2 Samuel 18
guz (GUZ) vs ARIB
1 Omorwoti Daudi akaroberia abanto baye, akabaatanana ase ebiombe bi’elifu elifu, na ebie rigana, akababeekera abatang’ani
1 Então Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre ele chefes de mil e chefes de cem.
2 Erio agatoma abarwani bageende korwana esegi, bare ebiombe bitato, ekemo inse y’oboraai bwa Yoabu, ne egia kabere inse y’oboraai bw’Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, oyorenge ng’ina Yoabu boigo, na ekia gatato inse y’oboraai bwa Itai korwa Gati. Omorwoti agateebia abanto baye, “Nigo ’nkogeenda amo nainwe inche omonyene.”
2 E Davi enviou o exército, um terço sob o mando de Joabe, outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu. E disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Korende abanto bakamoiraneria, “Aye tobaisa kogeenda amo naintwe. Inaki gatoratame, barabwo tibagotoraara. Nonya abanto baito nabaisa goitwa ekeng’ese ki’omobaro, tibagotoraara. Aye nigo ore bw’engeencho enene ase tore kobua abanto baito chilifu ikomi. Ase ayio nigo erabe buya obeere ase omochie na gotokoonya korwa aroro.”
3 Mas o povo respondeu: Não sairás; porque se fugirmos, eles não se importarão conosco; nem se importarão conosco ainda que morra metade de nós; porque tu vales por dez mil tais como nós. Melhor será que da cidade nos mandes socorro.
4 Omorwoti akabairaneria, “Ayamwarora ng’a namaya n’aro ’ngokora.” Ase ayio omorwoti agatenena geita ensemo ekero abarwani baare gosooka gochia isiko ase ebiombe bi’amagana ne chilifu.
4 Respondeu-lhes o rei: Farei o que vos parecer bem. E o rei se pôs ao lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Omorwoti agachiika Yoabu, na Abisai, na Itai, akabateebia, “Ase engencho y’ane timokorera omosae oyio Abisalomu bobe.” Na abanto bonsi mbaigwete ekero omorwoti akoa abatang’ani abwo ogochika okwo igoro y’Abisalomu.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai brandamente, por amor de mim, o mancebo Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os chefes acerca de Absalão.
6 Abarwani ba Daudi bakageenda orosana korwania Abaisraeli, na esegi ekarwanerwa ase rinani ria Efraimu.
6 Assim saiu o povo a campo contra Israel; e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Abaisraeli bakabugwa nabarwani ba Daudi. Ogoitwa okwo gokaba okonene, na ase rituko riria abanto chilifu emerongo ebere bagaitwa.
7 Ali o povo de Israel foi derrotado pelos servos de Davi; e naquele dia houve ali grande morticínio, de vinte mil homens.
8 Esegi nigo yesiarerete ase orosana rwonsi rw’aase aria, na ase rituko riria abanto abange bagakwera ase rinani ime kobua abwo baitetwe nemioro.
8 Pois a batalha se estendeu sobre a face de toda aquela terra, e o bosque consumiu mais gente naquele dia do que a espada.
9 Abisalomu akaumerana nabasomba ba Daudi mobosokano. Nigo ariinete ebarasi yaye, n’ero egaeta inse y’omoaruni ore ne chinsagia chinetu, na omotwe bw’Abisalomu okaaga ase omote oria igoro, nere agatigara osung’unaneteo, na ebarasi yaye egaeta akaminyoka.
9 Por acaso Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se a cabeça de Absalão no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo que estava debaixo dele passou adiante.
10 Omonto gete akamorora, akageenda ase Yoabu akamoteebia, “Narora Abisalomu osung’unaine agwo moino ase omoaruni igoro.”
10 um homem, vendo isso, contou-o a Joabe, dizendo: Eis que vi Absalão pendurado dum carvalho.
