2 Samuel 16
guz (GUZ) vs NVT
1 Ekero Daudi ageendire ake goetania egetunwa igoro, akaumerana na Siba, omosomba o Mefiboseti, ore ne chitigere ibere chibogoretie emagaati amagana abere, na amabomba y’amasabibu amomo rigana erimo, na amabomba y’amako rigana erimo, amo nekerandi ekemo keroisirie korwa ase risankwa, kere nedivai.
1 Quando Davi tinha acabado de passar pelo alto do monte, Ziba, servo de Mefibosete, estava à sua espera. Tinha dois jumentos carregados com duzentos pães, cem bolos de passas, cem frutas de verão e uma vasilha de couro cheia de vinho.
2 Omorwoti akaboria Siba, “Inaki gwakora kwarenta ebinto ebi”?
2 “Para que tudo isso?”, perguntou o rei. Ziba respondeu: “Os jumentos são para a família do rei montar, e o pão e as frutas de verão são para os servos comerem. O vinho é para os que ficarem exaustos no deserto”.
3 Omorwoti akamobooria, “Ng’ai omoochokoro bw’omonene oo akare”?
3 “E onde está Mefibosete, neto de seu senhor Saul?”, perguntou o rei. Ziba respondeu: “Ficou em Jerusalém, pois disse: ‘Hoje o povo de Israel me devolverá o reino de meu avô Saul’”.
4 Erio omorwoti agateebia Siba, “Rigereria, kera egento ekiarenge ekia Mefiboseti nekiao.”
4 Então o rei disse a Ziba: “Nesse caso, dou a você tudo que pertence a Mefibosete”. “Humildemente me prostro”, respondeu Ziba. “Que o meu senhor, o rei, sempre se agrade de mim.”
5 Ekero omorwoti Daudi aigete Bahurimu, omonto bw’eamate ya Saulo ore korokwa Simei, mosinto o Gera, agasoka korwa ase omochie. Ere kagoocha akana‐koragereria Daudi.
5 Quando o rei Davi chegou a Baurim, um homem do povoado saiu ao seu encontro e começou a amaldiçoá-lo. Era Simei, filho de Gera, do mesmo clã da família de Saul.
6 Akaba okoruta amagena ase Daudi omorwoti na ase abasomba baye bonsi, nonya abanto bonsi, amo nabaria chituoni, bamoetanaine, ase ensemo ya borio na eya bomosi.
6 Atirava pedras contra o rei, seus oficiais e os guerreiros que o cercavam.
7 Simei gakoragereria, akabora, “Karue aa! Karue aa! Aye omoiteri amanyinga! Aye omosaria!
7 “Saia daqui, assassino, bandido!”, gritava para Davi.
8 Aye nigo kwairete oborwoti korwa ase Saulo, na b’Omonene ’nkoruseria are abanto b’enyomba ya Saulo abwo gwaitete egesiomba. Bono Omonene obeekire oborwoti ase okoboko kw’Aibsalomu, omwana oo. Rigereria, obobe bwao bwakoiraneire, aye omoiteri amanyinga.”
8 “O S enhor lhe está retribuindo por todo o sangue derramado no clã de Saul. Você roubou o trono, e agora o S enhor o entregou a seu filho Absalão. Finalmente está provando de seu próprio remédio, pois é assassino!”
9 Erio Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, agateebia omorwoti, “Inaki eseese eria ekwete egokoragereria iga, aye omorwoti, omonene one? Tiga ’ngeende mbutore omotwe oye.”
9 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: “Por que este cão morto amaldiçoa meu senhor, o rei? Dê a ordem, e eu cortarei a cabeça dele!”.
10 Omorwoti akabora, “Inki inde nainwe abamura b’omokuungu Seruya? Onye okoragereria, ekiagera Omonene amoteebirie ng’a andagererie inche Daudi, ning’o oranyaare komoboria; Ninki kiagera ogokora iga?”
10 O rei, porém, disse: “Quem pediu a opinião de vocês, filhos de Zeruia? Se o S enhor mandou este homem me amaldiçoar, quem são vocês para questioná-lo?”.
11 Daudi agateebia Abisai na abasomba baye bonsi, “Rigereria, omwana one ’ndusetie ase enda y’ane, nere okondigia ang’ite. Bono omonto oyo bw’egesaku gia Benjamini, Inee, takondigia goetania? Motige andame. Omonene nere omotebirie ng’a andame.
