2 Samuel 16
guz (GUZ) vs ARIB
1 Ekero Daudi ageendire ake goetania egetunwa igoro, akaumerana na Siba, omosomba o Mefiboseti, ore ne chitigere ibere chibogoretie emagaati amagana abere, na amabomba y’amasabibu amomo rigana erimo, na amabomba y’amako rigana erimo, amo nekerandi ekemo keroisirie korwa ase risankwa, kere nedivai.
1 Tendo Davi passado um pouco além do cume, eis que Ziba, o moço de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, cem cachos de passas, e cem de frutas de verão e um odre de vinho.
2 Omorwoti akaboria Siba, “Inaki gwakora kwarenta ebinto ebi”?
2 Perguntou, pois, o rei a Ziba: Que pretendes com isso? Respondeu Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão para os moços comerem; e o vinho para os cansados no deserto beberem.
3 Omorwoti akamobooria, “Ng’ai omoochokoro bw’omonene oo akare”?
3 Perguntou ainda o rei: E onde está o filho de teu senhor? Respondeu Ziba ao rei: Eis que permanece em Jerusalém, pois disse: Hoje a casa de Israel me restituirá o reino de meu pai.
4 Erio omorwoti agateebia Siba, “Rigereria, kera egento ekiarenge ekia Mefiboseti nekiao.”
4 Então disse o rei a Ziba: Eis que tudo quanto pertencia a Mefibosete é teu. Ao que Ziba, inclinando-se, disse: Que eu ache graça aos teus olhos, ó rei meu senhor.
5 Ekero omorwoti Daudi aigete Bahurimu, omonto bw’eamate ya Saulo ore korokwa Simei, mosinto o Gera, agasoka korwa ase omochie. Ere kagoocha akana‐koragereria Daudi.
5 Tendo o rei Davi chegado a Baurim, veio saindo dali um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gêra; e, adiantando-se, proferia maldições.
6 Akaba okoruta amagena ase Daudi omorwoti na ase abasomba baye bonsi, nonya abanto bonsi, amo nabaria chituoni, bamoetanaine, ase ensemo ya borio na eya bomosi.
6 Também atirava pedras contra Davi e todos os seus servos, ainda que todo o povo e todos os valorosos iam à direita e à esquerda do rei.
7 Simei gakoragereria, akabora, “Karue aa! Karue aa! Aye omoiteri amanyinga! Aye omosaria!
7 E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem sanguinário, homem de Belial!
8 Aye nigo kwairete oborwoti korwa ase Saulo, na b’Omonene ’nkoruseria are abanto b’enyomba ya Saulo abwo gwaitete egesiomba. Bono Omonene obeekire oborwoti ase okoboko kw’Aibsalomu, omwana oo. Rigereria, obobe bwao bwakoiraneire, aye omoiteri amanyinga.”
8 O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já entregou o Senhor o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis-te agora na desgraça, pois és um homem sanguinário.
9 Erio Abisai, omomura bw’omokuungu Seruya, agateebia omorwoti, “Inaki eseese eria ekwete egokoragereria iga, aye omorwoti, omonene one? Tiga ’ngeende mbutore omotwe oye.”
9 Então Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: Por que esse cão morto amaldiçoaria ao rei meu senhor? Deixa-me passar e tirar-lhe a cabeça.
10 Omorwoti akabora, “Inki inde nainwe abamura b’omokuungu Seruya? Onye okoragereria, ekiagera Omonene amoteebirie ng’a andagererie inche Daudi, ning’o oranyaare komoboria; Ninki kiagera ogokora iga?”
10 Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Por ele amaldiçoar e por lhe ter dito o Senhor: Amaldiçoa a Davi; quem dirá: Por que assim fizeste?
11 Daudi agateebia Abisai na abasomba baye bonsi, “Rigereria, omwana one ’ndusetie ase enda y’ane, nere okondigia ang’ite. Bono omonto oyo bw’egesaku gia Benjamini, Inee, takondigia goetania? Motige andame. Omonene nere omotebirie ng’a andame.
11 Disse mais Davi a Abisai, e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que saiu das minhas entranhas, procura tirar-me a vida; quanto mais ainda esse benjamita? Deixai-o; deixai que amaldiçoe, porque o Senhor lho ordenou.
12 Ande Omonene ororire amabe anyoorete, nere ang’akane amaya ribaga ri’okoragererigwa okwo kwanyoorire reero.”
12 Porventura o Senhor olhará para a minha aflição, e me pagará com bem a maldição deste dia.
13 Daudi na abanto baye bakaba bagendererete enchera yabo, na Simei nere okona‐goeta ensemo y’egetunwa, okoragereria; akamoruta amagena, na komosiarera ebuse.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens, enquanto Simei ia pela encosta do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.
14 Omorwoti na abanto baye bonsi konya barosire ekero baigete aase gete. Ase igo bakaba bagotimokera aroro.
14 E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados ao Jordão; e ali descansaram.
15 Abisalomu na abanto abwo bonsi b’Abaisraeli bagaika Yerusalemu, na Ahitofeli nigo arenge amo nere.
15 Absalão e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel estava com ele.
16 Ekero Husai Omoariki, omosani o Daudi, aigete ase Abisalomu, akamoteebia, “Omorwoti, ochie kare! Omorwoti, ochie kare!”
16 E chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse-lhe: Viva o rei, viva o rei!
17 Abisalomu akaboria Husai, “Inee! Obo nabwo obwegenwa ore nabwo ase Daudi, omosani oo? Inaki otatuny’anete omosani oo?”
17 Absalão, porém, perguntou a Husai: E esta a tua benevolência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Husai akamoiraneria, “Yaaya, taibo. Korende oy’Omonene achoorire, na abanto abwo, na Abaisraeli bonsi, bachoorire, inche nimbe oyoye, mbeere ase are.
18 Respondeu-lhe Husai: Não; pois aquele a quem o Senhor, e este povo, e todos os homens de Israel têm escolhido, dele serei e com ele ficarei.
19 Naende ning’o ’ngwenerete nkorere? Tengwenereti ’ngokorere aye, omwana oye? Ee, buna narenge gokorera iso, naboigo naye ’ndagokorere.”
19 E, demais disto, a quem serviria eu? Porventura não seria a seu filho? como servi a teu pai, assim servirei a ti.
20 Erio Abisalomu agateebia Ahitofeli, “Bono buna tore aa, tosemie eki togwenerete gokora.”
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dai o vosso conselho sobre o que devemos fazer.
21 Ahitofeli akairaneria Abisalomu, “Soa nyomba, momeny’ane nabakungu ba sere‐sere abwo iso atiga bakorenda enyomba. Igo Abaisraeli bonsi bakoigwa ng’a kwagechiigwe na iso, na abwo bonsi bagokobwatia nigo barabeekwe chinguru.”
21 Respondeu Aitofel a Absalão: Entra às concubinas de teu pai, que ele deixou para guardarem a casa; e assim todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai, e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.
22 Ase igo barabwo bagateneneria Abisalomu eema kerama igoro, na ere akaraara nabakungu ba sere‐sere ba ise maiso marore ase Abaisraeli bonsi.
22 Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terraço; e entrou Absalão às concubinas de seu pai, à vista de todo o Israel.
23 Ase engaki eria ogoseemia kw’Ahitofeli gokaba ase abanto buna amairanerio omonto akonyora korwa ase Nyasae. Naboigo ogoseemia kw’Ahitofeli kwabeete ase Daudi na ase Abisalomu.
23 E o conselho que Aitofel dava naqueles dias era como se o oráculo de Deus se consultara; tal era todo o conselho de Aitofel, tanto para com Davi como para Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.