11 Yoabu akamoiraneria, “Onye kwamorora, ninki kiaba tikwamoita erio kegima? Inche anga ’naaba nomogooko inkoe chitaabu chisekeli chi’echifeta ikomi, amo norokini.”
11 Então disse Joabe ao homem que lho contara: Pois que o viste, por que não o derrubaste logo por terra? E eu te haveria dado dez siclos de prata e um cinto.
12 Omonto oria agateebia Yoabu, “Nonya kware kong’a chisekeli chi’echifeta elifu eyemo, tinare korambora okoboko kwane igoro y’omwana bw’omorwoti, inaki twensi ’ntwaigwete ekero omorwoti agochiigete aye, na Abisai, na Itai, ogoteeba: Ase engencho y’ane oreende omosae oyio Abisalomu.
12 Respondeu, porém, o homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil siclos de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei; pois bem ouvimos que o rei deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no mancebo Absalão.
13 Onye inanga tinyigwera omorwoti, korende ing’ite omwana oye, ere anga naigwa amang’ana ayio, ekiagera nigo are komanya kera ring’ana. Inee! Aye omonyene ’ngonkengera kware?”
13 E se eu tivesse procedido falsamente contra a sua vida, coisa nenhuma se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias a mim:
14 Erio Yoabu akabora, “Tinkoora gosaria chingaki gokwana naye boire.” Akaimokia amatimo atato, akabeta Abisalomu egekuba igoro, agachia konacha enkoro, ekero Abisalomu asung’unanete ase omoaluni igoro ore moyo.
14 Então disse Joabe: Não posso demorar-me assim contigo aqui. E tomou na mão três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Erio abamura ikomi ababogoreretie Yoabu ebirwanero, bagaetanana Abisalomu, bakamoaka na komoita.
15 E o cercaram dez mancebos, que levavam as armas de Joabe; e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Magega y’ayio Yoabu akabugia egetuureri ase ogotanga esegi, na abanto bakairana bagatiga kobwatia Abaisraeli.
16 Então tocou Joabe a buzina, e o povo voltou de perseguir a Israel; porque Joabe deteve o povo.
17 Abanto bakaimokia omobere bw’Abisalomu, bakayoruta ase engoro entambe, agwo ase rinani, bakayotuba amagena akaba etui enene, na Abaisraeli bonsi bagatama kera omonto gochia bwoye.
17 E tomaram a Absalão e, lançando-o numa grande cova no bosque, levantaram sobre ele mui grande montão de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 Ekero Abisalomu arenge moyo konya bweagaacheire egento buna esiiro, agakebeeka agwo ase Ense Omweya y’Omorwoti gekaba ekeinyorio ki’erieta riaye; akarengereria ng’a tari na monyamwando. Akayeroka ase erieta riaye omonyene; na goika reero iga nigo ekorokwa Ekeinyorio ki’Abisalomu.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha feito levantar para si a coluna que está no vale do rei; pois dizia: Nenhum filho tenho para conservar a memória o meu nome. E deu o seu próprio nome àquela coluna, a qual até o dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Ahimasi, mosinto o Zadoki, agateebia Yoabu, “Tiga iminyoke ’nteebie omorwoti amang’ana, buna Omonene amotooririe korwa ase ababisa baye.”
19 Então disse Aimaaz, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que o Senhor o vingou a mão e seus inimigos.
20 Yoabu akamokania, akamoteebia, “Yaya, reero tokonyara koba omonto okoira amang’ana amaya. Rituko rinde nonyare koira amang’ana amaya, korende tari reero, ekiagera omwana bw’omorwoti okuure.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas; outro dia as levarás, mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Erio Yoabu agateebia Omoetiopia oyomo, “Geenda oteebie omorwoti aya kwarora.” Na Omoetiopia oria agekuumba inse ase obosio bwa Yoabu, akaminyoka kogeenda.
21 Disse, porém, Joabe ao cuchita: Vai tu, e dize ao rei o que viste. O cuchita se inclinou diante de Joabe, e saiu correndo.
