemo, tinare korambora okoboko kwane igoro y’omwana bw’omorwoti, inaki twensi ’ntwaigwete ekero omorwoti agochiigete aye, na Abisai, na Itai, ogoteeba: Ase engencho y’ane oreende omosae oyio Abisalomu.
12 Disse, porém, aquele homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil moedas de prata, não estenderia a minha mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no jovem, em Absalão.
13 Onye inanga tinyigwera omorwoti, korende ing’ite omwana oye, ere anga naigwa amang’ana ayio, ekiagera nigo are komanya kera ring’ana. Inee! Aye omonyene ’ngonkengera kware?”
13 Ainda que proferisse mentira com risco da minha vida, nem por isso coisa nenhuma se esconderia ao rei; e tu mesmo te oporias.
14 Erio Yoabu akabora, “Tinkoora gosaria chingaki gokwana naye boire.” Akaimokia amatimo atato, akabeta Abisalomu egekuba igoro, agachia konacha enkoro, ekero Abisalomu asung’unanete ase omoaluni igoro ore moyo.
14 Então, disse Joabe: Não me demorarei assim contigo aqui. E tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Erio abamura ikomi ababogoreretie Yoabu ebirwanero, bagaetanana Abisalomu, bakamoaka na komoita.
15 E o cercaram dez jovens que levavam as armas de Joabe. E feriram a Absalão e o mataram.
16 Magega y’ayio Yoabu akabugia egetuureri ase ogotanga esegi, na abanto bakairana bagatiga kobwatia Abaisraeli.
16 Então, tocou Joabe a buzina, e voltou o povo de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Abanto bakaimokia omobere bw’Abisalomu, bakayoruta ase engoro entambe, agwo ase rinani, bakayotuba amagena akaba etui enene, na Abaisraeli bonsi bagatama kera omonto gochia bwoye.
17 E tomaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele um mui grande montão de pedras; e todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 Ekero Abisalomu arenge moyo konya bweagaacheire egento buna esiiro, agakebeeka agwo ase Ense Omweya y’Omorwoti gekaba ekeinyorio ki’erieta riaye; akarengereria ng’a tari na monyamwando. Akayeroka ase erieta riaye omonyene; na goika reero iga nigo ekorokwa Ekeinyorio ki’Abisalomu.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha tomado e levantado para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome. E chamou aquela coluna pelo seu próprio nome; pelo que até ao dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Ahimasi, mosinto o Zadoki, agateebia Yoabu, “Tiga iminyoke ’nteebie omorwoti amang’ana, buna Omonene amotooririe korwa ase ababisa baye.”
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que já o Senhor o vingou da mão de seus inimigos.
20 Yoabu akamokania, akamoteebia, “Yaya, reero tokonyara koba omonto okoira amang’ana amaya. Rituko rinde nonyare koira amang’ana amaya, korende tari reero, ekiagera omwana bw’omorwoti okuure.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas, porém outro dia as levarás; mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Erio Yoabu agateebia Omoetiopia oyomo, “Geenda oteebie omorwoti aya kwarora.” Na Omoetiopia oria agekuumba inse ase obosio bwa Yoabu, akaminyoka kogeenda.
21 E disse Joabe a um cuxita: Vai tu e dize ao rei o que viste. E o cuxita se inclinou a Joabe e correu.
22 Ahimasi, mosinto o Zadoki, agateebia Yoabu eria kabere. “Ande onsi arabe, koranche ong’e ribaga iminyoke korwa magega y’Omoetiopia oria ng’irere omorwoti amang’ana.”
22 E prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuxita. E disse Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não tens mensagem conveniente?
23 Ahimasi akamoiraneria, “Ayio tari mang’ana, ing’a ribaga ’ngeende.”
23 Seja o que for, disse Aimaás, correrei. E Joabe lhe disse: Corre. E Aimaás correu pelo caminho da planície e passou ao cuxita.
24 Bono Daudi nigo aikaransete egati y’ebiita bibere bi’omochie, egia isiko na ekia ime. Omorendi akariina gochia kerama igoro y’ebiita, ang’e norwaki. Na ekero arigereretie akarora omonto oyomo okominyoka goocha ore bweka.
24 E Davi estava assentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro, e levantou os olhos, e olhou, e eis que um homem corria só.
25 Omorendi akarangeria gochia inse, agateebia omorwoti amang’ana ayio. Na omorwoti akamoteebia, “Onye ore bweka nigo abwate amang’ana amaya.” Omonto oria akaba ogoika ang’e kobua.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei: Se vem só, há novas em sua boca. E vinha andando e chegando.
26 Naende omorendi akarora omonto onde okominyoka goocha ore bweka. Erio akarangeria omorendi bw’egesieri, akamoteebia, “Omonto onde oyio goocha ore bweka!”
26 Então, viu a sentinela outro homem que corria, e a sentinela gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz novas.
27 Omorendi agateeba, “Nigo ’ndoche ng’a omominyoki oria bw’eritang’ani nigo anga buna Ahimasi, mosinto o Zadoki.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro, que parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este é homem de bem e virá com boas novas.
28 Ahimasi agaaka eriogi, agateebia omorwoti, “Nomorembe!” Naende agatung’ama inse, akaumama ase obosio bw’omorwoti, akabora, “Omonene, Nyasae oo, atogigwe, oyo obarusirieo abanto aba konya baimokirie amaboko abo igoro yao, aye omorwoti, omonene one.”
28 Gritou, pois, Aimaás e disse ao rei: Paz. E inclinou-se ao rei com o rosto em terra e disse: Bendito seja o Senhor , que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Omorwoti akamobooria, “Inee! Omosae oria Abisalomu mbuya are?”
29 Então, disse o rei: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o servo do rei, e a mim, teu servo; porém não sei o que era.
30 Omorwoti akamoteebia, “Tigera, otenene agwo ensemo,” na Ahimasi agatigera, agatenena ensemo.
30 E disse o rei: Vira-te e põe-te aqui. E virou-se e parou.
31 Omoetiopia nere agacha, agateebia omorwoti, “Nakorenteire amang’ana amaya, aye omonene one. Rero Omonene okoruseirie egesiomba ase baria bakoimokera gokorwania.”
31 E eis que vinha o cuxita e disse: Anunciar-se-á ao rei, meu senhor, que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Omorwoti akaboria Omoetiopia oria, “Inee! Omosae oria Abisalomu mbuya are?”
32 Então, disse o rei ao cuxita: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse o cuxita: Sejam como aquele jovem os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantaram contra ti para mal.
33 Omorwoti agachaandeka mono, akariina gochia akanyomba karenge ase egeita igoro, akarera nobororo, akaba ogotaara‐taara na goteeba, “Abisalomu, omwana one! Obee! Omwana one! Abisalomu, ’ntare gokwa ribaga ria’o! Abisalomu, omwana one!”
33 Então, o rei se perturbou, e subiu à sala que estava por cima da porta, e chorou; e, andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.