11 Então Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: “Meu próprio filho procura me matar. Não teria este parente de Saul ainda mais motivos para fazer o mesmo? Deixem-no em paz. Que ele me amaldiçoe, pois foi o S enhor que o mandou.
12 Ande Omonene ororire amabe anyoorete, nere ang’akane amaya ribaga ri’okoragererigwa okwo kwanyoorire reero.”
12 Talvez o S enhor veja que tenho sido injustiçado e me abençoe por causa dessas maldições de hoje”.
13 Daudi na abanto baye bakaba bagendererete enchera yabo, na Simei nere okona‐goeta ensemo y’egetunwa, okoragereria; akamoruta amagena, na komosiarera ebuse.
13 Assim, Davi e seus homens prosseguiram em seu caminho. Simei os seguia pela encosta de um monte próximo, amaldiçoando Davi e atirando pedras e terra contra ele.
14 Omorwoti na abanto baye bonsi konya barosire ekero baigete aase gete. Ase igo bakaba bagotimokera aroro.
14 O rei e todos que o acompanhavam chegaram exaustos ao rio Jordão e, por isso, descansaram ali.
15 Abisalomu na abanto abwo bonsi b’Abaisraeli bagaika Yerusalemu, na Ahitofeli nigo arenge amo nere.
15 Nesse meio-tempo, Absalão e uma multidão de israelitas entraram em Jerusalém, acompanhados por Aitofel.
16 Ekero Husai Omoariki, omosani o Daudi, aigete ase Abisalomu, akamoteebia, “Omorwoti, ochie kare! Omorwoti, ochie kare!”
16 Quando Husai, o arquita, amigo de Davi, chegou à cidade, foi logo ao encontro de Absalão. “Viva o rei!”, exclamou. “Viva o rei!”
17 Abisalomu akaboria Husai, “Inee! Obo nabwo obwegenwa ore nabwo ase Daudi, omosani oo? Inaki otatuny’anete omosani oo?”
17 “É assim que você mostra lealdade a seu amigo Davi?”, perguntou-lhe Absalão. “Por que não está com ele?”
18 Husai akamoiraneria, “Yaaya, taibo. Korende oy’Omonene achoorire, na abanto abwo, na Abaisraeli bonsi, bachoorire, inche nimbe oyoye, mbeere ase are.
18 Husai respondeu: “Estou aqui porque pertenço àquele que é escolhido pelo S enhor e por todos os homens de Israel.
19 Naende ning’o ’ngwenerete nkorere? Tengwenereti ’ngokorere aye, omwana oye? Ee, buna narenge gokorera iso, naboigo naye ’ndagokorere.”
19 Além do mais, é natural que eu sirva ao filho de Davi. Assim como fui conselheiro de seu pai, agora serei seu conselheiro”.
20 Erio Abisalomu agateebia Ahitofeli, “Bono buna tore aa, tosemie eki togwenerete gokora.”
20 Então Absalão se voltou para Aitofel e perguntou: “O que devo fazer agora?”.
21 Ahitofeli akairaneria Abisalomu, “Soa nyomba, momeny’ane nabakungu ba sere‐sere abwo iso atiga bakorenda enyomba. Igo Abaisraeli bonsi bakoigwa ng’a kwagechiigwe na iso, na abwo bonsi bagokobwatia nigo barabeekwe chinguru.”
21 Aitofel respondeu: “Tenha relações com as concubinas que seu pai deixou aqui para tomar conta do palácio. Então todo o Israel saberá que você insultou seu pai de tal modo que será impossível haver reconciliação; isso encorajará os que estão do seu lado”.
22 Ase igo barabwo bagateneneria Abisalomu eema kerama igoro, na ere akaraara nabakungu ba sere‐sere ba ise maiso marore ase Abaisraeli bonsi.
22 Então armaram uma tenda no terraço do palácio, e ali Absalão teve relações com as concubinas de seu pai à vista de todo o Israel.
23 Ase engaki eria ogoseemia kw’Ahitofeli gokaba ase abanto buna amairanerio omonto akonyora korwa ase Nyasae. Naboigo ogoseemia kw’Ahitofeli kwabeete ase Daudi na ase Abisalomu.
23 Absalão seguiu os conselhos de Aitofel, como Davi tinha feito, pois as palavras de Aitofel pareciam sábias, como se fossem um conselho dado pelo próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.