22 Ahimasi, mosinto o Zadoki, agateebia Yoabu eria kabere. “Ande onsi arabe, koranche ong’e ribaga iminyoke korwa magega y’Omoetiopia oria ng’irere omorwoti amang’ana.”
22 Então prosseguiu Aimaaz, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuchita. Respondeu Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não receberias recompensa pelas novas?
23 Ahimasi akamoiraneria, “Ayio tari mang’ana, ing’a ribaga ’ngeende.”
23 seja o que for, disse Aimaaz, correrei. Disse-lhe, pois, Joabe: Corre. Então Aimaaz correu pelo caminho da planície, e passou adiante do cuchita.
24 Bono Daudi nigo aikaransete egati y’ebiita bibere bi’omochie, egia isiko na ekia ime. Omorendi akariina gochia kerama igoro y’ebiita, ang’e norwaki. Na ekero arigereretie akarora omonto oyomo okominyoka goocha ore bweka.
24 Ora, Davi estava sentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro e, levantando os olhos, viu um homem que corria só.
25 Omorendi akarangeria gochia inse, agateebia omorwoti amang’ana ayio. Na omorwoti akamoteebia, “Onye ore bweka nigo abwate amang’ana amaya.” Omonto oria akaba ogoika ang’e kobua.
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei. Respondeu o rei: Se vem só, é portador de novas. Vinha, pois, o mensageiro aproximando-se cada vez mais.
26 Naende omorendi akarora omonto onde okominyoka goocha ore bweka. Erio akarangeria omorendi bw’egesieri, akamoteebia, “Omonto onde oyio goocha ore bweka!”
26 Então a sentinela viu outro homem que corria, e gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também esse traz novas.
27 Omorendi agateeba, “Nigo ’ndoche ng’a omominyoki oria bw’eritang’ani nigo anga buna Ahimasi, mosinto o Zadoki.”
27 Disse mais a sentinela: O correr do primeiro parece ser o correr de Aimaaz, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Ahimasi agaaka eriogi, agateebia omorwoti, “Nomorembe!” Naende agatung’ama inse, akaumama ase obosio bw’omorwoti, akabora, “Omonene, Nyasae oo, atogigwe, oyo obarusirieo abanto aba konya baimokirie amaboko abo igoro yao, aye omorwoti, omonene one.”
28 Gritou, pois, Aimaaz, e disse ao rei: Paz! E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor teu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Omorwoti akamobooria, “Inee! Omosae oria Abisalomu mbuya are?”
29 Então perguntou o rei: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu Aimaaz: Quando Joabe me mandou a mim, o servo do rei, vi um grande alvoroço; porem não sei o que era.
30 Omorwoti akamoteebia, “Tigera, otenene agwo ensemo,” na Ahimasi agatigera, agatenena ensemo.
30 Disse-lhe o rei: Põe-te aqui ao lado. E ele se pôs ao lado, e esperou de pé.
31 Omoetiopia nere agacha, agateebia omorwoti, “Nakorenteire amang’ana amaya, aye omonene one. Rero Omonene okoruseirie egesiomba ase baria bakoimokera gokorwania.”
31 Nisso chegou o cuchita, e disse: Novas para o rei meu senhor. Pois que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Omorwoti akaboria Omoetiopia oria, “Inee! Omosae oria Abisalomu mbuya are?”
32 Então perguntou o rei ao cuchita: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu o cuchita: Sejam como aquele mancebo os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazerem mal.
33 Omorwoti agachaandeka mono, akariina gochia akanyomba karenge ase egeita igoro, akarera nobororo, akaba ogotaara‐taara na goteeba, “Abisalomu, omwana one! Obee! Omwana one! Abisalomu, ’ntare gokwa ribaga ria’o! Abisalomu, omwana one!”
33 Pelo que o rei ficou muito comovido e, subindo à sala que estava por cima da porta, pôs-se a chorar; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.